Με αφορμή το τέλος πνευματικών δικαιωμάτων του ΑΝΤ1 και περί των Κοινών

πηγή: OSArena

Η τεχνολογία, όπως και οτιδήποτε άλλο, δεν είναι ουδέτερη. Οι ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες είναι κοινό αγαθό, και όχι ιδιωτικό. Το ίδιο και το διαδίκτυο. Είναι μη εμπορεύσιμα και ανήκουν σε όλους. Και αυτό είναι σημαντικό να κατανοηθεί. Το πως δηλαδή ανήκουν σε όλους και όχι σε κανέναν, όπως σκοπίμως λέγεται. Κατά κάποιον τρόπο, είναι το ίδιο όπως ο αέρας και το νερό, τα οποία είναι κοινά. Παρ’ όλα αυτά, όλα τους (ακόμα και το νερό) ιδιωτικοποιούνται με μεσίτη το κράτος ή χρησιμοποιούνται προς βόλεψη ημετέρων.

Τα ψηφιακά Κοινά

Καμία κυβέρνηση δεν έχει το δικαίωμα να εμπορεύεται τις ραδιοσυχνότητες, τις τηλεσυχνότητες, την κινητή τηλεφωνία και τις ψηφιακές λεωφόρους σαν κρατική ιδιοκτησία και σαν προϊόντα / υπηρεσίες και μέσα για την λειτουργία της αγοράς. Δεν είναι πράγματα που βγαίνουν στον πλειστηριασμό και που όποιος δώσει τα πιο πολλά, τις κερδίζει εις αεί σαν ιδιοκτησία του.
Είναι φοβερά «εντυπωσιακό» αυτό που κατάφερε να κάνει ο καπιταλισμός, καταφέρνοντας να ιδιωτικοποιήσει οποιοδήποτε αγαθό ανήκει στα «Κοινά».

Τα ψηφιακά κοινά είναι οι δημόσιοι πόροι (ραδιοφάσμα, τηλεπικοινωνιακά δίκτυα, ελεύθερο λογισμικό, κοινή γνώση και τέχνη, ανθρώπινη δημιουργικότητα και ευφυΐα) καθώς και οι γύρω από αυτούς κοινοτικές παραγωγικές σχέσεις, που γεννιούνται στην κόψη της τεχνολογίας και μπορούν να μας επιτρέψουν να τα καταφέρουμε όλα αυτά. Εμφανίζονται και διευρύνονται όταν οι άνθρωποι επιλέγουν να μοιράζονται την δημιουργικότητά τους, αντί να την περιφράξουν, και να συνεργάζονται για την συλλογική πνευματική πρόοδο της κοινότητας, αντί να ανταγωνίζονται και να εκμεταλλεύονται ο ένας τον άλλο. Τα ψηφιακά κοινά ριζώνουν όπου οι άνθρωποι δημιουργούν ριζοσπαστικά δημοκρατικές κοινότητες για τη διαχείρισή τους. Αναπτύσσονται παράλληλα και σε ένταση με τις παραγωγικές σχέσεις, που εμπεδώνονται στην κοινωνία της πληροφορίας από την επίδραση των κρατών και της αγοράς.

Είναι χαρακτηριστικό το παράδειγμα των ΗΠΑ όπου πλέον η βιομηχανία του θεάματος έχει αποκτήσει και την ιδιοκτησία των συχνοτήτων χωρίς πλέον καμία προϋπόθεση παροχής δημόσιων υπηρεσιών (για παράδειγμα, τα κανάλια δεν ασχολούνται με κοινωνικά θέματα ή και με την εκλογή κυβέρνησης επειδή με τα δεδομένα των ΗΠΑ, κρίνουν πως δεν φέρνουν κέρδος).
Άλλες προσεγγίσεις που έγιναν από τις αρχές της δεκαετίας του 2000, όπως για παράδειγμα στην Βενεζουέλα του Τσάβες που δεν ανανέωσε ορισμένες άδειες καναλιών και ραδιοσταθμών, παραχωρώντας τις στις τοπικές κοινωνίες οι οποίες καθόριζαν και τις προσεγγίσεις τους. Όμως και άλλες χώρες που προώθησαν νομοθεσίες οι οποίες περιόριζαν την συγκέντρωση συχνοτήτων στα χέρια λίγων επιχειρηματιών (Ουρουγουάη, Αργεντινή, Βραζιλία, Εκουαδόρ) δεν μπόρεσαν να αποδώσουν αφού η προσέγγιση ήταν επιφανειακή και με νόμους που έμειναν στα χαρτιά.

Η οικονομία των Κοινών και η ανελευθερία του copyright

Προφανώς, αυτό είναι αποτέλεσμα του υπάρχοντος νεοφιλελευθερισμού που καλπάζει και της (εσκεμμένης) μη αντίληψης της «οικονομίας των Κοινών» η οποία αντιμετωπίζει το ζήτημα της ιδιοκτησίας με την μορφή του δικαιώματος χρήσης, παρέχοντας οικονομία στην υπηρεσία της καλής ζωής, των κοινωνικών αναγκών και της ισότητας των δικαιωμάτων, σε ισορροπία με την φύση.
Το φυσικό κεφάλαιο είναι μία από τις τέσσερις μεγάλες κατηγορίες των κοινών αγαθών που περιλαμβάνουν επίσης το κοινωνικό, πολιτιστικό και πνευματικό κεφάλαιο. Η κάθε κατηγορία περιλαμβάνει αγαθά που κάποτε ήταν ελεύθερα, αποτελούσαν μέρος της αυτάρκειας ή της οικονομίας του δώρου, αγαθά για τα οποία πλέον είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώνουμε. Η κλοπή λοιπόν δεν γίνεται από την μητέρα γη, αλλά από την πολιτιστική «μητέρα».
Η πιο συνήθης από αυτές τις μορφές κεφαλαίου, που απαντά στον οικονομικό διάλογο, είναι το πολιτιστικό κεφάλαιο το οποίο προσδιορίζεται ως πνευματική ιδιοκτησία.
Τα παλιά τα χρόνια, το μεγάλο απόθεμα ιστοριών, ιδεών, τραγουδιών, καλλιτεχνικών μοτίβων, εικόνων, και τεχνικών εφευρέσεων αποτελούσε μια δεξαμενή κοινών αγαθών από την οποία ο καθένας μπορούσε να αντλήσει κάτι είτε για την ευχαρίστησή του και την αύξηση της παραγωγικότητάς του είτε για να το χρησιμοποιήσει φτιάχνοντας κάτι καινούριο.
Στον Μεσαίωνα, οι τροβαδούροι άκουγαν ο ένας τα τραγούδια του άλλου και δανείζονταν τις νέες μελωδίες που τους άρεσαν, τις τροποποιούσαν, και τις κυκλοφορούσαν εκ νέου για να γίνουν με την σειρά τους μέρος της δεξαμενής των πολιτιστικών κοινών.
Σήμερα οι καλλιτέχνες και οι εταιρικοί τους χορηγοί σπεύδουν να προστατέψουν με πνευματικά δικαιώματα κάθε νέα δημιουργία, και διώκουν με αποφασιστικότητα οποιονδήποτε επιχειρεί να ενσωματώσει τα τραγούδια τους σε μία δική του σύνθεση. Το ίδιο συμβαίνει σε κάθε δημιουργικό πεδίο.

Φωνάζουμε ντροπή στον φεουδάρχη βαρόνο που απαγόρευε σε έναν χωρικό την καλλιέργεια μιας μικρής έκτασης γης εάν δεν παρέδιδε στον άρχοντά του το ένα τέταρτο της σοδειάς του. Αποκαλούμε τις εποχές αυτές βάρβαρες. Όμως αν και οι μορφές έχουν αλλάξει, οι σχέσεις έχουν παραμείνει ίδιες, και ο εργαζόμενος υποχρεώνεται, στο όνομα του ελεύθερου συμβολαίου, να αποδεχθεί φεουδαρχικές υποχρεώσεις. Γιατί όπου και αν στραφεί, δεν μπορεί να βρει καλύτερες συνθήκες. Τα πάντα έχουν μετατραπεί σε ιδιωτική ιδιοκτησία, και πρέπει να συναινέσει, ή να πεθάνει από την πείνα.

Peter Kropotkin

Το copyright στην πληροφορία των καταπατημένων Κοινών συχνοτήτων

Και γιατί επανερχόμαστε στο θέμα;
Επειδή προέκυψε μια είδηση, η οποία όχι μόνο είναι αποτέλεσμα μιας κοινής καπιταλιστικής πολιτικής και όπως όλες αυτές οι πολίτικες προβλέπουν εκ του προοιμίου ανισότητες και διακρίσεις, μα δείχνει απόλυτα τον παραλογισμό και την εμπορευματοποίηση της πληροφορίας.
Αυτό όχι μόνο σηματοδοτεί φρικιαστικές εξελίξεις, μα θα μπορεί έχει κατασταλτικές προεκτάσεις σε τόσους τομείς και διάλυσης των εναπομεινάντων κοινωνικών περιφράξεων.

Πιο πριν όμως, θα πρέπει να σημειώσουμε κάποια σημαντικά σημεία:
– Αρχικά, δεν νομίζω να υπάρχει σκεπτόμενος άνθρωπος που να αμφιβάλλει πως στα θεμέλια κάθε μεγάλης περιουσίας βρίσκεται ένα μεγάλο έγκλημα, όπως χαρακτηριστικά είχε πει και ο Leo Tolstoy.

– Δεν θα πρέπει να παραβλεφθεί ακόμα, πως στην σημερινή εποχή ο,τιδήποτε μπορεί να μετατραπεί σε ψηφιοποιημένη πληροφορία. Το σύνολο σχεδόν της ανθρώπινης μνήμης και γνώσης ρέει στα σύγχρονα δίκτυα επικοινωνιών. Η ελεύθερη ροή και η πρόσβαση σε αυτήν αποτελεί προαπαιτούμενο και εγγύηση για την ανάπτυξη της ανθρώπινης δημιουργικότητας, την παραγωγή ουσιώδους και αδέσμευτης γνώσης και πολιτισμού, την κοινωνική απελευθέρωση και την γενικότερη ανθρώπινη πρόοδο.
Υπό οποιοδήποτε πρίσμα και αν ειδωθεί, το σύγχρονο δίκαιο πνευματικής ιδιοκτησίας αδυνατεί να ανταποκριθεί στις προοπτικές που θέτει η κοινωνία της πληροφορίας.
Είναι αδύνατο οι άνθρωποι να μην μπορούν να αντιληφθούν, πως οτιδήποτε βρίσκεται κάτω από καθεστώς copyright / πνευματικού δικαιώματος / πατέντας, διαλύει τις ατομικές ελευθερίες. Όλα αυτά είναι βιομηχανία / επιχείρηση η οποία ανταγωνίζεται για χρήματα, βασισμένη σε αυτό που προσφέρει.

Και αφού δεν κατέστη δυνατό στο σύνολό του, καθώς συνάντησε απέναντί του ένα ισχυρό ρεύμα αντίστασης το οποίο αν συνέχιζε, θα έπαιρνε ισχυρότερες κοινωνικές διαστάσεις που θα μπορούσαν να επιφέρουν ανατροπή της κραταιάς κατάστασης, λειτούργησαν οι αρχές φιλελευθερισμού / καπιταλισμού, με τις δεσμευτικές διακρατικές συμφωνίες. Αυτές δηλαδή που αποφασίζονται εν κλειστώ από ένα κλαμπ εξουσίας και επιβάλλονται εν μια νυκτί, αναδιαμορφώνοντας προς το χειρότερο τις ζωές και τις ελευθερίες των ανθρώπων.

Kαι για να τα βάλουμε σε μια σειρά, προφανώς θυμάστε τις κυβερνητικές εξαγγελίες σχεδόν έναν χρόνο πριν (από τον Φλεβάρη του 2015) σχετικά με τις τηλεοπτικές άδειες. Την ανακατανομή των τηλεσυχνοτήτων δηλαδή που επί πολλά χρόνια κατείχαν ολιγοπωλιακά, κάποιοι επιχειρηματίες που ούτως ή άλλως εμπλέκονται επί δεκαετίες σε πολλές ακόμα επιχειρηματικές δραστηρίοτητες και καθορίζουν την οικονομική ζωή της χώρας. Επιχειρηματίες δηλαδή, που στο σύνολό τους ιδιωτικοποίησαν τα Κοινά, προς ιδίων όφελος.
Έτσι λοιπόν, είχαμε το «Μητρώο On Line Μέσων», στο πλαίσιο του νομοσχεδίου περί «Εθνικής Επικοινωνιακής Πολιτικής, Οργάνωσης της Επικοινωνιακής Διπλωματίας και Σύστασης Εθνικού Κέντρου Οπτικοακουστικών Μέσων και Επικοινωνίας και Μητρώου Επιχειρήσεων Ηλεκτρονικών Μέσων Ενημέρωσης» [Μητρώο On Line Μέσων: Τι είναι και τι πραγματικά σημαίνει].

Λίγο πιο μετά (τον Ιούλη του 2015), ο υπουργός Επικρατείας, Νίκος Παππάς έθεσε το πρωί της Πέμπτης σε δημόσια διαβούλευση σχέδιο νόμου για την Εθνική Επικοινωνιακή Πολιτική. Και επειδή αυτό προφανώς θα είναι ακαταλαβίστικο για αρκετούς, η κυβέρνηση προτίθεται με το εν λόγω σχέδιο νόμου να προβεί σε συνολική ρύθμιση και διαχείριση σε στρατηγικό επίπεδο του σημαντικού για την λειτουργία του δημοκρατικού πολιτεύματος τομέα της εθνικής επικοινωνιακής πολιτικής.
Δεν χρειάζεται ευφυΐα για να καταλάβει κάποια/ος, το πόσο βάθος και κατά την εκάστοτε βούληση, παρέχει αυτό περί της «διαχείρισης της εθνικής επικοινωνιακής πολιτικής». Και για να μην τα πολυλογούμε, η ουσία ήταν η εξής: Κυβέρνηση: Ας αφήσουμε τους καναλάρχες και ας πηδήξουμε το Διαδίκτυο.

Τέλος πάντων, λίγο πολύ άπαντες έχουν καταλάβει πως κάτι πρόκειται να αλλάξει σχετικά με το καθεστώς των ψηφιακών συχνοτήτων. Το ένα από τα βασικά ζητήματα αφορά την λογοκλοπή, ή πιο απλά, το copy-paste.
Παράλληλα, εμμέσως πλην σαφώς, προβλέπει την πλήρη ιδιωτικοποίηση της είδησης και της πληροφορίας, κάτω από δικαιώματα. Αυτό, αν  και – σε αρχική ανάγνωση – φαίνεται να αφορά τις ιδιωτικές εταιρείες που διαχειρίζονται τα κανάλια (εθνικής και τοπικής εμβέλειας), κρύβει πολλά περισσότερα και στο τέλος διακυβεύει την ελευθεροστομία, το τι νοείται ως είδηση και πληροφορία και ποιοι έχουν το δικαίωμα να τις διακινούν αυτές.
Και αν νομίζετε πως σαν αποτέλεσμα θα υπάρχει μια πλουραλιστική και αντικειμενική ενημέρωση (έστω και στα υπάρχοντα σαθρά πλαίσια της αστικής δημοκρατίας), απατάστε οικτρά, αφού σε ολο αυτο το πλαίσιο έχουν αποκλειστεί οι κοινωνικοί φορείς, ενώ η διαφορά τιμολόγησης ανάμεσα σε ειδησεογραφικά και ψυχαγωγικά κανάλια, με πιο φθηνή την άδεια για τα δεύτερα, είναι προφανές τι θα προτιμήσουν τα περισσότερα και πού θα οδηγηθεί η… ποιότητα και η ενημέρωση…

Αυτές οι διευκρινίσεις ήταν αναγκαίες καθώς, όπως αναφέραμε λίγο πριν, δεν έρχονται μόνες τους, μα στο φόντο είναι ορισμένες πανίσχυρες διακρατικές και δεσμευτικές συμφωνίες.
Στην συγκεκριμένη περίπτωση, μιλάμε για την περιβόητη ΤΤΙΡ (Trans-Pacific Partnership), την μυστική συμφωνία μεταξύ 12 χωρών η οποία σκοπεύει να δώσει πρωτοφανή ισχύ και προνόμια στις πολυεθνικές. Με βάση αυτήν την συμφωνία, οι πολυεθνικές θα μπορούν να καταφεύγουν σε ειδικά, διεθνή δικαστήρια και να μηνύουν τις κυβερνήσεις μας όταν πιστεύουν πως οι νόμοι μας θίγουν και τα κέρδη τους! Ουσιαστικά θα τους δοθεί η δύναμη να εμποδίζουν την εφαρμογή οποιουδήποτε νόμου έρχεται σε κόντρα με τα συμφέροντά τους, όπως για παράδειγμα ο έλεγχος των γενετικά μεταλλαγμένων προϊόντων, τα δικαιώματα των εργαζομένων, την ιδιωτικότητά μας, την δικαιοσύνη, το περιβάλλον και την διατροφή μας και την ελευθερία μας παντού, και όχι μόνο στο διαδίκτυο.
Όπως σωστά καταλάβατε, ανάμεσα στα άλλα, έχει να κάνει και με τα πνευματικά δικαιώματα, μα και με την απαλοιφή ελευθεριών και φυσικά την κατάργηση κάθε τι που ως τώρα θεωρείται Κοινό (ψηφιακό ή μη), όπως τα φυσικά κοινά (νερό, αέρας, δάση, ποτάμια, σπόροι, άγρια ζωή, ενεργειακοί πόροι κλπ) μα και τα ανθρωπογενή κοινά (γλώσσα, παράδοση, λαϊκή τέχνη, πληροφορίες κλπ).
Και φυσικά, ήδη το βιώνουμε άλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε πως όλα τα κοινά, δεν αποτελούν στόχο μόνο της ΤΤΙΡ αλλά και των μνημονίων, ούτε και πως το νομοσχέδιο CFAA είναι ήδη σε ισχύ.
Και κυρίως, πως και νόμιμα πλέον, τελούν υπό επιτήρηση και καταστολή οι επικοινωνίες στο Διαδίκτυο.

– Με όλα αυτά λοιπόν ως δεδομένα, αξίζει να δούμε και την είδηση που άρχισε να κυκλοφορεί τις τελευταίες ημέρες (τρέχουσα ημερομηνία 15/5/16):

Κανάλια, Πνευματικά Δικαιώματα και Παράνοια

Τα νέα τα μάθατε;
Ο ΑΝΤ1 απαγόρευσε την αναμετάδοση στιγμιοτύπων του προγράμματός του στα άλλα κανάλια χωρίς άδεια KAI AMOIBH λόγω «πνευματικής ιδιοκτησίας» και τα υπόλοιπα κανάλια θα «απαντήσουν» αντίστοιχα!!!
Το μεγαλείο του φιμώματος!
Αφού όλοι αυτοί οι μεγάλοι γουστάρουν τόοοσο πολύ την «πνευματική ιδιοκτησία» και τα «δικαιώματα» που μάλιστα αποκομίζουν κέρδη, γιατί άραγε η τόσο σοφή κυβέρνησή μου επιβάλει ΕΝΦΙΑ στον «δικαίωμα υψούν» (=τον αέρα του σπιτιού μου που δεν μπορώ και δεν πρόκειται να χτίσω ΠΟΤΕ) και δεν επιβάλει ΕΝΦΙΑ και στον όποιο αντένα;
Αλλά ξέχασα, είμαστε με την νέα εποχή και τάξη ΜΟΝΟ όπου ΜΑΣ συμφέρει!!!
Επί τη ευκαιρία, συγνώμη που μίλησα και χρησιμοποίησα την λέξη κεραία (αντένα) χωρίς να ζητήσω την άδεια του έχοντος του trademark! XAXAXA!
Άντε βρε, να πατεντάρουμε και το «Μήτσος»… να σταματήσουν να με φωνάζουνε!!!

Είναι τα λόγια φίλου του osarena, grekoudine.

Είναι γεγονός πως η μάχη στα τηλεοπτικά κανάλια για τις τηλεθεάσεις καλά κρατεί. Ποιο κανάλι θα πάρει την τάδε ξενόφερτη εκπομπή, ποιο θα καβατζώσει το τάδε βραζιλιάνικο πρόγραμμα, ποια παρουσιάστρια θα βγει με τα πιο προκλητικά ρούχα, ποια θα βουρκώσει για να συγκινήσει και τους τηλεθεατές, ποιος / ποια από τους συμμετέχοντες – σε κάποια μαγειρική εκπομπή ή σε κάποιο μουσικό σώου, για παράδειγμα – θα προσβάλλει περισσότερο τους παίκτες ώστε να αυξήσει την θεαματικότητα και ούτω καθεξής.
Και είναι και οι άλλες εκπομπές, εκείνες ντε που μας ενημερώνουν σχολιάζοντας, κρίνοντας, σατιρίζοντας τι έκανε ο τάδε και ο δείνα στο άλλο κανάλι.

Και φτάνουμε στο σήμερα, συγκεκριμένα στο χθες.
Παρασκευή 13 Μαΐου 2016. Ο τηλεοπτικός σταθμός ΑΝΤ1 στέλνει σε όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς εθνικής εμβέλειας δισέλιδη επιστολή με την οποία τους απαγορεύει, από μεθαύριο Δευτέρα 16 Μαΐου, να αναμεταδίδουν στιγμιότυπα από τις εκπομπές και από το πρόγραμμά του εν γένει.

Συγκεκριμένα, η επιστολή με ημερομηνία 13 Μαΐου 2016, υπογράφεται από τον Group Managing Director του Antenna, Pete Smith, και στην οποίο ξεκαθαρίζονται οι όροι με τους οποίους μπορούν οι ανταγωνιστές τους να προβάλλουν αποσπάσματα από το πρόγραμμά του.
Διαβάζοντας όμως την επιστολή που έστειλε στα κανάλια, MEGA, ALPHA, STAR, ΣΚΑΙ, EPSILON TV και ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, θα δείτε πως, στην ουσία, ο ΑΝΤ1 απαγορεύει από μεθαύριο Δευτέρα 16 Μαΐου να αναμεταδίδουν υλικό από τις εκπομπές και το πρόγραμμά του.
Το κανάλι ζητά φιλικά και καλά, επί της ουσίας βέβαια απαιτεί, να μην χρησιμοποιείται εκπομπή ή/και πρόγραμμά του χωρίς την άδειά του, καθιστώντας σαφές πως ο οιοσδήποτε δεν σεβαστεί το μεγαλείο του φιμώματος (που εμπνεύστηκε) θα έχει νομικές συνέπειες.

Στην επιστολή αναφέρεται πως ο όμιλος του ΑΝΤ1 θα επιλέγει (όποτε θέλει) κάποια προωθητικά αποσπάσματα (ε ναι, όποια θέλει) και θα τα δίνει στα κανάλια.
Δωρεάν; Αχμ, εεε… θα χρεώνονται το κόστος παράδοσης.
Αν θέλουν έξτρα υλικό, θα πλερώνουν το… ευτελές ποσόν των… 2.000 ευρώ για κάθε λεπτό!!!

Δεν με πιστεύετε; Μα γιατί; Ιδού:

1. Η πρόσβαση θα συνίσταται σε προωθητικά αποσπάσματα που θα επιλέγονται κατά περιόδους καθώς και σε είδος και διάρκεια αποκλειστικά από εμάς κατά τη διακριτική μας ευχέρεια (τα «Προωθητικά Αποσπάσματα»). Δεν θα χρεώνεστε κάποιο ποσό για την παροχή της άδειάς μας για την χρήση αυτών των Προωθητικών Αποσπασμάτων, εκτός από τυχόν κόστος παράδοσης.

2. Αν για οποιονδήποτε λόγο επιθυμείτε υλικό πρόσθετο ή διαφορετικό από αυτό των Προωθητικών Αποσπασμάτων από το εκπεμπόμενο πρόγραμμά μας του προηγούμενου 48ωρου από την ζήτησή σας (τα «Πρόσθετα Επίκαιρα Αποσπάσματα»), τότε θα εξετάσουμε το αίτημά σας κι εφόσον κατά την διακριτική μας ευχέρεια το κάνουμε δεκτό, κάθε λεπτό καθαρής διάρκειας τέτοιων Πρόσθετων Επίκαιρων Αποσπασμάτων θα χρεώνεται με ποσό δύο χιλιάδων (2.000 ευρώ)».

Το αυτό ισχύει και για το υλικό του ΑΝΤ1 που αναρτάται στην ιστοσελίδα τους, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στο YouTube και όπου τέλος πάντων δημοσιεύει κάτι ο ΑΝΤ1:

Διατηρούμε το αυτονόητο δικαίωμά μας να μην επιτρέπουμε καθόλου την πρόσβαση σε οποιονδήποτε ανταγωνιστή μας σε οποιαδήποτε εκπομπή ή οποιοδήποτε μέρος του προγράμματός μας κρίνουμε σκόπιμο ή επιθυμητό.

Διατηρούμε το αυτονόητο δικαίωμά μας να απαγορέψουμε οποτεδήποτε την χρήση από οποιονδήποτε, οποιουδήποτε μέρος του του προγράμματός μας χρησιμοποιείται χωρίς την ειδική άδειά μας – ιδίως, ενδεικτικά, την χρήση και μετάδοση υλικού μας που έχει ληφθεί χωρίς την άδειά μας από αντίγραφα «αέρα» (του εκπεμπόμενου προγράμματός μας σε ζωντανό χρόνο) ή από άλλες πηγές όπως το διαδίκτυο, ακόμα κι αν η λήψη του αποσπάσματος γίνεται από τον επίσημο ιστότοπό μας ή άλλες πηγές όπου διατηρούμε επίσημη παρουσία (όπως τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, το YouTube κλπ) καθώς το υλικό που εμείς αναρτούμε σε αυτές τις πηγές προορίζεται ξεκάθαρα για ιδιωτική χρήση κι όχι ασφαλώς για επαγγελματική εκμετάλλευση.

Δείτε ολόκληρη την δισέλιδη επιστολή (με κλικ πάνω της, ανοίγει σε πλήρες μέγεθος και μπορείτε να κάνετε ζουμ):

>>> Σελίδα 1η
>>> Σελίδα 2η

Επίλογος:

Είναι κάπου μέσα του Μάρτη, όταν το παράνομο κανάλι του ΑΝΤ1 (κατέχει πειρατικά ραδιοτηλεοπτικές συχνότητες οι οποίες είναι κτήμα του ελληνικού λαού), έκανε ένα ρεπορτάζ σχετικά με την πειρατεία. Φυσικά, η λέξη ρεπορτάζ είναι σχετική, καθώς η μονταζιέρα δούλεψε άψογα και το αποτέλεσμα ήταν αυτό που ήταν: [Η μονταζιέρα του ANT1 μιλάει για την πειρατεία και λυνόμαστε στα γέλια].

Ελάχιστες ώρες αργότερα (τυχαία;), οι μπάτσοι της ΔΗΕ, εισέβαλαν και κατέστειλαν την ιστοσελίδα του DvdMovies. Σύμφωνα με την ανακοίνωση που εξέδωσαν, ανάμεσα στα άλλα, ανέφεραν το εξής:

[…] Με τον τρόπο αυτό, προκλήθηκε, σύμφωνα με την Εταιρεία Προστασίας Οπτικοαουστικών Έργων, σημαντική απώλεια εσόδων για τους νόμιμους δικαιούχους, ύψους 1.400.000 ευρώ περίπου, καθώς και για το κράτος από τη μη είσπραξη των αντίστοιχων φόρων. […]

Μετά ακολούθησε το Gamato και ο γνωστός εκφοβιστικός λόγος του διοικητή της ΔΗΕ που παρεμπιπτόντως είναι αγαπημένος των media.
Και όλη αυτή η εμετική φιλελέ προπαγάνδα περί πειρατείας, δικαιωμάτων κλπ.

Την ίδια στιγμή που η πανεπιστημιακή έρευνα και τα συγγράμματα γίνονται πειρατικά, επειδή μπαίνουν κάτω από πνευματικά δικαιώματα εκδοτικών οίκων.

Όμως, η μεγαλύτερη στιγμή της γελοιότητας και της παράνοιας, ήταν αυτή με τα πνευματικά δικαιώματα στον εθνικό ύμνο της αρρωστημένης αστικής δημοκρατίας. Αυτό, ίσως, να αποτελεί την απόλυτη παράνοια και μια τρανταχτή απόδειξη όλης αυτής της γελοιότητας.

Ωστόσο, για λόγους αστικής ορθότητας (sic), ας το δούμε και από την πλευρά αυτή.
Όπως είχε δηλώσει σε συνέντευξή του, στα Παραπολιτικά 90,1 και στην Ζηνοβία Σαπουνά, ο Πρόεδρος του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ του Πανεπιστημίου Αθηνών Γιώργος Πλείος:

Το νομοσχέδιο δεν αντιμετωπίζει τη διαπλοκή γιατί δεν αγγίζει το θέμα των εικονικών εγγυήσεων για τη δανειοδότηση. […]
Δίνει υπερβολικά μεγάλες εξουσίες στον υπουργό επικρατείας επειδή ο ίδιος αποφασίζει τον αριθμό των αδειών αλλά και το ύψος του ποσού που απαιτείται για την απόκτησή τους. […]
Αν υποθέσουμε ότι ο σημερινός είναι αγαθός προθέσεων είναι σίγουρο ότι ο επόμενος θα είναι ίδιος. […]
Δεν προβλέπονται συνεταιριστικά σχήματα, ενώ η μεγάλη διαφορά για την απόκτηση άδειας ενημερωτικού σταθμού σε σχέση με τον ψυχαγωγικό θα ωθήσει τους επιχειρηματίες να προτιμήσουν την δεύτερη εκδοχή υποβαθμίζοντας το τηλεοπτικό προϊόν. […]


 

Η προστασία των κοινών πρέπει να υπερβεί το δίλημμα ιδιωτικός ή κρατικός έλεγχος, την διάκριση ιδιωτικής και κρατικής εξουσίας.
Όταν η διαχείριση των κοινών γίνεται με κανόνες, που θεσπίζονται με συνεργατικές και ισότιμες οριζόντιες διαδικασίες από τους χρήστες και τις κοινότητες, τότε αποθαρρύνεται η ορθολογική επιδίωξη της αύξησης του ατομικού οφέλους, μεγεθύνεται το κοινωνικο-συλλογικό όφελος και αποφεύγεται το κοινωνικό κόστος, η υπερεκμετάλλευση δηλαδή των πόρων.

Πολύ πριν την γαλλική επανάσταση, την 15η Μαΐου 1525, έγινε μια μεγάλη ετερόκλητη εξέγερση δουλοπάροικων, πολιτών και ευγενών κατά της Αγίας Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Ξεκίνησε ως εξέγερση ενάντια στην φεουδαρχία και εξελίχθηκε, υπό την καθοδήγηση του αναβαπτιστή Thomas Müntzer, σε πόλεμο ενάντια σε κάθε θεσμική εξουσία με σκοπό την σύσταση μιας ιδιότυπης χριστιανικής κοινότητας που θα βασιζόταν στην ισότητα, τον ελεύθερο έρωτα και την κοινοκτημοσύνη. Στην εξέγερση έλαβαν μέρος 300.000 άνθρωποι υπό τον ήχο της κραυγής:

οmnia sunt communia – όλα είναι κοινά.

Ο 21ος αιώνας, θα είναι αναμφίβολα μια μάχη για την προάσπιση των Κοινών. Συγχρόνως, θα είναι και μάχη για την περίφραξη των ελευθεριών. Αν αυτή η μάχη χαθεί, το μέλλον θα είναι σκοτεινό και με σύγχρονη σκλαβιά.

(προσθήκη από π.κ.) συμπληρωματικό από το ίδιο ιστολόγιο διαβάστε και:

Πνευματικά Δικαιώματα και πειρατεία μέσα από ένα κόμικ

Advertisements

2 responses to “Με αφορμή το τέλος πνευματικών δικαιωμάτων του ΑΝΤ1 και περί των Κοινών

  • zoi

    Δεν κατάλαβα ποια είναι η πρότασή σας σ΄όλα αυτά;

    • πέμπτο κύμα

      Νομίζω ότι ο συγγραφέας του άρθρου σ’ αυτό το σημείο απαντά στην απορία σας:

      «Όταν η διαχείριση των κοινών γίνεται με κανόνες, που θεσπίζονται με συνεργατικές και ισότιμες οριζόντιες διαδικασίες από τους χρήστες και τις κοινότητες, τότε αποθαρρύνεται η ορθολογική επιδίωξη της αύξησης του ατομικού οφέλους, μεγεθύνεται το κοινωνικο-συλλογικό όφελος και αποφεύγεται το κοινωνικό κόστος, η υπερεκμετάλλευση δηλαδή των πόρων.»

Σας ακούμε...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: