«Ιστορίες του κ. Κόυνερ» – Μπέρτολτ Μπρεχτ

πηγή: Αξιοπρέπεια & Αντοχή

 

Εκδόσεις: Γράμματα
Έτος: 1991

 

Φιλοπατρία, το μίσος για τις πατρίδες

 

Ο κύριος Κ. δεν είχε ανάγκη να ζει σε μια συγκεκριμένη χώρα. «Μπορώ να πεινάσω οπουδήποτε» έλεγε. Μια μέρα όμως, πέρασε από μια πόλη κατακτημένη από τον εχθρό του τόπου όπου ζούσε. Εκεί, τον σταμάτησε ένας αξιωματικός του εχθρού και τον ανάγκασε να κατέβει από το πεζοδρόμιο. Ο κύριος Κ. κατέβηκε, και τότε συνειδητοποίησε πως είχε οργιστεί με τον άνθρωπο εκείνο, και μάλιστα όχι μόνο με τον άνθρωπο, αλλά κυρίως με τη χώρα του ανθρώπου, τόσο πολύ, που ευχήθηκε την εξαφάνισή της από προσώπου γης. «Μα πώς έγινα διαμιάς εθνικιστής;» αναρωτήθηκε ο κύριος Κ. «Φταίει ο εθνικιστής που βρέθηκε μπροστά μου. Να γιατί πρέπει να εκλείψει η ανοησία: γιατί κάνει ανόητο όποιον βρεθεί μπροστά της».

 

Το ερώτημα αν υπάρχει Θεός

 

Ρώτησε κάποιον τον κύριο Κ. αν υπάρχει Θεός, και ο κύριος Κ. είπε: «Σου συνιστώ να αναλογιστείς αν η απάντηση στο ερώτημα αυτό θα σε κάνει να αλλάξεις συμπεριφορά. Αν δεν πρόκειται ν’ αλλάξεις, τότε το ερώτημα δεν έχει νόημα. Αν πάλι πρόκειται ν’ αλλάξεις, τότε μόνο σε ένα μπορώ να σου φανώ χρήσιμος: να σου πω ότι έχεις ήδη αποφασίσει πως χρειάζεσαι ένα Θεό».

 

Όταν ο κύριος Κ. αγαπούσε έναν άνθρωπο

 

«Τι κάνετε όταν αγαπάτε έναν άνθρωπο;» ρώτησαν τον κύρΙο Κ. «Του φτιάχνω ένα σκίτσο» είπε ο κύριος Κ., «και φροντίζω να του μοιάζει». «Ποιο; Το σκίτσο;». «Όχι, ο άνθρωπος» είπε ο κύριος Κ.

 

Η πατρότητα της σκέψης

 

Κατηγορούσαν τον κύριο Κ. πως πολύ συχνά πατέρας της Σκέψης του ήταν ο Πόθος. Και ο κύριος Κ. απάντησε: «Δεν υπήρξε ποτέ Σκέψη που να μην είχε πατέρα της κάποιον Πόθο. Και μόνο ένα πράγμα επιδέχεται συζήτηση: Ποιον πόθο; Γιατί άλλο να υποψιάζεται κανείς πως ένα παιδί δεν έχει πατέρα, κι άλλο πως η πατρότητα είναι, απλώς, δύσκολο να διαπιστωθεί».

 

Ο κύριος Κόυνερ και η πλημμυρίδα

 

Ο κύριος Κόυνερ διέσχιζε μια κοιλάδα, όταν άξαφνα πρόσεξε πως πατούσε στα νερά. Και τότε κατάλαβε πως η κοιλάδα του ήταν στην πραγματικότητα ένας θαλάσσιος βραχίονας, και πως πλησίαζε η ώρα της πλημμυρίδας. Σταμάτησε λοιπόν, κοιτάζοντας γύρω του μήπως δει καμιά βάρκα, κι όσο κράτησε η ελπίδα του για τη βάρκα, δεν έκανε βήμα. Και καθώς βάρκα δε φαινόταν πουθενά, εγκατέλειψε την πρώτη ελπίδα, κι άρχισε να ελπίζει πως το νερό δε θ’ ανέβαινε άλλο. Μα όταν το νερό τού έφτασε ως το σαγόνι, εγκατέλειψε και αυτή την ελπίδα και κολύμπησε. Είχε καταλάβει επιτέλους πως αυτός ήταν η βάρκα.

 

Αγάπη για ποιον;

 

Έλεγαν πως η ηθοποιός Ζ σκοτώθηκε από ερωτική απογοήτευση. Ο κύριος Κόυνερ είπε: «Από αγάπη για τον εαυτό της σκοτώθηκε. Τον Χ πάντως, αποκλείεται να τον αγαπούσε, γιατί τότε δε θα του το ‘κανε αυτό. Αγάπη είναι η επιθυμία να δώσεις κάτι, κι όχι να το κρατήσεις. Αγάπη είναι η τέχνη να παράγεις κάτι με τις ικανότητες του άλλου. Γι’ αυτό χρειάζεσαι και το σεβασμό και τη συγκατάθεση του άλλου. Αυτά πάντα μπορείς να τα εξασφαλίσεις. Η υπέρμετρη επιθυμία ν’ αγαπηθείς δεν έχει μεγάλη σχέση με τη γνήσια αγάπη. Η φιλαυτία έχει πάντοτε κάτι το αυτοκτονικό».

 

Ο στοχαστής και ο άπιστος μαθητής

 

Ένας άπιστος μαθητής έπιασε κάποτε τον κύριο Κόυνερ, το στοχαστή, και του είπε: «Στην Αμερική υπάρχει ένα μοσχάρι με πέντε κεφάλια. Τι έχεις να πεις γι’ αυτό;». Ο κύριος Κόυνερ είπε: «Δεν έχω να πω τίποτα». Ο άπιστος μαθητής ευχαριστήθηκε τότε και είπε: «Αν ήσουν πιο σοφός, θα είχες να πεις πολλά». Ο ανόητος περιμένει πολλά. Ο σκεπτόμενος λέει λίγα.

Advertisements

Σας ακούμε...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: