Category Archives: ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ

Αλογόμυγες: Ο αντισπισισμός στο πλαίσιο της ολικής απελευθέρωσης [μπροσούρα]

πηγή: Μπαλοθιά

Εισήγηση από την εκδήλωση με θέμα «Ο αντισπισισμός στο πλαίσιο της ολικής απελευθέρωσης» που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την εβδομάδα αντισπισιστικών δράσεων, στις 3/11/2017 στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πολυτεχνείου Κρήτης στα Χανιά, μαζί με κάποιες αλλαγές που προέκυψαν από τη συζήτηση.

Κατεβάστε τη μπροσούρα εδώ

αλογόμυγες

Advertisements

Θέλω το σώμα μου πίσω (Μπροσούρα)

πηγή: Athens.indymedia

post image

Στα πλαίσια της αντισπισιστικής βδομάδας, ανεβάζω το pdf της μπροσούρας που κυκλοφόρησε και μοιράστηκε πριν το καλοκαίρι του 2017 σε καταλήψεις, στέκια και εκδηλώσεις ανά διάφορα μέρη στην Ελλάδα. Έγινε και σχετική εκπομπή στη Λύσσα Μεταδοτική. Ο σκοπός είναι μέσα από τον λόγο να τεθούν προβληματισμοί με επιθυμητό αποτέλεσμα την ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ.

Το θέμα σχετίζεται με τον οικοφεμινισμό, κάτι το οποίο δεν αγγίζεται αλλά ούτε είναι γνωστό. Σε απάντηση των «μερικής απελευθέρωσης» απόψεων (και αναρχικού χώρου) που αντικρούουν το οικολογικό κίνημα, τον φεμινισμό και τον αντισπισισμό, επέλεξα να συνδέσω αυτά τα 3 θέματα τονίζοντας τον κοινό τους παρονομαστή και απαντώντας σε ερωτήσεις ή τοποθετήσεις συντρόφ’ που μού έχουν γίνει όσο καιρό δραστηροποιούμαι στον χώρο.

ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΠΡΟΣΟΥΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ. Δεν περιέχει πολιτικές αναλύσεις άλλων(πλην μίας εισαγωγικής εξαίρεσης για λόγους χρόνου) εκτενή βιβλιογραφία και συγκεκριμένη ιδεολογία. Παρατίθεται προσωπική πολιτική ανάλυση ατομικότητας ΒΑΣΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΝ ΒΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΗΠΤΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΩΝ.

Για τον διαθεματικό αγώνα δίχως προτεραιότητες,

SD

Θέλω_το_σώμα_μου_πίσω.pdf


Η ‘Παγίδα του Σόλωνα’, η Σεισάχθεια και η γέννηση της ατομικής ιδιοκτησίας

πηγή: Εναλλακτικός

https://i0.wp.com/www.enallaktikos.gr/img80300_9b45a9314b5009352e970dffc3b57ba7.jpgΗ ‘Παγίδα του Σόλωνα’, η Σεισάχθεια και η γέννηση της ατομικής ιδιοκτησίας[1]

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com

classlessdemocracy.blogspot.gr

Το ανθρώπινο είδος κατάφερε, στην εκατομμυριόχρονη βασανιστική πορεία του, να επιβιώσει και να δημιουργήσει τον πολιτισμό του Εμείς, της αλληλεγγύης και της ισοκατανομής χάρη στην αντιμετώπιση της Φύσης και ιδιαίτερα του εδάφους ως ελεύθερο-κοινό αγαθό, ενώ από την σχετικά πρόσφατη βίαιη καθιέρωση της ατομικής ιδιοκτησίας πάνω σε ανθρώπους, στο έδαφος και στα μέσα παραγωγής οδηγήθηκε στον ‘πολιτισμό’ του νοσηρού Εγώ, του ανταγωνισμού μέχρι θανάτου του αντιπάλου και συνεπώς της κοινωνικής ανισότητας με αποκορύφωμα την καπιταλιστική βαρβαρότητα η οποία το απειλεί με νέες και χειρότερες μορφές δουλείας και με εξαφάνιση.

* Συνεχίστε την ανάγνωση


Ακτιβίστρια παρουσιάζει τη φρικτή αλήθεια για τη βιομηχανία γάλακτος μέσα σε 5 λεπτά (βίντεο)

Πηγές: Collective Evolution – Food Wise

το βρήκαμε εδώ: Εναλλακτικός

Η ακτιβίστρια Erin Janus παρουσιάζει σε αυτό το πεντάλεπτο βίντεο την αλήθεια που κρύβεται πίσω από την βιομηχανία γάλακτος. 

Η Janus εξηγεί πως παράγεται το γάλα καθημερινά, πως οι αγελάδες βιάζονται και μένουν έγκυοι και πως απομακρύνονται τα μωρά από τη μαμά τους μέσα σε λίγες ώρες.

Ουσιαστικά, για να παράγει η αγελάδα γάλα θα πρέπει να είναι έγκυος. Γι’ αυτό, οι αγελάδες της βιομηχανίας γάλακτος, τις οποίες αρμέγουν δύο φορές την ημέρα, εξαναγκάζονται σε μόνιμες εγκυμοσύνες για να… προσφέρουν σε όλους εμάς γάλα.

Τα μοσχαράκια αποχωρίζονται τις μαμάδες τους εντός 12-24 ωρών και συνήθως οδηγούνται στην σφαγή μέσα σε πέντε μέρες.

  • Οι αγελάδες αρμέγονται δύο φορές την ημέρα συνήθως με ειδικές αντλίες που προκαλούν στα ζώα επώδυνες μαστίτιδες.

Το προσδόκιμο ζωής για μια αγελάδα φτάνει τα 20 χρόνια. Οι αγελάδες που χρησιμοποιούνται στη βιομηχανία γάλακτος θεωρούνται ως «τελειωμένες» μετά από 6 ή 7 χρόνια και τότε στέλνονται στη σφαγή.

Δείτε το βίντεο – Προσοχή, περιέχει σκληρές εικόνες:

 

(προσθήκη από π.κ.) ίσως να σας ενδιαφέρει κι αυτό:

Τι κρύβεται πίσω από τη βιομηχανία του φθηνού ενδύματος (ΒΙΝΤΕΟ)

 


Η Παλαιστίνη αιμορραγεί

πηγή: ΜΕΤΑ

Από τη Ναταλί Γλέζου

Το σύνθημα «μια γη χωρίς λαό, για ένα λαό χωρίς πατρίδα», είναι η κυρίαρχη αφήγηση για τους πρωτοπόρους του πολιτικού σιωνισμού, όταν στα μέσα του 19ου αιώνα, θέτουν ως πρωταρχικό στόχο τη συγκέντρωση των απανταχού Εβραίων της διασποράς και τη δημιουργία του δικού τους κράτους, μέσα στην Παλαιστίνη.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1880, ξεκινά η σταδιακή εποίκηση που συνεχίζεται και μετά την ίδρυση του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ, έως και σήμερα.

Στις 29 Νοεμβρίου 1947, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, με την απαιτούμενη πλειοψηφία ενέκρινε το σχέδιο διχοτόμησης της Παλαιστίνης, που προέβλεπε την ίδρυση δύο ξεχωριστών κρατών, δίνοντας στο Παλαιστινιακό το 42,88 % και στο Εβραϊκό, το 56,47% . Η απόφαση απορρίφθηκε από 10 Μουσουλμανικές χώρες, την Ινδία, την Κούβα και την Ελλάδα, ενώ τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, οι Παλαιστίνιοι αποτελούσαν τα 2/3 του πληθυσμού και κατείχαν το 93% του εδάφους. Συνεχίστε την ανάγνωση


Μια συγκλονιστική ομιλία

πηγή:Κίνηση Χειραφέτησης Αναπήρων: "Μηδενική Ανοχή"

(προσθήκη από π.κ.: δείτε το βίντεο με υπότιτλους, από την πηγή του)

Οι άνθρωποι με σύνδρομο Down ή τρισωμία 21 βίωσαν το ρατσισμό του Χίτλερ – πριν από τους Εβραίους, πριν από τους κομμουνιστές, τους/τις Ρομά/Ρομνί, τα ομοερωτικά άτομα. Οδηγήθηκαν σε μαρτυρικό θάνατο πολύ πριν κατασκευαστούν οι θάλαμοι αερίων. Χιλιάδες άνθρωποι με Down και άλλες βλάβες βρήκαν τραγικό τέλος σε σφραγισμένα φορτηγά οπού σωλήνες διοχέτευαν τα καυσαέρια της αναμμένης μηχανής. Η ΦΥΣΙΚΗ ΕΞΟΝΤΩΣΗ των αναπήρων (275.000) παρουσιάστηκε ως «υπηρεσία» στο γερμανικό λαό και στους/στις ίδιους/ες… Ο υπεύθυνος των προγραμμάτων ευθανασίας (πρόγραμμα Τ4) Καρλ Μπραντ χρησιμοποίησε το δυσβάστακτο οικονομικό κόστος διαβίωσης, τη δυστυχία του «ανάξιου» ατόμου και στην απολογία του στη δίκη της Νυρεμβέργης μίλησε για «καλές προθέσεις» απέναντι στα κακόμοιρα πλάσματα… Συνεχίστε την ανάγνωση


Γνωρίστε τον εχθρό σας, έκδοση G20 – αστυνομική πολιτική κατά των διαμαρτυριών στη Γερμανία

πηγή: Athens.indymedia.org

post image

Η σύνοδος κορυφής της G20 στο Αμβούργο της Γερμανίας πλησιάζει (προσθήκη από π.κ.: περισσότερα εδώ) γρήγορα. Δεκάδες χιλιάδες ακτιβιστές κινητοποιούνται για να διαμαρτυρηθούν για την εκδήλωση, συμπεριλαμβανομένων πολλών που θα έρθουν στη Γερμανία από το εξωτερικό. Είναι ασφαλές να πούμε ότι όλες οι ενέργειές μας, ανεξάρτητα από την προσέγγιση που επιλέγουμε για να διαμαρτυρηθούμε ή να διαταράξομε τη σύνοδο κορυφής, θα πρέπει να ασχοληθούμε με την αστυνομική παρουσία κάποια στιγμή. Για τους ανθρώπους που έχουν ελάχιστη ή καθόλου εμπειρία με σημαντικές συγκεντρώσεις, διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες στη Γερμανία, είναι σημαντικό να γνωρίζουμε ότι οι γερμανικές τακτικές αστυνόμευσης των συγκεντρώσεων διαφέρουν αισθητά από εκείνες που βρίσκονται σε άλλες δυτικές χώρες όπως η Γαλλία, η Ιταλία, η Δανία ή η Μεγάλη Βρετανία.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Χειρότερα από τους Γερμανούς

πηγή: στον Τοίχο

Γιάννης Λαζάρου 
Υπήρξαν εποχές που τα αυτονόητα δεν ήθελαν καμία εξήγηση. Η σφαλιάρα ήταν απλά σφαλιάρα και η σύγκρουση με τον δυνάστη σου δεν απαιτούσε «πολιτικό πολιτισμό», έννοια που επέβαλαν καλοπληρωμένοι χλεχλέδες σε ένα εκμαυλισμένο λαό. Υπήρξαν εποχές που όταν η αδικία έπνιγε την ανθρώπινη ύπαρξη η αντίδραση ήταν κάτι πολύ φυσικό απέναντι στη δράση του παρακράτους. Υπήρξε εποχή που η απεργία ήταν απεργία και όχι σουλάτσο για το κλείσιμο μιας ακόμη συμφωνίας με τους πολιτικάντηδες προς άγραν ψήφων. Υπήρξαν εποχές που τα λυσσασμένα πιόνια του συστήματος έκαναν τα πάντα για να διασπάσουν τους αδικημένους αλλά απέναντί τους έβρισκαν το δίκιο να το εκφράζουν κάποιοι άλλοι.
Υπήρξαν εποχές που τους απεργούς στο σύνολό τους δεν τους περίμενε κανένας μισθός και οι καφετζήδες γύρω από τις πλατείες έκλαιγαν τη χαμένη μέρα γιατί οι απεργοί δεν είχαν μαντήλι να κλάψουν, όχι να ξεκουραστούν με φρεντοτσίνο και ουζάκι. Υπήρξαν εποχές που τα πανό ανέμιζαν ψηλά με δοκάρια και φτιαγμένα στο χέρι με μπογιά και τρύπες στο πανί να μη κοντράρουν στον αέρα. Από την εποχή που τα πανό τα φτιάχνουν κομπιούτερ και κατέβηκαν στ’ αρχίδια, έχουμε απεργίες «αρχίδια», στημένα σουλάτσα από συνδικαλομπουκωμένα κομματόσκυλα, πουλημένα τομάρια που δρούσαν σε όλες τις εποχές και τώρα οργιάζουν αφού αντίπαλο δέος δεν υπάρχει ούτε μέσα στον ίδιο τους τον κλάδο.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Βασικά συμπεράσματα από την Πανευρωπαϊκή συνάντηση των κινημάτων κριτικής των εμπορικών συμφωνιών CETA TTIP TiSA

πηγή: Τοπικοποίηση

Picture

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ 16/5/2017

Πραγματοποιήθηκε στις 11 και 12 Μαΐου 2017 στις Βρυξέλλες η Πανευρωπαϊκή συνάντηση των κινημάτων κριτικής των διεθνών εμπορικών συμφωνιών της Ε.Ε.: CETA(E.E.- Kαναδά), TTIP (E.E.-HΠΑ), TiSA και άλλων 44, με αντίστοιχες χώρες του κόσμου που διαπραγματεύεται αυτήν την περίοδο η Ε.Ε..
Συμμετείχαν 114 εκπρόσωποι φορέων κοινωνικής αλληλεγγύης, περιβάλλοντος, αγροτών, εργαζομένων και αυτοδιοίκησης από τις 28 χώρες μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Την Ελληνική Πρωτοβουλία STOP TTIP CETA TiSA (δίκτυο οργανώσεων, συλλογικοτήτων και ενεργών πολιτών) εκπροσώπησε το μέλος της Συντονιστικής Επιτροπής Γιώργος Εμμανουήλ.
Εκτιμήθηκαν ως σημαντικές επιτυχίες του Πανευρωπαϊκού κινήματος:

Συνεχίστε την ανάγνωση


Δωρεάν διακοπές για νέους από 16 έως 19 ετών

πηγή: doreandiakopes.com

το βρήκαμε εδώ: Εναλλακτικός

Το Erasmus+ γιορτάζει τα 30 χρόνια του και μοιράζει δωρεάν διακοπές για χιλιάδες νέους από 16 έως 19 ετών από το Ευρωπαϊκό πρόγραμμα “Move2Learn, Learn2Move”. Πότε; Διακοπές από τις 15 Αυγούστου 2017 μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2018. Πώς; Διαβάστε όλες τις λεπτομέρειες. Συνεχίστε την ανάγνωση


Χρέος per Deos – εν ονόματι των Θεών

πηγή: στον Τοίχο

Άνθρωποι διαφορετικού χρώματος, θρησκείας, πολιτισμών που ζουν σε διαφορετικά γεωγραφικά μήκη και έχουν διαφορετικές ιστορίες, όμως μοιράζονται την κοινή αντίληψη της δικαιοσύνης, ψηφίζουν υπέρ της αξιοπρέπειας. Επειδή δεν μπορεί μια φούχτα δισεκατομμυριούχων να πνίγει μια χώρα και να εξοντώνει μια κοινωνία με την απειλή της χρεωκοπίας, βγάζοντάς την από τον κόσμο”. – Κριστίνα Φερνάντες ντε Κίρχνερ.
Παύση πληρωμών του εξωτερικού δημόσιου χρέους στους τοκογλύφους δανειστές: η προτεραιότητα στην κυριαρχία, την επιβίωση και τα δικαιώματα της κοινωνίας έναντι των αξιώσεων των δανειστών, είναι αρχή συμβατή με το Διεθνές Δίκαιο (περί «κατάστασης έκτακτης ανάγκης» άρθρο 25 παρ. 1 κλπ), πολλές χώρες την έχουν επικαλεσθεί και έχει ενσωματωθεί σε εθνικές νομοθεσίες όπως των ΗΠΑ. Τα μνημόνια «δεν αποτελούν διεθνή συμφωνία» (απόφαση Συμβούλιο της Επικρατείας Ολ. 668/2012), επομένως απλώς καταργούνται με άλλο νόμο. Οι δανειακές συμβάσεις, σαν δεσμεύσεις Δημόσιου Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου, υπάγονται κατευθείαν στις ρυθμίσεις και τις πρόνοιες της Σύμβασης της Βιέννης για το Δίκαιο των Συνθηκών (άρθρα 26, 31, 61, 62 κλπ.) και υφίστανται απόλυτη ακυρότητα. Εξάλλου, η απόφαση υπέρ της Ελλάδας το 1936, του Δικαστηρίου Διεθνούς Δικαίου της Κοινωνίας των Εθνών, αποτελεί αναμφισβήτητα δεδικασμένο.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Στη Γη Της Επαγγελίας

πηγή: Νόστιμον ήμαρ

Από τον Κώστα Λουλουδάκη

Το 2016 ήταν η πιο θανατηφόρα χρονιά της τελευταίας δεκαετίας για τους ανήλικους Παλαιστίνιους, στα κατεχόμενα εδάφη της Δυτικής Όχθης. Τουλάχιστον 32 Παλαιστίνιοι, κάτω των 18 ετών, έχασαν τη ζωή τους από σφαίρες των ισραηλινών δυνάμεων. Τα στοιχεία δημοσίευσε η οργάνωση «Defense for Children».

Όταν διαβάσαμε την παραπάνω είδηση στο μυαλό μας ήρθαν τα λόγια του Ισραηλινού ποιητή Haim Gouri ο οποίος το 1960  έγραψε: «Κάθε ισραηλινός γεννιέται με ένα μαχαίρι που τον ίδιο θα σφάξει (…) Αυτό το χώμα δεν ξεδιψά και πάντα ζητά περισσοτέρους τάφους και φέρετρα για τάφους».

Η φρικαλεότητα που περιγράφει η «Defense for Children» δεν είναι η πιο θανατηφόρα αλλά είναι  μια ακόμα  συνέχεια της ιστορίας τρόμου της Παλαιστίνης. Συνεχίστε την ανάγνωση


H φιγούρα του πρόσφυγα και η κρίση του έθνους-κράτους

(προσθήκη από π.κ.): παλιότερο άρθρο αλλά επίκαιρο.

το βρήκαμε εδώ: Βαβυλωνία

πηγή: Ενθέματα

Αποστόλης Στασινόπουλος

“Η ιστορία δεν είναι πλέον γι’ αυτούς ένα κλειστό βιβλίο και η πολιτική δεν είναι το προνόμιο των εθνικών.”
Χάνα Άρεντ, Εμείς οι πρόσφυγες, The menorah journal,1943

Όσοι με ιστορική βεβαιότητα διαμήνυαν το τέλος της Ιστορίας και τη δύση του ολοκληρωτισμού βρίσκονται σήμερα αναπόδραστα δεμένοι στο άρμα του ολοκληρωτισμού της Δύσης. Οι χιλιάδες νεκροί στη Μεσόγειο δεν αποτελούν μια αναγκαία διαχείριση των υπερμεγεθών προσφυγικών ροών, αλλά μέρος των στρατιωτικών και αντιτρομοκρατικών εκστρατειών της Δύσης. Η βάση της νέας διευρυμένης μετακίνησης ανθρώπων που χαρακτηρίζονται με την ιδιότητα του πρόσφυγα, εντοπίζεται σε έναν διαλυμένο από τις πολεμικές συρράξεις χώρο που περικλείει τη Συρία, την Υεμένη, την Ερυθραία, τη Λιβύη κλπ.. Σε αυτό το πλαίσιο, διαρρηγνύεται και η ψευδεπίγραφη διχοτόμηση μεταξύ μετανάστη και πρόσφυγα που προσέφερε στον νομικό μας πολιτισμό το οπλοστάσιο για να προσδιορίζει την ουσία του παράνομου. Η πολεμική αντιμετώπιση των τεράστιων εισροών προσφύγων δεν πρέπει να μας ξενίζει ως προς τη δικαιϊκή και σημασιακή συγκρότηση του πολιτισμού μας.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Πανελλαδικό Φόρουμ για την Κάνναβη – Αναλυτικό Πρόγραμμα

πηγή: Εναλλακτικός

3

Πανελλαδικό Φόρουμ για την Κάνναβη - Αναλυτικό Πρόγραμμα

Πανελλαδικό Φόρουμ για την Κάνναβη
5-6 Νοεμβρίου 2016
Νομική Σχολή Αθηνών
Αμφιθέατρο 10, είσοδος από Μασσαλίας
Οι διεθνείς εξελίξεις είναι καταιγιστικές σε ότι αφορά τη νομιμοποίηση της Κάνναβης για ιατρικούς και ευφορικούς σκοπούς στην Ευρώπη και τον υπόλοιπο κόσμο. Πολλές χώρες ήδη εφαρμόζουν διαφορετικά μοντέλα νομιμοποίησης από τα οποία μπορούμε να βγάλουμε πολλά χρήσιμα συμπεράσματα. Είναι καιρός και στην Ελλάδα να ανοίξει πιο σοβαρά ο κοινωνικός διάλογος για ένα βέλτιστο μοντέλο νόμιμης ρύθμισης που θα μπορούσε να εφαρμοστεί στην χώρα μας, λαμβάνοντας υπόψη τις διεθνείς καλές πρακτικές, αλλά και την τοπική κουλτούρα και νοοτροπία. 
 
Ένα μοντέλο που θα κόψει τη ροή εσόδων και θα αποδυναμώσει το οργανωμένο έγκλημα, θα βοηθήσει τους χρήστες να απεξαρτηθούν από την μαφία, θα προστατεύσει την δημόσια υγεία και την κοινωνία από κακής ποιότητας κάνναβη και προβληματική χρήση/ κατάχρηση από ενηλίκους και ανηλίκους, ενώ θα ενισχύσει δομές πρόληψης και θεραπείας, θα δημιουργήσει πολλές θέσεις εργασίας και θα ωφελήσει πολλούς κλάδους της οικονομίας. 

Συνεχίστε την ανάγνωση


O Νέος διαφωτισμός: «Πολυπολιτισμικότητα χωρίς κουλτούρα»

πηγή: ResPublica

monument_to_multiculturalism

 

«Προφήτη, παράγγειλε στις γυναίκες σου,

στις κόρες σου και στις γυναίκες των πιστών,

να αφήνουν την καλύπτρα τους να κρέμεται μέχρι τα πόδια.

Έτσι δεν θα τις γνωρίζουν εύκολα και δεν θα τις συκοφαντούν»

Το ιερό Κοράνιο

Αμφιβάλλουμε αν είναι πλέον εφικτό να υπάρξει αναφορά στην πολυπολιτισμικότητα ανεπηρέαστη από τον απόηχο των συγκρούσεων και των αντιθέσεων που ταλανίζουν έθνη και ανθρώπους σε Ευρώπη και Εγγύς Ανατολή. Αποτελεί πλέον σταθερό σημείο κάθε απόπειρας δημόσιας συζήτησης, και πιο πολύ των συζητήσεων που συναντά κανείς στη διεθνή βιβλιογραφία, να υπερβαίνει την αυστηρή θεωρητική κατασκευή κοινωνιών επί χάρτου και να σχηματίζει  κρίσεις για τα δικαιώματα, τη θρησκευτική ελευθερία και την αρμονική συνύπαρξη που διαμορφώνονται αναλόγως από το πώς συμπεριφέρεται και πράττει ένας πολύ σημαντικός αριθμός ανθρώπων. Ανέκαθεν εξάλλου θεωρία και πραγματικότητα δεν διατηρούσαν και τις καλύτερες σχέσεις μεταξύ τους, επομένως η συζήτηση για την πολυπολιτισμικότητα καταλήγει αναγκαστικά να γίνεται αμιγώς πολιτική1.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η γυναίκα είναι το μισό του ουρανού

πηγή: στον Τοίχο

«…γιατί άκουγα τα μάτια της μέσα στα σωθικά μου 
που έτρεμαν και δεν μ’ άφηναν να βγάλω τη μιλιά μου…» 
Δ. Σολωμός – «Ο Κρητικός».
Οι γυναίκες, όπως και οι άντρες, είναι μέλη ενός κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού ο οποίος έχει δημιουργηθεί με συνειδητή και με ασυνείδητη δράση, τον μετασχηματίζουν διαρκώς με την δραστηριότητά τους ενώ, ταυτόχρονα, υπόκεινται στις αλλαγές του και όσον αφορά στη θέση τους μέσα σε αυτόν και όσον αφορά στην κατάσταση της συνείδησής τους.
Η μοναδική ιστορική περίοδος κατά την οποία οι γυναίκες απολάμβαναν πλήρη ισονομία, απόλυτο σεβασμό και απεριόριστη εκτίμηση ήταν η παλιά κοινοτική περίοδος, το αταξικό καθεστώς της μητριαρχίας, κατά την οποία απολάμβαναν τα ίδια ακριβώς πράγματα και οι άντρες.
Πρέπει να διευκρινισθεί ότι το καθεστώς της μητριαρχίας ήταν ένα άρτια οργανωμένο, αιματοσυγγενικό καθεστώς. Ήταν ένα καθεστώς απόλυτης ελευθερίας για τις γυναίκες και τους άντρες και σε καμιά περίπτωση δεν υπάρχει ομοιότητα με τις μεταγενέστερες, καταπιεστικές πατριαρχικές κοινωνίες. Το ονομάζουμε «μητριαρχία» μόνο επειδή η γραμμή συγγένειας της οικογένειας και του γένους υπολογιζόταν από την πλευρά της γυναίκας. Επειδή η πατριαρχία και οι αξίες της μέσα στην οποία έχουν μεγαλώσει και γαλουχηθεί εκατοντάδες γενιές ήταν και είναι ένα καταπιεστικό καθεστώς, συχνά πέφτουμε στην πλάνη ότι και η μητριαρχία ήταν κάτι ανάλογο.

Συνεχίστε την ανάγνωση


«No Border Camp 2016»: Η καταστροφή του πλανήτη δυστυχώς αναβλήθηκε

πηγή: Alterthess.gr

Γράφουν η Σταυρούλα Πουλημένη και ο Ιάσων Μπάντιος

Καθ’ όλη τη διάρκεια του «No Border Camp 2016» η Θεσσαλονίκη αλλά και ολόκληρη η επικράτεια, μέσω των τηλεοράσεων, παρακολούθησαν και βίωσαν έναν άνευ προηγουμένου επικοινωνιακό πόλεμο ενάντια στη διοργάνωση , με όπλο την τρομοκράτηση των πολιτών.

Την «μάχη» των φαντασμάτων ξεκίνησε ο Πρύτανης του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, Περικλής Μήτκας, ο οποίος δύο μέρες πριν την έναρξη του προγράμματος παραχώρησε συνέντευξη τύπου, δηλώνοντας έκπληκτος για την διοργάνωση, ενώ προανήγγειλε με σιγουριά την τέλεση σοβαρών αξιόποινων πράξεων εντός της πανεπιστημιούπολης.

Είχε ήδη στείλει επιστολές στα αρμόδια υπουργεία, τις τοπικές αρχές, καθώς και στην Ελληνική Αστυνομία και την Εισαγγελία Θεσσαλονίκης. Και κάπως έτσι συνέβη κάτι πρωτοφανές στα χρονικά. Με μεγάλη ευκολία, και χωρίς δεύτερη σκέψη, ο πρύτανης του μεγαλύτερου δημόσιου πανεπιστημίου της χώρας παραδίδει τον έλεγχο και την διοίκηση του ιδρύματος που «διοικεί» στην αστυνομία και τον εισαγγελέα, με μόνη αφορμή την προαναγγελία του «No Border Camp 2016». Χωρίς να επιχειρηθεί η οποιαδήποτε επίλυση της όποιας εμπλοκής μέσω του διαλόγου, μακριά από τις τηλεοπτικές κάμερες, ο κ. Μήτκας έπιασε «στασίδι» στα κανάλια.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ανωμαλία είναι ο καπιταλισμός, το κράτος, ο σεξισμός και η ομοφοβία

πηγή: Άπατρις

Mezzanine_672

 

 

 

 

 

 

 

 

28 Ιουνίου 1969. Σε μια γειτονιά του Μανχάταν της Νέας Υόρκης, η αστυνομία πραγματοποιεί κατασταλτική επιχείρηση στο μπαρ Stonewall Inn, ένα από τα σημεία αναφοράς και συνάντησης  ομοφυλόφιλων και τρανς. Σκοπός της επιχείρησης η παρεμπόδιση δημόσιας συνάθροισης ατόμων με “περίεργο” σεξουαλικό προσανατολισμό. Η αστυνομία  εισβάλλει στο μπαρ συλλαμβάνοντας δεκάδες άτομα.  Οι ομοφυλόφιλοι, οι λεσβίες και οι drag queens διαφόρων εθνικοτήτων και χρώματος που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στο μπαρ, αντιστέκονται στην κρατική καταστολή και τον εξευτελισμό τους. Οι συγκρούσεις που ξεσπούν, συνεχίζονται για τρεις μέρες με κλιμακούμενη ένταση και μαζικότητα. Κάπως έτσι, με τις συγκρούσεις του Stonewall, γίνεται η αρχή για αυτό που σήμερα καλείται ΛΟΑΤΚΙ κίνημα (λεσβιακό, ομοφυλοφιλικό, αμφιφυλοφιλικό, τρανσεξουαλικό, κουίρ, διεμφυλικό).
Κομμάτι της κινηματικής αυτής παράδοσης αποτελεί και το 2ο  «Φεστιβάλ Ορατότητας και Διεκδικήσεων για την Απελευθέρωση Φύλου, Σώματος και Σεξουαλικότητας: LGBTQI+ Κρήτης» που διοργανώνεται στο Ρέθυμνο στις 9 και 10 Ιουλίου. Αυτοοργανωμένο και αυτοχρηματοδοτούμενο, χωρίς ιεραρχίες και χορηγούς, το Φεστιβάλ θέτει στη σφαίρα του (πραγματικού) δημόσιου διαλόγου  ζητήματα που αφορούν τις έμφυλες διακρίσεις, σε θεσμικό (εκπαίδευση, νομοθεσία κα.) και μικρο-κοινωνικό επίπεδο (οικογένεια, εργασία κα.). Επιχειρείται έτσι να αναδειχθεί, να συζητηθεί και να αναλυθεί, το πλέγμα εξουσιών  που συγκροτείται από το παρόν καπιταλιστικό σύστημα αλλά και οι ταξικές, φυλετικές και έμφυλες διακρίσεις που το ίδιο γεννά.
Η διοργάνωση του Φεστιβάλ, για δεύτερη συνεχή χρονιά στην Κρήτη, αποσκοπεί να δώσει χώρο στην έκφραση και την ορατότητα των ατόμων που δεν χωράνε και αντιπαρατίθενται στο κυρίαρχο πατριαρχικό-ετεροκανονικό μοντέλο που επιβάλλεται σε κάθε πτυχή της ζωής μας. Ένα εξουσιαστικό μοντέλο που συστηματικά κατασκευάζει και αναπαράγει ιεραρχίες και διαχωρισμούς με βάση το φύλο, το σώμα και τον σεξουαλικό προσανατολισμό.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Τραγούδι ερωτικό

πηγή: η Τρύπα

Τραγούδι ερωτικό (Un chant d’amour)

                        JEAN GENET1

Σκηνοθεσία: Ζαν Ζενέ

Παραγωγός: Νίκος Παπατάκης (*)

Διάρκεια: 26 λεπ.

Τo Ερωτικό Τραγούδι είναι η μοναδική ταινία του Γάλλου συγγραφέα Ζαν Ζενέ, που τη σκηνοθέτησε στα 1950. Μολονότι πρόκειται για καλλιτεχνική δημιουργία, η ταινία παρέμεινε για πολλά χρόνια απαγορευμένη λόγω του ξεκάθαρα ομοφυλοφιλικού της περιεχόμενου, ακόμη και όταν την αποκήρυξε ο ίδιος ο Ζενέ.

Ο χώρος δράσης της ταινίας είναι μια γαλλική φυλακή, όπου ένας ηδονοβλεψίας δεσμοφύλακας παρακολουθεί κρυφά κάποιους κρατούμενους, που μαλακίζονται και απολαμβάνει την ερωτική διέγερσή τους και την έκφραση της σεξουαλικότητά τους.

Σε δύο γειτονικά κελιά βρίσκονται ένας μεσήλικας αλγερινός και ένας νεαρός και όμορφος κατάδικος. Ο μεγαλύτερος άνδρας είναι ερωτευμένος με το νεώτερο, και ενώ χαϊδεύεται μόνος του και τρίβεται πάνω στον τοίχο περνάει από μια ρωγμή του τοίχου ένα λεπτό καλαμάκι και φυσάει στο αντικείμενο του πόθου του τον καπνό του τσιγάρου του.

Ο δεσμοφύλακας, προφανώς ζηλεύει τη ερωτική αφοσίωση του φυλακισμένου, μπαίνει στο κελί του, τον κτυπά βάναυσα και τον υποχρεώνει να πιπιλίζει το όπλο του που αποτελεί κατά κάποιο τρόπο την προέκταση του ανδρισμού του. Ωστόσο, ο κατάδικος την ίδια ώρα δραπετεύει μακριά σε μια φαντασίωση όπου εκείνος με τον νεαρό εραστή του, που είναι και το αντικείμενο της διέγερσής του, τρέχουν οι δυο τους μαζί ελεύθεροι στην εξοχή.

Στην τελική σκηνή, καθίσταται σαφές ότι η εξουσία του δεσμοφύλακα δεν είναι αρκετή για να σταματήσει την ερωτική έλξη που έχει δημιουργηθεί μεταξύ των δύο φυλακισμένων, ακόμη και αν η σχέση αυτή δεν πρόκειται ποτέ να ολοκληρωθεί.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Oppression: Κυκλοφόρησε online το ντοκιμαντέρ για τη λογοκρισία των δημοσιογράφων

πηγή: The Press Project

Διαθέσιμο online είναι από σήμερα (1-7-2016) το «Οppression» ένα ντοκιμαντέρ για τη λογοκρισία που αντιμετωπίζουν οι δημοσιογράφοι στην Ελλάδα, την περίοδο της κρίσης

Όσο η οικονομική κρίση βαθαίνει, οι παρεμβάσεις στο δημοσιογραφικό έργο αυξάνονται και οι δημοσιογράφοι καλούνται να επιλέξουν αν θα ακολουθήσουν μία κεντρική γραμμή ή αν θα τολμήσουν να τηρήσουν διαφορετική στάση. Αυτοί που τολμούν, ρισκάρουν όχι μόνο να απολυθούν ή να διωχθούν νομικά, αλλά ακόμα και τη σωματική τους ακεραιότητα. To Oppression παρουσιάζει μόνο μερικά από τα εκατοντάδες περιστατικά που δείχνουν ότι ένα από τα θύματα της κρίσης στην Ελλάδα είναι η ελευθεροτυπία.

Συντελεστές
Σκηνοθεσία: Μυρτώ Συμεωνίδου, Νίκος Πανιεράκης
Έρευνα/παραγωγή: Μυρτώ Συμεωνίδου
Βοηθός παραγωγής: Θάνος Καμήλαλης
Διεύθυνση φωτογραφίας: Χαρά Καλλιοντζή
Μίξη ήχου: Τάσος Μασχαλίδης
Μουσική: Δανάη Κοκόγια

Δείτε εδώ τη συνέντευξη που είχαν παραχωρήσει οι σκηνοθέτες του ντοκιμαντέρ στο TPP