Category Archives: ΔΙΑΠΛΟΚΗ

Αν η Βουλή των Ελλήνων είναι «βόθρος»…

πηγή: Ροΐδη & Λασκαράτου Εμμονές

[…τότε τι είναι η Ιεραρχία του δεσπότη της Κοζάνης;]

Κοζάνη, 28 Σεπτεμβρίου 2012. Αγιασμός από ιερέα της Μητρόπολης Σερβίων και Κοζάνης, των γραφείων των Ταγμάτων Εφόδου, της «σποράς των νικημένων του ’45» (Πλατεία Γιολδάση).

Μπλογκ Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές
Η Βουλή είναι το σύμβολο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Δεν ωραιοποιούμε τίποτα, δεν αγνοούμε τις διαχρονικές θλιβερές καταστάσεις του Κοινοβουλίου, ιδιαίτερα τις σημερινές, όπου διανύει μια περίοδο μεγάλης έκπτωσης. Ο έχων θεωρίαν ταβερνιάρη Πρόεδρός της Βούτσης (πατήρ), είναι ολότελα ανάξιος των περιστάσεων και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τίποτα («Βούτσης: Δεν δέχομαι να λένε «βόθρο» τη Βουλή»), έχοντας ο ίδιος («Βούτσης: Ξέρω να χτυπάω εγώ ρε μαλ…κα!») αλλά και το κόμμα του συμβάλει συντριπτικά στην απαξίωσή της («Βούτσης: Πού έχω μπλέξει ρε π@@στη -Τι κ@@@γεροι είναι αυτοί»), ακόμη και μέσω της ανάδειξης της θυγατρός Κωνσταντόπουλου και συζύγου ευγενούς ναύτου («Σύζυγος Ζωής: Αλέξη Τσίπρα έχεις κάτι αρχ@δι@ από εδώ έως την Σιγκαπούρη») ως Προέδρου της ή της συστηματικής νομοθέτησης μέσω τροπολογιών ή μέσω των απαράδεκτων εμφανίσεων του πρωθυπουργού («Τσίπρας προς Μητσοτάκη: Δε θα έλυνες κουίζ δημοτικού», «Μου θυμίζετε ένα κουίζ που μας έβαζαν στο σχολείο «Τι είναι πιο βαρύ ένα κιλό σίδερο ή ένα κιλό βαμβάκι;». Είμαι σίγουρος ότι δεν θα βρίσκατε την σωστή απάντηση κύριε Μητσοτάκη… Αυτήν την αντιπολίτευση του ό,τι κάτσει, ό,τι λάχει και έτσι και γιουβέτσι, δεν μπορεί να την παρακολουθήσει κανείς»). Συνεχίστε την ανάγνωση


To διαρκές πραξικόπημα που αποκαλούν «λαϊκή εξέγερση»

πηγή: Στυξ

Όλα όσα δεν μας έχουν πει γι’ αυτά που συμβαίνουν στη Βενεζουέλα

του Κ. Μπετινάκη

  Kαθημερινά παρακολουθούμε τα δραματικά γεγονότα στη Βενεζουέλα και την πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση των «Τσαβίστας» και την υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ αντιπολίτευση.
  Δεν είναι μόνον «η αγάπη στους δημοκρατικούς θεσμούς» που κάνει τα δυτικά Μέσα να προβάλλουν –με τον δικό τους τρόπο όσα τραγικά συμβαίνουν στη Βενεζουέλα. Προβάλλοντάς τα  ως πρώτη είδηση στον κόσμο την έκρυθμη κατάσταση στη Βενεζουέλα, ταυτόχρονα γίνεται προσπάθεια να απομακρυνθεί η προσοχή της κοινής γνώμης από άλλα παγκόσμια επικίνδυνα γεγονότα.
  Σε δεύτερη μοίρα –για παράδειγμα τα αντίποινα της Ουάσιγκτον στη Μόσχα που πλήττουν τους Ευρωπαίους εταίρους για το καλό της αμερικάνικης οικονομίας.
  Έχουμε λοιπόν, το «αντικειμενικό ρεπορτάζ» απ΄τη Βενεζουέλα να κλείνει –σε όλες τις μεταδόσεις- με τον συνολικό  αριθμό των νεκρών « στα επεισόδια από τότε που άρχισε η εξέγερση της αντιπολίτευσης τον Απρίλιο».

Συνεχίστε την ανάγνωση


Μένουν οι εργολάβοι που φεύγουν!

πηγή: ΜΕΤΑ

Από τη στήλη «Αλάτι & πιπέρι» του ygeionomikoi.gr

Στις 2 Μαρτίου, είχαμε δημοσιεύσει το σχόλιο «Φεύγουν οι εργολάβοι που μένουν». Ο τίτλος παρέπεμπε στο γνωστό σατιρικό τραγουδάκι, με το οποίο ο Χάρυ Κλυν διακωμωδούσε την αθέτηση των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ για τις αμερικανικές βάσεις. Υπενθυμίζουμε για τους νεότερους αναγνώστες πως το ΠΑΣΟΚ δεσμευόταν προεκλογικά (1981) να ξηλώσει τις βάσεις, αλλά τελικά ως κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία παραμονής τους, την οποία βάφτισε… συμφωνία απομάκρυνσης!

Αφορμή για το σχόλιό μας ήταν η απάντηση που είχε δώσει ο κ. Ξανθός σε ερώτηση του εκπροσώπου του ΜΕΤΑ Υγειονομικών, σχετικά με την προοπτική που έχουν οι εργαζόμενοι στις υποστηρικτικές υπηρεσίες των νοσοκομείων μετά την απομάκρυνση των εργολάβων και τη λήξη των ατομικών συμβάσεων στις 31/12/2018.

Η απάντηση του υπουργού ήταν σαφέστατη και ενδεικτική της προσχώρησης της κυβέρνησης στο νεοφιλελεύθερο μνημονιακό μπλοκ: «Εμείς πιστεύουμε ότι οι υποστηρικτικές λειτουργίες των νοσοκομείων πρέπει να εκχωρηθούν προοπτικά στην κοινωνική οικονομία. Αυτή είναι η πολιτική μας θέση. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι χρειάζονται δημόσιοι υπάλληλοι στο στενό κρατικό τομέα για να κάνουν αυτή τη δουλειά». Οι προεκλογικές εξαγγελίες για ξήλωμα των εργολάβων από τα νοσοκομεία, επαναφορά των υπηρεσιών στο δημόσιο, επανασύσταση των καταργημένων οργανικών θέσεων και προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, εγκαταλείφθηκαν.

Συνεχίστε την ανάγνωση


ο δικαστικος βραχιονας της μαφιας

πηγή: Ισότητα

ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ [πρώην αντιπροέδρος του Αρείου Πάγου]

«…δεν τιμά τη δικαιοσύνη, το ότι ορισμένοι δικαστές- συνήθως θεσιθήρες και αριβίστες- επιδεικνύουν κραυγαλέο κομματικό ή και θρησκευτικό φανατισμό μεροληπτώντας ασύστολα χωρίς να κρατούν ούτε τα προσχήματα, είτε υπέρ πολιτικών συγκεκριμένου κόμματος, είτε υπέρ των θέσεων κληρικών ή μοναχών…
…υπάκουοι, οσφυοκάμπτες, διαπλεκόμενοι, συναλλασσόμενοι, κομματικά προσκείμενοι, δημοσιοσχεσίτες, συνεργαζόμενοι με θρησκευτικές σέκτες ή με συνδικαλιστές – κομματικούς τοποτηρητές…
…συγκάλυψη πολιτικών ή ποινικών ευθυνών για σκάνδαλα, εξυπηρέτηση άνομων συμφερόντων επωνύμων και ισχυρών, ιδίως πλουσίων επιχειρηματιών, άσκηση πιέσεων προς ακέραιους δικαστές, συνεχείς και επιτηδευμένες αναβολές κρίσιμων υποθέσεων…
Ωμές κομματικές παρεμβάσεις, πιέσεις τυραννίσκων συνδικαλιστών προς τις πολιτικές ή φυσικές ηγεσίες της Δικαιοσύνης, προαγωγές δικαστικών λειτουργών σε χαριστικές θέσεις, «διαπλοκή» και συναλλαγή» υπουργών με μεγαλόσχημους συνδικαλιστές και προώθηση «φιλοδικαστικών» μέτρων ασύμβατων με το δικαστικό λειτούργημα, πάσης φύσεως «προστασίες» δικαστών από διάφορους ιδιοτελείς προστάτες…»
http://www.koutipandoras.gr/article/poy-hsastan-kyrioi-eisaggeleis-otan-antiproedros-toy-areioy-pagoy-kathggelle-shmeia-kai-terata-sth-dikaiosynh-apokalyptikh-synenteyh Συνεχίστε την ανάγνωση


ΟΠΑΠ: Από το μεγάλο ξεπούλημα στα καζίνο της γειτονιάς – Nτοκιμαντέρ

πηγή: Unfollow

Ένα ντοκιμαντέρ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. Μια παραγωγή του UNFOLLOW.

Ένα ντοκιμαντέρ για το πώς από το ξεπούλημα του ΟΠΑΠ φτάσαμε σε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο που μπορεί να εκβιάζει κυβερνήσεις, να διαλέγει αυτό ποιος θα στελεχώνει της Ανεξάρτητες Αρχές που υποτίθεται ότι το ελέγχουν, να μεθοδεύει τη δημιουργία μικρών καζίνο στις γειτονιές της Αθήνας.

Ένα ντοκιμαντέρ που δεν θα δείτε ποτέ στην τηλεόραση, γιατί η ΟΠΑΠ ΑΕ έχει το μεγαλύτερο διαφημιστικό προϋπολογισμό από οποιαδήποτε άλλη ελληνική εταιρεία και τον χρησιμοποιεί για να αποσπά πολιτική επιρροή, διευκολύνσεις από όλες τις κυβερνήσεις και σιωπή από τα ΜΜΕ. Γι’ αυτό σχεδόν ποτέ δεν ακούτε για το σκάνδαλο της πώλησής του, τον τρόπο που λειτουργεί ως ιδιωτικό μονοπώλιο, τους κινδύνους από την ανεξέλεγκτη επέκταση των παγνιομηχανημάτων VLTs (“φρουτάκια»).

Διαβάστε εδώ τι θα δείτε: http://unfollow.com.gr/articles/ann/o… Συνεχίστε την ανάγνωση


Για τον Μητσοτάκη και τον κόσμο του

πηγή: Αναρχική συλλογικότητα Οκτάνα

https://i1.wp.com/oktana.espivblogs.net/files/2017/07/1981_02_19.jpg

Το τελευταίο διάστημα ακούσαμε πολλά που δεν τα «βαστάει» η μνήμη. Μπαίνουμε λοιπόν κατευθείαν στο θέμα.

Καθ’ όλη την πορεία της ζωή του, ο «ψηλός» άλλαξε πολλούς εχθρούς. Όσες όμως ανίερες συμμαχίες κι αν κατάφερε να συνάψει με αριστερούς και δεξιούς τσαρλατάνους ένας έμεινε σταθερά απέναντί του: ο αγωνιζόμενος λαός. Προοδευτικοί, κομμουνιστές, αναρχικοί, εργάτες, φοιτητές, μαθητές, όλοι συγκρούστηκαν κάποια στιγμή με τον μεγαλύτερο καιροσκόπο που γνώρισε η πολιτική ζωή αυτής της χώρας. Εκείνου που  κατάφερνε πάντα να επιβιώνει, λόγω των χιλιάδων κουμπαριών και του ιδιότυπου λαϊκισμού του. Ενός «μπλοφαρίζοντος» λαϊκισμού, που υποτίθεται ότι έλεγε σκληρές αλήθειες για να δικαιολογήσει αντικοινωνικά μέτρα, αλλά στην ουσία συγκάλυπτε μια πολιτική-μια-από-τα-ίδια, με ρουσφέτια, αναξιοκρατία, διασπάθιση δημόσιου χρήματος και αύξηση των ελλειμμάτων. Συνεχίστε την ανάγνωση


Φάκελος Scala: η ιστορία μιας κρατικής προβοκάτσιας

πηγή: Anarchypress

(προσθήκη από π.κ.): με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου, μεταφέρεσθε στην πηγή του.

Φάκελος Scala: η ιστορία μιας κρατικής προβοκάτσιας (Μέ­ρος Α΄)

«Η CNT πά­ντα φώ­να­ζε να ε­πι­κε­ντρω­θούν οι έ­ρευ­νες στους δρά­στες, πι­στεύ­ο­ντας ό­τι ή­ταν πρά­κτο­ρες των μυ­στι­κών υ­πη­ρε­σιών και ό­τι το κρά­τος ή­θε­λε να δυ­σφη­μί­σει τη CNT σε μια ε­πο­χή που ή­ταν η αιχ­μή της α­ντι­πο­λί­τευ­σης ε­νά­ντια στο νό­μο Moncloa (Κοι­νω­νι­κό Συμ­βό­λαιο της Ι­σπα­νί­ας)». (Solidaridad Obrera)

«Η CNT ε­πα­να­ε­πι­βε­βαιώ­νει τους ι­σχυ­ρι­σμούς της ό­τι η υ­πό­θε­ση Scala ή­ταν πνευ­μα­τι­κό τέ­κνο του υ­πουρ­γεί­ου ε­σω­τε­ρι­κών, μα­γει­ρεύ­τη­κε α­πό την α­στυ­νο­μί­α και υ­λο­ποι­ή­θη­κε μέ­σω των υ­πη­ρε­σιών ε­νός χα­φιέ, του Joaquin Gambin. Μό­νο μια α­πο­κά­λυ­ψη ό­λων αυ­τών των υ­παι­νιγ­μών θα θε­ω­ρού­νταν α­λη­θι­νά ά­ξια διε­ρεύ­νη­σης» (ό.π.)

«Πώς μπο­ρώ ε­γώ (που πεί­στη­κα να συμ­με­τέ­χω σε μια α­πο­στο­λή) να δι­κα­στώ χω­ρίς οι α­νώ­τε­ροί μου να α­πο­κα­λύ­ψουν την α­πο­στο­λή που μου εί­χαν α­να­θέ­σει;» (Joaquin Gambin Hernandez, CAMBIO 16: 19.12.83)

H Πρά­ξη

Στις 1.15 το με­ση­μέ­ρι στις 15 Γε­νά­ρη 1978, λί­γο με­τά από μία δυ­ναμική πο­ρεί­α της CNT με 10.000 ά­το­μα, πο­ρεί­α ε­νά­ντια στις ερ­γα­τι­κές συμ­φω­νί­ες του Moncloa, κά­που αλ­λού στην πό­λη, αρ­κε­τά «ά­γνω­στα ά­το­μα» πέ­τα­ξαν βόμ­βες μο­λό­τοφ στο νυ­χτε­ρι­νό κέ­ντρο La Scala στην πε­ριο­χή Paseo de San Juan της Βαρ­κε­λώ­νης. Τέσ­σε­ρις ερ­γά­τες που έ­κα­ναν ερ­γα­σί­ες συ­ντή­ρη­σης στο κέ­ντρο ε­κεί­νη την ώ­ρα πέ­θα­ναν α­πό την ε­πί­θε­ση. Δύ­ο α­πό τους νε­κρούς, ο Ramon Egea και ο Diego Montero, α­νή­καν στο σο­σια­λι­στι­κό συν­δι­κά­το UGT. Οι άλ­λοι, ο Juan Manuel Lopez και ο Bernabe Bravo Betarano, ή­ταν μέ­λη του α­ναρ­χι­κού συν­δι­κά­του της CNT, που διορ­γά­νω­νε την πο­ρεί­α ε­κεί­νη την η­μέ­ρα. Το 75% του νυ­χτε­ρι­νού κέ­ντρου α­νή­κε στη CNT. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η Θέμις τό ‘χει χάσει

πηγή: Cogito ergo sum

Ο άνθρωπος ήταν απλήρωτος από τον εργοδότη του επί επτά συναπτούς μήνες, από την πρωτοχρονιά μέχρι τέλους Ιουλίου του 2008. Κάπου εκεί αποφάσισε να πάψει να δουλεύει τζάμπα και να βρει μια άλλη δουλειά που θα του εξασφάλιζε τουλάχιστον το φαγητό του. Έτσι κι έκανε αλλά ταυτόχρονα είπε να μη χαρίσει τα κόπια του στον μπαταχτσή εργοδότη του και να τα διεκδικήσει δικαστικώς. Έστειλε, λοιπόν, στο πρώην αφεντικό του μια πανταχούσα, τόσα για τα μηνιάτικα, τόσα για τα δώρα εορτών, τόσα για το επίδομα αδείας… Αλλά και τόσα για αποζημίωση επειδή με απέλυσες.

Κάπου εκεί άρχισαν τα ωραία, «εγώ δεν σε απέλυσα, μόνος σου έφυγες άρα μη ζητάς αποζημίωση» , «εγώ δεν ήθελα να φύγω, εσύ με ανάγκασες αφού δεν με πλήρωνες», «θα σου τα έδινα αλλά είχα κάτι δυσκολίες» και τα τοιαύτα, φτάνει η υπόθεση στο δικαστήριο. Το ψάχνουν το θέμα οι δικαστές και κάνουν μια απλή σκέψη:

[Σκίτσο του Soter, 8/2/2013]

Συνεχίστε την ανάγνωση


Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική

πηγή: Cogito ergo sum

(προσθήκη από π.κ.) με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου μεταφέρεσθε στην πηγή του.

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική – 1. Το ξεκίνημα

Στην ιστορία της ανθρωπότητας γίνονταν πάντοτε εγκλήματα και υπήρχαν πάντοτε εγκληματίες. Όμως, το οργανωμένο έγκλημα αποτελεί σύγχρονο φαινόμενο, το οποίο γεννήθηκε, αναπτύχθηκε και μέστωσε κατά την διάρκεια του εικοστού αιώνα. Μήτρα, τροφός και στήριγμά του υπήρξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, απ’ όπου επεκτάθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η κυοφορία του φαινομένου άρχισε στις 17 Δεκεμβρίου 1914, όταν η πολιτειακή βουλή ενέκρινε την πρόταση του νεοϋρκέζου βουλευτή Φράνσις Μπάρτον Χάρρισον περί φορολόγησης των ναρκωτικών (Harrison Narcotics Tax Act). Το σπέρμα είχε ρίξει από το 1901 ένας καθολικός επίσκοπος, ο Τσαρλς Μπεντ. Ο Μπρεντ σύστησε μια «επιτροπή έρευνας», η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κράτος πρέπει να ελέγχει την κίνηση των ναρκωτικών ουσιών. Μέχρι τότε, μια δόση οπιούχου με την σύριγγά του πουλιόταν σε κάθε ενδιαφερόμενο προς 1,5 δολλάριο. Ο πρόεδρος Ρούζβελτ διέβλεψε πηγή εσόδων, έβαλε μπροστά τον Μπρεντ και τον Χάρρισον και πέρασε τον «νόμο Χάρρισον», βάσει του οποίου επιβλήθηκε για πρώτη φορά ειδικός φόρος στα ναρκωτικά.

Αριστερά: Διαφήμιση για κυβάκια μορφίνης, πριν τον νόμο Χάρρισον.
Δεξιά: Φιαλίδιο με 100 δισκία ηρωίνης, μετά τον νόμο Χάρρισον.

Παρένθεση. Σε πολλά κείμενα, ο νόμος Χάρρισον αναφέρεται ως «αντι-ναρκωτικός». Πρόκειται για -συνειδητό ή ασυνείδητο- λάθος. Όπως προκύπτει και από την ονομασία του (Narcotic Tax Act), ο νόμος απλώς επέβαλε ειδικό φόρο στις ναρκωτικές ουσίες, χωρίς να απαγορεύσει στο ελάχιστο την κυκλοφορία τους. Οι απαγορεύσεις ήρθαν αργότερα, όπως θα δούμε στην συνέχεια. Κλείνει η παρένθεση. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η αρπαγή του νερού στην Ελλάδα

πηγή: Γιάννης Παπαδημητρίου

το βρήκαμε εδώ: Εναλλακτικός

Ο όρος του τίτλου (στα αγγλικά water grabbing) χρησιμοποιείται διεθνώς για να ορίσει την κατάσταση, στην οποία ισχυροί παράγοντες, δημόσιοι ή ιδιωτικοί, αποκτούν τον έλεγχο ή ανακατανέμουν τη χρήση υδάτινων πόρων για τους δικούς τους σκοπούς σε βάρος των τοπικών κοινοτήτων και των οικοσυστημάτων, στα οποία έχει βασιστεί η ζωή τους. Πρόκειται για ένα πλανητικό πόλεμο με αποκορυφώματα την εκδίωξη πληθυσμών λόγω της κατασκευής μεγάλων φραγμάτων, την ιδιωτικοποίηση των αποθεμάτων του νερού και των δικτύων ύδρευσης, την υποβάθμιση και μόλυνση του νερού εξαιτίας βιομηχανικών, μεταλλευτικών και βιομηχανικής κλίμακας αγροτικών δραστηριοτήτων και τον έλεγχο των πηγών και των διασυνοριακών υδάτων για στρατιωτικούς και οικονομικούς λόγους. Δεν είναι τυχαίο που η παγκόσμια κλιματική αλλαγή βιώνεται κατά κύριο λόγο είτε ως πλημμύρα είτε ως ξηρασία, συνδέεται δηλαδή άμεσα με τη διαταραχή του θαυμαστού υδρολογικού κύκλου της φύσης. Στη χώρα μας λίγο – πολύ όλα αυτά τα μέτωπα είναι ανοιχτά. Θα περιοριστώ σε μια, εκ των πραγμάτων άνιση, αναφορά με έμφαση στα λιγότερο συζητημένα. Συνεχίστε την ανάγνωση


Λαγκάρντ, Σόιμπλε και χρέος: για να μην ξεχνιόμαστε

πηγή: Efsyn

Γιάνης Βαρουφάκης
Άρθρο του Γιάνη Βαρουφάκη για την «χρεοκοπία των γαλλογερμανικών τραπεζών το 2009 και η διάσωσή τους με τα μνημονιακά μας δάνεια» | MOTION TEAM / ΦΑΝΗ ΤΡΥΨΑΝΗ

Οταν τα πρωτοσέλιδα ασχολούνται, άλλη μια φορά, με το τι είπε η Λαγκάρντ στη Μέρκελ και τι της είπε ο Σόιμπλε, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η λήθη – το να ξεχάσουμε το αίτιο που η χώρα μας μετατράπηκε σε αποικία χρέους από «εταίρους» που αρνούνται πεισματικά να την αποφυλακίσουν.

Ποιο ήταν το αίτιο; Η χρεοκοπία των γαλλογερμανικών τραπεζών το 2009 και η διάσωσή τους με τα μνημονιακά μας δάνεια.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Τρόμος στη Βρετανία: Τι γνώριζε η Τερέζα Μέι;

πηγή: The Press Project

Αυτό που δεν λέγεται στην προεκλογική περίοδο της Βρετανίας είναι το εξής: Οι αιτίες της θηριωδίας στο Μάντσεστερ, με τη δολοφονία είκοσι δύο νέων κυρίως ανθρώπων από έναν τζιχαντιστή, αποκρύπτονται προκειμένου να προστατευθούν τα μυστικά της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής.

του John Pilger*
Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο στα αγγλικά στην προσωπική σελίδα του Pilger

Κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, όπως το γιατί οι υπηρεσίες ασφαλείας της MI5 δεν έκαναν τίποτα ενώ είχαν στοιχεία για τρομοκράτες και γιατί η κυβέρνηση δεν προειδοποίησε το κοινό για την απειλή και τώρα απλά υπόσχεται διεξαγωγή «εσωτερικής έρευνας».

Ο φερόμενος ως βομβιστής αυτοκτονίας, Salman Abedi, ήταν μέλος μιας εξτρεμιστικής ομάδας με το όνομα LIFG (Libyan Islamic Fighting Group) που μεσουρανούσε στο Μάντσεστερ και η οποία καλλιεργήθηκε και χρησιμοποιήθηκε από την MI5 για πάνω από 20 χρόνια.

Η LIFG έχει χαρακτηριστεί στη Βρετανία ως τρομοκρατική οργάνωση που αποσκοπεί «στην εγκαθίδρυση σκληρού ισλαμικού κράτους στη Λιβύη» και που «ήταν μέρος ενός μεγαλύτερου εξτρεμιστικού κινήματος που εμπνεύσθηκε από την Αλ-Κάιντα».

(η συνέχεια από την πηγή του άρθρου) εδώ


Το Γιουσουρούμ των θρησκευτικών ψευδο-συμβόλων

πηγή: Νόστιμον ήμαρ

Από τον Γιάννη Δημογιάννη

Κάτι ήξερε ο καλλιτέχνης, όταν έλεγε «ο διάβολος έχει πολλά παγκάρια»… Και πολλά και απύθμενα, θα έλεγα εγώ. Με μία απαραίτητη προσθήκη. Στην περίπτωσή μας, όλα τα παγκάρια, που θρέφονται από την παμπάλαια απάτη των ψευδο-λειψάνων και ψευδο-κειμηλίων, αποδεικνύονται όχι απλά «θαυματουργά», αλλά και επιδέξια να κυοφορούν δαιμόνια φαντάσματα, που στοίχειωσαν μέχρι και τις πρώτες ανάσες της Χριστιανικής εκκλησίας. Γι’ αυτό και ο Κυρ.Σιμόπουλος, στο εμβληματικό του έργο «Η διαφθορά της εξουσίας» (σ. 469, σημ. 2) επισημαίνει τα χαρίσματα του «πρώτου διδάξαντα», και «μέγα εμπνευστή» της σχετικής κομπίνας, της επονομαζόμενης και ως «Σιμωνία»: «Στη Σαμάρεια της Ιουδαίας, ένας μάγος, ο Σίμων – απ’ όπου και όρος – βλέποντας ότι «δια της επιθέσεως των χειρών» των αποστόλων Πέτρου και Ιωάννη επί της κεφαλής των νεοφώτιστων Χριστιανών «δίδοται το Πνεύμα το Άγιον», προσπάθησε να τούς δωροδοκήσει για ν’ αποκτήσει και εκείνος αυτή τη δύναμη (Πράξεις η’, 18-19)». Έκτοτε, η Ιστορία αποκαλύπτει πως εκείνος ο παλιός, απατεώνας Μάγος εγκαινίασε μία βαθιά σκοταδιστική, εκκλησιαστική παράδοση, εμπνέοντας και αναρίθμητους άλλους, επίδοξους διαδόχους να συνεχίσουν στα δικά του, χρυσοφόρα βήματα. Συνεχίστε την ανάγνωση


Χρυσή Αυγή: Η φωνή του κεφαλαίου μέσα από τις ερωτήσεις της στο αστικό κοινοβούλιο.

το βρήκαμε εδώ: Athens.indymedia.org

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο 3ο τεύχος της πολιτικής επιθεώρησης ΜΟΛΟΤ το Νοέμβρη του 2016. Ανατρέχοντας στα επίσημα πρακτικά της βουλής, επιχειρεί να προσθέσει άλλο ένα κομμάτι στο παζλ που αποδεικνύει το πώς ταυτίζονται οι επιδιώξεις της Χρυσής Αυγής με τα συμφέροντα εφοπλιστών και εργολάβων, φαρμακοβιομηχάνων, με βιομηχανίες παραγωγής πολεμικού εξοπλισμού, με τα συμφέροντα επιχειρηματιών, με μονοπώλια, αθλητικές ομοσπονδίες κ.ά.

post imageΑνατρέχοντας στα επίσημα πρακτικά της βουλής, επιλέξαμε να ερευνήσουμε τις περίπου 5.700 ερωτήσεις που έχουν καταθέσει οι βουλευτές της ΧΑ από τις 16/7/12 όπου έγινε και η πρώτη ερώτηση της κοινοβουλευτικής τους θητείας μέχρι και τις 23/9/16. Πηγή αποτέλεσαν οι σχετικές αναρτήσεις στην ιστοσελίδα της ΧΑ και στην ιστοσελίδα της «Βουλής των Ελλήνων».

Έναυσμα για την έρευνα αποτέλεσε η διάθεσή μας να συνεισφέρουμε στο θεωρητικό οπλοστάσιο της τάξης μας με διαπιστώσεις και συμπεράσματα για το λόγο, τη δράση και τις στοχεύσεις των φασιστών σήμερα, φωτίζοντας παράλληλα μ’ αυτό τον τρόπο και πτυχές της αστικής στρατηγικής. Εμπλουτίζοντας τα αναλυτικά εργαλεία των μαχόμενων προλετάριων, επιθυμούμε να δυναμώσουμε τους καθημερινούς αγώνες που δίνονται με όλα τα μέσα ενάντια στους φασίστες και τ’ αφεντικά τους.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Εαρινή σύναξη των υποστηρικτών της Eldorado

πηγή: antigoldgr.org

Του Σαράντη Δημητριάδη, ομότιμου καθηγητή γεωλογίας ΑΠΘ

Πριν λίγες μέρες (Τρίτη 25 Απριλίου) έγινε στη θεσσαλονίκη ημερίδα με θέμα: «Αναζήτηση και εκμετάλλευση ορυκτών πρώτων υλών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα». Την ημερίδα οργάνωσε το Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ μαζί με το: Aristotle University of Thessaloniki Student Chapter [;;;;] της Society of Economic Geologists και τελούσε υπό την σκέπη της Επιτροπής Ερευνών του ΑΠΘ.
Εκ των τριών ομιλητών της ημερίδας, για τα αφορώντα τις εκμεταλλεύσεις στην Ελλάδα μίλησαν οι Μιχάλης Βαβελίδης, πρόεδρος του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ, και Ανέστης Φιλλιπίδης, καθηγητής του ίδιου Τμήματος: Συνεχίστε την ανάγνωση


ΠΟΛΙΟΡΚΙΕΣ, Α ΛΑ ΚΑΡΤ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ, ΚΟΡΜΟΡΑΝΟΙ ΚΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

πηγή: Athens.indymedia.org

Π. Παπ. για το avantgarde

«Είμαστε μια αυτοκρατορία, δημιουργούμε τη δική μας πραγματικότητα»

«Είμαστε μια αυτοκρατορία τώρα, και όταν δρούμε δημιουργούμε τη δική μας πραγματικότητα. Και καθώς μελετάτε την πραγματικότητα αυτή – σχολαστικά, όπως και οφείλετε – θα δράσουμε ξανά, δημιουργώντας άλλες πραγματικότητες τις οποίες μπορείτε επίσης να μελετήσετε. Έτσι θα πηγαίνουν τα πράγματα. Είμαστε υποκείμενα της ιστορίας… και εσείς, όλοι εσείς, μπορείτε απλώς να μελετάτε αυτά που κάνουμε.»

Το παραπάνω απόφθεγμα [1], που αποδίδεται στο σύμβουλο του George Bush και εγκληματία πολέμου Carl Rove, βρίσκει πλήρη εφαρμογή στο συριακό, όπου η πραγματικότητα – μαζί με τις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων Σύρων – έχει θαφτεί κάτω από τόνους ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας. Πράγματι, η Αυτοκρατορία έχει δημιουργήσει τη δική της πραγματικότητα σχετικά με το τι συμβαίνει στη Συρία, ντύνοντας την τεράστια επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος που διεξάγει εδώ και 5.5 χρόνια με διάφορες μυθικές αφηγήσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Το ανθρωπάκι

πηγή: Cogito ergo sum

Μια φορά κι έναν καιρό, τότε που ο γερο-Καραμανλής δεν είχε γίνει ακόμη «Εθνάρχης», η κοινότητα του Κεφαλαριού νοίκιασε το 100 τετραγωνικών μέτρων κτήριο που υπήρχε μέσα στο πάρκο. Σ’ αυτό το κτήριο επρόκειτο να λειτουργήσει η «Αλάσκα», ένα από τα πλέον ιστορικά ζαχαροπλαστεία τής χώρας, όπου γυρίστηκαν αμέτρητες σκηνές ταινιών τού παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Τα χρόνια πέρασαν και η «Αλάσκα» άλλαξε κάμποσες φορές χέρια αλλά παρέμενε στην θέση της. Ώσπου στα μέσα της δεκαετίας τού ’90 ήρθε ο δήμαρχος Κηφισιάς και αποφάσισε να ανακαινίσει το κτήριο, το οποίο έδειχνε σαφή σημάδια φθοράς. Μόνο που η ανακαίνιση συνδυάστηκε με επέκταση κι έτσι στην θέση του παλιού κτηρίου φύτρωσε ένα νέο, σχεδόν τέσσερις φορές μεγαλύτερο: τα 100 τετραγωνικά έγιναν 380 και, μάλιστα, δίχως καμμιά άδεια. Αυθαίρετο μεν αλλά ο δήμαρχος «είχε τις άκρες του», κατά το κοινώς λεγόμενον. Τί διάβολο; Από τα 22 του στο πολιτικό κουρμπέτι ως ιδιαίτερος γραμματέας τού Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα και θα κώλωνε σε μια άδεια; Συνεχίστε την ανάγνωση


Βατοπέδι: Ενα οικονομικό και κοινωνικό σκάνδαλο κλείνει μ’ ένα δικαστικό σκάνδαλο

πηγή: Κόντρα

vatopaidi

«Μετά την αμνήστευση των πολιτικών, ζήτημα είναι αν καθίσουν καν στο σκαμνί οι Βατοπεδινοί. Και αν καθίσουν, δεν πρόκειται να καταδικαστούν». Ετσι κλείναμε άρθρο μας με τίτλο «Αθλιο κλείσιμο ενός άθλιου σκανδάλου», στις 23 Οκτώβρη του 2010. Εξίμισι χρόνια μετά, η… προφητεία επαλεθεύτηκε. Με την αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για τα μη πολιτικά πρόσωπα που κατηγορήθηκαν, το σκάνδαλο του Βατοπεδίου έκλεισε με ένα δικαστικό σκάνδαλο. Ενα δικαστικό σκάνδαλο που επέτρεψε στον Καραμανλή, τον Ρουσόπουλο, αλλά και τα στελέχη της σημερινής ηγετικής ομάδας της ΝΔ να εμφανιστούν με θράσος και να υποστηρίξουν ότι ουδέποτε υπήρξε σκάνδαλο του Βατοπεδίου, αλλά όλα ήταν μια… σκευωρία! Ο λαός μας έχει μερικές παροιμίες γι’ αυτές τις περιπτώσεις, αλλά η χρήση τους… εμπίπτει στο νόμο περί Τύπου. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η υπόθεση Κουσουρή

πηγή: Cogito ergo sum

(προσθήκη από π.κ.) με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου, μεταφέρεσθε στην πηγή του.

Η υπόθεση Κουσουρή (1)

Χτες αναφερθήκαμε στο «κατόρθωμα» της δικαιοσύνης να τιμωρήσει αυστηρότερα κάποιον ο οποίος έβρισε τους χρυσαυγήτες που του έσπαγαν το μαγαζί, από τον φασίστα που πλάκωσε έναν άνθρωπο με στειλιάρι και τον έστειλε στο νοσοκομείο. Έχουμε μάθει να θεωρούμε ως δεδομένη την ανοχή τής αστυνομίας στους χρυσαυγήτικους τραμπουκισμούς και δεν εκπλησσόμαστε όταν αυτή η ανοχή εξελίσσεται σε διευκόλυνση ή και σε υποστήριξη, αλλά μάλλον δεν έχουμε εστιάσει όσο πρέπει στην εξαιρετική καλομεταχείριση (η οποία, σε πολλές περιπτώσεις, εξικνείται μέχρι την ιδιότυπη ασυλία) που συχνά απολαμβάνουν οι χρυσαυγήτες μέσα στις αίθουσες των ελληνικών δικαστηρίων, παρ’ ότι η «ευαισθησία» τής δικαιοσύνης στα εγκλήματα των νεοναζί είναι γνωστή εδώ και πολλά χρόνια. Συνεχίστε την ανάγνωση


Θάλασσα, πικροθάλασσα…

πηγή: Cogito ergo sum

(προσθήκη από π.κ.: με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου το διαβάζετε από την πηγή του)

Θάλασσα, πικροθάλασσα… (1)

Στο προηγούμενο σημείωμα απολαύσαμε τον πρόεδρο των εφοπλιστών Θόδωρο Βενιάμη να πλέκει το εγκώμιο του κλάδου του και να μας τραβάει το αφτί για τα «ανεδαφικά συνδικαλιστικά προσκόμματά» μας που δεν επιτρέπουν στους πατριώτες εφοπλιστές να βοηθήσουν την χώρα δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Τις προάλλες βγήκε στην τηλεόραση αυτό το απολειφάδι τής πολιτικής σκηνής, το οποίο ακούει στο όνομα Θόδωρος Πάγκαλος, για να επιμείνει με περίσσιο θράσος ότι «μαζί τα φάγαμε» και ότι ο κύριος υπεύθυνος για την καταστροφή τής χώρας είναι ο τυροπιτάς που δεν κόβει απόδειξη.

Προφανώς, η σύγχρονη Ελλάδα προσπαθεί να βρει τον δρόμο της ανάμεσα σε καλούς εφοπλιστές και κακούς τυροπιτάδες. Ίσως έτσι να εξηγείται ο διαχρονικός καημός τής ελληνικής πολιτείας να στηρίξει όσο μπορεί περισσότερο την χειμαζομένη τάξη των εφοπλιστών, είτε νομοθετώντας ευνοϊκά υπέρ τους είτε παραβλέποντας μερικές «ανωμαλίες» που σκάνε από καιρού εις καιρόν (όπως, λόγου χάρη, την ιστορία με κάτι πρόστιμα για φοροδιαφυγή δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που καταλόγισε ο ΣΔΟΕ πριν λίγα χρόνια εις βάρος τού γνωστού εφοπλιστού κ. Βίκτωρος Ρέστη, περί της οποίας ουδείς εκ των δύο προαναφερθέντων Θοδωρήδων έχει αρθρώσει ποτέ την παραμικρή λέξη).

Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια… (εφημ. Ναυτεμπορική, 19/11/1959)

Συνεχίστε την ανάγνωση