Αμαζόνιος / Στο έλεος της ζόμπι οικονομίας

πηγή: Athens.indymedia.org

Ο Αμαζόνιος υποδέχεται το 2017 σοβαρά τραυματισμένος από την απληστία τού βιομηχανικού επεκτατισμού της οικονομίας-ζόμπι, για τή χρονιά πού πέρασε πενθεί καί πάλι για πολλοστή φορά τους προστάτες του δεκάδες δολοφονημένους οικολόγους και ακτιβιστές και ιθαγενείς, εκτοπίσεις και εξώσεις ιθαγενικών ομάδων από την γή τους και τά χωριά τους, απώλεια δάσους σε εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα, με την τοξική μόλυνση, την υλοτομία, τον τουρισμό, την κτηνοτροφία και την βιομηχανική γεωργία νά ρημάζει τά πάντα νά απογυμνώνει αυτόν τον μαγικό και τόσο απαραίτητο για την ζωή των κατοίκων του αλλά και όλων μας τόπο, ή χρονιά πού πέρασε ήταν μια από τίς χειρότερες στην ιστορία των δασών της βροχής και με την ερχόμενη να είναι ακόμη πιό δυσοίωνη για το μέλλον του Αμαζόνιου. Τό γράμμα αυτό είναι ένα από τά εκατοντάδες γράμματα-διαμαρτυρίας τών ιθαγενικών κινημάτων πού αγωνίζονται για την επιβίωση των λαών πού ζούν κοντά και μέσα στα δάση της βροχής, πού αγωνίζονται για το παραμονή του Αμαζόνιου ως έχει σάν τον βασικό πνεύμονα της γής και όχι το «οξυγόνο» των κερδών της εξορυκτικής βιομηχανίας.

post image900 περίπου δένδρα το λεπτό έχανε ό Αμαζόνιος το 2016 μιά έκταση ίση μέ πέντε φορές την πόλη του Σάο Πάολο, με την αποψίλωση των τριών τελευταίων ετών νά ξεπερνάει κάθε προηγούμενο ρεκόρ, το διάστημα μεταξύ του Ιουλίου του 15 και του Αυγούστου του 16 τά δάση της βροχής έχασαν 8.000 τετρ.χιλλιόμετρα και σήμερα πού μιλάμε τά αποψιλωμένα εδάφη συνολικά κατέχουν το ήμισυ του Βραζιλιάνικου Αμαζόνιου. Αν και αρκετά δάση χάθηκαν από μια αύξηση των τυχαίων πυρκαγιών λόγω ξηρασίας, οί ανθρωπογενείς πυρκαγιές αυξήθηκαν κατά 44% από τούς γεωκτήμονες και κτηνοτρόφους  πού επεκτείνονται πιο βαθιά στο τροπικό δάσος.

Η ζήτηση για φθηνό κρέας, οί καλλιέργειες σόγιας(2η στο κόσμο ή Βραζιλία), ή υλοτομία, ό τουρισμός των «εραστών της περιπέτειας), ή εξόρυξη, τά φράγματα και οί νέοι αυτοκινητόδρομοι πού συμπληρώνουν αυτό το σύμπλεγμα της βιομηχανικής ανάπτυξης είναι ή ταφόπλακα των δασών τής βροχής.

Επιστήμονες και οικολογικές οργανώσεις κατηγορούν την κυβέρνηση της Βραζιλίας ότι ή χαλάρωση των περιβαλοντικών νόμων με την τροπολογία πού πέρασε από την Βουλή το 2012 άφησε ανυπεράσπιστο τον Αμαζόνιο στις διαθέσεις της παγκόσμιας και εγχώριας πολυεθνικής οικονομικής ελίτ των ιδιωτικών συμφερόντων.

Πρόσφατα έδωσε το πράσινο φώς τελικά στην Εξορυκτική Vale για την κατασκευή ενός ακόμα μεταλλείου-μαμούθ στην επαρχία Παρά του Αμαζόνιου.

Η Βραζιλία επέλεξε τον Αμαζόνιο νάναι ή πατερίτσα της ασθενειάς της, μιάς άρρωστης οικονομίας (πού όπως καί ή παγκόσμια) ισορροπεί την αναπηρία της με τά κέρδη από την καταστροφή των δασών της βροχής και με τις υπόλοιπες χώρες να ακολουθούν, Περού, Κολομβία, Βολιβία και Εκουαδόρ, με τήν τελευταία δε να δίνει άδεια καί στην εξορυκτική PetroAmazonas να αντλήσει πετρέλαιο από το εθνικό πάρκο Γιασούνι ένα από τά πιο πλούσια μέρη στο κόσμο σε βιοποικιλότητα. Τό πάρκο έχει 655 σπάνια ενδημικά είδη δένδρων, (περισσότερα από τον Καναδά και ΗΠΑ μαζί) και δύο φυλές ιθαγενών πού ζούν σε εθελούσια απομόνωση.

Είναι γνωστό ήδη ότι οί ιθαγενικές ομάδες παρά τον (άνισο) αγώνα τους ενάντια στα «μηχανικά τέρατα», βρίσκονται σε τέτοια έκταση περικυκλωμένοι από το βιομηχανικό απόστημα της σημερινής οικονομίας ώστε κινδυνεύουν με αφανισμό.

Στο Περού πρίν δύο βδομάδες δολοφονήθηκε ή ακτιβίστρια και δασκάλα Ρόζα Ανδράδε 67 ετών, το πτώμα της βρέθηκε αποκεφαλισμένο μέσα στο σπίτι της στον Περουβιανό Αμαζόνιο, ήταν ή τελευταία δασκάλα της ιθαγενικής γλώσσας των Οκαίνα, και αγωνίστρια της κοινότητας πού αγωνιζόταν μαζί με τους Ρεζιγκάρο ενάντια στούς γεωκτήμονες του καουτσούκ, χιλιάδες πάρθηκαν για σκλάβοι από τους βαρώνους του καουτσούκ τον 19ο αιώνα, χιλιάδες δολοφονήθηκαν και αρρώστησαν από ασθένειες των δυτικών πού ήταν ξένες για το ανοσιοποιητικό τους σύστημα. Καί οί δύο φυλές αφανίστηκαν, ή Ρόζα ήταν ή τελευταία δασκάλα της γλώσσας, μιά γνώστρια μύθων παραμυθιών παραδόσεων και ιστοριών του τροπικού δάσους παγκόσμιου βεληνεκούς.

Ο αφανισμός του Αμαζόνιου έχει τεράστιο αντίκτυπο στις ιθαγενικές γλώσσες, από τις 6.000 γλώσσες παγκοσμίως οί 5.000 είναι ιθαγενείς και αρκετές από αυτές βρίσκονται στον Αμαζόνιο, ανθρωπολόγοι δηλώνουν ότι μια ιθαγενική γλώσσα χάνεται κάθε δύο βδομάδες.

Οί ΗΠΑ και Κίνα συμμετέχουν στην καταστροφή του Αμαζόνιου με την πρώτη να εισάγει το 24% του πετρελαίου της από τά δάση της βροχής, περίπου 230.000 βαρέλια την μέρα ρουφούσε το 2016 από τις εγκαταστάσεις της Chevron στήν πόλη Ελ Σεγκούντο με την Καλιφόρνια να καταναλώνει περίπου τά 170.000  παρά την «πράσινη φήμη της». Παρά το ισχνό αποτέλεσμα από την νίκη των οικολογικών ομάδων και ιθαγενών ενάντια στις εξορυκτικές εταιρείες και την στιγμή πού ανάγκαζαν την Chevron να αποχωρήσει από μερικές περιοχές τού Eκουαδόρ κουβαλώντας τεράστιο πρόστιμο στούς ώμους της γιά τήν περιβαλλοντική καταστροφή πού άφησε πίσω της, ή Κίνα μετρούσε  για το φυσικό αέριο και τά πετρελαιά της 283.000 τετρ.μίλια μέσα στο τροπικό δάσος, μια έκταση ίση με την πολιτεία του Τέξας.

Καθένας ότι πάρει δηλ. καί ότι προλάβει…γιατί ό Αμαζόνιος δεν πεθαίνει..απλά κατασπαράσεται από μια οικονομική αυτοκρατορία κανιβάλων. Η σύγχρονη Λερναία Υδρα τής βιομηχανίας είναι απείρως χειρότερη απ αυτή τής μυθολογίας…

Bέβαια ό Αμαζόνιος δεν είναι το κάδρο της καταστροφής του πλανήτη από τό σημερινό ανθρωπολογικό φαινόμενο, απλώς το συμπληρώνει, ή Κίνα πνίγεται στην «αναπτυξή της» από τοξική μόλυνση μέ αυξανόμενη έλλειψη καθαρού νερού καί γόνιμης γής, στην Ινδία σε αρκετές πόλεις τά σχολεία κλείνουν συχνά εξαιτίας της αιθαλομίχλης, ή Ασία γενικά προσπαθεί να σώσει την ενεργειακή επάρκεια από δεκάδες υδροηλ.φράγματα, οί ΗΠΑ και Καναδάς να σώσει τις εισαγωγές-εξαγωγές οργώνοντας την γή με πετρελαικούς αγωγούς και ή Ευρώπη νά λυμαίνεται τον πλανήτη για φυτείες φοινικέλαιου για τά βιοκαύσιμα της «πράσινης ανάπτυξης», νά διαιωνίζει τόν καταναλωτικό εθισμό τών μαζών μέ λαμπερά καί φρέσκα προιόντα από αρπακτικά γής σάν τήν τράπεζα Deutche Bank.

Το σημερινό μοντέλο της οικονομίας μοιάζει με ένα καρκινικό κύτταρο πού επεκτείνεται σε κάθε άκρη της γής, τά τελευταία 25 χρόνια ό πλανήτης έχασε το 10% της άγριας φύσης από την βιομηχανική ανάπτυξη και την αστικοποίηση ..καί ή εκτίμηση τού 10% είναι απλά ή αισιόδοξη..

Επιστολή διαμαρτυρίας στην κυβέρνηση του Εκουαδόρ από τους Σουάρ Αρουτάμ

«Από κάπου στην Cordillera del Cóndor, 4 Γενάρη 2017

Για τήν φυλή τών Shuar τους αδελφούς και τις αδελφές μου, στους ιθαγενείς λαούς του Αμαζονίου και των Άνδεων, στους άνδρες και τις γυναίκες του Ισημερινού και του κόσμου.

Όπως πολλοί από εσάς γνωρίζετε, οί προηγούμενες μέρες ήταν πολύ επικίνδυνες. Αυτές οι μέρες δεν έχουν ακόμη τελειώσει και είναι πράγματι, ίσως μόνο η αρχή μιας μεγάλης εδαφικής διαφοράς που ξεκίνησε από την Εθνική Κυβέρνηση εναντίον των ανθρώπων της φυλής Shuar Arutam.

H ζούγκλα μας βάφεται με δάκρυα, αγωνία και το αίμα.Τα μονοπάτια και οί διαδρομές τους που συνήθιζαν να ταξιδεύουν την ειρήνη έχουν γίνει πλέον ανασφαλή και επικίνδυνα. Σχεδόν 30 χρόνια έχουν περάσει από τότε που ό λαός μίλησε για εμάς σάν πολεμιστές του Cenepa, οι υπερασπιστές του Ισημερινού, της χώρας στην οποία ανήκουμε.

Αλλά τώρα είναι απαραίτητο για τους ανθρώπους να μας γνωρίσετε μέσα από τη δική μας φωνή. Κανείς δεν μας τό έχει ζητήσει, αλλά πολλοί έχουν μιλήσει για λογαριασμό μας, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης και των κοινωνικών και πολιτικών ηγετών, μερικοί με καλές και κάποιοι με κακές προθέσεις.

Γεννηθήκαμε εδώ σε αυτή την τεράστια ζούγκλα της Cordillera del Cóndor και στις όχθες των ποταμών Zamora και  Σαντιάγο. Δεν ξέραμε από συρματοπλέγματα ή ιδιωτική περιουσία. Το κράτος ήρθε και δήλωσε ότι αυτά ήταν ακαλλιέργητες εκτάσεις και οργάνωσε τον εποικισμό των εδαφών μας με την ίδια πειθώ και αυτο-νομιμοποίηση όπως οποιασδήποτε άποικος. Όταν οι άποικοι ήρθαν σε αυτή τη γη τούς υποδεχθήκαμε καλά, γιατί ξέραμε ότι αυτοί ήταν φτωχοί και εργατικοί άνθρωποι που αναζητούν μια ευκαιρία στη ζωή τους. Από τη μια μέρα στην άλλη όμως, οί μεγάλες εκτάσεις γης δεν ανήκαν πλέον σε εμάς, επειδή εχουν πωληθεί σε ανθρώπους που δεν ξέρουμε ούτε εχουμε συναντήσει ποτέ .

Στη δεκαετία του 1960, έπρεπε να δημιουργήσουμε την διεπαρχιακή Ομοσπονδία των Shuar  (FICSH), τήν οποία ακόμα και σήμερα αναφερουμε ως Μητέρα μας, έτσι ώστε το κράτος νά αναγνωρίσει αυτό που ήταν πάντα δικό μας: το έδαφος, τούς χώρους διαβίωσης μας και τον πολιτισμό μας. Ήταν το 1980 που αρχίσαμε να νομιμοποιούμε τα εδάφη μας με κοινοτικές πράξεις. Αρχίσαμε να αναγνωριζόμαστε όχι μόνο για τον πόλεμο των Cenepa, αλλά επειδή έχουμε φροντίσει αυτά τα τεράστια χιλιετή δαση μέ ειρήνη, και  προστατεύουμε τά συνορά του.

Το 2000, μια ομάδα ηγετών των Shuar  περιόδευσε σαυτά τα εδάφη και ίδρυσε την εδαφική επικράτεια Shuar Arutam, όπως προβλέπεται από το Σύνταγμα. Αυτό δεν ήταν μια απλή διαδικασία, υπήρχαν εκατοντάδες συναντήσεις και συζητήσεις που επέτρεψαν σέ 6 ενώσεις να ενώσουν τά 48 κέντρα (κοινότητες) τους και να δημιουργήσουν ένα συνεχές έδαφος 230.000 εκταρίων στην επαρχία Mορόνα Σαντιάγο, στα σύνορα με το Περού.

Η FICSH μάς δήλωσε το πιλοτικό σχέδιο, να δοκιμάσει μια νέα μορφή ιθαγενικής κυβέρνησης εντός του Εκουαδόρ , σαν ένα ειδικό κυβερνητικό καθεστώς στο έδαφος τών Shuar. Το 2003 γραψαμε το σχέδιο της ζωής μας, τό οποίο αποτελεί τον άξονα της οργανωσής μας. Αυτός είναι ο οδηγός που μας λέει από ποιες περιοχές μπορούμε να περάσουμε, από ποιά ποτάμια επιτρέπεται να περιηγηθούμε και ποιές περιοχές δεν θα πρέπει ούτε κάν να περπατήσουμε. Το Σχέδιο τής ζωής μας αντιμετωπίζει θεμελιώδη ζητήματα, όπως την υγεία, την εκπαίδευση, την οικονομία, τη διατήρηση και την καλή διαχείριση και τον έλεγχο των δασών και των πόρων τους. Είμαστε σχεδόν η μόνη ομάδα στη χώρα πού οργανωσε την γή μας στις κατηγορίες τής βιώσιμης χρήσης και αφήνουμε πάνω από 120.000 εκτάρια υπό αυστηρή προστασία, προς όφελος όλων των ανθρώπων του Εκουαδόρ.

Το 2006 νομιμοποιηθηκαμε από το Συμβούλιο Ανάπτυξης των Εθνοτήτων & Λαών του Ισημερινού (CODENPE) ως Shuar Arutam. Δύο χρόνια αργότερα, υπογραψαμε μια συμφωνία με την κυβέρνηση να διατηρήσουμε το δάσος σε άριστη κατάσταση για 20 χρόνια και να λαμβάνουμε  εισφορές που θα μας επιτρέψουν να αναπτύξουμε και να εφαρμόσουμε το σχέδιο της ζωής μας. Η συμφωνία αυτή ονομάζεται Socio Bosque (σύντροφος δάσους).

Το 2014  ενημερώσαμε γιά το σχέδιο της ζωής μας. Για άλλη μια φορά ή Τακτική Γενική Συνέλευσή μας ανακοίνωσε την εναντιωσή της σε κάθε  μεσαία ή ήπια εξορυκτική δραστηριότητα και σε οποιαδήποτε μέγα-εξόρυξη εντός της επικράτειάς μας.

Διότι, όπως απαντήσαμε στον Πρόεδρο Correa, να μήν μας λένε ότι θα αναλάβουν τα έργα εξόρυξης για να μας βγάλουν από τη φτώχεια, διότι, με τον τρόπο ζωής μας, δεν αισθανόμαστε φτωχοί, και ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΦΤΩΧΟΙ. Αντ ‘αυτού, να μας πείτε πώς θα μας προστατεύσετε ως λαό μέ τον πολιτισμό μας.

Στο πλαίσιο αυτής της ιστορίας έρχεται η σύγκρουση στη περιοχή Nankints. Από το 2008 έχουμε ζητήσει ένα θεσμοθετημένο κανάλι επικοινωνίας με την εθνική κυβέρνηση, αλλά, παρά τις προσπάθειές μας, δεν έχουμε καταφέρει να δημιουργήσουμε ένα σοβαρό, ειλικρινή, έντιμο και ισότιμο διάλογο για μια συζήτηση στο πλαίσιο τού Πολυεθνικού Κράτους.

Αυτός είναι ο λόγος για την έλλειψη ερμηνείας και κατανόησης των απαιτήσεων των Shuar .

Στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος» και περιγράφοντας την κατάσταση στην Nankints ως μεμονωμένη περίπτωση, η κυβέρνηση αγνοεί άλλα δικαιώματα και τα ζητήματα που είναι επίσης εθνικού συμφέροντος και κατοχυρώνονται στο Σύνταγμα: την πολυπολιτισμικότητα και τη βιωσιμότητα. Στήν Nankints η «επαναστατική» κυβέρνηση ενεργεί όπως κάθε αποικιστική κυβέρνηση, ξεχνώντας ακόμα και τις διεθνείς συμφωνίες που έχει υπογράψει. Το πρόβλημα δεν είναι το κομμάτι της γης στή Nankints που μοιραζόμαστε με τους εποίκους, οι άνθρωποι πιστεύουν έτσι κι αλλοιώς ότι αυτό δεν ανήκε στούς Shuar. Εμείς όμως ποτέ δεν φανταζόμαστε ότι μια εταιρεία εξόρυξης θα αγοράσει από το κράτος και μερικούς από αυτούς τούς εποίκους τήν γη των προγόνων μας. Η κυβέρνηση ξεχνά, και με πολλές μεθόδους της για να μας συκοφαντήσει και να δικαιολογηθεί, επιβάλλει τη δική της αλήθεια, το έδαφός μας όμως δεν είναι μόνο στό Nankints.

Στην πραγματικότητα, περισσότερο από το 38 τοις εκατό του εδάφους μας έχει κατοχυρωθεί σε μεγάλης κλίμακας εξόρυξη. Όλες οι όχθες των λεκανών Zαμόρα και Σαντιάγκο δεσμεύθηκαν στην εξόρυξη μικρής κλίμακας. Ένα γιγαντιαίο υδροηλεκτρικό φράγμα πρόκειται να κατασκευαστεί. Έτσι, η ερώτησή μας είναι: πού τελικά θέλουν να ζήσουμε?

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, πριν από εννέα χρόνια, έχουμε πει στην εταιρεία να φύγει από τήν Nankints. Εννέα χρόνια αργότερα, κάποιοι χειρίστηκαν τόν Πρόεδρο Κορέα σαν κούκλα και τον πείθουν να μας εκδιώξει βίαια  πριν από το τέλος της θητείας του. Εμείς δεν τον αφησαμε, και έτσι ήρθε η βία. Μας έχουν κατηγορήσει για την δολοφονία ενός αστυνομικού, αλλά εμείς δεν έχουμε δώσει καμία παραγγελία για να σκοτώσουμε κανέναν. Αντί του διαλόγου, η κυβέρνηση βάζει χιλιάδες αστυνομικούς και στρατιώτες στα σπίτια μας, στη γη μας, για να τρομοκρατούν και να απειλούν τα παιδιά μας. Απ ‘όσο γνωρίζω, κανείς κάτοικος της γης μας δεν είναι ελεύθερος σκοπευτής, ούτε οποιονδήποτε πού διαθέτει όπλα που μπορεί να τρυπήσουν ένα αστυνομικό κράνος. Γιατί να μην ερευνήσει διεξοδικά πριν την διωξή μας και την έκδοση των ενταλμάτων για τη σύλληψη των επικεφαλής των οικογενειών μας; Αντί να μιλάνε μέ μάς για τη διερεύνηση και την πρόληψη της βίας, γιατί μας καταδικάζουν να ζούμε σε ένα καθεστώς εξαίρεσης; Μας θυμίζει τις τρομερές δικτατορίες της «Επιχείρησης Condor» η οποία, σύμφωνα με τον Πρόεδρο Κορέα, έχει ήδη προγραμματιστεί και πάλι.

Γιατί μπαίνουν στα σπίτια μας; Γιατί δεν μας αφήσουν να  ζήσουμε ειρηνικά; Και η απάντηση που έχουμε είναι ότι, στο όνομα του «εθνικού συμφέροντος» των εξορύξεων, έχουμε γίνει μια χούφτα «εξωτικοί» «γραφικοί Ινδιάνοι» και οι τρομοκράτες που δεν καταλαβαίνουν τι σημαίνει «καλή ζωή», δηλ ούτε κάν το Sumak Kawsay*ή, ακόμα χειρότερα,την (Επανάσταση του πολίτη).**

Δεν θέλω να σταθώ στις λεπτομέρειες τών εβδομαδιαίων δημόσιων ανακοινώσεων του Προέδρου. Αντ ‘αυτού, ας προσπαθήσουμε να δούμε τη μεγάλη εικόνα στην οποία βρισκόμαστε, αποφεύγοντας την πρόκληση και τις πρωτόγονες συζητήσεις που δεν οδηγούν πουθενά.

Με αυτό το πρώτο ανακοινωθέν από τα δάση της Cordillera del Cóndor, λέμε στίς χιλιάδες οικογένειες του δάσους ότι σε καμία περίπτωση, δεν θα επιτρέψουμε τη βία και την δύναμη της κυβέρνησης να καταστρέψει το σπίτι μας, το σπίτι σας, τά σπίτια του κόσμου.

Ο Πρόεδρος Ραφαέλ Κορέα πρέπει να δημιουργήσει ένα κλίμα ειρήνης, να αποσύρει τα στρατεύματά του, να αναστείλει η κατάσταση έκτακτης ανάγκης στην επαρχία μας και να ακυρώσει τα εντάλματα σύλληψης των ηγετών και των συγγενών μας. Ο μόνος αληθινός τρόπος για να τελειώσει αυτό το μονοπάτι της καταστροφής – που προκαλεί τους κατοίκους  σε ατομικές πράξεις αντίστασης και βίας  για να διεκδικήσουν το έδαφός τους – είναι μέσω της συνομιλίας, του σεβασμού και της αμοιβαίας κατανόησης.

Όλοι οι κάτοικοι του Ισημερινού και του Mορόνα Σαντιάγο πρέπει να ενώσουμε την απαίτησή μας για την ειρήνη, γιά το τέλος της βίας και ένα σοβαρό διάλογο με την κυβέρνηση που σέβεται τη ζωή μας και την υπαρξή μας σαν ανθρώπους.

-Διοικητικό Συμβούλιο του Λαού SHUAR ARUTAM

δημοσιεύθηκε από την Συνομοσπονδία των Αυτοχθόνων Εθνοτήτων του Εκουαδόρ Αμαζονίου (CONFENIAE) για λογαριασμό του Διοικητικού Συμβουλίου των Shuar Arutam..

***Nankints(περιοχή μεταλείων μέγα-εξόρυξης και βίαιων εξώσεων των κατοίκων)

*Μεταφράζοντας κυριολεκτικά τήν «καλή ζωή», ο όρος «Sumak Kawsay» αναφέρεται στην αυτόχθονη κοσμοθεώρηση τού να  ζούμε σε αρμονία με τις κοινότητές μας, τους εαυτούς μας, και το πιο σημαντικό, το φυσικό μας περιβάλλον.

** Η λεγόμενη « Επανάσταση τού πολίτη » είναι το πολιτικό και κοινωνικοοικονομικό έργο της Alianza Pais, τό παρών κυβερνών κόμμα του Ισημερινού.

Μετάφραση/ από Intercontinental Cry

(προσθήκη από π.κ.: έγιναν λίγες ορθογραφικές διορθώσεις σε σχέση με το πρωτότυπο της πηγής)

Advertisements

Σας ακούμε...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: