Category Archives: ΑΝΕΧΕΙΑ

G400 μπροσούρα #1 | H ζωή αρχίζει το 2061;

πηγή: G400

«Τζαμπατζήδες» είναι όσοι δίνουν μισθούς 400 ευρώ
Οι περισσότεροι/ες από εμάς που καλούμαστε να «κάνουμε τα πρώτα μας βήματα» στην αγορά εργασίας, προσπαθούμε να καταλάβουμε: η κατάσταση ήταν πάντοτε τόσο εξωφρενικά παράλογη, ή εμείς δεν έχουμε καταλάβει κάτι καλά;
Advertisements

«Mη βάφεσαι έτσι, δε θα σε λυπούνται»

το βρήκαμε εδώ: Tvxs

Το κείμενο αναρτήθηκε στο Facebook. Γράφει ο Γιώργος Τυρίκος – Εργάς

«Mη βάφεσαι έτσι, δε θα σε λυπούνται». Τη φράση αυτή την άκουσα πριν χρόνια σε καταυλισμό προσφύγων. Ένας πολύπαθος ακτιβιστής κοιτούσε απελπισμένος μια κοπέλα που έβαζε ρουζ στα μάγουλα και τη νουθετούσε λίγο πριν πάει να δώσει συνέντευξη για το άσυλο. Μιλούσε με σοφία, κι ας ακούγεται απαράδεκτος.

Την εποχή εκείνη ορισμένοι «υπεύθυνοι» μετρούσαν το αν έχεις δικαίωμα σε άσυλο με βάση το πόσο βρώμικος, ατημέλητος και κατηφής παρουσιαζόσουν στην «επιτροπή» τους…

Συνεχίστε την ανάγνωση


Το δικό μας (μνημόνιο) είναι καλύτερο,

……..έχει και σάλιο

Με αφορμή την ψήφιση του 4ου μνημονίου (16-17 συζητείται στη βουλή και 18 η ψηφοφορία)

και την εκστρατεία εξαπάτησης της κοινής γνώμης, μέσω των αντίμετρων,

που θα εξαπολύσουνόσοι θα τα ξέσκιζαν (αντ’ αυτών έσκισαν το καλσόν),

καλό θα είναι να γνωρίζουμε τι μας περιμένει:

Μνημόνιο 4: Το σχέδιο με τα 140 προαπαιτούμενα – 80 πρέπει να νομοθετηθούν (αγγλικά)

Μετάφραση του 4ου μνημονίου από το ΜΕΤΑ – Σχόλιο για το περιεχόμενό του

Εφορία: Αυτός είναι ο τελικός «λογαριασμός» για μισθωτούς – συνταξιούχους (πίνακες)

4ο μνημόνιο: Πώς θα μειωθούν οι συντάξεις, «μαχαίρι» και στα επιδόματα

4ο μνημόνιο: Ψαλίδι έως 18% στις συντάξεις, στα 5.681 το αφορολόγητο, νέα αξιολόγηση και μείωση συμβασιούχων στο Δημόσιο

Η μεγάλη «σφαγή» των εισοδημάτων – Πίνακες

να οργανωθούμε βρε παιδιά:

Μαύρο & Κόκκινο – Ανακοίνωση & καλέσματα εν όψει της ψήφισης του 4ου μνημονίου


Πες μου ρε !

πηγή: Νόστιμον ήμαρ

 

By Nikos LeFou Pierrot Ziakas

Είμαι μια ώρα και εικοσι δύο λεπτά στη δουλειά και δεν ξέρω αν πρέπει να τα τινάξω όλα στον αέρα ή να το βουλώσω άλλη μια μέρα για να τη βγάλω, να πάω σπίτι, να τσεπώσω τα 25 ευρώ απο το μεροκάματο και να τα κάνω κονιάκ, κονιάκ για τα μνημόσυνα που πήγα και για τα μνημόσυνα που έρχονται, για τους φίλους που παιδεύονται και πνίγονται μέσα στα παπούτσια τους, για τις αναμονές στις στάσεις λεωφορείων, για το γαμημένο στρίμωγμα μέσα σε αυτά για μια δουλειά που στην καλύτερη θα σου δώσει 550 ευρώ κι αυτά κουτσουρεμένα, να έχεις ν’ αναρωτιέσαι μεχρι να πας στο κάτεργο αν θα έχεις να πληρώσεις το ρεύμα, το νερο, το τηλέφωνο, τους φόρους. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η μεγάλη έρευνα της ThessNews για την φτώχεια στη Θεσσαλονίκη (ΠΙΝΑΚΕΣ)

πηγή: ThessNews

Η μεγάλη έρευνα της ThessNews για την φτώχεια στη Θεσσαλονίκη (ΠΙΝΑΚΕΣ)

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΙΑΜΑΝΤΙΔΗΣ || ΣΑΚΗΣ ΜΟΣΧΗΣ

Κόβουν τρόφιμα, θέρμανση και ηλεκτρικό ρεύμα για να επιβιώσουν στη Θεσσαλονίκη – Όσο πιο νέος, τόσο πιο φτωχός – Οι συνταξιούχοι έχουν γίνει η κυρίαρχη οικονομική δύναμη – Ψωνίζουν για τα άνεργα παιδιά και τα εγγόνια τους – Έρευνα της Interview για λογαριασμό της εφημερίδας ThessNews.

 

Πιο στρεβλά δεν γίνεται – Ισχυρότερη οικονομικά ομάδα οι συνταξιούχοι!

Δεν έμειναν όρθια ούτε τα αποφθέγματα αιώνων στη μνημονιακή Ελλάδα. Μεταξύ σοβαρού και αστείου, ακόμα και τα «να ‘χα τα χρόνια σου» και «τόπο στα νιάτα» ανατράπηκαν. Ο συνταξιούχος πλέον είναι ο οικονομικά ισχυρότερος, είναι ο καλύτερος και πιο εύρωστος καταναλωτής και στηρίζει τουλάχιστον δύο σπίτια, το δικό του και των παιδιών του.

Οι συμπολίτες μας των παραγωγικών ηλικιών, βουτηγμένοι στην ανεργία και στην κακοπληρωμένη και αβέβαιη εργασία, κόβουν διαρκώς από τις συνήθειές τους ό,τι κόβεται. Οι δε νεότεροι της νέας γενιάς συντηρούνται από τον πατέρα τους, που σε μεγάλο βαθμό συντηρείται από τον παππού τους. Συνεχίστε την ανάγνωση


2000 παιδιά εγκαταλελειμμένα σε ιδρύματα

πηγή: Εναλλακτικός

https://i1.wp.com/www.enallaktikos.gr/img70979_f5a8a49959ebf149699535708ca8bad4.jpgΣε έγγραφό της που διαβιβάστηκε στη Βουλή από την αναπληρώτρια υπουργό Εργασίας Θεανώ Φωτίου, προκύπτει ότι  2000 περίπου παιδιά ηλικίας από 0 έως 8 ετών, φιλοξενούνται σήμερα  σε ιδρύματα.
Το έγγραφο που φέρνει στη δημοσιότητα το ΑΠΕ,  διαβιβάστηκε στις 9 Μαρτίου, έπειτα από ερώτηση που είχε καταθέσει ο βουλευτής της ΝΔ, Μάριος Σαλμάς, με την οποία ζητούσε να ενημερωθεί ποιος είναι ο αριθμός των βρεφών που βρίσκονται εγκαταλελειμμένα στα νοσοκομεία της χώρας και ποιο είναι το σχέδιο της κυβέρνησης για την αλλαγή του θεσμικού πλαισίου, για τις διαδικασίες αναδοχής και υιοθεσίας.
Σε αυτό, η κ. Φωτίου αναφέρει ότι ο αριθμός των εγκαταλελειμμένων στα νοσοκομεία βρεφών είναι διαρκώς μεταβαλλόμενος, καθώς από τη μια καταγράφονται νέα περαστικά εγκατάλειψης και από την άλλη καταβάλλεται τεράστια προσπάθεια από όλους τους εμπλεκόμενους φορείς για την απομάκρυνσή τους από το νοσοκομειακό περιβάλλον.

Στη Βουλή στοιχεία για τις αιτήσεις αποποίησης κληρονομιών, από το 2013

πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Συνεχίστε την ανάγνωση


Το ημερολόγιο ενός Voucherα

πηγή: nofeloumeni.gr

%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%ac%ce%bb%ce%bf%ce%b3%ce%bf%cf%82

(πατήστε πάνω στην εικονά)

Αυτό είναι το ηλεκτρονικό ημερολόγιο μιας πολύ τυπικής φιγούρας στην ελλάδα της κρίσης. Ηλικία κάπου ανάμεσα στα εικοσιφεύγα και τριάντα-παρα, την ηλικία δηλαδή που οι αιώνιοι ή μη φοιτητές, απόφοιτοι λυκείων ή διάφορων σχολών με »μέλλον», προσπαθούν να ξεφύγουν από την οικονομική εξάρτηση της οικογένειας και ψάχνουν για οποιαδήποτε δουλεία παίζει με σκοπό να τα βγάλουν πέρα. Άλλο ένα νούμερο στις στατιστικές που τον κατατάσσουν στη γενιά της επισφάλειας δηλαδή. Λίγο χαρτζηλίκι, λίγα δέματα με φαγητό, μπύρες στο δρόμο αντί για μπαρ και μικρά διαλείμματα (μαύρης) εργασίας που σπάνε την κανονικότητα της ανεργίας.


Ο Παντελής

πηγή: Cogito ergo sum

Ο Παντελής είναι νοικοκύρης. Ένας ήσυχος, καθημερινός άνθρωπος που κοιτάζει το σπίτι του και την δουλειά του. Δεν δημιουργεί προβλήματα και δεν θέλει μπλεξίματα. Γι’ αυτό αποφεύγει τις πολιτικές συζητήσεις όπως ο διάολος το λιβάνι. Κι αν ποτέ μπερδευτεί σε καμμία, προσπαθεί να ξεφύγει με κάθε τρόπο. Συνήθως καταφεύγει στα παλιά αλλά δοκιμασμένα τσιτάτα είτε τύπου τσουβαλιάσματος («όλοι ίδιοι είναι», «βρες εσύ τον καλύτερο», «όλοι την τσέπη τους κοιτάνε, ποιος νοιάστηκε για τον τόπο;» κλπ) είτε τύπου ζαμανφουτισμού («εγώ θα σώσω τον κόσμο;», «εγώ θα βγάλω το φίδι από την τρύπα» κλπ). Δεν του αρέσουν, άλλωστε, ούτε τα άκρα ούτε η βία (απ’ όπου κι αν προέρχεται), γι’ αυτό θεωρεί καμάρι του να ανήκει στον μεσαίο χώρο, χωρίς να ενοχλείται που κάποιοι άσχετοι μπερδεύουν τον μεσαίο χώρο με τον μικροαστισμό.

Ο Παντελής είναι ένας άνθρωπος πιστός στις παραδόσεις, θεματοφύλακας των ιερών και των οσίων τής φυλής. Γι’ αυτό παντρεύτηκε στην ώρα του κι έκανε δυο παιδιά. Για την ακρίβεια, έκανε ένα παιδί κι ένα κορίτσι. Κι ανάθρεψε το παιδί σαν άντρα και το κορίτσι σαν κορίτσι που θα φοβόταν τον άντρα όταν θα γινόταν γυναίκα, καθ’ ότι τα φεμινιστικά ποτέ δεν του άρεσαν. Άλλωστε, ξέρει ότι μόνο με τέτοια ανατροφή θα γυρίσει το κορίτσι του να τον κοιτάξει όταν γεράσει και καταπέσει. Το παιδί είναι άντρας, θα κοιτάει την δικιά του οικογένεια.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ακόμα μια μέρα υπομονής

πηγή: στον Τοίχο

Είμαστε τραγικά ανυπόφοροι ακόμη και για τους ίδιους τους εαυτούς μας. Σέρνουμε τα πόδια μας, όπως σέρνουμε το σαρκίο μας, όπως σέρνουμε τις ζωές μας έχοντας αποδεχτεί ότι είμαστε το πιο άχρηστο υλικό μιας χώρας που πρέπει να χωθεί σε φούρνους εξόντωσης. 2,294 ημέρες διανύσαμε μέχρι σήμερα από την ημέρα που ανακοινώθηκε ότι μπαίνουμε σε κατάσταση κηδεμονίας, επιτήρησης και αφαίρεσης των δικαιωμάτων. Και εμείς στην ουρά χωρίς να μάς νοιάζει ότι χάσαμε χιλιάδες ημέρες ζωής και γνωρίζοντας ότι έτσι θα συνεχιστεί μέχρι τέλους αν δεν τολμήσουμε να σκάψουμε τούνελ κάτω από το κολαστήριο, αν δεν σύρουμε κρυφά τα κασόνια με τόνους δυναμίτιδας για να τινάξουμε στον αέρα το «Ίδρυμα Ελλάδα». 

Συνεχίστε την ανάγνωση


Βιασμός, σεξισμός & στρουθοκαμηλισμός

πηγή: //ΠαραλληλοΓράφος//

[Το κείμενο αλιεύτηκε από την Κροτ στο fb και αναδημοσιεύεται με τη σύμφωνη γνώμη της Ειρήνης].

Αυτό είναι ένα κείμενο που κανείς δεν θέλει να διαβάσει. Αλλά έπρεπε να το γράψω, κι ας άργησα. Μην αρχίσεις να διαμαρτύρεσαι καν. Ξέρεις πόσες φορές έχω ακούσει «μην μου πεις πάλι για φεμινισμό/ σεξισμό»; (Το ερώτημα είναι ρητορικό. Αλλά είναι πολλές). Τι να κάνω, απ’ όλα αυτά για τα οποία αξίζει να παλέψεις, εγώ τάχθηκα σ’ αυτό.

Μέσα στην εβδομάδα έγινε μεγάλος ντόρος (κυρίως στα ξένα Μέσα) για την απόφαση της δίκης του Brock Turner, του βραβευμένου πολλά υποσχόμενου κολυμβητή που φοιτούσε στο Stanford, ο οποίος έτυχε να πιαστεί στα πράσα από δυο περαστικούς Σουηδούς, την ώρα που έχωνε τα δάχτυλά του στα γεννητικά όργανα ενός αναίσθητου κοριτσιού πίσω από κάτι σκουπιδοτενεκέδες, έξω από ένα πάρτι.

Οι Σουηδοί ήταν αυτόπτες μάρτυρες, τον κράτησαν μέχρι να έρθει η αστυνομία, η κοπέλα μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο για όλες τις εξετάσεις, δεν υπήρχε αμφιβολία στη δίκη, ο Brock Turner καταδικάστηκε. Η ποινή του; 6 μήνες φυλάκιση. Θα εκτίσει τους 3. Δεν θέλω να πω εδώ ό,τι έχουν άλλοι ήδη πει, αλλά η υπόθεση είναι εμβληματική και αντιπροσωπεύει ακριβώς το πού βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή. Είναι μια στιγμή που έχει σημασία. Συνεχίστε την ανάγνωση


δε φοβόμαστε άλλο ρε μαλάκες

πηγή: στο ανάκλιντρο

φοβήθηκα όταν το 2008 κατάλαβα ότι ακόμα μπάτσοι κι εξουσιαστές δολοφονούν εν ψυχρώ παιδιά. φοβήθηκα όταν βρεθήκαμε ένα μεσημέρι τότε μέσα στο πολυτεχνείο  και τα χνώτα μας μύριζαν χημικά. φοβήθηκα όταν οι δρόμοι έγιναν πεδίο μάχης γιατί κάπως έπρεπε να πνίξουν την οργή και την διαμαρτυρία. φοβήθηκα το νούμερο 204 που πήρα ένα πρωί του 2010 στον οαεδ στην πειραιώς με την ουρά να φτάνει μέχρι την ιερά οδό.  φοβήθηκα όταν έμεινα 11 μήνες άνεργη.  φοβήθηκα όταν κατάλαβα ότι πρέπει να βάλω πτυχίο και μεταπτυχιακό στον κώλο γιατί ούτε κονέ με το δημόσιο είχα ούτε γνωριμίες και δημοσιοσχετίστικα με τον ιδιωτικό τομέα. φοβήθηκα όταν προσπάθησαν να με πείσουν ότι εγώ ευθύνομαι για την ανεργία μου,  ότι δεν είμαι άξια να επιβιώσω στην ελεύθερη αγορά και οικονομία. φοβήθηκα όταν βάφτισαν πρόοδο και ανάπτυξη την εξαθλίωση κοινωνικών τάξεων. φοβήθηκα όταν οι μόνες δουλειές που πρόσφεραν ήταν σε εργοστάσια τηλεφωνικών πωλήσεων με ανύπαρκτους μισθούς και δικαιώματα. Συνεχίστε την ανάγνωση


Μη τους ακούς πια!

πηγή: Cogito ergo sum

Σου είπαν…

… ένα σωρό μισές αλήθειες, όπως π.χ. ότι είχες υπέρογκα χρέη. Σου απέκρυψαν, όμως, την άλλη μισή, όπως π.χ. ότι όλες οι χώρες του κόσμου έχουν χρέη και, μάλιστα, οι περισσότερες έχουν πολύ μεγαλύτερα από τα δικά σου.

… αμέτρητους σωρούς ψέματα, όπως π.χ. ότι για την καταστροφή σου ευθύνονται οι υπεράριθμοι δημόσιοι υπάλληλοι. Σε παραμύθιασαν, δηλαδή, αλλοιώνοντας την αλήθεια που είναι ότι, κατά μέσο όρο, η Ελλάδα είχε λιγώτερους δημοσίους υπαλλήλους από τον μέσο όρο τής Ευρωπαϊκής Ένωσης.

… στην αρχή ότι εχθρός σου είναι το υδροκέφαλο κράτος. Μετά έγιναν εχθροί σου οι φορτηγατζήδες. Ύστερα οι λιμενεργάτες. Κατόπιν οι φαρμακοποιοί. Στην πορεία έγιναν εχθροί σου και οι συνταξιούχοι… και οι εκπαιδευτικοί… και οι «αιώνιοι φοιτητές»… Πρόσφατα έγιναν εχθροί σου και οι αγρότες. Όλοι, με την σειρά, ο ένας μετά τον άλλο, έγιναν εχθροί σου με τέτοιον τρόπο ώστε να μη καταλαβαίνεις ότι την ίδια στιγμή γινόσουν κι εσύ εχθρός κάποιων άλλων.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Κοινωφελής Βέρμαχτ με 431 ευρώ μισθό

πηγή: στον Τοίχο

Καμία δουλειά δεν είναι ντροπή αλλά η ντροπή δεν είναι δουλειά.

Όταν ο Σόιμπλε έλεγε δημόσια ότι οι πρόσφυγες είναι μία καλή ευκαιρία για τις χώρες που έχουν δημοσιονομικά προβλήματα το μυαλό ενός υγιούς εγκεφαλικά ανθρώπου δεν θα πήγαινε ποτέ ότι θα φτάναμε στο σημείο όπου Έλληνες άνεργοι θα έκαναν τους ανθρωποφύλακες στα hot spots.
Η χθεσινή δήλωση όμως του υπουργού Μουζάλα ήταν  πιο ανατριχιαστική και από την δήλωση του Σόιμπλε. «Η Ελλάδα δεν πρόκειται να δεχθεί να γίνει ένας Λίβανος για την Ευρώπη, μια αποθήκη ψυχών ακόμη κι αν αυτό παίρνει τη μορφή μιας μεγάλης χρηματοδότησης«.
Πριν όμως ακόμα η Ελλάδα γίνει αποθήκη ψυχών η χρηματοδότηση άρχισε και με υπουργικές αποφάσεις ανοίγουν θέσεις εργασίας για Έλληνες άνεργους με επιδοτούμενα προγράμματα κοινωφελούς εργασίας. Ο προσδιορισμός «κοινωφελής εργασία» δεν ήταν ποτέ άλλοτε τόσο ειρωνικός.  Μπορεί μόνο να συγκριθεί με τα στρατόπεδα εξόντωσης του Γ’ Ράιχ που αναγραφόταν στις καγκελόπορτες «Η εργασία απελευθερώνει».

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ένας Άνδρας πέντε ετών

πηγή: στον Τοίχο

Αν θέλεις να λέγεσαι άνθρωπος… ρίξε μια ροχάλα στον καθρέπτη αφού έχεις τόσο τσαγανό, που μέσα στην ανασφάλεια στην οποία σε έχωσαν οι εκλεγμένοι κυβερνήτες μέσω της δικής σου ψήφου, εσύ μπορείς να αντιστέκεσαι στην καταπάτηση της «ελληνικής» γης από βρομιάρηδες πρόσφυγες και μετανάστες. Είναι τέτοιο το τσαγανό σου που επί  7 ολόκληρα χρόνια δεν μπορείς να αντισταθείς στο σφάξιμό σου αλλά επιθυμείς το σφάξιμο αυτών που απέδειξαν ότι προτιμούν να πνιγούν στο Αιγαίο από το να καθίσουν με τα χέρια σταυρωμένα. 

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ασφαλιστικό για μια “ένοχη” γενιά

πηγή: K-lab

Λίνα Θεοδώρου, Δημήτρης Πούλιος

picture_genre_scene_American_Empire_GRL3868-01

Ο πίνακας είναι του Geoffrey Johnson, «Figures in Black, Yellow and Green,» 2008. Λάδι σε καμβά.

 

Η αυγή του νεωτερικού δικαίου, όπως εύστοχα ανέλυσε ο ρώσος νομικός Πασουκάνις, έχει ταυτιστεί με την έγνοια για τη ρύθμιση των σχέσεων μεταξύ εμπορευματοκατόχων που βρίσκονται σε ένα ατέλειωτο κύκλο οικονομικών συναλλαγών, εναλλασσόμενοι σαν χορευτές βαλς στους ρόλους δανειστή-οφειλέτη, Ωστόσο, το “χρέος” ως ρυθμιστική αρχή δεν έχει εγκαταλείψει το προσκήνιο της παγκόσμιας οικονομίας και πολιτικής. Από τα οικονομικά πακέτα ενίσχυσης μετά το τέλος του ΒΠΠ ως τα χρεωμένα μετα-αποικιακά κράτη, ο μηχανισμός του χρέους έχει φανεί πολύ χρήσιμος στη διάρθρωση πολιτικών σε σχέση με συγκεκριμένες κατευθύνσεις. Ειδικά στην Ελλάδα του 21ου αιώνα, το χρέος έχει αποτελέσει το διαρκές σημείο διαψηφισμών, αλλά και η διακριση μνημόνιο-αντιμνημόνια ουσιαστικά ορίζεται σε σχέση με αυτό. Συνεχίστε την ανάγνωση


Δραπέτες της Ελευθερίας

πηγή: The Press Project

Πάει τώρα κάμποσος καιρός που κοιτώ τα ελληνικά πράγματα από μιαν απόσταση ασφαλείας, μπορείς να πεις. Εδώ «στην Κύπρο τη θαλασσοφίλητη που έταξαν για να μου θυμίζει την πατρίδα, άραξα μοναχός μ’ αυτό το παραμύθι…» καθώς ορίζει ο ποιητής. Νοιώθω, μάλιστα, το ομολογώ, μιαν απέχθεια ενασχόλησης με τα πολιτικά πράγματα, τέτοια που θα θύμιζε απολιτίκ νεαρό της δεκαετίας του 90, όταν οι μικροαστοί έδεναν για τα καλά τα σκυλιά με τα λουκάνικα και στις νεοελληνικές μεγαλουπόλεις οι κυρίες του Κινήματος έβρισκαν ένα κακόμοιρο τετράποδο να το υιοθετήσουν, ως μεταβατικό αντικείμενο. Εκείνο, τουλάχιστον, πίστευαν πως δεν θα τις εγκαταλείψει ποτέ, έτσι καθώς οι σύζυγοι τους ξύριζαν τα μουστάκια τους για να μην αγκυλώνουν το στιλπνό δέρμα της νέας γραμματέως τους. Τέτοια πράγματα

του Αντώνη Ανδρουλιδάκη

Παρατηρώ αναλύσεις επί αναλύσεων, ειδήσεις και πολιτικά γεγονότα, σχόλια και ρεπορτάζ, με την ίδια ναυτία που συμβαίνει σε κάποιον όταν βρίσκεται στην τραπεζαρία πλοίου εν τρικυμία. Παρακολουθώ αμέριμνους χοντρούς να καταβροχθίζουν «καραβίσιες» μακαρονάδες που κρέμονται εμετικά από το παραφουσκωμένο στόμα τους. Θέλω να σταματήσει το πλοίο να κατέβω. Να κατέβω εδώ και τώρα! Να πέσω στη θάλασσα να σωθώ! Να σωθώ από το θέαμα που παριστάνει ότι δεν υπάρχει. Κι ύστερα, αντιλαμβάνομαι, με κάποια ενοχική αυταρέσκεια είναι αλήθεια, ότι έχω κατέβει. Δόξα την Παναγία. Ησυχάζω, μ’ έναν τρόπο. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ανυπακοή τώρα!

πηγή: Cogito ergo sum

Καθώς η αγωνία για τις επικείμενες ανατροπές στο ασφαλιστικό όλο και εντείνεται, αν μου ζητούσατε μια περιεκτική απάντηση στο ερώτημα «ποιός είναι ο απώτερος στόχος όσων ζούμε τα τελευταία χρόνια», θα μπορούσα να γίνω όσο πιο περιεκτικός γίνεται, απαντώντας μονολεκτικά: υπακοή.

Ενδεχομένως να φαίνεται πως αυθαιρετώ ή υπερβάλλω αλλά ομολογώ ότι με θλίψη διαπιστώνω πως, όσο περνάει ο καιρός, τόσο περισσότερα σκυμμένα κεφάλια βλέπω γύρω μου. Νέα παιδιά, με σπουδές που θα έκαναν πολλούς της γενιάς μου να ζηλέψουν, ικανοποιούνται με οποιαδήποτε δουλειά, διότι «και πάλι καλά να λες, με τόση ανεργία». Εργαζόμενοι, με χρόνια εμπειρίας στην πλάτη τους, ικανοποιούνται με οποιονδήποτε μισθό, αφού «μια χαρά είναι, αν σκεφτείς ότι άλλοι δουλεύουν για δυο ευρώ την ώρα». Άνεργοι, πεταμένοι στον δρόμο είτε επειδή έκλεισε η επιχείρηση όπου δούλευαν είτε επειδή κάποιοι αποφάσισαν να «εξυγιάνουν» το δημόσιο, ικανοποιούνται με οποιοδήποτε πεντάμηνο voucher, καθ’ όσον «από το να κάθομαι, κάτι είναι κι αυτό και θα δούμε τι θα γίνει». Μια ολόκληρη χώρα εθίζεται όλο και περισσότερο σε οποιαδήποτε δουλειά, σε οποιονδήποτε μισθό, σε οποιαδήποτε διέξοδο… σε οποιαδήποτε ζωή. Χωρίς αντιρρήσεις. Υπάκουα.

Το φαινόμενο αυτό δεν αποτελεί αποκλειστικά ελληνικό χαρακτηριστικό. Τα ίδια συμβαίνουν (έστω, με παραλλαγές) σε ολόκληρο τον καπιταλιστικό μας κόσμο. Με οποιαδήποτε δουλειά (έστω και με mini job) ικανοποιείται και ο γερμανός, με οποιαδήποτε δουλειά (έστω και με zero hour contract) ικανοποιείται και ο βρεττανός, με οποιαδήποτε δουλειά (έστω και τρίωρη) ικανοποιείται και ο γάλλος. Με οποιαδήποτε αμοιβή (έστω και με 95 λεπτά την ώρα) ικανοποιείται και ο βούλγαρος, με οποιαδήποτε αμοιβή (έστω και με ένα δολλάριο την ημέρα) ικανοποιείται και ο ταϊλανδός, με οποιαδήποτε αμοιβή (έστω και με 70 ευρώ τον μήνα) ικανοποιείται και ο αιγύπτιος. Με οποιαδήποτε ζωή ικανοποιούνται οι πάντες, έστω και με χαμοζωή. Χωρίς αντιρρήσεις. Υπάκουα. Συνεχίστε την ανάγνωση


Είναι τα slums ένας άλλος πλανήτης; – Μπροσούρα

πηγή: Αναζωπύρωση

Παρακάτω μπορείτε να βρείτε, μεταφρασμένο από εμάς, το άρθρο του Μπρούνο Ασταριάν «Are slums another planet?», το οποίο κυκλοφορούμε αποκλειστικά σε ψηφιακή μορφή. Το πρωτότυπο κείμενο μπορεί να βρεθεί στην ηλεκτρονική διεύθυνση http://www.hicsalta-communisation.com/textes/are-slums-another-planet

Όποτε συναντάμε αναλύσεις σχετικά με το ζήτημα των παραγκουπόλεων και των φαβέλων, συνήθως διαβάζουμε μια από τα ίδια: μιζέρια και εξαθλίωση, εξαθλίωση και μιζέρια. Η φτώχεια, ο υποσιτισμός κι η θνησιμότητα σε αυτές τις περιοχές είναι αδιαμφισβήτητη. Όμως, λόγω αυτών των συνθηκών, οι κάτοικοι των slums συχνά ερμηνεύονται ως άμοιρα όντα των οποίων η λύτρωση βρίσκεται στα χέρια του «οργανωμένου εργατικού κινήματος». Πολλές φορές θα διαβάσουμε ότι μόνο η ανθρωπιστική βοήθεια σε συνδυασμό με την ανάπτυξη της βιομηχανίας μπορεί να επιφέρει την επίλυση του προβλήματός τους. Όμως, του ορισμού της λύσης προηγείται ο ορισμός του προβλήματος, κι ο καθείς έχει τους λόγους του να θέτει το πρόβλημα σύμφωνα με τους σκοπούς του. Οι αστοί σύμφωνα με τη συσσώρευση του κεφαλαίου τους, κι οι «ορθόδοξοι» μαρξιστές σύμφωνα με την Επαναστατική Βίβλο των λενινιστικών τους οργανώσεων.

Στο παρόν άρθρο του Μπρούνο Ασταριάν συναντάμε μια διαφορετική οπτική γωνία. Ασκώντας κριτική στο βιβλίο Planet of Slums του Mike Davis, ισχυρίζεται πως οι κάτοικοι των slums αποτελούν πλήρες κομμάτι του προλεταριάτου και δεν έχουν ανάγκη κανέναν μεσσία για την απελευθέρωσή τους. Κι οι αγώνες τους καταφέρνουν κι ακούγονται πάνω από τα γελάκια των σχεδιαστών και των ιδεολόγων.

Κατεβάστε το σε μορφή pdf:
Είναι τα slums ένας άλλος πλανήτης;


ΟΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ

το βρήκαμε εδώ: Athens.indymedia

από inred.gr 20/12/2015 7:28 μμ.,

Περίληψη

ΟΙ ΣΥΝΤΑΓΕΣ ΤΗΣ ΠΕΙΝΑΣ

 

 

Τα Χριστούγεννα στην κατοχή 1941- 44  –

«Πρόκειται για φαγητό δοκιμασμένο και νοστιμότατο: Βράζετε τις πατάτες, αφού τις πλύνετε καλά. Έπειτα τις ξεφλουδίζετε. … Παίρνετε, λοιπόν, αυτές τις φλούδες, προσθέτετε μπόλικο κρεμμυδάκι ψιλοκομμένο, λιγάκι δυόσμο, αλάτι, πιπέρι, ζυμώνετε και τηγανίζετε. Θα απορήσετε για το αποτέλεσμα». (!!!)

ΔΥΟ ΚΟΣΜΟΙ ΚΑΙ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ (1)

Πρωτοχρονιά 1942: «Bar Krinos»: ΜΗΝ ΕΤΟΙΜΑΣΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ! Αναλαμβάνομε να σας παραδώσομε τα ΤΣΟΥΡΕΚΙΑ, ΤΟΥΡΤΕΣ, ΚΟΥΡΑΜΠΙΕΔΕΣ, ΓΛΥΚΑ εντός 24 ωρών από της εντολής σας. ΤΜΗΜΑ ΖΑΧ/ΣΤΕΙΟΥ. Πατησίων 17».

18.10.1941: Το ρεστωράν-μπαρ «ΜΟΝ ΠΑΡΝΑΣ» (Κοραή 3) διαφημίζει τα εγκαίνιά του: «Μέσα στο πιο πολιτισμένο αθηναϊκό περιβάλλον, η πιο καλή σημερινή κουζίνα, η πιο πλουσία κάβα, η εκλεκτότερη ορχήστρα».

Συνεχίστε την ανάγνωση