Category Archives: ΔΙΑΠΛΟΚΗ

Η αρπαγή του νερού στην Ελλάδα

πηγή: Γιάννης Παπαδημητρίου

το βρήκαμε εδώ: Εναλλακτικός

Ο όρος του τίτλου (στα αγγλικά water grabbing) χρησιμοποιείται διεθνώς για να ορίσει την κατάσταση, στην οποία ισχυροί παράγοντες, δημόσιοι ή ιδιωτικοί, αποκτούν τον έλεγχο ή ανακατανέμουν τη χρήση υδάτινων πόρων για τους δικούς τους σκοπούς σε βάρος των τοπικών κοινοτήτων και των οικοσυστημάτων, στα οποία έχει βασιστεί η ζωή τους. Πρόκειται για ένα πλανητικό πόλεμο με αποκορυφώματα την εκδίωξη πληθυσμών λόγω της κατασκευής μεγάλων φραγμάτων, την ιδιωτικοποίηση των αποθεμάτων του νερού και των δικτύων ύδρευσης, την υποβάθμιση και μόλυνση του νερού εξαιτίας βιομηχανικών, μεταλλευτικών και βιομηχανικής κλίμακας αγροτικών δραστηριοτήτων και τον έλεγχο των πηγών και των διασυνοριακών υδάτων για στρατιωτικούς και οικονομικούς λόγους. Δεν είναι τυχαίο που η παγκόσμια κλιματική αλλαγή βιώνεται κατά κύριο λόγο είτε ως πλημμύρα είτε ως ξηρασία, συνδέεται δηλαδή άμεσα με τη διαταραχή του θαυμαστού υδρολογικού κύκλου της φύσης. Στη χώρα μας λίγο – πολύ όλα αυτά τα μέτωπα είναι ανοιχτά. Θα περιοριστώ σε μια, εκ των πραγμάτων άνιση, αναφορά με έμφαση στα λιγότερο συζητημένα. Συνεχίστε την ανάγνωση


Λαγκάρντ, Σόιμπλε και χρέος: για να μην ξεχνιόμαστε

πηγή: Efsyn

Γιάνης Βαρουφάκης
Άρθρο του Γιάνη Βαρουφάκη για την «χρεοκοπία των γαλλογερμανικών τραπεζών το 2009 και η διάσωσή τους με τα μνημονιακά μας δάνεια» | MOTION TEAM / ΦΑΝΗ ΤΡΥΨΑΝΗ

Οταν τα πρωτοσέλιδα ασχολούνται, άλλη μια φορά, με το τι είπε η Λαγκάρντ στη Μέρκελ και τι της είπε ο Σόιμπλε, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η λήθη – το να ξεχάσουμε το αίτιο που η χώρα μας μετατράπηκε σε αποικία χρέους από «εταίρους» που αρνούνται πεισματικά να την αποφυλακίσουν.

Ποιο ήταν το αίτιο; Η χρεοκοπία των γαλλογερμανικών τραπεζών το 2009 και η διάσωσή τους με τα μνημονιακά μας δάνεια.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Τρόμος στη Βρετανία: Τι γνώριζε η Τερέζα Μέι;

πηγή: The Press Project

Αυτό που δεν λέγεται στην προεκλογική περίοδο της Βρετανίας είναι το εξής: Οι αιτίες της θηριωδίας στο Μάντσεστερ, με τη δολοφονία είκοσι δύο νέων κυρίως ανθρώπων από έναν τζιχαντιστή, αποκρύπτονται προκειμένου να προστατευθούν τα μυστικά της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής.

του John Pilger*
Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο στα αγγλικά στην προσωπική σελίδα του Pilger

Κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, όπως το γιατί οι υπηρεσίες ασφαλείας της MI5 δεν έκαναν τίποτα ενώ είχαν στοιχεία για τρομοκράτες και γιατί η κυβέρνηση δεν προειδοποίησε το κοινό για την απειλή και τώρα απλά υπόσχεται διεξαγωγή «εσωτερικής έρευνας».

Ο φερόμενος ως βομβιστής αυτοκτονίας, Salman Abedi, ήταν μέλος μιας εξτρεμιστικής ομάδας με το όνομα LIFG (Libyan Islamic Fighting Group) που μεσουρανούσε στο Μάντσεστερ και η οποία καλλιεργήθηκε και χρησιμοποιήθηκε από την MI5 για πάνω από 20 χρόνια.

Η LIFG έχει χαρακτηριστεί στη Βρετανία ως τρομοκρατική οργάνωση που αποσκοπεί «στην εγκαθίδρυση σκληρού ισλαμικού κράτους στη Λιβύη» και που «ήταν μέρος ενός μεγαλύτερου εξτρεμιστικού κινήματος που εμπνεύσθηκε από την Αλ-Κάιντα».

(η συνέχεια από την πηγή του άρθρου) εδώ


Το Γιουσουρούμ των θρησκευτικών ψευδο-συμβόλων

πηγή: Νόστιμον ήμαρ

Από τον Γιάννη Δημογιάννη

Κάτι ήξερε ο καλλιτέχνης, όταν έλεγε «ο διάβολος έχει πολλά παγκάρια»… Και πολλά και απύθμενα, θα έλεγα εγώ. Με μία απαραίτητη προσθήκη. Στην περίπτωσή μας, όλα τα παγκάρια, που θρέφονται από την παμπάλαια απάτη των ψευδο-λειψάνων και ψευδο-κειμηλίων, αποδεικνύονται όχι απλά «θαυματουργά», αλλά και επιδέξια να κυοφορούν δαιμόνια φαντάσματα, που στοίχειωσαν μέχρι και τις πρώτες ανάσες της Χριστιανικής εκκλησίας. Γι’ αυτό και ο Κυρ.Σιμόπουλος, στο εμβληματικό του έργο «Η διαφθορά της εξουσίας» (σ. 469, σημ. 2) επισημαίνει τα χαρίσματα του «πρώτου διδάξαντα», και «μέγα εμπνευστή» της σχετικής κομπίνας, της επονομαζόμενης και ως «Σιμωνία»: «Στη Σαμάρεια της Ιουδαίας, ένας μάγος, ο Σίμων – απ’ όπου και όρος – βλέποντας ότι «δια της επιθέσεως των χειρών» των αποστόλων Πέτρου και Ιωάννη επί της κεφαλής των νεοφώτιστων Χριστιανών «δίδοται το Πνεύμα το Άγιον», προσπάθησε να τούς δωροδοκήσει για ν’ αποκτήσει και εκείνος αυτή τη δύναμη (Πράξεις η’, 18-19)». Έκτοτε, η Ιστορία αποκαλύπτει πως εκείνος ο παλιός, απατεώνας Μάγος εγκαινίασε μία βαθιά σκοταδιστική, εκκλησιαστική παράδοση, εμπνέοντας και αναρίθμητους άλλους, επίδοξους διαδόχους να συνεχίσουν στα δικά του, χρυσοφόρα βήματα. Συνεχίστε την ανάγνωση


Χρυσή Αυγή: Η φωνή του κεφαλαίου μέσα από τις ερωτήσεις της στο αστικό κοινοβούλιο.

το βρήκαμε εδώ: Athens.indymedia.org

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύθηκε στο 3ο τεύχος της πολιτικής επιθεώρησης ΜΟΛΟΤ το Νοέμβρη του 2016. Ανατρέχοντας στα επίσημα πρακτικά της βουλής, επιχειρεί να προσθέσει άλλο ένα κομμάτι στο παζλ που αποδεικνύει το πώς ταυτίζονται οι επιδιώξεις της Χρυσής Αυγής με τα συμφέροντα εφοπλιστών και εργολάβων, φαρμακοβιομηχάνων, με βιομηχανίες παραγωγής πολεμικού εξοπλισμού, με τα συμφέροντα επιχειρηματιών, με μονοπώλια, αθλητικές ομοσπονδίες κ.ά.

post imageΑνατρέχοντας στα επίσημα πρακτικά της βουλής, επιλέξαμε να ερευνήσουμε τις περίπου 5.700 ερωτήσεις που έχουν καταθέσει οι βουλευτές της ΧΑ από τις 16/7/12 όπου έγινε και η πρώτη ερώτηση της κοινοβουλευτικής τους θητείας μέχρι και τις 23/9/16. Πηγή αποτέλεσαν οι σχετικές αναρτήσεις στην ιστοσελίδα της ΧΑ και στην ιστοσελίδα της «Βουλής των Ελλήνων».

Έναυσμα για την έρευνα αποτέλεσε η διάθεσή μας να συνεισφέρουμε στο θεωρητικό οπλοστάσιο της τάξης μας με διαπιστώσεις και συμπεράσματα για το λόγο, τη δράση και τις στοχεύσεις των φασιστών σήμερα, φωτίζοντας παράλληλα μ’ αυτό τον τρόπο και πτυχές της αστικής στρατηγικής. Εμπλουτίζοντας τα αναλυτικά εργαλεία των μαχόμενων προλετάριων, επιθυμούμε να δυναμώσουμε τους καθημερινούς αγώνες που δίνονται με όλα τα μέσα ενάντια στους φασίστες και τ’ αφεντικά τους.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Εαρινή σύναξη των υποστηρικτών της Eldorado

πηγή: antigoldgr.org

Του Σαράντη Δημητριάδη, ομότιμου καθηγητή γεωλογίας ΑΠΘ

Πριν λίγες μέρες (Τρίτη 25 Απριλίου) έγινε στη θεσσαλονίκη ημερίδα με θέμα: «Αναζήτηση και εκμετάλλευση ορυκτών πρώτων υλών από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα». Την ημερίδα οργάνωσε το Τμήμα Γεωλογίας του ΑΠΘ μαζί με το: Aristotle University of Thessaloniki Student Chapter [;;;;] της Society of Economic Geologists και τελούσε υπό την σκέπη της Επιτροπής Ερευνών του ΑΠΘ.
Εκ των τριών ομιλητών της ημερίδας, για τα αφορώντα τις εκμεταλλεύσεις στην Ελλάδα μίλησαν οι Μιχάλης Βαβελίδης, πρόεδρος του Τμήματος Γεωλογίας του ΑΠΘ, και Ανέστης Φιλλιπίδης, καθηγητής του ίδιου Τμήματος: Συνεχίστε την ανάγνωση


ΠΟΛΙΟΡΚΙΕΣ, Α ΛΑ ΚΑΡΤ ΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΣ, ΚΟΡΜΟΡΑΝΟΙ ΚΑΙ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

πηγή: Athens.indymedia.org

Π. Παπ. για το avantgarde

«Είμαστε μια αυτοκρατορία, δημιουργούμε τη δική μας πραγματικότητα»

«Είμαστε μια αυτοκρατορία τώρα, και όταν δρούμε δημιουργούμε τη δική μας πραγματικότητα. Και καθώς μελετάτε την πραγματικότητα αυτή – σχολαστικά, όπως και οφείλετε – θα δράσουμε ξανά, δημιουργώντας άλλες πραγματικότητες τις οποίες μπορείτε επίσης να μελετήσετε. Έτσι θα πηγαίνουν τα πράγματα. Είμαστε υποκείμενα της ιστορίας… και εσείς, όλοι εσείς, μπορείτε απλώς να μελετάτε αυτά που κάνουμε.»

Το παραπάνω απόφθεγμα [1], που αποδίδεται στο σύμβουλο του George Bush και εγκληματία πολέμου Carl Rove, βρίσκει πλήρη εφαρμογή στο συριακό, όπου η πραγματικότητα – μαζί με τις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων Σύρων – έχει θαφτεί κάτω από τόνους ιμπεριαλιστικής προπαγάνδας. Πράγματι, η Αυτοκρατορία έχει δημιουργήσει τη δική της πραγματικότητα σχετικά με το τι συμβαίνει στη Συρία, ντύνοντας την τεράστια επιχείρηση αλλαγής καθεστώτος που διεξάγει εδώ και 5.5 χρόνια με διάφορες μυθικές αφηγήσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Το ανθρωπάκι

πηγή: Cogito ergo sum

Μια φορά κι έναν καιρό, τότε που ο γερο-Καραμανλής δεν είχε γίνει ακόμη «Εθνάρχης», η κοινότητα του Κεφαλαριού νοίκιασε το 100 τετραγωνικών μέτρων κτήριο που υπήρχε μέσα στο πάρκο. Σ’ αυτό το κτήριο επρόκειτο να λειτουργήσει η «Αλάσκα», ένα από τα πλέον ιστορικά ζαχαροπλαστεία τής χώρας, όπου γυρίστηκαν αμέτρητες σκηνές ταινιών τού παλιού ελληνικού κινηματογράφου.

Τα χρόνια πέρασαν και η «Αλάσκα» άλλαξε κάμποσες φορές χέρια αλλά παρέμενε στην θέση της. Ώσπου στα μέσα της δεκαετίας τού ’90 ήρθε ο δήμαρχος Κηφισιάς και αποφάσισε να ανακαινίσει το κτήριο, το οποίο έδειχνε σαφή σημάδια φθοράς. Μόνο που η ανακαίνιση συνδυάστηκε με επέκταση κι έτσι στην θέση του παλιού κτηρίου φύτρωσε ένα νέο, σχεδόν τέσσερις φορές μεγαλύτερο: τα 100 τετραγωνικά έγιναν 380 και, μάλιστα, δίχως καμμιά άδεια. Αυθαίρετο μεν αλλά ο δήμαρχος «είχε τις άκρες του», κατά το κοινώς λεγόμενον. Τί διάβολο; Από τα 22 του στο πολιτικό κουρμπέτι ως ιδιαίτερος γραμματέας τού Ευάγγελου Αβέρωφ-Τοσίτσα και θα κώλωνε σε μια άδεια; Συνεχίστε την ανάγνωση


Βατοπέδι: Ενα οικονομικό και κοινωνικό σκάνδαλο κλείνει μ’ ένα δικαστικό σκάνδαλο

πηγή: Κόντρα

vatopaidi

«Μετά την αμνήστευση των πολιτικών, ζήτημα είναι αν καθίσουν καν στο σκαμνί οι Βατοπεδινοί. Και αν καθίσουν, δεν πρόκειται να καταδικαστούν». Ετσι κλείναμε άρθρο μας με τίτλο «Αθλιο κλείσιμο ενός άθλιου σκανδάλου», στις 23 Οκτώβρη του 2010. Εξίμισι χρόνια μετά, η… προφητεία επαλεθεύτηκε. Με την αθωωτική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων για τα μη πολιτικά πρόσωπα που κατηγορήθηκαν, το σκάνδαλο του Βατοπεδίου έκλεισε με ένα δικαστικό σκάνδαλο. Ενα δικαστικό σκάνδαλο που επέτρεψε στον Καραμανλή, τον Ρουσόπουλο, αλλά και τα στελέχη της σημερινής ηγετικής ομάδας της ΝΔ να εμφανιστούν με θράσος και να υποστηρίξουν ότι ουδέποτε υπήρξε σκάνδαλο του Βατοπεδίου, αλλά όλα ήταν μια… σκευωρία! Ο λαός μας έχει μερικές παροιμίες γι’ αυτές τις περιπτώσεις, αλλά η χρήση τους… εμπίπτει στο νόμο περί Τύπου. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η υπόθεση Κουσουρή

πηγή: Cogito ergo sum

(προσθήκη από π.κ.) με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου, μεταφέρεσθε στην πηγή του.

Η υπόθεση Κουσουρή (1)

Χτες αναφερθήκαμε στο «κατόρθωμα» της δικαιοσύνης να τιμωρήσει αυστηρότερα κάποιον ο οποίος έβρισε τους χρυσαυγήτες που του έσπαγαν το μαγαζί, από τον φασίστα που πλάκωσε έναν άνθρωπο με στειλιάρι και τον έστειλε στο νοσοκομείο. Έχουμε μάθει να θεωρούμε ως δεδομένη την ανοχή τής αστυνομίας στους χρυσαυγήτικους τραμπουκισμούς και δεν εκπλησσόμαστε όταν αυτή η ανοχή εξελίσσεται σε διευκόλυνση ή και σε υποστήριξη, αλλά μάλλον δεν έχουμε εστιάσει όσο πρέπει στην εξαιρετική καλομεταχείριση (η οποία, σε πολλές περιπτώσεις, εξικνείται μέχρι την ιδιότυπη ασυλία) που συχνά απολαμβάνουν οι χρυσαυγήτες μέσα στις αίθουσες των ελληνικών δικαστηρίων, παρ’ ότι η «ευαισθησία» τής δικαιοσύνης στα εγκλήματα των νεοναζί είναι γνωστή εδώ και πολλά χρόνια. Συνεχίστε την ανάγνωση


Θάλασσα, πικροθάλασσα…

πηγή: Cogito ergo sum

(προσθήκη από π.κ.: με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου το διαβάζετε από την πηγή του)

Θάλασσα, πικροθάλασσα… (1)

Στο προηγούμενο σημείωμα απολαύσαμε τον πρόεδρο των εφοπλιστών Θόδωρο Βενιάμη να πλέκει το εγκώμιο του κλάδου του και να μας τραβάει το αφτί για τα «ανεδαφικά συνδικαλιστικά προσκόμματά» μας που δεν επιτρέπουν στους πατριώτες εφοπλιστές να βοηθήσουν την χώρα δημιουργώντας νέες θέσεις εργασίας. Τις προάλλες βγήκε στην τηλεόραση αυτό το απολειφάδι τής πολιτικής σκηνής, το οποίο ακούει στο όνομα Θόδωρος Πάγκαλος, για να επιμείνει με περίσσιο θράσος ότι «μαζί τα φάγαμε» και ότι ο κύριος υπεύθυνος για την καταστροφή τής χώρας είναι ο τυροπιτάς που δεν κόβει απόδειξη.

Προφανώς, η σύγχρονη Ελλάδα προσπαθεί να βρει τον δρόμο της ανάμεσα σε καλούς εφοπλιστές και κακούς τυροπιτάδες. Ίσως έτσι να εξηγείται ο διαχρονικός καημός τής ελληνικής πολιτείας να στηρίξει όσο μπορεί περισσότερο την χειμαζομένη τάξη των εφοπλιστών, είτε νομοθετώντας ευνοϊκά υπέρ τους είτε παραβλέποντας μερικές «ανωμαλίες» που σκάνε από καιρού εις καιρόν (όπως, λόγου χάρη, την ιστορία με κάτι πρόστιμα για φοροδιαφυγή δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ που καταλόγισε ο ΣΔΟΕ πριν λίγα χρόνια εις βάρος τού γνωστού εφοπλιστού κ. Βίκτωρος Ρέστη, περί της οποίας ουδείς εκ των δύο προαναφερθέντων Θοδωρήδων έχει αρθρώσει ποτέ την παραμικρή λέξη).

Κρατάει χρόνια αυτή η κολώνια… (εφημ. Ναυτεμπορική, 19/11/1959)

Συνεχίστε την ανάγνωση


ΦΑΚ ΔΟΛ

πηγή: Άει σιχτίρ

* ΦΑΚ από το FAQ (Frequently Asked Questions) αλλα και προφανώς από το FUCK.

* Θεση: Λουκέτο στο ΔΟΛ τώρα. Φυλακίσεις σε Ψυχαραίους, τραπεζαραίους, μανατζαραίους και λοιπούς χυδαίους. Aν ο ΔΟΛ τελικά συνεχίσει κόψιμο κάθε τραπεζικού δανεισμού μέχρι νεοτέρας.
* Επεξήγηση:
Διαβάστε αυτό και αυτό. Ο ΔΟΛ ήταν μια επιχείρηση που αγοράστηκε με αέρα, με εγγύηση την ίδια την επιχείρηση. Σαν να πηγαίνω εγώ να παίρνω δάνειο x εκ ευρώ χωρίς να έχω φράγκο για να αγοράσω μια βιομηχανία με εγγύηση την ιδια την βιομηχανία. Σαν να αγοράζω τράπεζα με δάνειο από την τράπεζα (Κοσκωτάς).
Το γεγονός και μόνο ότι με 0 ουσιαστικά ευρώ ένας τύπος αγόρασε ένα ένα τεράστιο συγκρότημα και συνέχισε να δανείζεται πρακτικά άνευ όρων από τις ταλαιπωρημένες ελληνικές τράπεζες εν μέσω κρίσης, όταν αυτές ήταν λίγο ή πολύ υπό επιτροπεία εκνευρίζει. Το ότι με αυτό το συγκρότημα σαν εφόδιο έγινε μεγάλος και τρανός και επηρέαζε και τις πολιτικές εξελίξεις δεν μπορεί να μας αφήνει αδιάφορους. Το ότι ο ίδιος αποχωρεί με μια μαούνα λεφτά ενώ ο οργανισμός του φουντάρει, επίσης.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Παρασκήνιο όζουσας διαπλοκής

πηγή: Κόντρα

Kαι ξαφνικά, το «κέντρο της διαπλοκής», η «φούσκα» που αναμενόταν να σκάσει, έγινε «ένα ιστορικό και έγκυρο Συγκρότημα», που πρέπει να διασωθεί. Και τη διάσωση ανέλαβε ο άνθρωπος που τρεις φορές φιλοξένησε στο σπίτι του τον εκδότη και τον υποψήφιο πρωθυπουργό, ενώ έκλεισε και το τέταρτο και τελευταίο ραντεβού, που έγινε σε σπίτι στο κέντρο της Αθήνας, παρουσία μόνο μιας εσπρεσιέρας, την οποία χειριζόταν μόνος του ο υποψήφιος πρωθυπουργός, και μιας αρχοντικής γάτας Ιμαλαΐων (το περιγραφικό σκίτσο δημοσιεύτηκε σε φυλλάδα του εκδότη, στον οποίο οφείλουμε και τις σχετικές περιγραφές). Συνεχίστε την ανάγνωση


Αποπηγάδι

πηγή: Cogito ergo sum

(προσθήκη από π.κ.: με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου μεταφέρεσθε στην πηγή του)

Αποπηγάδι – 1. Το βρόμικο κόλπο

Η ιστορία που θα αρχίσουμε να διηγούμαστε σήμερα εκτυλίσσεται στην Κρήτη, κάπου στα νότια του νομού Χανίων, στα δυτικά των Λευκών Ορέων, όπου βρίσκεται ο ορεινός όγκος του Αποπηγαδιού.

Το Αποπηγάδι είναι μια περιοχή σχεδόν άγνωστη στους μη ντόπιους, σχεδόν απλησίαστη στους τουρίστες. Μια περιοχή κατάφυτη με σπάνια ερεικοδάση και πνιγμένη σε βελανιδιές, κουμαριές καστανιές, κερασιές και πολλών άλλων ειδών δέντρα, χάρη στα άφθονα άριστης ποιότητας νερά της. Η παρθένα βλάστηση έχει καταστήσει το Αποπηγάδι χώρο ενδιαίτησης πλήθους ζώων, πολλά εκ των οποίων θεωρούνται προστατευόμενα ως απειλούμενα. Καθώς η περιοχή αποτελεί ιδανικό σταθμό των μεταναστευτικών πουλιών (γι’ αυτό άλλωστε βρίσκεται στον μεταναστευτικό τους διάδρομο), προσελκύει πλήθος μεγάλων αρπακτικών πτηνών, ανάμεσα στα οποία σπάνιοι χρυσαετοί, γυπαετοί κλπ. Πολύ λογικά, λοιπόν, η πολιτεία έχει κηρύξει ως προστατευόμενη την «Δασική έκταση ορεινού όγκου Αποπηγάδι Σελίνου» η οποία «οριοθετείται από την ισοϋψή των 900 μ. και άνωθεν αυτής, του όρους Αποπηγάδι Σελίνου Χανίων» (ΦΕΚ Δ’, 65/3-2-2006).

Κόκκινη έλλειψη: Το Αποπηγάδι των Χανίων. Όλη η περιοχή με το πράσινο χρώμα είναι προστατευμένη. Μπλέ έλλειψη: Η περιοχή με τις ανεμογεννήτριες σήμερα.

Πάμε τώρα λίγο πίσω στον χρόνο. Συνεχίστε την ανάγνωση


Τρεις στιγμές της Siemens: Από τα ναζιστικά στρατόπεδα συγκέντρωσης στην χούντα του Παττακού, και στον Μητσοτάκη, τον Χριστοφοράκο και τον Χριστόδουλο

πηγή: XYZ Contagion

Τρεις στιγμές από την ιστορία της Siemens:

1943:

Στη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η Siemens-Schuckert, όπως λεγόταν τότε, εκμεταλλεύτηκε την καταναγκαστική εργασία των κρατουμένων στα στρατόπεδα εξόντωσης. Η εταιρεία είχε μάλιστα ένα εργοστάσιο μέσα στο στρατόπεδο συγκέντρωσης του Αουσβιτς. Η εταιρεία παρείχε στο ναζιστικό καθεστώς ηλεκτρικά εξαρτήματα, απαραίτητα για τη λειτουργία της γερμανικής πολεμικής μηχανής, τα οποία κατασκευάζονταν στα ναζιστικά στρατόπεδα θανάτου. Στα εργοστάσια, τα οποία διοικούσαν SS σε συνεργασία με υψηλόβαθμα στελέχη της εταιρείας, οι συνθήκες διαβίωσης και εργασίας ήταν απάνθρωπες και ο θάνατος καθημερινό φαινόμενο, ειδικά σε συνδυασμό με τον υποσιτισμό.
Προς το τέλος του Β’ΠΠ, πολλές εγκαταστάσεις και εργοστάσια στο Βερολίνο και σε άλλες μεγάλες πόλεις καταστράφηκαν από τις συμμαχικές αεροπορικές επιδρομές. Για την πρόληψη περαιτέρω ζημιών και για την απρόσκοπτη συνέχιση της παραγωγής, οι Ναζί μετακίνησαν τις μονάδες παραγωγής προς ασφαλέστερες περιοχές που δεν πλήττονταν από τα συμμαχικά αεροπλάνα. Σύμφωνα με τα διαθέσιμα στοιχεία, η Siemens λειτουργούσε σχεδόν 400 μονάδες παραγωγής στα τέλη του 1944 και στις αρχές του 1945.
Πηγή: Wikipedia

Εργάτες στα εργοστάσια της Siemens, καταδικασμένοι σε θάνατο, ούτως ή άλλως. Εργο του Rudolf Lipus (1893-1961) με τίτλο 'Les deportes contraints au travail chez Siemens, 1943' του 1959 (Crayon). Πηγή: Bildarchiv Preussischer Kulturbesitz 1959.

Εργάτες στα εργοστάσια της Siemens, καταδικασμένοι σε θάνατο, ούτως ή άλλως. Εργο του Rudolf Lipus (1893-1961) με τίτλο ‘Les deportes contraints au travail chez Siemens, 1943’ του 1959 (Crayon). Πηγή: Bildarchiv Preussischer Kulturbesitz 1959.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ομόλογα πολέμου

πηγή: στον Τοίχο

Κατερίνα Γκαράνη
Για να κάνεις πόλεμο θέλεις λεφτά αλλά αυτοί που σχεδιάζουν πολέμους και κηρύττουν πολέμους κάποια στιγμή είδαν ότι ο πόλεμοςείναι μία καλή ευκαιρία να κερδίζουν περισσότερα μέσω επιτοκίων. Ακόμη κι αν έχαναν τον πόλεμο, θα έβγαιναν κερδισμένοι ή τουλάχιστον δεν θα είχαν χάσει απολύτως τίποτε.Έτσι, εμπνεύστηκαν τα ομόλογα πολέμου.
Το αμερικανικό κογκρέσο για την χρηματοδότηση του πολέμου του 1812, όταν οι ΗΠΑ επιτέθηκαν στις αγγλικές επαρχίες του Καναδά, τα ομόλογα ήταν για έναν κλειστό κύκλο που τζόγαραν για τον «πατριωτισμό» και ο «πατριωτισμός» τους απέδιδε τα μέγιστα όταν ερχόταν η ειρήνη. Οι χρηματοδότες – παίκτες εκείνης της εποχής ήταν του επιπέδου γνωστών τραπεζιτών όπως της γνωστής γερμανικής οικογένειας,  Jakob Fugger και της επίσης γερμανικής οικογενείας του Nathan Rothschild. Μετέπειτα, ομόλογα για στενό κύκλο τραπεζιτών και κεφαλαιούχων εκδόθηκαν για τον πόλεμο της Κριμαίας και για τους Ναπολεόντειους πολέμους.
Όμως ο Α’ παγκόσμιος πόλεμος ήταν η αρχή του μεγάλου τζόγου, ήταν η αρχή της συμμετοχής όλων των πολιτών στα χρηματιστήρια των βιομηχανιών πολέμου και των τραπεζών. Ο πιο αιματηρός πόλεμος στην ιστορία δεν άλλαξε μόνο το χρηματοπιστωτικό σύστημα παγκοσμίως, άλλαξε και τη νοοτροπία των πολιτών που έμαθαν ότι «πατριωτικό καθήκον» είναι να ποντάρεις για να κερδίζεις ακόμη και στον θάνατο του ίδιου του παιδιού σου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Κόκκινα δάνεια και κόκκινα βούνευρα

πηγή: Cogito ergo sum

Ένα από τα πλέον εκνευριστικά πράγματα για οποιονδήποτε διαθέτει λίγο περισσότερες από απλώς στοιχειώδεις γνώσεις οικονομικών, είναι να ακούει ή να διαβάζει είτε μειωμένης αντιλήψεως είτε βαλτούς πολιτικούς και οικονομικούς ο-θεός-να-τους-κάνει αναλυτές, να υποστηρίζουν ότι η ανάκαμψη και η έξοδος από την ύφεση καθυστερούν επειδή οι τράπεζες αδυνατούν να διοχετεύσουν χρήμα στην «πραγματική οικονομία» (τί όρος, θεέ μου!) λόγω μείωσης των διαθεσίμων τους, η οποία οφείλεται αφ’ ενός μεν στην απόσυρση των καταθέσεων αφ’ ετέρου δε στην διόγκωση των κόκκινων δανείων. Μόνο ένα πιο εκνευριστικό πράγμα μπορώ να σκεφτώ: την ύπαρξη πολιτών που όχι απλώς καταπίνουν αμάσητα όλα τούτα αλλά τα ενστερνίζονται, τα προσυπογράφουν και τα αναμεταδίδουν.

[Διάγραμμα: Έθνος, 23/2/2016]

Συνεχίστε την ανάγνωση


Οι επενδύσεις του Σόρος στο «προσφυγικό», εργαλείο για την υπονόμευση της κυριαρχίας των λαών

το βρήκαμε εδώ: Σεισάχθεια

Πηγή: RT.com

antipagkosmiopoihsh

soros-migration-1-300x336

Τον τελευταίο καιρό βγαίνουν στη φόρα αποκαλύψεις για την εγκληματική δραστηριότητα της Υπερεθνικής και Σιωνιστικής ελίτ και των διαφόρων Σόρος (βλ. DC leaks), στην υποδαύλιση εμφυλίων πολέμων μέσα στις Ευρωπαϊκές κοινωνίες και τη νομιμοποίηση των κανονικών πολέμων ενάντια στις ανατολικές—βλ. Συρία, Λιβύη κλπ.. Οι ΜΚΟ και τα ιδρύματα «φιλάνθρωπων» εγκληματιών, όπως ο Σόρος, αλωνίζουν ανενόχλητα στις ενταγμένες στη Νέα Διεθνή Τάξη χώρες, όπως το ελληνικό προτεκτοράτο της ΕΕ, πρωτοστατούν σε πολύχρωμες «επαναστάσεις» και πολιτικά πραξικοπήματα (Ουκρανία, Ρωσία, Ιράν κ.α.) καθώς βέβαια και στην πλήρη εκμετάλλευση της «κότας με τα χρυσά αβγά» του «προσφυγικού-μεταναστευτικού προβλήματος», που οι ίδιοι βασικά δημιούργησαν!

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ιδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα

πηγή: Cogito ergo sum

(προσθήκη από π.κ. : με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου το διαβάζετε από την πηγή του)

Ιδιωτική τηλεόραση: 27 χρόνια φαγούρα (1)

Την 1η Σεπτεμβρίου 1984 η Νέα Δημοκρατία δεν γυρίζει απλώς σελίδα στην ιστορία της αλλά αλλάζει και κεφάλαιο και τόμο. Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, αν και από πολλούς εθεωρείτο ξένο σώμα, εκλέγεται πρόεδρος του κόμματος. Μαθημένος στις ίντριγκες, ο «εφιάλτης» τού Γεωργίου Παπανδρέου καταφέρνει να συγκεντρώσει 70 ψήφους έναντι 40 του αντιπάλου του Κωστή Στεφανόπουλου, ο οποίος πέφτει από τα σύννεφα όταν ανακοινώνεται το αποτέλεσμα. Όταν η Ν.Δ. θα έχανε τις εκλογές του 1985, ο Στεφανόπουλος θα έφευγε για να συστήσει την ΔηΑνα και ο Μητσοτάκης θα άρχιζε να στρίβει το κόμμα περισσότερο προς τα δεξιά.

Ένα από τα πλέον διατυμπανισμένα μέτρα που είχε στο πρόγραμμά της η Ν.Δ. σ’ εκείνες τις εκλογές, ήταν η απελευθέρωση της τηλεόρασης από τον κρατικό έλεγχο (κάτι στο οποίο δεν διαφωνούσαν τα κόμματα της αριστεράς) και η θεσμοθέτηση της μη κρατικής τηλεόρασης. Όχι τυχαία, τα στελέχη τού κόμματος δεν μιλούσαν για «ιδιωτική» αλλά για «μη κρατική» τηλεόραση, θέλοντας να αναγάγουν το θέμα σε σημαία του αντικρατισμού τον οποίο ευαγγελίζονταν. Μάλιστα δε, η Ν.Δ. δεν δίσταζε να οργανώσει μέχρι και διαδηλώσεις υπέρ της «μη κρατικής» τηλεόρασης.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Πολυεθνικές Τεχνολογικές «Καινοτομίες» με κρατικό χρήμα

πηγή: OSArena

Οι πολυεθνικές είναι βουτηγμένες στο αίμα και στην εξαπάτηση. Όλες οι πολυεθνικές. Ιδιαίτερα στον χώρο της τεχνολογίας, τίποτα από τα προηγούμενα δεν είναι σχήμα λόγου. Ούτε το αίμα, ούτε η εξαπάτηση. Και δεν αναφερόμαστε στο γεγονός πως σχεδόν όλες οι τεχνολογίες έχουν αναπτυχθεί πρωτίστως για στρατιωτικούς σκοπούς, μα στον κοινωνικό παρασιτισμό τους τότε και σήμερα.
Οι ΗΠΑ, το προπύργιο του καπιταλισμού, έχουν εφεύρει ένα σύστημα που οι καθιερωμένες σήμερα πολυεθνικές δεν θα ήταν και πολλά, αν δεν βασιζόντουσαν στον κρατικό κουβαρντά, στα παγκόσμια ταμεία και στο οικονομικό σύστημα, πετυχαίνοντας μια ισχυρή αντινομία: από την μια την κοινωνικοποίηση της παραγωγής, και από την άλλη την ιδιωτικοποίηση του παραγόμενου πλούτου [η «δημιουργική» καταστροφή της Τεχνολογίας]. Είναι επίσης, γεγονός αδιαμφισβήτητο πως κανένας κραταιός επιχειρηματίας δεν ρισκάρει δικά του χρήματα και όσο πιο μεγάλη είναι μια εταιρεία, τόσο πιο δεδομένο είναι αυτό. Το παν είναι να μένουν ευτραφείς και χαρούμενοι οι μέτοχοι και τα στελέχη των πολυεθνικών.
Μια ματιά στο παρελθόν της τεχνολογίας μπορεί να αποδείξει πως όλες οι πραγματικές καινοτομίες – στις οποίες και οφείλονται αρκετά από αυτά που έχουμε σήμερα – είναι κλεμμένες και τα πραγματικά ονόματα των αρχικών δημιουργών δεν τα γνωρίζει κανένας. Η ανοιχτή αρχιτεκτονική ήταν αυτή που στις δεκαετίες 70-90 έκανε την έκρηξη των τεχνολογιών. Τα ανοιχτά πρότυπα γενικότερα ήταν αυτά που έδωσαν τα λογισμικά και το διαδίκτυο. Βάσει αυτών, το μόνο βέβαιο ήταν πως η τεχνολογία του σήμερα θα ήταν πολλά επίπεδα πιο υψηλή, πιο ποιοτική και πιο κοντά στις πραγματικές ανθρώπινες ανάγκες. Ο ένας έκλεβε τον κώδικα του άλλου και επενέβαινε σε αυτόν. Δεν είναι μικρή δουλειά αυτό και ούτε πρέπει να το αντιμετωπίσουμε υποτιμητικά· επειδή για να γίνει αυτό, χρειαζόντουσαν γνώσεις και όρεξη από τους hackers της εποχής.

Συνεχίστε την ανάγνωση