Αν η Βουλή των Ελλήνων είναι «βόθρος»…

πηγή: Ροΐδη & Λασκαράτου Εμμονές

[…τότε τι είναι η Ιεραρχία του δεσπότη της Κοζάνης;]

Κοζάνη, 28 Σεπτεμβρίου 2012. Αγιασμός από ιερέα της Μητρόπολης Σερβίων και Κοζάνης, των γραφείων των Ταγμάτων Εφόδου, της «σποράς των νικημένων του ’45» (Πλατεία Γιολδάση).

Μπλογκ Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές
Η Βουλή είναι το σύμβολο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Δεν ωραιοποιούμε τίποτα, δεν αγνοούμε τις διαχρονικές θλιβερές καταστάσεις του Κοινοβουλίου, ιδιαίτερα τις σημερινές, όπου διανύει μια περίοδο μεγάλης έκπτωσης. Ο έχων θεωρίαν ταβερνιάρη Πρόεδρός της Βούτσης (πατήρ), είναι ολότελα ανάξιος των περιστάσεων και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τίποτα («Βούτσης: Δεν δέχομαι να λένε «βόθρο» τη Βουλή»), έχοντας ο ίδιος («Βούτσης: Ξέρω να χτυπάω εγώ ρε μαλ…κα!») αλλά και το κόμμα του συμβάλει συντριπτικά στην απαξίωσή της («Βούτσης: Πού έχω μπλέξει ρε π@@στη -Τι κ@@@γεροι είναι αυτοί»), ακόμη και μέσω της ανάδειξης της θυγατρός Κωνσταντόπουλου και συζύγου ευγενούς ναύτου («Σύζυγος Ζωής: Αλέξη Τσίπρα έχεις κάτι αρχ@δι@ από εδώ έως την Σιγκαπούρη») ως Προέδρου της ή της συστηματικής νομοθέτησης μέσω τροπολογιών ή μέσω των απαράδεκτων εμφανίσεων του πρωθυπουργού («Τσίπρας προς Μητσοτάκη: Δε θα έλυνες κουίζ δημοτικού», «Μου θυμίζετε ένα κουίζ που μας έβαζαν στο σχολείο «Τι είναι πιο βαρύ ένα κιλό σίδερο ή ένα κιλό βαμβάκι;». Είμαι σίγουρος ότι δεν θα βρίσκατε την σωστή απάντηση κύριε Μητσοτάκη… Αυτήν την αντιπολίτευση του ό,τι κάτσει, ό,τι λάχει και έτσι και γιουβέτσι, δεν μπορεί να την παρακολουθήσει κανείς»).

Όμως όταν οι θεσμός δέχεται αισχρές επιθέσεις από Αρχιερείς της Εκκλησίας των ατιμώρητων σκανδάλων, της Εκκλησίας ενός κλειστού, εξουσιαστικού και υπερπρονομιούχου club άγαμων δεσποτάδων, που στερούμενη δημοκρατικής κουλτούρας και έχοντας παραμερίσει ολότελα από τη διοίκησή της το λεγόμενο ποίμνιο, στήριξε τα καθεστώτα Μεταξά και Παπαδόπουλου, της Εκκλησίας της οποίας και σήμερα ιερείς ευλογούν τα γραφεία των Ταγμάτων Εφόδου της εωσφορικής («ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ WATCH: Λάτρης του Εωσφόρου ο Νίκος Μιχαλολιάκος»), «σποράς των νικημένων του ‘45» («Μιχαλολιάκος: ‘Είμαστε η σπορά των νικημένων του 1945’ – YouTube»), που οργανώνουν αποκρυφιστικές νυχτερινές τελετές στα αττικά όρη τις ημέρες των ηλιοστασίων («Ημέρα μύησης-ορκωμοσίας νέων μελών της Χρυσής … – XYZ Contagion») και ο Αρχιεπίσκοπός της, όπως και κάποιος «σκατιάρης» μητροπολίτης («Μιχαλολιάκος για Άνθιμο: «Σκατιάρης που το έπαιξε δίπορτο»), τόσο αναίσχυντα, δεξιώνεται στο αρχοντικό της Αγίας Φιλοθέης («Σώσον Κύριε τους φασίστες!») το χιτλερικό ζεύγος του ροζ Hotel New Dream («Η φορολογική φωλίτσα του ζεύγους Mιχαλολιάκου») , τότε η Βουλή για μας γίνεται αυτό ακριβώς που τους ενοχλεί, το υπέρτατο έμβλημα της Δημοκρατίας.

Προχτές μια μέρα μετά την ψήφιση των προκλητικών φοροαπαλλαγών του Άθωνα (με τροπολογία, χωρίς συνοδευτική έκθεση της επιβάρυνσης του προϋπολογισμού, από το Λογιστήριο του Κράτους), χωρίς να υπάρξει έστω και ένα βουλευτικό ΟΧΙ (!), ένας αχάριστος δεσπότης, ανικανοποίητος από τα δώρα του δουλόφρονα Τσίπρα, προσποιήθηκε τον «αγανακτισμένο» με λεξιλόγιο χαμαιτυπείου («’Βόθρος’ και ‘κόπρος του Αυγεία’ η Βουλή: Απαράδεκτη δήλωση του μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης»).

Το συνηθίζουν οι μαλθακοί δεσποτάδες με τις χρυσές ρόμπες, φορτωμένοι με τα μπιζού τους, να υποδύονται με κωμικοτραγικό τρόπο τους οργίλους Επαναστάτες του γλυκού νερού. Στην ομιλία του ο δεσπότης Παναγιώτης Παπαλεξίου συμπεριέλαβε κουτοπόνηρα ως άλλοθι «αντικειμενικότητας» και μια αστεία «γενναιόδωρη» διακομματική παραχώρηση, αναφερόμενος σε πέντε το πολύ εξαιρέσεις (τους μέτρησε και ποιους εννοεί;) από όλα τα κόμματα (τα κόμματα της Βουλής βέβαια είναι οκτώ): «Εκεί είναι όλη η σαπίλα. Ένας βόθρος είναι η Βουλή των Ελλήνων, παρεκτός εξαιρέσεων στα πέντε δάκτυλα της χειρός, από όλους τους συνδυασμούς».

Ένας Χριστιανός Επίσκοπος δεν χρησιμοποιεί αυτές τις λέξεις και μάλιστα μέσα στο ναό, απευθυνόμενος ακόμη και σε γυναίκες και σε μικρά παιδιά. Ο Παπαλεξίου δεν σεβάστηκε την ιερότητα του δικού του χώρου, την αθωότητα κάποιων από τους ενορίτες του, το ίδιο το αξίωμά του. Κατέφυγε στην ποταπή μέθοδο των βωμολοχιών. Αν ήθελε και το μπορούσε, θα ακολουθούσε την απόλυτα θεμιτή οδό της κριτικής επί συγκεκριμένων θεμάτων. Δεν έχουμε χρεία μαρτύρων, ο άνθρωπος αυτός αυτοαποκαλύφθηκε, με το παραδοσιακό μίσος και με το λεκτικό που οι Ναζιστές και οι ακροδεξιοί, αλλά και κάθε είδους αγοραίος ανθρωπάκος αισθάνονται και χρησιμοποιούν για το θεσμό του Κοινοβουλίου, με τις ισοπεδωτικές γενικεύσεις τους. Τους ζήσαμε στην πάνω μεριά της πλατείας των «Αγανακτισμένων», να μουντζώνουν τη Βουλή, δηλαδή στην ουσία όχι το κτίριο, ούτε τους συγκυριακούς κατοίκους του, αλλά όσα κρίσιμα και σεβαστά αυτή εκπροσωπεί.

Την Κοζάνη και τη Μητρόπολή της είχε επιλέξει ο επαναστάτης υπουργός Λαφαζάνης για να λειτουργηθεί στις 25 του Μάρτη 2015, για να δηλώσει πίστη στο μιλιταριστικό θεσμό των μαθητικών παρελάσεων, για να λικνισθεί αυτάρεσκα στους ήχους της μπάντας των στρατιωτικών παιάνων. Ακόμη κι αυτός όμως ο λαϊκιστής ήταν τουλάχιστον εκλεγμένος από πολίτες, ενώ ο Παπαλεξίου είχε εκλεγεί με τις συνήθεις ίντριγκες των παρασκηνίων της δεσποτικής λέσχης το 2004, επί Χουντόδουλου. Το πατριαρχείο τότε, με ομόφωνη απόφαση της διευρυμένης Συνόδου του, που διαβάστηκε στο ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι και είχε υπογραφεί από 42 επισκόπους, είχε θεωρήσει άκυρη την εκλογή του και τον είχε καλέσει να μην τη δεχθεί. Τώρα ο κρατικός υπάλληλος Παπαλεξίου, αν και μίλησε σαν δεκανέας σε φαντάρους, παραμένει ακόμη στη θέση του και οι βουλευτές και πολιτευτές  του νομού του, με πρώτον και χειρότερο τον «λαγό» του ευσεβή πρώην καπνεργάτη, Σαββίδη, τον Δημητριάδη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και την ευσεβέστατη Πρόεδρο του ‘Μ.Νι.’, αυτήν που έγινε το ενωτικό σύμβολο όλου του αριστεροακροδεξιού πατριωτικού αντιμνημονιακού φάσματος, υποκρίνονται πως δεν άκουσαν. Κανείς δεν θα του ζητήσει να προσδιορίσει τι καθιστά τη Βουλή, «βόθρο». Η αοριστία είναι το όπλο του λαϊκισμού. Δημιουργική ασάφεια θα την έλεγε ο Γιάνις, που ναρκισσεύεται κι αυτός όπως οι Μιτροφόροι Κήνσορες αξιών πολύ υπέρτερων από τις δικές τους. Ο φιλοχρυσαυγίτης Θανάσης Λενής (πρώην αρχιμανδρίτης-Ταγματάρχης της Χωροφυλακής), δεσπότης Βοστίτσας, υπερασπίστηκε τον Παπαλεξίου, ίσως όχι μόνο από μίσος για τη Δημοκρατία, αλλά επειδή ο Παπαλεξίου γεννήθηκε στη Ροδιά, ένα χωριουδάκι της σατραπείας του. Το έκανε ψευδόμενος πως ο Ζουράρις είχε πάει στη Βουλή με σαγιονάρες (όχι πως θα κριθεί από αυτό ο αντιπαθέστατος ευσεβής υπουργός, αλλά φορούσε πέδιλα, όπως προκύπτει από τη φωτογραφία που επικαλείται ο Λενής): «Παρακαλώ, γνωρίστε μου σε ποιό χώρο της κατοικίας των οι άνθρωποι πάνε, φορώντας όχι παπούτσια και κάλτσες, αλλά τις ΣΑΓΙΟΝΑΡΕΣ ΤΟΥΣ; Ασφαλώς στον «καμπινέ»…». (sic). Αντιπαρερχόμενοι τον αντιαισθητικό όρο, που αναδεικνύει μαζί με το «βόθρο» του συναδέλφου του μια υποβόσκουσα λεκτική δεσποτική κοπροφιλία, να πούμε πως ο αθεολόγητος χωριάτης ξέχασε πως ο αριστοκράτης Επίσκοπος άγιος Ιωάννης Μαξίμοβιτς της Σαγκάης λειτουργούσε στο ναό ξυπόλητος ή με παντόφλες ή με πέδιλα και βέβαια ο καθεδρικός του δεν ήταν «καμπινές».

Δυόμιση μήνες (15/12/2012) μετά τον αγιασμό της ναζιστικής συμμορίας, ο αγιασμένος Χρυσαυγίτης Θανάσης Καρπούζας καταδικάστηκε για απόπειρα επικίνδυνης σωματικής βλάβης με σουγιά, παράνομη οπλοφορία και οπλοχρησία, σε ποινή φυλάκισης 14 μηνών (Απόφαση 1835/2012 Αυτόφωρο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Κοζάνης). Όποιος λοιπόν θέλει να ανακαλύψει σε ποιους θα ταίριαζε ο χαρακτηρισμός του βόθρου, δεν έχει παρά να μελετήσει ενδεικτικά, κάποια-από τα πολυάριθμα-δημοσιεύματα του Τύπου, που αναφέρονται σε εκκλησιαστικά σκάνδαλα. Ενδεικτικά προτείνουμε τρεις διαφορετικές χρονικές στιγμές (2003, 2009, 2013): «Τα «ροζ σκάνδαλα» της Ιεραρχίας…», Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ (26.1.2003). «Σε δεινή θέση έναντι της ελληνικής κοινωνίας έχει περιέλθει τον τελευταίο καιρό η διοικούσα Εκκλησία…».   «Προβληματισμός στους εκκλησιαστικούς κύκλους για τα ροζ σκάνδαλα», koutipandoras2 Δεκ 2013. «….έξαρση που παρατηρείται τελευταία, με συνεχή δημοσιεύματα τόσο στο διαδίκτυο όσο και στον Τύπο, με κληρικούς να

Από τη συλλογή έργων του πρώην πρύτανη της ΑΣΚΤ Δημοσθένη Κοκκινίδη «…των δε κακών μνήμη». Φτιάχτηκαν τα περισσότερα από τον Μάιο του 1967 έως την άνοιξη του 1968, δηλαδή τους πρώτους μήνες της Δικτατορίας

.

πρωταγωνιστούν σε σκάνδαλα…».  «Στα πλοκάμια της παιδοφιλίας»-Το Βήμα,  1.2.2009. «Τα σεξουαλικά σκάνδαλα με την κακοποίηση ανηλίκων από θύτες κληρικούς δεν είναι πρωτόγνωρη υπόθεση για την ελληνική Εκκλησία…».

Θέλουμε όμως τώρα να θυμίσουμε και κάποια διαδοχικά παρεμφερή δημοσιεύματα τριών μεγάλης κυκλοφορίας και έγκυρων εφημερίδων, που αφορούσαν τον δεσπότη Κοζάνης και στα οποία δεν έδωσε ποτέ απάντηση. Το λιγότερο που θα είχε κάνει κάθε αξιοπρεπής πολίτης και κρατικός λειτουργός, πολύ περισσότερο ένας Επίσκοπος, θα ήταν να είχε στείλει μια ανοιχτή επιστολή και να ρωτήσει δημόσια τις δυο πρώτες εφημερίδες που τον κατανόμαζαν, τι ακριβώς εννοούσαν.

Ο καθένας ας βγάλει τα συμπεράσματά του για τον δεσπότη, που θέλει να υποδυθεί τον τιμητή Κάτωνα, για την Ιεραρχία στην οποία ανήκει και για τον πολιτικό κόσμο που τον ανέχεται, ειδικά όταν πρόκειται για άνθρωπο που χρωστά εξηγήσεις:

«Χθεσινό δημοσίευμα (σημ.Λασκ.: Παρασκευή 4.2.2005, εφημ. «City Press» του Γ.Κύρτσου) αναφέρεται σε «νέες κασέτες» που εμπλέκουν τους μητροπολίτες Σύρου Δωρόθεο, Σερρών Θεολόγο και Κοζάνης Παύλο. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, το περιεχόμενο των κασετών «έχει να κάνει με δικαστικές παρεμβάσεις, «ροζ» υποθέσεις και αμφιλεγόμενη διαχείριση σημαντικών ποσών» (‘Ελευθεροτυπία’,  5.2.2005).

Η είδηση δημοσιεύθηκε την επομένη και στο ‘ΒΗΜΑ της Κυριακής’ (6.2.2005, «Οι «Ιφιγένειες» της Εκκλησίας», εδώ και λίγες ημέρες έχει κατέβει από το διαδίκτυο, όπως και όλη η εφημερίδα), το οποίο όμως δεν κατονόμασε τους 3 Ιεράρχες, απλά τους “φωτογράφισε”: «..Όλοι οι στενοί συνεργάτες του Αρχιεπισκόπου φοβούνται ότι το επόμενο χρονικό διάστημα θα βγουν νέα στοιχεία τα οποία θα εμπλέκουν και άλλους Ιεράρχες σε υποθέσεις σκανδάλων. Δύο Μητροπολίτες της Βορείου Ελλάδος και ένας της νησιωτικής χώρας βρίσκονται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Καταγγελίες μέχρι στιγμής δεν έχουν γίνει επισήμως σε βάρος τους όμως οι ίδιοι δεν κρύβουν την ανησυχία τους».

Αναρωτιόμαστε για ποιο λόγο «δεν έκρυβε την ανησυχία του» ο δεσπότης της Κοζάνης.

Advertisements

Σας ακούμε...

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: