Γνωρίστε τον εχθρό σας, έκδοση G20 – αστυνομική πολιτική κατά των διαμαρτυριών στη Γερμανία

πηγή: Athens.indymedia.org

post image

Η σύνοδος κορυφής της G20 στο Αμβούργο της Γερμανίας πλησιάζει (προσθήκη από π.κ.: περισσότερα εδώ) γρήγορα. Δεκάδες χιλιάδες ακτιβιστές κινητοποιούνται για να διαμαρτυρηθούν για την εκδήλωση, συμπεριλαμβανομένων πολλών που θα έρθουν στη Γερμανία από το εξωτερικό. Είναι ασφαλές να πούμε ότι όλες οι ενέργειές μας, ανεξάρτητα από την προσέγγιση που επιλέγουμε για να διαμαρτυρηθούμε ή να διαταράξομε τη σύνοδο κορυφής, θα πρέπει να ασχοληθούμε με την αστυνομική παρουσία κάποια στιγμή. Για τους ανθρώπους που έχουν ελάχιστη ή καθόλου εμπειρία με σημαντικές συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στη Γερμανία, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι οι γερμανικές τακτικές αστυνόμευσης των συγκεντρώσεων διαφέρουν αισθητά από εκείνες που βρίσκονται σε άλλες δυτικές χώρες όπως η Γαλλία, η Ιταλία, η Δανία ή η Μεγάλη Βρετανία.

Περί τίνος είναι αυτό το άρθρο;

Το κείμενο αυτό αφορά τον εξοπλισμό και τις τακτικές που χρησιμοποιούν οι γερμανικές αστυνομικές δυνάμεις όταν αντιμετωπίζουν διαμαρτυρίες ή και ταραχές κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων. Επίσης, καταδύεται λίγο στην οργανωτική δομή της αστυνομίας στη Γερμανία και την ιστορία της, αν και θα προσπαθήσουμε να μην σας κουράσουμε πάρα πολύ με αυτό. Θέλουμε επίσης να δώσουμε κάποιες ιδέες για τα μέτρα αυτοπροστασίας που μπορείτε να λάβετε εσείς και η ομάδα συντρόφων/σών σας, καθώς και μια σύντομη επισκόπηση των σημαντικότερων νομικών θεμάτων σε σχέση με τις διαδηλώσεις, στο γερμανικό κράτος.

Περί τίνος δεν είναι αυτό το άρθρο;

Δεν είναι μια σε βάθος ανάλυση. Δεν επιθυμούσαμε να γράψουμε τελικά ένα βιβλίο. Δεν βρισκόμαστε επίσης εδώ για να συζητήσουμε τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα της άμεσης επίθεσης στην αστυνομία, να εξηγήσουμε τον πολιτικό ρόλο της αστυνομίας στις καπιταλιστικές κοινωνίες ή να παρέχουμε ολοκληρωμένες νομικές συμβουλές. Είναι επίσης, και θέλουμε να τονίσουμε αυτό, όχι ένας οδηγός με σκοπό να σας φοβίσει – αντίθετα, ένας οδηγός γνώσεων του τι είναι πιθανόν να αντιμετωπίσετε, επιθυμώντας να μπορέσει να σας βοηθήσει να προετοιμαστείτε επαρκώς, πράγμα που σημαίνει ως αποτέλεσμα ότι θα είναι λιγότερο πιθανό να φοβηθείτε εάν βρεθείτε σε μια άγνωστη για εσάς κατάσταση.

Σε ποια άτομα απευθύνεται αυτό το άρθρο;

Κατά κύριο λόγο απευθύνεται σε ακτιβιστές και ακτιβίστριες που βρίσκονται εκτός Γερμανίας, οι οποίοι/ες έχουν ελάχιστη ή καθόλου εμπειρία από πρώτο χέρι με τον τρόπο λειτουργίας των Γερμανικών αστυνομικών δυνάμεων. Δεν έχει σημασία αν είστε έμπειρος/η ακτιβιστής/ια ή αυτή είναι η πρώτη φορά που θα συμμετέχετε σε συγκεντρώσεις και διαμαρτυρίες για μια μεγάλη σύνοδο κορυφής. Αν βρείτε ότι σας αρέσει αυτό που γράψαμε, μπορείτε να το εκτυπώσετε, να το διανείμετε ανάμεσα σε φίλους/ες και συντρόφους/ες ή να το μεταφράσετε για άτομα που δεν μιλούν αγγλικά.

Ποια άτομα υπογράφουν το παρόν κείμενο;

Θέλαμε να καταστήσουμε ξεκάθαρο (καλά, περίπου) από ποια σκοπιά γράφτηκε αυτό το κείμενο. Είμαστε μια μικρή ομάδα η οποία, με τη μία ή την άλλη μορφή, συμμετείχε σε πολιτικούς αγώνες του ευρύτερου χώρου της αριστεράς, τις τελευταίες δύο δεκαετίες – και εξακολουθεί να το κάνει. Καθώς όλα τα άτομα είμαστε από τη Γερμανία, από εκεί προέρχεται το μεγαλύτερο μέρος των εμπειριών μας, αν και ορισμένοι/ες από εμάς συμμετείχαμε και σε διαμαρτυρίες σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Με τα χρόνια, καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι ενώ οι μπάτσοι δεν είναι – η άποψή σας μπορεί να διαφέρει – πρωταρχικός εχθρός στις περισσότερες των περιπτώσεων, είναι συνήθως το πρώτο και κύριο εμπόδιο που αντιμετωπίζουμε στο δρόμο. Το να γνωρίζουμε τι έχουμε να αντιμετωπίσουμε στις περισσότερες περιπτώσεις μας βοήθησε πολύ στην προετοιμασία και την περάτωση επιτυχημένων ενεργειών. Ελπίζουμε ότι αυτό το κείμενο θα σας δώσει τη δυνατότητα να κάνετε το ίδιο.

1. Οργανωτική δομή της γερμανικής αστυνομίας

Πρώτα απ’ όλα – ας ξεκινήσουμε με αυτό: Η γερμανική αστυνομία δεν υπάρχει. Η Γερμανία είναι μια ομοσπονδιακή Δημοκρατία που αποτελείται από 16 κρατίδια. Κάθε ένα από αυτά τα κρατίδια έχει τη δική του αστυνομική δύναμη. Η ομοσπονδιακή κυβέρνηση ελέγχει μια πρόσθετη δύναμη, τη Bundespolizei – την Ομοσπονδιακή Αστυνομία. Αυτή αποτελείται από 17 διαφορετικές αστυνομικές δυνάμεις. Υπεύθυνος για την καθεμία είναι ο αντίστοιχος – κρατικός ή ομοσπονδιακός – Υπουργός Εσωτερικών. Στο Αμβούργο, ο επίσημος φορέας ελέγχου είναι ο «γερουσιαστής του εσωτερικού», μία θέση που σήμερα κατέχει ο Andy Grote του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος. Ενώ υπάρχει ένα ορισμένο επίπεδο συναίνεσης και συνεργασίας για την τακτική, τον εξοπλισμό και την κατάρτιση μεταξύ των διαφόρων κρατιδίων, οι διάφορες αστυνομικές δυνάμεις διαφέρουν ως προς την εμφάνιση, το δόγμα, τη νοοτροπία, την εμπειρία κλπ.

Σε περίπτωση που απαιτείται ένας μεγάλος αριθμός αστυνομικών, ένα κρατίδιο μπορεί και εν τέλει θα υποστηριχθεί από αστυνομικές δυνάμεις άλλων κρατιδίων και την Ομοσπονδιακή Αστυνομία. Μέχρι σήμερα, περίπου 15.000 μπάτσοι έχει ανακοινωθεί ότι θα βρίσκονται στο Αμβούργο, πιθανότατα από όλη τη Γερμανία. Βλέποντας ότι κάθε κρατίδιο έχει τους δικούς του νόμους που διέπουν το τι μπορεί και τι δεν μπορεί να κάνει η αστυνομία, οι μπάτσοι που προέρχονται από αλλού θα πρέπει να τηρήσουν τους νόμους του κρατιδίου στο οποίο δραστηριοποιούνται. Στην περίπτωση της συνόδου κορυφής της G20, οι αστυνομικές δυνάμεις θα υπάγονται στην αστυνομική νομοθεσία του κρατιδίου του Αμβούργου.

Οι αστυνομικοί που εμφανίζονται πιο διακριτά και είναι πιο συνήθης η παρουσία τους στους δρόμους κατά τη διάρκεια συγκεντρώσεων θα προέρχονται από τη Bereitschaftspolizei. Αποτελούν – το μεγαλύτερο τουλάχιστον μέρος τους -το τι θα ήταν γνωστό σε άλλα κράτη ως αστυνομία καταστολής των ταραχών. Εκτός από αστυνομικούς που θα είναι πεζοί χρησιμοποιούν και οχήματα ελέγχου του πλήθους, όπως οχήματα με αντλίες νερού. Συνήθως ομαδοποιούνται σε Hundertschaften – (στμ εκατοντάδες), η οποία αντίθετα από ότι το όνομα υποδηλώνει δεν απαρτίζεται απαραιτήτως από 100 αστυνομικούς. Η μικρότερη επιχειρησιακή μονάδα είναι μία ομάδα – διμοιρία, η οποία αποτελείται από 10 – 15 αστυνομικούς. Μία Hundertschaft – (στμ εκατοντάδα) αποτελείται από περίπου εννέα μικρότερες ομάδες – (στμ διμοιρίες).

Είτε ως τμήμα μιας ομάδας είτε ως ξεχωριστές μονάδες, η γερμανική αστυνομία έχει ειδικευμένα τμήματα συλλήψεων διαδηλωτών που ονομάζονται Beweissicherungs und Festnahmeeinheiten. Όπως αντιλαμβανόμαστε, αυτή είναι μία από αυτές τις γερμανικές λέξεις που είναι ικανές να μεταδώσουν εφιάλτες στους μη γηγενείς αναγνώστες και ομιλητές, θα επιμείνουμε στην επίσημη

συντομογραφία τους από τώρα και στο εξής: BFE. Θυμηθείτε αυτό το ακρωνύμιο, θα είναι σημαντικό αργότερα.

2. Ιστορία της αστυνόμευσης των συγκεντρώσεων/διαμαρτυριών και ελέγχου, καταστολής του πλήθους στη Γερμανία

Λίγες διευκρινήσεις: θα εξετάσουμε την ιστορία αυτή, σε σχέση με το σημερινό πολιτικό και διοικητικό σύστημα της Γερμανίας. Αυτό σημαίνει ότι θα ξεκινήσουμε χρονολογικά με την ίδρυση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας το 1949, και δεν θα λάβουμε υπόψιν γεγονότα που έλαβαν χώρα στη σοσιαλιστική Ανατολική Γερμανία. Πρώτον, επειδή μαζικά κινήματα διαμαρτυρίας ήταν σχεδόν ανύπαρκτα μέχρι το τέλος αυτού του κράτους, και δεύτερον, επειδή κάθε προ υπάρχουσα εμπειρία που υπήρχε ακυρώθηκε από τους Δυτικογερμανούς μετά την επανένωση, με την αναδιοργάνωση των αστυνομικών δυνάμεων της Λαϊκής Δημοκρατίας της Γερμανίας σύμφωνα με τα πρότυπα της Δυτικής.

Μετά το τέλος του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου, η (Δυτική) Γερμανία, αν και επισήμως το πολιτικό σύστημα ήταν δημοκρατικό, παρέμενε μια εξαιρετικά αυταρχική χώρα. Οι διαμαρτυρίες ήταν κάτι το σπάνιο, και όταν αυτό συνέβαινε – όπως οι μαζικές διαδηλώσεις εναντίον των εξοπλισμών στις αρχές της δεκαετίας του 1950 – λίγοι άνθρωποι είχαν την τάση να υπερβούν τα νόμιμα όρια και να προκαλέσουν προβλήματα. Όταν το έπρατταν, η αστυνομία συνήθως επιδείκνυε λίγη αυτοσυγκράτηση. Η πρώτη αμφισβήτηση αυτή της κατάστασης συνέβη το 1962, όταν η αστυνομία στο Μόναχο συνέλαβε δύο κιθαρίστες με την αιτιολογία ότι έπαιζαν πολύ δυνατά. Η σκληρή και «αδέξια» αντίδραση (των αστυνομικών δυνάμεων) στους ανθρώπους που διαμαρτύρονταν για τις συλλήψεις οδήγησαν σε πέντε νύχτες ταραχών. Ως απάντηση, η αστυνομία στο Μόναχο σκαρφίστηκε μια τακτική που ονομάζεται αποκλιμάκωση. Θα ακούσουμε περισσότερα γι’ αυτή αργότερα.

Μέχρι τα τέλη της δεκαετίας του 1960, οι διαμαρτυρίες για την εκπαιδευτική μεταρρύθμιση, τον τερματισμό του πολέμου στο Βιετνάμ, κατά της συμμετοχής των νεοναζί στην πολιτική και πολλά άλλα σχετικά θέματα είχαν γίνει κάτι το κοινό. Η αντίδραση της αστυνομίας στις περισσότερες από αυτές τις πορείες – πολλές από τις οποίες ήταν αναμφισβήτητα ειρηνικές τουλάχιστον σε σχέση με μεταγενέστερα πρότυπα – παρέμεινε εξαιρετικά «αδέξια» και βίαιη, φτάνοντας στο να πυροβολήσει και να σκοτώσει έναν ειρηνικό διαδηλωτή στο Δυτικό Βερολίνο, το 1967.

Στη δεκαετία του 1970, δύο κινήματα προέκυψαν τα οποία θα καθορίσουν την αντιπαράθεση με την αστυνομία για τις επόμενες δύο δεκαετίες: το κίνημα των καταληψιών και το αντι-πυρηνικό κίνημα. Και τα δύο ήταν πρόθυμα, τουλάχιστον εν μέρη, για έναν «επαγγελματισμό» του αγώνα κατά της αστυνομίας, χρησιμοποιώντας κράνη, αντιασφυξιογόνες μάσκες, ρόπαλα, σφεντόνες και άλλο εξοπλισμό. Οι μπάτσοι αναβάθμισαν εξίσου τον εξοπλισμό τους με βελτιωμένες αντλίες νερού, ασπίδες, δακρυγόνα, κ.λπ.

Από τη δεκαετία του 1980, η οποία είδε μια άλλη τεράστια αύξηση των μαχητικών δράσεων – μεγαλύτερες, κατά πολύ, συγκριτικά με τη «γενιά-καθορισμού» των τελών της δεκαετίας του 1960 – αντιπαραθέσεις έγιναν πολύ πιο βίες. Μια σειρά από διαδηλωτές έχασαν τη ζωή τους μεταξύ των ετών 1981 – 1987. Η αστυνομική τακτική της «αποκλιμάκωσης» ξεχάστηκε, ενώ οι συντηρητικοί υπουργοί Εσωτερικών, με τις δηλώσεις τους να παπαγαλίζονται από τον Τύπο, μιλούσαν για «εμφύλιο πόλεμο». Ωστόσο, η αστυνομία είχε κολλήσει, σε γενικές γραμμές, και σε ευρεία κλίμακα με τακτικές οι οποίες χρησιμοποιούνται σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες έως και σήμερα: μεγάλους σχηματισμούς, λαμβάνοντας θέση πίσω από ασπίδες, ρίψη δακρυγόνων αερίων και χρήση αντλιών νερού αδιακρίτως σε όποιον/α έρχεται πολύ κοντά σε αυτούς τους σχηματισμούς.

Το 1987, η τακτική προσέγγιση άλλαξε δραματικά. Την 1η Μαΐου, χιλιάδες Δυτικοβερολινέζοι οδήγησαν την αστυνομία έξω από την περιοχή Kreuzberg. Υπερφαλαγγίζοντας εύκολα μέσω μανουβρών τους ανελαστικούς και μεγάλους σχηματισμούς , είχαν αναγκάσει τους αστυνομικούς να υποχωρήσουν για ώρες. Το Δυτικό Βερολίνο ήταν το πρώτο κρατίδιο που δημιούργησε μια μονάδα η οποία εξειδικευόταν στο να πλησιάζει «ταραξίες», με σκοπό την σύλληψη και όχι διασπορά τους – ο πρόδρομος των σημερινών bfes. Τον Νοέμβριο του 1987, ένας μαχητικός ακτιβιστής πυροβόλησε και σκότωσε δύο αστυνομικούς κατά τη διάρκεια συγκρούσεων στη Φρανκφούρτη. Αυτοί οι πυροβολισμοί, σήμαναν ότι πλέον ήταν ζωτικής σημασίας σύμφωνα με την αστυνομική λογική, ο έλεγχος της πρόσβασης ατόμων σε διαδηλώσεις και η στενή παρακολούθηση για το τι συμβαίνει «εντός» μιας συγκέντρωσης ή διαδήλωσης.

Κατά τη διάρκεια των επόμενων 20 ετών, bfes συγκροτήθηκαν σε κάθε κρατίδιο αλλά και στην Ομοσπονδιακή Αστυνομία. Οι νόμοι άλλαξαν, απαγορεύοντας πλέον στους διαδηλωτές να φέρουν προστατευτικό εξοπλισμό και μάσκες που να καλύπτουν το πρόσωπο ή να προστατεύουν από χημικά αέρια. Την ίδια στιγμή, το προσωπικό που καλείτο να αντιμετωπίσει «κρίσιμες» καταστάσεις αυξήθηκε: Την 1η Μαΐου, 1989, όταν χιλιάδες Δυτικής Βερολινέζοι επιτέθηκε και πάλι στην αστυνομία, 1200 αστυνομικοί ήταν στο σε υπηρεσία. Φέτος, υπήρχαν περίπου 6.000 αστυνομικοί, για μερικές δεκάδες ανθρώπους οι οποίοι ρίχνουν μερικά μπουκάλια.

3. εξοπλισμός

3.1. μέσα ατομικής προστασίας

Θωράκιση σώματος: Κάθε αστυνομικός των «ΜΑΤ» φέρει πανοπλία η οποία προστατεύει το σώμα του. Το κεφάλι προστατεύεται από ένα κράνος με διαφανή ζελατίνα, η οποία έχει ένα βαρύ δερμάτινο κάλυμμα για την προστασία του πίσω μέρους του λαιμού. Ορισμένες μονάδες φορούν κουκούλες κάτω από το κράνος – επισήμως, για πυροπροστασία, πιο πιθανό όμως είναι επειδή η ταυτοποίηση του μπάτσου γίνεται πιο δύσκολη. Ο κορμός, συμπεριλαμβανομένων των ώμων, καλύπτεται από ένα παραγεμισμένο γιλέκο, το οποίο χρησιμεύει και ως προστασία από επιθέσεις με μαχαίρια. Το γιλέκο διαθέτει τις περισσότερες από τις τσάντες, θήκες και τα σημεία προσάρτησης για άλλο εξοπλισμό. Τα χέρια και τα πόδια προστατεύονται από σκληρά πλαστικά καλύμματα, ωστόσο, αυτά αναγκαστικά πρέπει να έχουν κενά για να επιτρέπουν την κίνηση. Οι περισσότεροι αστυνομικοί φορούν γάντια κάποιου είδους, μερικές φορές με επιπλέον ενίσχυση για να μπορούν να αποκρούσουν αντικείμενα που μπορεί να ριχθούν εναντίον των αστυνομικών. Οι αρβύλες μάχης, όπως είναι φυσικό, φοριούνται στα πόδια. Οι συγκεκριμένες δεν εμπεριέχουν μέταλλο στις μύτες. Η στολή συμπληρώνεται από μια επιβραδυντική – στις φωτιές φόρμα η οποία παρέχει μια σχετική αντιπυρική προστασία. Ανάλογα με το κρατίδιο από το οποίο ο αστυνομικός των «ΜΑΤ» προέρχεται η φόρμα φοριέται είτε κάτω από τον προστατευτικό εξοπλισμό, ή από πάνω. Συνολικά, όλος προστατευτικό εξοπλισμός και η στολή ζυγίζουν περίπου 25-30 κιλά.

Γκλοπς – αστυνομικές ράβδοι: Οι περισσότερες αστυνομικές δυνάμεις στη Γερμανία έχουν μέχρι τώρα αλλάξει εξοπλισμό από τα γκλοπς στις λεγόμενες «αστυνομικές ράβδους», ένα σκληρό πλαστικό μπαστούνι με μικρή λαβή στο πλάι. Η ράβδος μπορεί να είναι εξαιρετικά επικίνδυνο αν χρησιμοποιηθεί σωστά από τον φέροντα αυτή αστυνομικό «στροβιλίζοντας» το μακρύ άκρο της γύρω από την πλαϊνή λαβή. Τα χτυπήματα με αστυνομικό γκλοπ/αστυνομική ράβδο στο κεφάλι επισήμως δεν επιτρέπονται – μην υπολογίζετε όμως ότι η αστυνομία ακολουθεί πάντα αυτό τον νόμο. Παρ ‘όλα αυτά, η εκτεταμένη χρήση γκλοπ και αστυνομικών ράβδων είναι σπάνια, με τους περισσότερους μπάτσους βασίζονται σε κλωτσιές και γροθιές για να προκαλέσουν άμεσα χτυπήματα.

Σπρέι πιπεριού: Χρησιμοποιούμενο τόσο για επίθεση όσο και για άμυνα, το σπρέι πιπεριού έχει γίνει ένα από τα πιο δημοφιλή όπλα για τις γερμανικές δυνάμεις των «ΜΑΤ». Διαχέεται στους διαδηλωτές από κάνιστρα χειρός τα οποία έχουν χωρητικότητα είτε 60ml (RSG-3, με ακτίνα δράση 1-3 μέτρα) ή 400ml (RSG-8 με ακτίνα δράσης 6-8 μέτρα). Και οι δύο παραλλαγές εκτοξεύουν συμπυκνωμένο πίδακα και όχι νέφωμα ή τζελ. Αυτό προκαλεί μια έντονη αίσθηση καψίματος στο δέρμα, στα μάτια, τη μύτη και το στόμα. Έχοντας ελαιώδη βάση, είναι δύσκολο να ξεπλυθούν με καθαρό νερό. Αναμένετε αυτά τα πράγματα να χρησιμοποιηθούν μαζικά – Κατά τη διάρκεια της μεταφοράς ενός φορτίου πυρηνικών αποβλήτων στη Γερμανία, η αστυνομία χρησιμοποίησε πάνω από 4.000 κάνιστρα σπρέι πιπεριού σε διάστημα μόλις τριών ημερών. Το σπρέι πιπεριού μέχρι σήμερα, είναι γνωστό ότι προκαλεί σοβαρά προβλήματα σε άτομα με άσθμα και μπορεί να αποβεί μοιραίο όταν χρησιμοποιηθεί εναντίον ανθρώπων που είναι υπό την επήρεια Ορισμένων φαρμάκων ή ναρκωτικών ουσιών (αν και σας προτείνουμε την συμμετοχή σε διαδηλώσεις μόνο όταν είστε νηφάλιος/α ούτως ή άλλως).

Κάμερες: Θα αναφερθούμε περισσότερο σε αυτές όταν φτάσουμε στην τακτική, αλλά η αστυνομία θα χρησιμοποιήσει τόσο φωτογραφικές μηχανές, όσο και βιντεοκάμερες για να καταγράψει το τι συμβαίνει σε μια διαδήλωση. Αν δουν την τέλεση παράνομων δραστηριοτήτων, θα προσπαθήσουν να καταγράψουν εικόνες των ατόμων που εμπλέκονται, προκειμένου να προετοιμάσουν μια σύλληψη σε μεταγενέστερο χρόνο. Αυτές οι φωτογραφικές μηχανές και βιντεοκάμερες είναι πλέον ψηφιακές, κάτι που φυσικά σημαίνει ότι η επιλογή και η ανάλυση των εικόνων μπορεί να γίνει άμεσα.

Πυροβόλα όπλα: Η αστυνομία στη Γερμανία επιτρέπεται να φέρει όπλο όντας σε υπηρεσία κατά τη διάρκεια συγκρούσεων και ταραχών, παρά τους κινδύνους που αυτό μπορεί να συνεπάγεται. Χρήση τους κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων και συγκρούσεων είναι ανύπαρκτη για τα τελευταία 10 χρόνια ή και περισσότερο, αλλά μπάτσοι έχουν τραβήξει το όπλο τους και έχουν απειλήσει ανθρώπους με τη χρήση του μερικές φορές στο ίδιο χρονικό διάστημα. Συνήθως, επρόκειτο για αστυνομικούς με πολιτική περιβολή (ασφαλίτες) που ανακαλύφθηκαν και αντέδρασαν. Πυροβολισμοί εναντίον πλήθους διαδηλωτών απαγορεύονται ρητά για την αστυνομία στη Γερμανία, η απαγόρευση αυτή δεν σημαίνει, ωστόσο, ότι ισχύει για τις περιπτώσεις όπου ο αστυνομικός ισχυρίζεται ότι ενεργεί σε αυτοάμυνα.

Δακρυγόνα: Η χρήση τους ήταν ευρέως δημοφιλής τα παλιότερα χρόνια, στη συνέχεια, σχεδόν δεν χρησιμοποιούνταν κατά τη διάρκεια των αρχών της δεκαετίας του 2000, αλλά η χρήση τους έχει εν μέρει επιστρέψει κατά τα τελευταία χρόνια. Δακρυγόνα χρησιμοποιήθηκαν σε σημαντικές ποσότητες κατά τη διάρκεια των διαδηλώσεων Blockupy στη Φρανκφούρτη το 2015 και κατά αντιφασιστών οι οποίοι διαμαρτύρονταν για μια νεοναζιστική διαδήλωση στη Λειψία, στα τέλη του 2015. Εκτοξεύονται από εκτοξευτές χειροβομβίδων των 40 mm το βλήμα ανοίγει στον αέρα και διανέμει 8-10 μικρότερα κάνιστρα, τα οποία αδειάζουν λίγο αφότου χτυπήσουν το έδαφος. Αυτό καθιστά σχεδόν αδύνατο σε κάποιον/α να τα ρίξει ή κλωτσήσει μακριά από το σημείο δράσης τους. Αν πιάσετε ένα κάνιστρο στα χέρια σας το οποίο εξακολουθεί να «καίει», φροντίστε να προστατεύσετε το δέρμα σας από τη θερμότητα. Τα δακρυγόνα που χρησιμοποιούνται στη Γερμανία είναι μάλλον ήπια, αν και οι επιδράσεις ποικίλλουν ανάλογα με τη θερμοκρασία (στο κρύο αντιμετωπίζονται καλύτερα), προϋπάρχον ιατρικό ιστορικό και άλλους παράγοντες. Είναι κατά πολύ πιο εύκολο να ξεπλύνετε δακρυγόνα από σπρέι πιπεριού.

Ασπίδα: Δεν χρησιμοποιείται ευρέως πια, καθώς οι ασπίδες εμποδίζουν την κινητικότητα. Κυρίως χρησιμοποιούνται από τους μπάτσους που βρίσκονται σε σταθερά πόστα. Στο να φρουρούν – μπροστά από ένα σημαντικό κτίριο, όπως μια πρεσβεία, τα γραφεία ενός κόμματος, τα κεντρικά μιας εταιρείας κ.λπ. – χρησιμοποιώντας την ασπίδα για να προστατεύσει όχι μόνο τον εαυτό τους τόσο, όσο τα παράθυρα του ισογείου από εκτοξευόμενα αντικείμενα. Οι ασπίδες είναι κατασκευασμένες από διαφανές πλαστικό, είναι περίπου 110 εκατοστά σε ύψος και προστατεύουν το σώμα αυτού που την κρατά από τον κατώτερο μηρό έως περίπου το ύψος των ώμων. Αστυνομικοί που δεν λειτουργούν σε μεγάλες ομάδες – μπάτσοι της τροχαίας για παράδειγμα – θα μπορούσαν να έχουν μια ασπίδα στο πίσω μέρος του αυτοκινήτου τους για πρόσθετη προστασία.

Τasers (πιστόλια ηλεκτρικών κενώσεων) και πλαστικές σφαίρες: Δεν χρησιμοποιούνται από τις δυνάμεις των «ΜΑΤ» (ακόμη).

Σφαιρίδια πιπεριού: Πρόκειται ουσιαστικά για σφαιρίδια paintball, τα συγκεκριμένα όμως με σκόνη από σπρέι πιπεριού, αντί του χρώματος στο εσωτερικό τους. Εισήχθησαν εν μέσω τυμπανοκρουσιών από πολλά μέσα μαζικής ενημέρωσης στο κρατίδιο της Σαξονίας πριν από μερικά χρόνια, αλλά αποδείχθηκε ότι είναι εξαιρετικά αναποτελεσματικά. Δεν είναι πιθανό να χρησιμοποιηθούν, αλλά ποτέ δεν ξέρεις.

Φακοί: Οι Γερμανοί μπάτσοι χρησιμοποιούν υψηλής ισχύος φακούς, για δύο κύριους λόγους: Να δουν στο σκοτάδι και για να αποπροσανατολίζουν και τυφλώσουν. Μην κοιτάτε απευθείας σε αυτούς, αν μπορείτε να το αποφύγετε.

Μαχαίρια: Η αστυνομία φέρει μαχαίρια, επίσημα για να είναι σε θέση να κόψει σχοινιά, ζώνες ασφαλείας και άλλα πράγματα που θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο ανθρώπους σε περίπτωση ατυχήματος. Υπήρξαν αναφορές για τη χρήση μαχαιριών από την αστυνομία κατά των υπαρχόντων διαδηλωτών/ιών: από την κοπή των ελαστικών των αυτοκινήτων έως το σκίσιμο σκηνών.

3.2. οχήματα

Περιπολικά αυτοκίνητα: Δεν έχουμε και πολλά να πούμε εδώ. Η τα συνήθη αυτοκίνητα, βαμμένα σε αστυνομικό χρώματα και με μια σειρήνα στην κορυφή. Δεν χρησιμοποιούνται από την Hundertschaften στην καταστολή διαδηλώσεων.

Μοτοσικλέτες: Ισχύει το ίδιο με το παραπάνω – θα μπορούσαν να είναι πιο ορατές στο Αμβούργο όμως, ως συνοδεία της αστυνομίας σε υψηλά πρόσωπα μιας και είναι μέρος του πρωτοκόλλου για υψηλόβαθμους διπλωματικούς επισκέπτες.

Περιπολικά οχήματα μεταφοράς (κλούβες): Οχήματα που η λειτουργία τους είναι να μεταφέρουν τους μπάτσους των Hundertschaften -στμ εκατοντάδων. Πρόκειται για κάποιου είδους μίνι βαν, αγορασμένα είτε από τη Mercedes, είτε από τις VW και Ford (ανάλογα το κρατίδιο). Τα παράθυρα είναι κατασκευασμένα από Lexan, ένα διαφανές πλαστικό ικανό να αντέχει μεγάλες ποσότητες σωματικής βίας και πρόσκρουσης αντικειμένων. Σε παλιότερα μίνι -βαν μπορεί μερικές φορές να δείτε μεταλλικά πλέγματα πάνω από τα παράθυρα και τα παρμπρίζ. Τα ελαστικά, συνήθως έχουν κάποιο είδος ικανότητας λειτουργίας έκτακτης ανάγκης. Ένα φορτηγό μεταφέρει τυπικά μία ομάδα. Η αστυνομία, συνήθως προσεγγίζει την περιοχή δραστηριοποίησής της με τα πόδια – σπάνια αν όχι ποτέ, θα δείτε ομάδα οχήματα τροφοδοσίας προς μια ομάδα ανθρώπων, με τους αστυνομικούς είτε να πηδούν έξω κατά την άφιξη ή να πλησιάζουν με την κάλυψη του οχήματος.

Εξειδικευμένα οχήματα μεταφοράς (κλούβες): Αυτή η κατηγορία, συμπεριλαμβάνει οχήματα για τη μεταφορά κρατουμένων, οχήματα διοίκησης των αστυνομικών δυνάμεων, οχήματα επιτήρησης – καταγραφής με κάμερες και ηλεκτρονικό εξοπλισμό και τέλος, οχήματα με μεγάφωνα.

Τα αυτοκίνητα μεταφοράς κρατουμένων έχουν στο εσωτερικό τους μικροσκοπικά, ατομικά κελιά.

Τα οχήματα διοίκησης των αστυνομικών δυνάμεων, είναι εξοπλισμένα με ηλεκτρονικούς υπολογιστές οι οποίοι είναι διασυνδεμένοι με το δίκτυο της αστυνομίας, ώστε να αναλύουν άμεσα τις εικόνες και τα βίντεο που λαμβάνονται από μονάδες γύρω από την συγκέντρωση. Μπορεί συχνά να αναγνωριστεί από μια μεγάλη μονάδα ψύξης στην οροφή του, η οποία τοποθετείται για να αντιμετωπίσει την αυξημένη παραγωγή θερμότητας των υπολογιστών.

Τα αυτοκίνητα επιτήρησης έχουν μια βιντεοκάμερα σε μια τηλεσκοπική βάση, η οποία μπορεί να επεκταθεί για να προσφέρει πανοραμικά πλάνα (βλέποντας για παράδειγμα, πίσω από πανό, κ.λπ.).

Τα οχήματα με μεγάφωνα, χρησιμοποιούνται για ανακοινώσεις από την αστυνομία, συμπεριλαμβανομένης της επικείμενης χρήσης αντλιών νερού και άλλων μέσων καταστολής.

Αντλίες νερού (αύρες): Η γερμανική αστυνομία χρησιμοποιεί το «WaWe» (συντομογραφία για το Wasserwerfer = αντλία νερού) 9000 και 10000. Το WaWe 9000 εισήχθη σε υπηρεσία τη δεκαετία του ’80 και σταδιακά η χρήση του εξαλείφεται. Μπορεί να αποθηκεύσει έως 9000 λίτρα νερού, έχει δύο αντλίες εκτόξευσης νερού υπό πίεση τοποθετημένες στην οροφή μπροστά και μία τρίτη κάτω από τον προφυλακτήρα στο πίσω μέρος του οχήματος. Οι πίδακες ελέγχονται ξεχωριστά από το εσωτερικό του οχήματος και μπορούν να ψεκάζουν νερό σε απόσταση έως 60 μέτρα, με μέγιστη πίεση περίπου 20 bar. Έχει επίσης μεγάφωνα και προβολείς ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί και τη νύχτα. Το Wawe 10000, το οποίο εισήχθη σε υπηρεσία το 2010, διαθέτει 10 000 λίτρα νερού, τρεις αντλίες, μία ένα πίσω και δύο μπροστά. Δίπλα από τις αντλίες εκτόξευσης νερού διαθέτει κάμερες HD ευκρίνειας που επιτρέπουν την στόχευση του νερού, ακόμη και αν το παρμπρίζ του οχήματος, είναι λερωμένο με βαφή. Το WaWe 10000 μπορεί επίσης να δημιουργήσει μια «κουρτίνα» νερού η οποία λειτουργεί ως ασπίδα προστασία σε προωθούμενες αστυνομικές δυνάμεις καταστολής, από την άποψη κατάσβεσης φλεγόμενων αντικειμένων (μολότοφ, πυροτεχνήματα, φωτοβολίδες κτλ.) που εκτοξεύονται εναντίον τους. Οι αντλίες νερού (αύρες), χρησιμοποιούνται σχεδόν πάντοτε σε συνδυασμό πεζοπόρες αστυνομικές μονάδες καταστολής. Και τα δύο προαναφερθέντα μοντέλα, επιτρέπουν την ανάμειξη δακρυγόνων με νερό, το οποίο μπορεί να ελεγχθεί από τον κυβερνήτη του οχήματος.

Τεθωρακισμένα οχήματα μεταφοράς προσωπικού (APCs): τα οχήματα αυτά ονομάζονται «Sonderwagen» ή «ειδικό όχημα», αλλά είναι πιο γνωστά ως «τανκ κατά οδοφραγμάτων» (Räumpanzer). Τα APC έχουν σχεδιαστεί για να ενδεχόμενη χρήση ενάντια σε ένοπλες τρομοκρατικές απειλές, πράγμα που σημαίνει ότι είναι τα πιο θωρακισμένα αστυνομικά οχήματα. Σε διαδηλώσεις, η αστυνομία τα χρησιμοποιεί συνήθως σε συνδυασμό με τις αντλίες νερού (αύρες) για την εκκαθάριση εμποδίων, καθώς τα APC έχουν αρκετή δύναμη για υπερκεράσει σε σύντομο χρονικό διάστημα σχεδόν οποιοδήποτε οδόφραγμα. Υπάρχει η επιλογή να τοποθέτησης ενός εκτοξευτή βομβίδων (για βομβίδες δακρυγόνου) στην οροφή, αν και αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό δεν έχει χρησιμοποιηθεί για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Ελικόπτερα: Η αστυνομία χρησιμοποιεί ελικόπτερα κυρίως για παρατήρηση και μεταφορά προσωπικού και ατόμων. Τα ελικόπτερα παρατήρησης λειτουργούν σε υψόμετρα έως 1500 μέτρα και διαθέτουν εξοπλισμό κάμερας υψηλής ανάλυσης, που μπορεί να τραβά υψηλής ποιότητας βίντεο και φωτογραφίες από αυτό το υψόμετρο. Τα ελικόπτερα μεταφοράς διοικούνται από την Ομοσπονδιακή Αστυνομία και χρησιμοποιούνται για τη γρήγορη μετεγκατάσταση μονάδων. Παρόλο που η χρήση αυτή παρατηρήθηκε κατά κύριο λόγο σε διαμαρτυρίες στις αγροτικές περιοχές (η σύνοδος κορυφής G8 στο Heiligendamm, για παράδειγμα), η αστυνομία έχει εκπαιδευτεί να χρησιμοποιήσει αυτόν τον τρόπο μεταφοράς και σε αστικά περιβάλλοντα.

3.3. Άλλος «εξοπλισμός»

Άλογα: Τα περισσότερα κρατίδια έχουν σταματήσει τη χρήση αλόγων για την καταστολή ταραχών, υπάρχουν όμως ακόμα διαθέσιμες μονάδες. Η αστυνομία, χρησιμοποιεί τόσο το φυσικό μέγεθος του αλόγου ώστε να αποκλείει τους δρόμους όσο και την ικανότητα να καλύπτει γρήγορα έδαφος και να εφορμά στους διαδηλωτές/ιες. Προσέξτε ιδιαίτερα μην σας χτυπήσουν/πατήσουν οι οπλές του καθώς και τον μπάτσο αναβάτη πάνω στο άλογο. Αντί της Tonfa (αστυνομική ράβδος), χρησιμοποιούν μακρύτερα, πιο εύκαμπτα γκλοπ για να χτυπήσουν τους διαδηλωτές που βρίσκονται (όπως είναι φυσικό) σε χαμηλότερο ύψος, κάτι που σημαίνει ότι σχεδόν πάντα θα χτυπήσουν το κεφάλι σας.

Σκυλιά: Τα σκυλιά χρησιμοποιούνται τόσο ως ανιχνευτές (μέσω της όσφρησης) – για παράνομες ναρκωτικές ουσίες, εκρηκτικές ύλες κλπ. – και ως αποτρεπτικό παράγοντα στον έλεγχο του πλήθους. Ποτέ δεν θα δείτε σκυλιά ανιχνευτές ουσιών σε μια συγκέντρωση/πορεία. Τα σκυλιά ελέγχου και καταστολής του πλήθους είναι μεγαλύτερα σε μέγεθος και χειρίζονται από έναν αστυνομικό. Από την εμπειρία μας, είναι πολύ σπάνιο να τα αφήσουν ελεύθερα εναντίον ενός πλήθους διαδηλωτών/ιών, αλλά η αστυνομία θα προσπαθήσει να εκφοβίσει τους ανθρώπους βάζοντάς τα σε παράταξη και αφήνοντάς τα να πηδήσουν – ενώ συγκρατούνται από τους χειριστές τους μέσω του λουριού – προς τους διαδηλωτές.

4. Τακτικές

Η πολιτική της αστυνομίας της Γερμανίας σχετικά με τις συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας και τις πορείες περιστρέφεται γύρω από την ιδέα της αποφυγής να χαθεί ο έλεγχος της κατάστασης και να του γίνουν καταδικαστικές συλλήψεις, δηλαδή συλλήψεις που συνοδεύονται από επαρκή αποδεικτικά στοιχεία για την καταδίκη στο δικαστήριο. Οι αστυνομικές μονάδες Bfes είναι καθοριστικής σημασίας στην προσέγγιση αυτή.

4.1. Διατηρώντας τον έλεγχο

Η αστυνομία θα προσπαθήσει να ελέγξει στενά ποιος/α έρχεται σε μια διαδήλωση, τι μεταφέρουν αυτοί οι άνθρωποι μαζί τους και ο τρόπος διεξαγωγής της διαδήλωσης. Για το σκοπό αυτό, συνήθως προσπαθούν να επηρεάσουν τη διαδρομή που κάνει η διαδήλωση εκ των προτέρων – όχι πολύ κοντά σε σημαντικές υποδομές, στην «κόκκινη ζώνη» της συνόδου κορυφής κλπ. Προληπτικά μέτρα περιλαμβάνουν επίσης την επιστροφή ύποπτων «βίαιων» διαδηλωτών/ιών στα σύνορα ή «συμβουλές και παραινέσεις» προς τους κατοίκους της Γερμανίας να μην πάνε στο Αμβούργο κατά τις μέρες διεξαγωγής της Συνόδου Κορυφής.

Κατά τη διάρκεια της διαδήλωσης, η αστυνομία μπορεί να προσπαθήσει να αναζητήσει «ύποπτα» άτομα. Αυτό μπορεί να σημαίνει ένα σύντομο σωματικό έλεγχο, μια ματιά στο σακίδιο σας ή τον έλεγχο της ταυτότητάς σας μέσω των αστυνομικών συστημάτων για να δουν εάν έχετε καταχωρηθεί ή καταδικαστεί ως «ταραχοποιό στοιχείο» σε διαμαρτυρίες κατά το παρελθόν. Είναι δυνατόν – και μάλιστα, θα το συνιστούσαμε – να παρακάμψετε αυτούς τους ελέγχους. Μπορεί να αποφασίσετε να συμμετάσχετε στη διαδήλωση μετά από την έναρξη της, στην επόμενη γωνία ή να βρείτε άλλους/ες που όλοι/ες μαζί συλλογικά θα αρνηθείτε να περάσετε στα σημεία ελέγχου.

Μετά την έναρξη της συγκέντρωσης/πορείας, η αστυνομία θα χρησιμοποιήσει μια ποικίλη προσέγγιση για να διατηρήσει τον έλεγχο. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την αποκλιμάκωση της κατάστασης, την εκτόνωση μιας δυνητικά βίαιης κατάστασης, υποχωρώντας πριν από την κλιμάκωση αυτής, ή να κάνει προσπάθεια να μιλήσει στους ανθρώπους σχετικά με μια συγκεκριμένη έκνομη συμπεριφορά και να τους ζητήσει να την σταματήσουν, πριν εντέλει στείλει τις μονάδες καταστολής για να αναγκάσουν τα άτομα που διαδηλώνουν να το πράξουν ούτως ή άλλως. Μπορεί επίσης να σημαίνει, ότι τα μέρη της διαδήλωσης θα συνοδεύονται στενά από μπάτσους που περπατούν στα αριστερά και δεξιά της πορείας. Συχνά, κάποιοι από αυτούς θα μαγνητοσκοπήσουν τους/ίς διαδηλωτές/ιες για πιθανή μελλοντική χρήση σε περίπτωση κλιμάκωσης της κατάστασης και της βίας.

Μια σημαντική τακτική για να διατηρηθεί ο έλεγχος είναι η περικύκλωση ολόκληρων ομάδων ανθρώπων. Αυτή η τακτική είναι γνωστή ως Kessel (κυριολεκτικά: καζάνι) και μπορεί είτε να χρησιμεύσει ώστε να αποτρέψει περαιτέρω μετακίνηση της περικυκλωμένης ομάδας είτε να προετοιμάσει το έδαφος για μαζικές συλλήψεις. Δυστυχώς, είναι αδύνατο να είστε σίγουροι/ες για το είδος του Kessel που καταλήξατε και ο ίδιος ο στόχος της αστυνομίας μπορεί να αλλάξει. Η πρώτη κατηγορία θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί, για παράδειγμα, ώστε να αποφευχθεί η μετακίνηση μιας ομάδας ακτιβιστών μέχρις ότου μια αντιπροσωπεία της ομάδας G20 ολοκληρώσει τη διαδρομή της από το αεροδρόμιο προς το χώρο της Συνόδου. Το τελευταίο μπορούσε να παρατηρηθεί στη διαδήλωση «M31″ του 2012, όταν περίπου 500 άνθρωποι απομακρύνθηκαν από τη διαδήλωση, περικυκλώθηκαν και αργότερα συνελήφθησαν.

Είναι απόλυτα σημαντικό να διατηρείτε την ψυχραιμίας σας κατά τη διάρκεια μιας περικύκλωσης. Είναι μακράν η χειρότερη κατάσταση όλων να επιχειρήσουμε μαχητικές μορφές δράσης, ειδικά όταν το Kessel έχει σταθεροποιηθεί μετά από τα πρώτα, συχνά χαοτικά, λεπτά. Απαλλαγείτε από τυχόν ενοχοποιητικά στοιχεία, όπως μάσκες προσώπου, γάντια κλπ.

Στο τέλος μιας πορείας ή στο τέλος άλλων μεγάλων συναθροίσεων ανθρώπων, οι μπάτσοι θα προσπαθήσουν να «ανακατευτούν» με το πλήθος. Αυτό συνεπάγεται την αποστολή μικρών μονάδων – συνήθως διμοιριών BFE – στο πλήθος, οι οποίες θα περιπλανηθούν τυχαία και φαινομενικά χωρίς στόχο. Αυτό εξυπηρετεί έναν διπλό σκοπό: τοποθετεί τις ομάδες BFE σε θέσεις όπου μπορούν να χτυπήσουν προς οποιαδήποτε κατεύθυνση σε περίπτωση που υπάρξει πρόβλημα, χωρίς να χρειάζεται να χρησιμοποιήσει μια εμφανή πορεία προσέγγισης. Και δεύτερον, εμποδίζει τη δημιουργία ενός ενωμένου, ενιαίου πλήθους, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την προετοιμασία και τη διεξαγωγή επιθέσεων εναντίον της αστυνομίας.

4.2. Ειδικές συλλήψεις

Αυτό είναι ένα άλλο σημείο στο οποίο εμπλέκονται οι μονάδες Bfes. Είναι μια μονάδα εκπαιδευμένη και εξοπλισμένη για στοχευμένες συλλήψεις εναντίον ατόμων που είτε έχουν καταγραφεί από ηλεκτρονικά μέσα είτε έχουν παρατηρηθεί από αστυνομικούς με πολιτικά (ασφαλίτες) να διαπράττουν κάποιο αδίκημα κατά τη διάρκεια της πορείας. Οι αστυνομικοί της BFE θα χρησιμοποιήσουν διάφορα μέσα για να πλησιάσουν τους στόχους τους, να τους ακινητοποιήσουν γρήγορα και να τους «εξάγουν» από την τοποθεσία χωρίς να «χάσουν» το κύριο αντικείμενο της παρουσίας τους εκεί. Μια τυποποιημένη τακτική ενέχει απλώς το να ξεγλιστρήσουν πίσω από το άτομο που πρέπει να συλληφθεί. Περπατώντας αργά, προφανώς δεν δίνουν προσοχή σε όποιον θέλουν να συλλάβουν, θα πλησιάσουν σε ακτίνα λίγων μέτρων, πριν ξαφνικά εφορμήσουν προς τα εμπρός και πιάσουν τον στόχο. Μια άλλη τακτική είναι να χρησιμοποιήσουν αντιπερισπασμούς: η κοινή διαδικασία συμπεριλαμβάνει μερικές ομάδες να επιτεθούν σε μια διαδήλωση από τη μια πλευρά – καθώς οι διαδηλωτές πλησιάζουν σε αυτή την πλευρά προσπαθώντας να απομακρύνουν τους μπάτσους, εμφανίζονται περισσότερες ομάδες στο πίσω μέρος της διαδήλωσης και κάνουν χρήση της διάσπασης της προσοχής των διαδηλωτών/ιών ώστε να αρπάξουν άτομα.

Εν πάση περιπτώση, οι συλλήψεις αυτές βιντεοσκοπούνται – αν και μην βασιστείτε σε αυτό εάν πέσετε θύματα υπερβολικής αστυνομικής βίας. Το υλικό του καταγεγραμμένου βίντεο χρησιμεύει κυρίως ως μέσο για τον εντοπισμό περαιτέρω πιθανών υπόπτων. Εάν η ομάδα που κάνει την πρώτη σύλληψη δεχτεί κάποιας μορφής επίθεση, μπορεί να έρθει και δεύτερη ώστε να προχωρήσει σε συλλήψεις των επιτιθέμενων. Θεωρητικά, αυτή η «αλυσίδα» μπορεί να συνεχιστεί σχεδόν χωρίς τέλος.

4.3. Απώλεια ελέγχου

Φυσικά, μόνο και μόνο επειδή η αστυνομία θέλει να διατηρεί τον έλεγχο ανά πάσα στιγμή, δεν σημαίνει ότι το καταφέρνει πάντα. Εάν μια κατάσταση ξεφύγει, οι τακτικές της γερμανικής αστυνομίας είναι μαζικές εφορμήσεις στη μάζα των διαδηλωτών – μια τακτική συχνά χρησιμοποιούμενη – ειδικά στο Αμβούργο – σε συνδυασμό με αντλίες νερού (αύρες). Ο στόχος είναι να εξαναγκαστούν οι άνθρωποι σε αποχώρηση από ένα συγκεκριμένο σημείο, για παράδειγμα ένα οδόφραγμα που έχει στηθεί, να διασπαστούν και οδηγηθούν σε παράπλευρους δρόμους και γενικά να επαναπροσδιοριστεί μια κατάσταση κατά την οποία οι BFE μπορούν να εκτελέσουν τις τακτικές στις οποίες εξειδικεύονται. Έχετε υπόψη σας ότι αυτές οι εφορμήσεις, είναι πάνω απ’ ‘όλα, ψυχολογικές τακτικές εμπέδωσης φόβου. Η αστυνομία στη Γερμανία αποκτήσει τη γενική εμπειρία ότι 50 αστυνομικοί που τρέχουν σε ένα πλήθος, ουρλιάζοντας και κραδαίνοντας τα γκλοπς και τις αστυνομικές ράβδους τους με απειλητικό τρόπο είναι εύκολα σε θέση να κάνουν 500 διαδηλωτές να τρέχουν να ξεφύγουν.

5. Τακτικές αντιμετώπισης της αστυνομίας

Λοιπόν, πώς μπορούμε να αμυνθούμε από αυτή τη μορφή πολιτικής αντιμετώπισης κατά των διαδηλώσεων από την αστυνομία;

Πρώτα απ’ ‘όλα, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι οι αριθμοί είναι συνήθως, και ιδιαίτερα σε μια εκδήλωση όπως η σύνοδος της G20, προς όφελός μας. 15 000 μπάτσοι που αναπτύσσονται στο Αμβούργο σημαίνουν ότι σπάνια θα είναι πάνω από 5000 σε υπηρεσία την κάθε δεδομένη στιγμή. Οι αριθμοί μας, από την άλλη πλευρά, θα φτάσουν εύκολα στις δεκάδες χιλιάδες.

Το δεύτερο συμπέρασμα είναι αρκετά προφανές: αρνηθείτε στην αστυνομία την ευκαιρία να ανακτήσει και να εξασκήσει τον έλεγχο. Αν ξεκινήσουν να συνοδεύουν μια πορεία στενά, απλωθείτε, μεταβάλλετε την ταχύτητά σας, σταματήστε εξ ολοκλήρου ή διασκορπιστείτε … Αν προσπαθήσουν να αναμειχθούν με το πλήθος, μπλοκάρετε την πρόσβασή τους (συνήθως δεν προσπαθούν να την ωθήσουν κι άλλο μια κατάσταση, από φόβο να μην ξεκινήσουν μια ταραχή ή αντιδράσεις που θα μπορούσαν να αποφευχθούν). Εάν βλέπετε μπάτσους να ετοιμάζονται να κάνουν συλλήψεις, συνδέστε τα χέρια με άλλους/ες, κάνοντας αλυσίδες. Μην την πατήσετε με τις τακτικές διάσπασης της προσοχής που χρησιμοποιούν – να έχετε ένα άτομο της ομάδας σας να ελέγχει προς τα πλάγια και πίσω. Αλλάξτε τα ρούχα σας αν νομίζετε ότι η ενδυμασία σας μπορεί να έχει βιντεοσκοπηθεί κάνοντας κάτι το παράνομο.

Εάν η αστυνομία εφορμήσει σε ένα πλήθος μέσα στο οποίο βρίσκεστε: ΜΗΝ ΤΡΕΞΕΤΕ. Και πάλι, κάντε αλυσίδες, διατηρείστε την ψυχραιμία σας, υπερασπιστείτε τη θέση σας ή αργά οπισθοχωρήστε. Λάβετε υπόψη ότι τα Bfes είναι οι καλύτερα προσαρμοσμένες και εξοπλισμένες μονάδες για αντιπαραθέσεις χαμηλής έως μέσης έντασης – όταν αντιμετωπίζουν ένα συμπαγές, μαχητικό πλήθος, η τακτική τους καταλήγει είναι άχρηστη. Κατά τη διάρκεια του Blockupy 2015 στη Φρανκφούρτη, η αστυνομία κατέγραψε περισσότερες από 450 εγκληματικές πράξεις κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας. Μέχρι στιγμής, λιγότεροι από 10 (!) άνθρωποι έχουν καταδικαστεί στο δικαστήριο. Γιατί; Επειδή η αστυνομία επιτέθηκε με τέτοια ένταση ώστε απλά δεν είχε το χρόνο να προετοιμάσει και να διεξάγει συλλήψεις.

Δεν πρόκειται να καλύψουμε στο περιεχόμενο αυτού του εγχειριδίου μεμονωμένα αστυνομικά όπλα και τρόπους αντιμετώπισής τους. Υπάρχουν άλλα – και πιο εμπεριστατωμένα – εγχειρίδια για το πώς να χειριστείτε το pepperspray, δακρυγόνα κ.λπ. στο διαδίκτυο.

6. Σύντομες νομικές συμβουλές

Και πάλι, υπάρχουν περισσότερα εγχειρίδια που αναλύουν σε βάθος το νομικό δίκαιο και τις νομικές διαδικασίες στη Γερμανία, στο Διαδίκτυο. Εντούτοις, πρέπει να σημειωθούν ορισμένα πράγματα, διότι συνδέονται με τις αστυνομικές τακτικές.

Υπάρχει πλήρης απαγόρευση της κάλυψης της ταυτότητάς σας (δηλαδή του προσώπου σας) και της χρήσης προστατευτικού εξοπλισμού κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων στη Γερμανία. Η παραβίαση αυτού του νόμου τιμωρείται με φυλάκιση έως και ενός έτους, αν και το πιθανότερο, είναι να σας επιβληθεί πρόστιμο μερικές εκατοντάδων ευρώ τις πρώτες δύο φορές. Τα προστατευτικά αντικείμενα τα οποία επίσης απαγορεύεται να φοράτε κατά τη διάρκεια διαδηλώσεων περιλαμβάνουν κράνη, αντιασφυξιογόνες μάσκες, γυαλιά του σκι και γυαλιά κολύμβησης, γάντια με ενίσχυση κέβλαρ, γιλέκα προστασίας κλπ. Η κάλυψη του προσώπου σας συχνά είναι κάτι το οποίο μπορεί να οριστεί εντελώς αυθαίρετα και μη συγκεκριμένα, αν και γενικά μπορεί να ειπωθεί ότι είστε σχετικά ασφαλείς όσο φαίνονται τρία κύρια χαρακτηριστικά γνωρίσματα του προσώπου (μάτια, στόμα και μύτη). Έτσι το να φοράτε γυαλιά ηλίου είναι συνήθως εντάξει, ενώ τραβώντας ένα κασκόλ πάνω από τη μύτη και το στόμα σας δεν είναι. Έχετε κατά νου ότι μπορεί επίσης να βρεθείτε ότι παραβιάζετε αυτόν τον νόμο ενώ βρίσκεστε κοντά σε μια διαδήλωση, όπως για παράδειγμα μετά την αναχώρησή σας από αυτήν. Η ίδια απαγόρευση ισχύει βάσει αυτού του νόμου, ιδιαίτερα για αντικείμενα τα οποία ο κύριος σχεδιασμός τους είναι η απόκρυψη της ταυτότητάς σας όπως μια κουκούλα για παράδειγμα. Από την άλλη ένα μπλουζάκι, ενώ μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μια διαδήλωση δεμένο γύρω από το κεφάλι και να κρύβει το πρόσωπό σας, δεν έχει σχεδιαστεί κυρίως για το σκοπό αυτό και επομένως δεν είναι προβληματική αυτή του η χρήση. Σας συμβουλεύουμε, ωστόσο, να καλύψετε το πρόσωπό σας προτού κάνετε κάτι παράνομο. Είναι καλύτερο να πληρώσετε μερικές εκατοντάδες ευρώ γι’ ‘αυτό από το να αντιμετωπίσετε μια πολύ πιο σοβαρή καταδίκη για επίθεση, υλικές ζημιές ή οτιδήποτε άλλο.

Πρέπει να έχετε μαζί σας ένα διαβατήριο ή ένα δελτίο ταυτότητας. Η άδεια οδήγησης είναι μερικές φορές αποδεκτή – και να την παρέχετε όταν και εφόσον αυτή σας ζητηθεί από έναν αστυνομικό. Εάν δεν το κάνετε, ενδέχεται να υπάρξει κράτηση(προσαγωγή) έως ότου εξακριβωθεί η ταυτότητά σας, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων. Σημειώστε ότι δεν πρόκειται για σύλληψη και η αστυνομία πρέπει να σας απελευθερώσει μετά από 24 ώρες κατ’ ανώτατο όριο. Αναμένετε από τους μπάτσους ώστε να εκμεταλλευτούν ευρέως αυτή τη δυνατότητα για παρακρατήσεις και λήψη δακτυλικών αποτυπωμάτων κατά τη σύνοδο κορυφής της G20.

Ένας νέος νόμος που ψηφίστηκε πριν από δύο εβδομάδες δημιουργήθηκε ειδικά για την «προστασία» των αστυνομικών. Το να σπρώχνεις ή να αντιστέκεσαι σε έναν αστυνομικό, ανεξάρτητα από τις περιστάσεις, τιμωρείται τώρα με ελάχιστη ποινή φυλάκισης (!) τριών μηνών. Είναι ακόμα ασαφές πόσο συχνά οι μπάτσοι θα συλλάβουν τους ανθρώπους βάσει αυτού του νέου νόμου, αλλά έχετε το νου σας όταν έρθετε σε στενή επαφή με την αστυνομία.

Όπως πάντα: Μην κάνετε καμία δήλωση στην αστυνομία σε περίπτωση σύλληψης και μην υπογράψετε τίποτα! Είστε νομικά υποχρεωμένοι να δηλώσετε το επώνυμό σας, την ημερομηνία γέννησής σας, τη διεύθυνση σας, γενικές πληροφορίες σχετικά με την εργασία σας («φοιτητής», «εργάτης εργοστασίου», «γραμματέας») και την οικογενειακή σας κατάσταση. Αυτό είναι. Εκτός από αυτό, τα μόνα λόγια που οι αστυνομικοί πρέπει να ακούσουν από το στόμα σας είναι «αρνούμαι να κάνω οποιαδήποτε δήλωση». Αυτό είναι επιπρόσθετα σημαντικό, επειδή οι δομές νομικής βοήθειας στη Γερμανία δεν θα σας υποστηρίξουν εάν έχετε καταθέσει στην αστυνομία.

Θα σας αφήσουμε με αυτά προς το παρόν. Εάν μπορείτε να σκεφτείτε τυχόν πρόσθετες πληροφορίες ή εάν έχετε ανατροφοδότηση, μην διστάσετε να σχολιάσετε. Θα σας δούμε στο Αμβούργο!

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΕ PDF 

Μεταφραστικό Εγχείρημα Ραδιοφραγμάτων

(προσθήκη από π.κ.) συνιστούμε, «δια παν ενδεχόμενον», να ρίξετε μια ματιά κι εδώ

 

Advertisements

Σας ακούμε...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: