Category Archives: ΤΕΧΝΕΣ

Ο Κορωνοϊός και η ξεχασμένη σου κορώνα

πηγή: https://ioanniskatsilabros.gr/

Στη μέση του πανικού

στο μάτι του κυκλώνα

προσπάθησε

Προσπάθησε

«Ανασηκώσου απάνω από τα πολύβουα κύματα

και πιάσε μ’ ένα κλωθογύρισμα του ματιού σου»

την αλήθεια

Όση μπορείς

Όση αντέχεις

Ο στόχος προδιαγεγραμμένος

Ο ιός -κατασκευασμένος ή φυσικός- απολύτως βολικός

Οι κίνδυνοι αυτού -υπερβολικοί ή αληθινοί- στην υπηρεσία του φόβου

Άκου, άκου τις ύαινες και τους γύπες που περιμένουν να σε ξεσκίσουν

Τόλμα να ακούσεις τον φριχτό στο βασιλιά Φόβο ύμνο τους:

«Ω Φόβε, τροφέ θανάτου πριν το θάνατο

Στάσου σύμμαχος των λίγων σε αυτόν τον πόλεμο

Στάσου της κοινωνίας των πολλών “ζωντανών – νεκρών” δημιουργός

Εκείνων που δεν τολμούν πια να σκεφτούν

Εκείνων που μονάχα ακολουθούν»…

Ο στόχος προδιαγεγραμμένος

Ασφαλιστικές δικλείδες αποβλάκωσης παντού

Τα παιδιά στα κινητά

Οι γονείς στα κινητά

Τα μάτια και τα μυαλά ακίνητα

Δεν σκέφτονται κι ούτε μιλούν

Μονάχα ακούν και ακολουθούν

Κι όποιος τολμήσει τον βασιλιά Φόβο να αμφισβητήσει

κι όποιος με την κλεμμένη φλόγα προσπαθήσει την αλήθεια στο φως να δείξει

δεσμώτης Προμηθέας στον Καύκασο, πάντα για το καλό μας

Αποφυγής παράδειγμα για όλους:

Κοίτα, κοίτα

αυτή είναι η κατάληξη για όποιον τολμήσει να σκεφτεί

Κοίτα τον αετό να του ξεσκίζει κάθε μέρα το συκώτι

Κι ύστερα σκέψου

Αν αντέχεις

Αν τολμάς

Ή μήπως είναι καλύτερα να ακολουθήσεις;

Χωρίς δεύτερη σκέψη

χωρίς ούτε καν πρώτη

Δέξου την ψευτοθεία κοινωνία τους με ευλάβεια

Επικοινώνησέ την

Ο λόγος της διαταγή

Η αμφισβήτησή της ύβρης

Ναι – ναι, καλύτερα έτσι

Που καιρός τώρα πια για σκέψη…

Κι ύστερα η αμφισβήτηση θέλει και συμμάχους

αλλιώς τρελαίνεσαι

Κι εσύ δεν θέλεις να τρελαθείς, έτσι δεν είναι;

Κι ούτε να μείνεις μόνος σου

Έλα λοιπόν καλέ και εκπαιδευμένε και επαρκώς αποβλακωμένε αμνέ

έλα στο ασφαλές κοπαδάκι μας…

εσύ δεν είσαι πια λιοντάρι

έλα καλό μου προβατάκι

μη μείνεις μόνο σου

ξέρεις τι κάνει ο λύκος σε όσους δεν αγαπάνε το μαντρί…

Γι’ αυτό σου λέω

έλα καλό μου προβατάκι

μαζί με τα άλλα στη γραμμή

έτοιμο νεράκι και τροφή

έλα να παρακολουθήσεις τη σφαγή

τη δική σου σφαγή

Το βλέμμα, η σκέψη και η καρδιά

την κάθε μέρα ακίνητα στα κινητά

Την ασφάλεια κηρύσσοντας,  εξυμνούν τον Φόβο

εξασφαλίζοντας μία ζωή νεκρή…

Κοίτα πως λίγο – λίγο αισθάνεσαι καλύτερα στην απομόνωσή σου!

Που καιρός για συναναστροφές…

«Άνθρωπος – κοινωνικό ον» και λοιπές αηδίες…

«Άνθρωπος – δουλικό ον»

Αυτό κηρύσσει ο μεγάλος μας βασιλιάς

Άνθρωπος – δούλος του Φόβου

Ο στόχος προδιαγεγραμμένος

Αυτός η αιτία της υπερβολής και του πανικού

Οι αφορμές -πραγματικές ή επινοημένες- θα παρουσιάζονται

Εχθές, σήμερα, αύριο

Κορωνοϊός, Αυριοϊός, Μεθαυριοϊός

Κορωνοϊός, κόρη βουβή – τυφλός μας γιος

Αφορμές αληθινές θα μεγιστοποιούνται

            ψεύτικες θα κατασκευάζονται

Εν ανάγκη θα παράγονται

Και το σχέδιο «σαν έτοιμο από καιρό»

Όλοι οι δρόμοι καταλήγουν στο δικό τους μονόδρομο

Όπου και να πας, ότι και να γίνει

Αν ο φόβος φανεί δίκαιος (π.χ. στην περίπτωση του Κορωνοϊού κατά την οποία θα έχουμε πολλά θύματα)

τότε ο φόβος θα επιβεβαιωθεί

Ένας νέος θα προετοιμαστεί

Θα ανθίσει και θα καρποφορήσει

Αν ο φόβος δεν «ευδοκιμήσει» (π.χ. στην περίπτωση του Κορωνοϊού κατά την οποία θα έχουμε λιγότερα από τα προβλεπόμενα θύματα)

τότε ο φόβος που μας ώθησε να λάβουμε τα απαραίτητα σωτήρια μέτρα θα επιβραβευτεί

τότε ο φόβος θα επιβεβαιωθεί

Ένας νέος θα προετοιμαστεί

Θα ανθίσει και θα καρποφορήσει

Και κάπως έτσι, όλα βαίνουν ελεγχόμενα

βάση προγράμματος

Βούτυρο στο ψωμί των λίγων!

Ο κόσμος μαντρωμένος

Το χρήμα πλαστικό

Τα πάντα ελεγχόμενα

Ο φόβος φυλάει τα έρμα…

Σύνορα υψώνονται

πόλεις απομονώνονται

άνθρωποι απομακρύνονται

Που τόλμη και καιρός για αγκαλιές και φιλιά;

Που καιρός για αγάπη;

Και κάπως έτσι, όλα θα βαίνουν ελεγχόμενα

«καλώς εις βάρος μας»…

Γιατί τι να την κάνεις της ασφάλεια χωρίς την ζωή;

Θα μένεις μέσα στο σπίτι

Θα καταναλώνεις ότι σου στέλνουμε

Delivery!

Θα τρως τα συσκευασμένα

Θα πίνεις τα εμφιαλωμένα

Θα ακούς τα εγκεκριμένα

(κι αν θελήσεις να κρίνεις:

τρέχα-γύρευε για τα κρυμμένα δεδομένα…)

Όλη η ζωή σου ένα ψέμα

Τα όνειρά σου -πριν γεννηθείς- τακτικά βαλμένα

Θα πράττεις τα προδιαγεγραμμένα

Θα ερωτεύεσαι διαδικτυακά και απομονωμένα

με τον καθένα (δηλαδή με κανένα)

Και μέσα στο τίποτα και στον κανένα θα ψάχνεις εσένα

Τα μάτια του παιδιού μες στον καθρέπτη ξεχασμένα

Και ποια η αντιπρόταση;

Ποια η άμυνα;

Ποιος ήλιος να υπάρχει πίσω από τα τόσα σύννεφα;

Γράφοντας τα παραπάνω

σε μια μονάχα λύση καταλήγω

Πρώτη ανάγκη η κατανόηση πως είναι κατηφόρα

Κάθε μέρα θα ‘ναι χειρότερα και γυρισμό δεν έχει

Ο κόσμος όλος άλλαξε και χάλασε και χάθηκε

Η πορεία του μεγάλου συνόλου από παλιά, σοφά προδιαγεγραμμένη:

«Πρόσω ολοταχώς προς την απομόνωση

σε μια καθημερινότητα ζωντανή – νεκρή»

Δεύτερη ανάγκη ύστερα

ο αυτοπροσδιορισμός μας

Με έναν φίλο μας μαζί

κι ύστερα δυο και πέντε

ανάπτυξη και οργάνωση δικής μας κοινωνίας

Δική μας να ‘ναι η τροφή

δικές μας και οι ιδέες

όσο μπορούμε μακριά

απ’ τη δική τους τρέλα

όσο μπορούμε μακριά

Υγρ.: Διαβάζοντας τα παραπάνω και έχοντας δύο γονείς που ανήκουν στις λεγόμενες ευπαθείς ομάδες υψηλού κινδύνου, θα ήθελα να διευκρινίσω ότι δεν είμαι  ανόητος και ότι ασφαλώς και δεν θεωρώ παράλογο το να προσπαθεί κανείς να αποφύγει έναν κίνδυνο.  (Όπως άλλωστε και την κοινή γρίπη…)  Η υπαρξιακή ένσταση αφορά στην αποδοχή του επιβεβλημένου πανικού και κυρίως στη μη κατανόηση της νέας τάξης πραγμάτων.

Θα μπορούσε όλο αυτό με τον Κορωνοϊό να είναι ένα τεράστιο κοινωνικό πείραμα που να προδιαγράφει μελλοντικές εφαρμογές…

Ιδού τα ερευνητικά συμπεράσματα:

«Τα πειραματόζωα αφού κατανάλωσαν με επιμέλεια την τροφή, υιοθέτησαν πλήρως τις συστάσεις – διαταγές και οικειοθελώς αυτοαπομονώθηκαν.  Στον βωμό της ασφάλειας, αποσκοπώντας στη διατήρηση της ζωής, θυσίασαν την ίδια τη ζωή.»

Και η μη ζωή συνεχίζεται…


Δυστοπία

πηγή: Αγώνας της Κρήτης

Γράφει ο Παναγιώτης Ξηρουχάκης

Η δυστοπία αποτελεί ένα παρακλάδι της επιστημονικής φαντασίας που το διακρίνει το έντονο πολιτικό στοιχείο. Η σχέση βέβαια πολιτικής και επιστημονικής φαντασίας είναι πολύ ισχυρή. Η μοντέρνα πολιτική και η επιστημονική φαντασία μοιάζουν με παιδιά που μεγάλωσαν μαζί (αν και σε αυτούς που οι γνώσεις τους για επιστημονική φαντασία περιορίζονται σε χολιγουντιανές παραγωγές αυτό φαντάζει απίθανο). Από τo ξεκίνημα της επιστημονικής φαντασίας και συγκεκριμένα από τα μέσα του 19ου αιώνα, όπου το συγκεκριμένο λογοτεχνικό ρεύμα κάνει την εμφάνιση του σαν διακριτός κλάδος του φανταστικού, οι πολιτικές αναφορές που συναντάμε στα κλασσικά έργα αυτού του ρεύματος δεν είναι αμελητέες.

Πιο συγκεκριμένα ο κατά πολλούς παιδικός συγγραφέας (λαθεμένα κατά την προσωπική μου άποψη) και πατέρας της επιστημονικής φαντασία Ιούλιος Βερν αφήνει να διαφανούν στο έργο του κάποιες πολιτικές απόψεις. Ήταν ανθρωπιστής δημοκράτης με συμπάθεια για τα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα της εποχής του. Η συμπάθεια με την οποία παρουσιάζει στο «Είκοσι χιλιάδες λεύγες κάτω από τη θάλασσα» τον κλασσικό αρνητικό ήρωα του, τον κάπτεν Νέμο είναι ενδεικτική. Ο εκδικητής καπετάνιος που πολεμά λυσσαλέα και μέχρι το τέλος τον αγγλικό ιμπεριαλισμό είναι ένα φουτουριστικό (μην ξεχνάμε ότι εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν υποβρύχια) κράμα ατομικού μηδενισμού (υπάρχει η θεωρία ότι ο Νίτσε είχε επηρεάσει τον Ιούλιο Βέρν στη δημιουργία αυτού του ήρωα) και αντιμπεριαλιστικών απόψεων.

Πάραυτα ο Βερν είναι υπεραισιόδοξος για το μέλλον της ανθρωπότητας και πιστεύει ότι η τεχνολογία και η επιστήμη οδηγούν την ανθρωπότητα σε ένα χρυσό μέλλον.

Ο πατέρας της σκοτεινής επιστημονικής φαντασίας όμως είναι ο G.Wells. Ένας ουτοπικός σοσιαλιστής βαθιά ανθρωπιστής που προειδοποιεί με όλα τα έργα του τον πλούσιο δυτικό κόσμο για τις συνέπειες που θα έχει η εκμετάλλευση των αδυνάτων από τους δυνατούς. Για παράδειγμα στο θρυλικό «Ταξίδι στο χρόνο» οι υποχθόνιοι που τρώνε τους χαζούς κατοίκους της μελλοντικής αυτής γης δεν είναι άλλοι από τους απογόνους της εργατικής τάξης που διωχτήκαν κάποτε στο παρελθόν από τους πλούσιους στον κάτω κόσμο. Αποτέλεσμα είναι αυτοί να γίνουν κανίβαλοι και να εκδικούνται φρικτά τους απογόνους της ανώτερης τάξης όταν επισκέπτονται την πάνω γη.

O G.Wells μιλάει για ένα σκοτεινό μέλλον και ανοίγει το δρόμο για να αναδυθεί το λογοτεχνικό ρεύμα της δυστοπίας.

Η δυστοπία είναι το είδος επιστημονικής φαντασίας που ασχολείται με τον μελλοντικό θρίαμβο του κράτους εις βάρος της ελευθερίας των πολιτών και την πλήρη αποδόμηση της κοινωνίας από τον φόβο της εξουσίας. Πολλοί συγγραφείς έχουν ασχοληθεί με το είδος με πιο επιφανείς τον Philip Dick και τον Βallard. ;Ένα από τα πρώτα έργα δυστοπίας είναι  το «We» (1921) του Ρώσου Υevgery Zamyatin. Είναι το έργο το οποίο επηρέασε το αριστούργημα του είδους «1984» του Όργουελ.

Πιστεύω ότι είναι ίσως το μόνο είδος λογοτεχνίας που έχει τόσο πολύ δικαιωθεί από τις ιστορικές εξελίξεις τις οποίες με έμμεσο ή άμεσο τρόπο προέβλεψε. Η «δημοκρατία» του καπιταλιστικού παραδείσου (με τα γκέτο των απόκληρων και την αυξανόμενη αστυνομοκρατία) λίγο απέχει από τη μελλοντική κοινωνία του «1984» ή του «Brave new world». Η δυστοπία αποτελεί την κατεξοχήν πολιτική κατάληξη της επιστημονικής φαντασίας.

Το απολυταρχικό αντι-όραμα του Yevgery Zamyatin

669

Το «Εμείς» γράφτηκε το 1921. Δημοσιεύτηκε το 1927 σε συνέχειες σε ένα περιοδικό. Στα ελληνικά εκδόθηκε σε περιορισμένα αντίτυπα τη δεκαετία του 80 και μέχρι σήμερα ήταν δυσεύρετο.Κυκλοφορεί ξανά από τις εκδόσεις «Εξάρχια».

cancer-cells

Το «Εμείς» αναφέρεται στη ζωή ενός ανθρώπου, του D-503, σε μία μελλοντική κοινωνία, όπου οι άνθρωποι έχουν μετατραπεί σε αριθμούς.

Τα πάντα ξεκινούν και καταλήγουν στο Κράτος. Η πόλη έχει κατασκευαστεί εξολοκλήρου από γυαλί, το οποίο επιτρέπει στη μυστική αστυνομία να εποπτεύει τους πάντες (η διάρθρωση της πόλης είναι ανάλογη με τη φυλακή Panopticon που είχε σχεδιάσει τη ο Jeremy Bentham). Η ζωή είναι οργανωμένη για να προωθηθεί η μέγιστη παραγωγή με βάση το τευλορικό πρότυπο παραγωγής. Οι άνθρωποι φορούν πανομοιότυπα ρούχα και δεν έχουν ονόματα παρά αριθμούς. Θεωρούν έννοιες όπως ψυχή, ελευθερία, ποίηση ξεπερασμένες ,έννοιες συνώνυμες με τους πρωτόγονους. Η μόνη ηδονή βρίσκεται στην ευδαιμονία και την επιβίωση του κράτους. Ο D-503 είναι ένας μαθηματικός που εργάζεται για τη δημιουργία του Ολοκληρωτή ενός διαστημοπλοίου που θα μεταδώσει την ευτυχία, τη σοφία και τη λογική του Κράτους σε διασυμπαντικά επίπεδα…

Όμως οι αριθμοί δεν έχουν πει την τελευταία λέξη. Η επανάσταση μιας ομάδας αριθμών τα συμπαρασύρει όλα και μαζί και τον D-503.Τελευταία λύση του κράτους η λοβοτομή που επιβάλλεται στους πολίτες-αριθμούς.Παραυτά το τέλος του βιβλίου δεν είναι απαισιόδοξο. Έτσι στην τελευταία σελίδα μένουμε με ερωτηματικό για το αν οι επαναστάτες έχουν ηττηθεί πραγματικά.

Η μάχη συνεχίζεται. Βλέπουμε σε αυτή την ιστορία τα βασικά συστατικά του μυθιστορήματος της δυστοπίας. Από αυτό εδώ το έργο πήραν πολλά και ο Χάξλευ και ο Όργουελ: Παντοδύναμο κράτος που τα εποπτεύει όλα (big brother),απουσία προσωπικότητας και συναισθημάτων, θρίαμβος της επιστήμης και της λογικής εις βάρος των ενστίκτων κλπ.

Πολιτικά πιστεύω του Ζαμιατίν

Ο Ζαμιατίν αρχικά ήταν μπολσεβίκος. Με δύο συλλήψεις στο ενεργητικό του και μία εξορία έγραφε σατυρικά έργα για τον Καπιταλισμό (πχ The Islanders) και στήριξε πλήρως την οκτωβριανή επανάσταση το 1917. Μέχρι τη στιγμή που ο Λένιν επέβαλε δικτατορία των Μπολσεβίκων κάτι που ο Ζαμιάτιν θεώρησε προδοσία απέναντι στην επανάσταση. Να συμπληρώσουμε ότι στη διάρκεια του εμφυλίου οι Μπολσεβίκοι αντιμετώπισαν μεγάλη αντίσταση από αριστερά: Toν αναρχικό στρατό του Μάχνο, την εξέγερση των κόκκινων ναυτών της Κροστάνδης, τους αριστερούς Εσέρους, τις εξεγέρσεις των αγροτών κλπ.

Ο Ζαμιάτιν είναι με τους παραπάνω «αντάρτες». Αποτελεί τη λογοτεχνική έκφραση της επανάστασης μέσα στην επανάσταση. «Δεν υπάρχει τελευταία επανάσταση… οι επαναστάσεις είναι άπειρες» μας λέει ο Ζαμιάτιν και εξαπολύει το λογοτεχνικό του αντάρτικο ενάντια στους Μπολσεβίκους , τη δικτατορία τους και τα πιστεύω τους (τευλαρισμό, στρατικοποίηση, διωγμός αντιφρονούντων, υλισμός κλπ).

«Δε θέλω να αφήσω άλλους να θέλουν για μένα .Θέλω εγώ να θέλω για τον εαυτό μου». Ο Ζαμιάτιν χωρίς να ασχοληθεί πολύ με την επιστημονική φαντασία, με το έργο «We» τη σημάδεψε ανεπανόρθωτα. Προφήτεψε ουσιαστικά το Σταλινισμό. το Ναζισμό, τις δυτικές δημοκρατίες και τη δεσποτική ακρότητα κάθε απολυταρχισμού. Κατά τη γνώμη μου ξεπέρασε και τον Βερν (τον πατέρα της Επιστημονικής φαντασίας με πολλά έργα φαντασίας στο ενεργητικό του) γιατί αν ο τελευταίος έδωσε τροφή στα παιδικά όνειρα, ο Ζαμιάτιν αποτύπωσε στο έργο την απανθρωπιά της εξουσίας. Και όπως έλεγε ο Κάφκα «το καλό βιβλίο είναι αυτό που πέφτει σαν τσεκούρι στον πάγο της ψυχής μας».

Επίσης ο Ζαμιάτιν υπήρξε επαναστάτης. Έφυγε εξόριστος από τη Σοβιετική κυβέρνηση στο Παρίσι όπου πέθανε πάμφτωχος.

«Η πραγματική λογοτεχνία μπορεί να υπάρξει μόνο όταν δημιουργείται όχι από υπεύθυνους και αξιόπιστους επαγγελματίες αλλά από ψυχασθενείς, αιρετικούς, ονειροπόλους, επαναστάτες και σκεπτικιστές» μας λέει. Ο Βερν ήταν υπεύθυνος και αξιόπιστος επαγγελματίας. Ο Ζαμιάτιν όχι.

Όργουελ: Η δυστοπία στην υπηρεσία της εξουσίας;

Big-Bro

O Όργουελ αποτελεί την πιο μυστήρια φιγούρα στο χώρο της δυστοπίας. Το «1984» που μοιάζει απελπιστικά με το We του Ζαμίατιν αποτελεί ορόσημο στο χώρο της παγκόσμιας λογοτεχνίας. Ο Όργουελ πολέμησε στον ισπανικό εμφύλιο στο πλευρό των τροτσκιστών και αναρχοσυνδικαλιστών. Όμως σήμερα οι αγγλικές μυστικές υπηρεσίες παραδέχονται ότι ο Όργουελ υπήρξε συνεργάτης τους… Τραγικό; Ποιος ξέρει την αλήθεια απόλυτα; Σίγουρα οι σταλινικοί τον μισούν θανάσιμα. Τους λέρωσε το πορτραίτο στο «Πεθαίνοντας στην Καταλωνία». Ήταν όμως και αυτός άμεμπτος;

Είναι όλα όσα ακούγονται για εκείνον σκευωρίες;

Σίγουρο είναι ότι ο Όργουελ έδωσε πληροφορίες για κομμουνιστές που θεωρούσε ότι υπήρξαν πράκτορες της ΕΣΣΔ. Άλλωστε και ο ίδιος είχε εργαστεί για λίγο σαν αστυνομικός στα νιάτα του (αξιωματούχος στην αστυνομία της Βιρμανίας). Το «1984» έγινε στη δύση το ευαγγέλιο του αντισταλινικού αγώνα. Οι καπιταλιστές το λάτρεψαν και μαζί με τη «Φάρμα των Ζώων» τα παρουσίασαν σαν αδιάσειστες αποδείξεις του απόλυτου κακού: του Σταλινισμού.

Σίγουρα ο Όργουελ έχει στο έργο του πλειάδα αντικαπιταλιστικών και αντιεξουσιαστικών στοιχείων. Πιο συγκεκριμένα το έργο του αποτελεί μια κραυγή για ελευθερία. Όμως στο τέλος της ζωής του έδειχνε να προτιμά τη Δύση (καπιταλισμός) από την Ανατολή (σταλινισμός). Είχε ταχθεί ολόψυχα στον αντισταλινικό αγώνα?

Όπως και να έχει η Δύση παρουσίασε με τρόπο που τη βόλευε το έργο του. Ποιος ξέρει την αλήθεια απόλυτα για τον Όργουελ?

Σκοτάδι Συγκεντρώσου

Gather-Darkness-1969-Pyramind-PB

Το «Σκοτάδι συγκεντρώσου» (1946) αποτελεί ένα δυστοπικό μυθιστορήμα γραμμένο από τον Fritz Leiber . O οποίος διάπρεψε αλλού (ξίφη και μαγεία) και όχι στην επιστημονική φαντασία. Παρά το ότι το συγκεκριμένο πόνημα έχει ξεχαστεί από το σύγχρονο αναγνωστικό κοινό, η μελαγχολική του ματιά το κατατάσσει στις κορυφές της δυστοπίας.

Τριακόσια χρόνια μετά από ένα πυρηνικό ολοκαύτωμα, η ανθρωπότητα κυβερνάται από μια μυστική θρησκευτική αδελφότητα που έχει επιβάλει Θεοκρατία. Αυτή χρησιμοποιεί την επιστήμη για να εξουσιάζει. Τα επιστημονικά όμως τεχνάσματα των εξουσιαστών παρουσιάζονται σαν θεϊκές επεμβάσεις στον αναλφάβητο πληθυσμό.

Ενάντια σε αυτή την αδελφότητα που εξουσιάζει, είναι μια μυστική ομάδα μαγισσών, που δηλώνουν οπαδοί του Σατανά και που επιδιώκουν να χρησιμοποιήσουν την επιστήμη για την ανατροπή της τυραννικής θεοκρατίας. Σκληρό βιβλίο που δείχνει πως η επιστήμη σαν όπλο των λίγων μπορεί να οδηγήσει σε ένα μαύρο μέλλον.

Ειδικότερα όταν οι μάζες είναι αναλφάβητες και ο κάθε επιστήμονας παρουσιάζει τις απόψεις του σε αυτές σαν θέλημα θεού…

Δυστοπία και κινηματογράφος

Όσο αφορά τον κινηματογράφο το δυστοπικό μέλλον απασχόλησε πολλούς σκηνοθέτες. Άλλοι μείνανε πιστοί στο απολυταρχικό αντί-όραμα του Υevgery Zamyatin άλλοι το διαστρέβλωσαν (καλό κράτος-κακοί πολίτες) και άλλοι το εξέλιξαν σε διάφορα παρακλάδια (βιοτεχνολογικός φασισμός, έλεγχος γεννήσεων κλπ). Θα αναφέρω εδώ κάποιες ενδεικτικές ταινίες τονίζοντας όμως εξαρχής ότι είναι οι αγαπημένες του γράφοντος (ή τελωσπάντων τις θεωρώ σημαντικές για το είδος) αλλά σε καμία περίπτωση δεν θεωρούνται αντικειμενικά και οι καλύτερες από τους ακαδημαϊκούς του κινηματογράφου ή το κοινό (άλλωστε στις μέρες μας δεν είναι δύσκολο για κάποιον να βρει τα best του κάθε κινηματογραφικού είδους από το ΙΜDB στο internet).

THX1138

thx_01-bbd74b42b158

Η ταινία του Lucas είναι από τις λίγες δυστοπικές ταινίες που ο αγωνιζόμενος φυγάς καταφέρνει να ξεφύγει από τον όλεθρο που η εξουσία του προετοιμάζει… Είναι απ’ τα σπάνια δείγματα “happy end” στον χώρο της δυστοπίας όπου το κλασικό άσχημο τέλος του “ 1984” όπου το αποστειρωμένο κράτος είναι πανίσχυρο και πάντα νικάει, ανατρέπεται. Θα προκαλέσει σίγουρα εντύπωση σε όσους ξέρουν τον Lucas μόνο από τα Star Wars. Εδώ η συνταγή είναι διαφορετική.

Rabid

rabid-1977-poster

Στην μυθική ταινία splatter του Cronenberg από ένα νοσοκομείο διαφεύγει ένα ιός που μεταδίδεται σεξουαλικά κάνοντας τους πολίτες ζόμπι που μεταδίδουν τον ιο μέσω του σεξ. Μάλιστα στο Rabid πρωταγωνιστεί η διάσημη πορνοστάρ της εποχής Marilyn Chambers. Το τέλος φρικτό: ο στρατός θριαμβεύει εις βάρος των νυμφομανών ζόμπι και οι νεκροί πετιούνται στα σκουπιδιάρικα. Δυο χρόνια μετά το AIDS κάνει την εμφάνιση του και κάποιοι χαρακτηρίζουν τον Cronenberg προφήτη…

Threads

threads

Τι να πει κανείς για το Threads που περιγράφει τον πυρηνικό όλεθρο. Πιο μαύρη ταινία δεν γίνεται. Δε θα υπάρχει μέλλον μετά από ένα πυρηνικό πόλεμο πόσο μάλλον κοινωνία έστω δυστοπική.

Mad Max

mad_max_2_1981

Στην κλασσική τριλογία Mad Max τώρα τα πράγματα είναι περίεργα. Από τη μια στη μελλοντική κοινωνία οι κακοί είναι οι μηχανόβιοι, punks κλπ. Ο καλός είναι ο Mel Gibson πρώην μπάτσος. Σε αυτό το μέλλον επιβιώνουν οι πιο δυνατοί. Δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι και οι πιο δημοκρατικές ταινίες στον κόσμο σε σχέση ειδικά με το “1984” και την γενικότερη παράδοση των δυστοπικών ταινιών και βιβλίων – στα Mad Max κακός σίγουρα δεν είναι το κράτος. Να τονίσω όμως εδώ ότι πράγματι στα τέλη του 70 και στις αρχές του 80 ήταν της μόδας μια δεξιόστροφη δυστοπία όπου καλοί είναι οι δικαστές (δικαστής Dredd) και οι μπάτσοι (Robocop) ενώ η κρατική εξουσία μένει σχετικά στο απυρόβλητο, καθώς προστατεύει τους καλούς πολίτες από την παρανοϊκή μάζα.

V for Vendetta

V_For_Vendetta_kissthemgoodbye_net_2784

Στο V for Vendetta τώρα, που κάποιοι χαρακτήρισαν σαν blockbuster για αναρχικούς, η μελλοντική κοινωνία που περιγράφεται δεν διαφέρει και τόσο από τη σημερινή. Η εξουσία είναι αμείλικτη και ρίχνει στο ψαχνό. Το ίδιο αμείλικτοι είναι όμως και οι επαναστάτες όταν έρθει η ώρα. Η ταινία πέρα από το ότι αποτελεί καλλιτεχνικό αριστούργημα αποτελεί και ένα παράδοξο στα χρονικά του Hollywood. Σίγουρα ότι πιο “αναρχικό” γέννησε.

Στρατιώτες του Σύμπαντος

StarshipTroopers

Στο Στρατιώτες του Σύμπαντος, μια υποτιμημένη ταινία κατά τη γνώμη μου, η κοινωνία που περιγράφεται είναι ακραία ρατσιστική – μιλιταριστική. Αξία έχουν μόνο οι οπλίτες του Αυτοκρατορικού Στρατού. Αυτοί έχουν μόνο δικαίωμα ψήφου. Οι γυναίκες υπηρετούν κανονικά και είναι ισάξιες στρατιωτικά με τους άντρες. Η ταινία βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Robert Heinlein που είναι βέβαια η αποθέωση του φουτουριστικού – μιλιταρισμού. Στην ταινία όμως ο μάγος Verhoeven έκανε την ανατροπή. Χρησιμοποίησε το βιβλίο ανατρέποντας το. Έτσι ο προσεκτικός θεατής θα παρατηρήσει την έξυπνη σάτιρα του Verhoeven παρουσιάζοντας τα ΜΜΕ και τον τρόπο που κάνουν την πλύση εγκεφάλου, τους οπλίτες σαν ελαφρά χαζούς και την Αυτοκρατορία σαν μια επιθετική μηχανή (σε αντίθεση με το ομώνυμο βιβλίο) που θα καταβροχθίζει τους «κακούς» του διαστήματος. Στο τρίτο στη σειρά μάλιστα Στρατιώτες του Σύμπαντος η σάτιρα του μιλιταρισμού είναι ανελέητη και όχι τόσο καμουφλαρισμένη όσο στην πρώτη ταινία.


Τζωρτζ Στάινερ – Υπέρ λογοτεχνίας

πηγή: ResPublica

Κείμενο:Αλέξανδρος Μπριασούλης

Παλαιότερα, ήταν σχετικά απλό να περιγράψει κανείς τον χαρακτήρα επαρχιωτισμού του ελληνικού πνευματικού τοπίου και να εντοπίσει την καταγωγή του: είχε να κάνει κυρίως με την έλλειψη πληροφοριών και την μεγάλη απόσταση που χώριζε την Ελλάδα από τα ευρωπαϊκά κέντρα, συνθήκες που έκαναν τα καινούρια ρεύματα να φτάνουν μπαγιάτικα και ξεθυμασμένα στην τοπική αγορά και να αφομοιώνονται τελικά χωρίς αντίσταση από την επικρατούσα δυσκίνητη νοοτροπία, χωρίς να αφήνουν κάποιο βαθύτερο στίγμα στα τοπικά πνευματικά δρώμενα.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Colin Revolting: Οι Πολιτικές Ιδέες των Ανθρώπων Που Καθόρισαν το Punk

πηγή: geniusloci2017

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του περιοδικού Red Wedge. Ο Colin Revolting είναι αρθρογράφος, ακτιβιστής και πρώην μέλος του Rock Against Racism. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

Η φοιτητική πεταλούδα που κούνησε τα φτερά της στο Παρίσι τον Μάη του 1968 οδήγησε σε ένα σεισμό που ταρακούνησε τα θεμέλια των εργοστασίων σε ολόκληρη την Ευρώπη το 1970. Από τη σκόνη που σηκώθηκε αναδύθηκε ένα άσχημο τρωκτικό που γρύλιζε που άκουγε στο όνομα punk rock.

Η δεκαετία του 1970 για το Ηνωμένο Βασίλειο (ΗΒ) ήταν μια περίοδος ανοιχτής σύγκρουσης. Ηγέτες απεργιών στέλνονταν στη φυλακή και στη συνέχεια ελευθερώνονταν μετά από μαζικές απεργίες, έφηβοι συγκρούονταν στους δρόμους μεταξύ τους, με την αστυνομία και εναντίον του στρατού στην Ιρλανδία, απεργίες ανθρακωρύχων, διακοπές ρεύματος, εβδομάδες τριών εργάσιμων, γυναίκες που πάλευαν για ίσα δικαιώματα, ανατροπή της κυβέρνησης των Συντηρητικών. Η εργατική τάξη – ηχηρή, περήφανη, και νικηφόρα.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Nick Ruskell: Refuse, Resist. Black Metal Ενάντια στο Φασισμό

πηγή: geniusloci2017

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του περιοδικού Kerrang!. Ο Nick Ruskell είναι συντάκτης και ανταποκριτής του Kerrang!. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

Κάτι γίνεται. Στις 25 του Γενάρη (ΣτΜ: του 2019), πραγματοποιήθηκε μια πολύ διαφορετική metal συνάθροιση στην πόλη της Νέας Υόρκης. Αν και η ποικιλία του ακραίου ήχου στο line-up του Black Flags Over Brooklyn ήταν αξιοσημείωτη, όπως και το γεγονός πως την πρώτη ημέρα headliners ήταν μια βρετανική μπάντα, οι Dawn Ray’d, δεν ήταν αυτά που έκαναν ξεχωριστό το φεστιβάλ. Αυτό που το έκαναν ξεχωριστό ήταν η φύση του ως μια αποκλειστικά αντιφασιστική εκδήλωση ακραίου metal, τόσο για την ενημέρωση για τους κινδύνους της ακροδεξιάς όσο και την ηχητική καταιγίδα των συγκροτημάτων.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Herman Salton: Ο Μικρός Πρίγκηπας, Φυλή και οι Πέντε Πλανήτες του Ρατσισμού

πηγή: geniusloci2017

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Journal of Politics and Law Vol. 6, No. Ο Herman Salton είναι καθηγητής στο τμήμα διεθνών σπουδών του πανεπιστημίου ICU του Τόκιο και συγγραφέας. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

Εισαγωγή: Μαθαίνοντας από τα παιδιά

«Έχω σοβαρούς λόγους να πιστεύω πως ο πλανήτης από τον οποίο ήρθε ο Μικρός Πρίγκηπας είναι ο αστεροειδής γνωστός με το όνομα Β-612. Ο αστεροειδής έχει παρατηρηθεί μέσω τηλεσκοπίου μόνο μια φορά. Αυτό έγινε από έναν Τούρκο αστρονόμο, το 1909. Μόλις έκανε την ανακάλυψη του, ο αστρονόμος την παρουσίασε στο Διεθνές Αστρονομικό Συνέδριο, με μεγάλη επισημότητα. Αλλά ήταν με τούρκικη ενδυμασία, και κανένας δεν πίστεψε όσα είπε. Ευτυχώς ωστόσο… ένας Τούρκος δικτάτορας έκανε ένα νόμο, που με την ποινή του θανάτου, οι υπήκοοί του έπρεπε να αλλάξουν σε ευρωπαϊκή ενδυμασία. Έτσι το 1920, ο αστρονόμος έκανε την παρουσίαση του ξανά, ντυμένος με εντυπωσιακό στυλ και κομψότητα. Και αυτή τη φορά όλοι πείστηκαν και δέχτηκαν την έκθεση του. Οι μεγάλοι είναι έτσι. Δεν πρέπει να τους κρατά κακία για αυτό. Τα παιδιά πρέπει να δείχνουν πάντοτε μεγάλη μακροθυμία προς τους μεγάλους ανθρώπους» Saint-Exupéry

Συνεχίστε την ανάγνωση

Μαύρη Παρασκευή ξέξασπρη Εσύ και Ελεύθερος, σε πείσμα των εμπόρων

(του Γιάννη Κατσιλάμπρου. Πηγή: https://ioanniskatsilabros.gr/)

Απεικόνιση του Μύθου του Σπηλαίου

Πρωταγωνιστής και επίδοξο θύμα

σε παιχνίδι εμποροηλεκτρονικό.

Δέχομαι επίθεση.

Οδηγώ και ρίχνονται  πάνω μου σα φλόγες.

Διέρχομαι μέσα από υπερμεγέθεις και φωταγωγημένες εμπορικές ταμπέλες. Παρενοχλούν και απαιτούν την προσοχή μου.

Στρέφω το βλέμμα αλλού.

Μα είναι και εκεί.

Είναι πλέον παντού…

Χάνω μια ζωή.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Κανένας αϊτός (Τσάμικος ψυχής)

Στίχοι – Μουσική: Κατσιλάμπρος Γιάννης

περισσότερα εδώ: https://ioanniskatsilabros.gr


STOP (Θεατρική παράσταση για πέντε ρόλους)

πηγή: https://ioanniskatsilabros.gr/

Οι κρατούμενοι γνωρίζουν σε ποιες περιστάσεις και με ποια πρόσωπα "επιτρέπεται" να μιλήσουν την αργκό, υπό τους άτυπους νόμους επικοινωνίας. Φωτο: Eurokinissi
http://φωτο από: lifo.gr

του Γιάννη Κατσιλάμπρου

Πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Οιωνεί ΚρατούμενοςΤεύχος: Δεκέμβριος 2013 – Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2014

Σκηνικό: ένα κελί φυλακής, δύο διπλά κρεβάτια σε γωνία, πλαστικό τραπέζι.

Ρόλοι: Νίκος (παραβάτης Κ.Ο.Κ.)

Κώστας (έμπορος ναρκωτικών)

Χρήστος (προφυλακισμένος για βιασμό)

Πέτρος (ανθρωποκτόνος)

Φώτης (χρήστης ναρκωτικών)

Συνεχίστε την ανάγνωση

Dan Georgakas: Τρεις Αναρχικές Εξεγέρσεις στον Κινηματογράφο

πηγή: geniusloci2017 { } null

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Fifth Estate #386. Ο Dan Georgakas είναι ποιητής, αναρχικός ακτιβιστής και έχει καταγράψει σε βιβλία και ντοκιμαντέρ την ιστορία των κοινωνικών αγώνων του Ντιτρόιτ στις δεκαετίες του 1960 και 1970. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

Εκατοντάδες κινηματογραφικές ταινίες ασχολούνται με αναρχικά θέματα με κάποιο τρόπο, όμως μόνο ένας μικρός αριθμός από αυτές ασχολείται με την αναρχική διακυβέρνηση. Τρεις από τις πιο ενδιαφέρουσες είναι, Ο Μεγαλέξανδρος (Ελλάδα, 1980), Viva Zapata! (Ηνωμένες Πολιτείες, 1952), και La Patagonia Rebelde (Επανάσταση στην Παταγονία, Αργεντινή, 1974).

Οι ταινίες προσφέρουν περίπλοκα ψυχολογικά πορτραίτα τοποθετημένα σε εντυπωσιακά φυσικά και πολιτικά τοπία. Η κάθε μια έχει μια ενδιαφέρουσα καθαρή κινηματογραφική διάσταση. Για το σκοπό αυτής της σύνοψης, θα εστιάσω μόνο στις πτυχές κάθε ταινίας που δείχνουν αναρχικούς σε επαναστατικές καταστάσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Δωρεάν οι αρχαίες ελληνικές τραγωδίες στο διαδίκτυο, σε ελληνικά και αγγλικά!

πηγή: 24grammata

αλκηστη 24γραμματαr

Τα έργα των τριών Μεγάλων Τραγικών Ποιητών

Οι αρχαίες ελληνικές τραγωδίες στο διαδίκτυο

(πλήρες κείμενο, πρωτότυπο, νέα ελληνική και αγγλική γλώσσα)

με ένα απλό κλικ

Το ηλ. περιοδικό 24grammata.com με ιδιαίτερη ικανοποίηση σας παρουσιάζει ένα μοναδικό έργο προβολής του ελληνικού πολιτισμού.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Σκουπίδια – Trash

πηγή: Βιντεοθήκη – Αυτομόρφωση

https://pemptokyma.files.wordpress.com/2018/11/62db1-25ce25a325ce25ba25ce25bf25cf258525cf258025ce25af25ce25b425ce25b925ce25b12b-2btrash2b2b252820142529.jpg

Η ταινία είναι βασισμένη στο ομότιτλο βιβλίο του Andy Mulligan και αφηγείται την ιστορία τριών παιδιών των παραγκουπόλεων της Βραζιλίας, τα οποία προσπαθούν να επιβιώσουν ψάχνοντας  για χρήσιμα πράγματα σε μια χωματερή. Μια μέρα θα ανακαλύψουν ένα πορτοφόλι και θα μπλέξουν σε μια περιπέτεια πολιτικής διαφθοράς και αστυνομικής βίας αφού αποφασίζουν να κρατήσουν το μονοπάτι της εντιμότητας ρισκάροντας την ζωή τους.
Όπως είναι λογικό, τα ευσυνείδητα αυτά παιδιά που ευτυχώς δεν πρόλαβαν να κληρονομήσουν τις συνήθειες των μεγάλων, βρίσκονται στο στόχαστρο της αστυνομίας και της άρχουσας τάξης που τα αντιμετωπίζει σαν μια κατώτερη φυλή ανθρώπων, σαν σκουπίδια.
Η στάση των παιδιών συνδέεται με παρελθοντικούς και μελλοντικούς αγώνες για ένα καλύτερο κόσμο.
Όπου υπάρχει διαφθορά και αδικία, υπάρχουν και δολάρια. Αυτά που χειραγωγούν τα πλήθη και ορίζουν την καθημερινότητα τους.
Η εξαιρετική φωτογραφία και πλάνα, συνθέτουν το τελικό αποτέλεσμα της ταινίας. Έτος παραγωγής το 2014.



Πατηστε εδω
ή εδω

ή 
εδω
ή εδω
ήεδω


Το γάλα

πηγή: Βιντεοθήκη – Αυτομόρφωση

Έτος παραγωγής το 2011.

Η κινηματογραφική μεταφορά του θεατρικού έργου του Βασίλη Κατσικονούρη, εξιστορεί τη ζωή μιας τριμεούς οικογένειας από την Τιφλίδα (πρωτεύουσα της Γεωργίας) που επιβιώνει σε ένα μικρό σπίτι στην Αθήνα. Πρόκειται ξεκάθαρα για μια δυνατή και εις βάθος ψυχογραφία που δομείται πάνω σε ένα ισχυρό τρίπτυχο, αυτό των τριών βασικών προσώπων. Ο Αντώνης είναι ο μεγάλος αδελφός, παλεύει για τον βιοπορισμό του, προσπαθεί να ζήσει με αξιοπρέπεια και να βοηθήσει την οικογένειά του. Προσπαθεί επίμονα και με κάθε τρόπο να αφομοιωθεί από την ελληνική κοινωνία, σκοπεύει να παντρευτεί την Ελληνίδα Νατάσα και να ξεχάσει κάθε μικρή, ασήμαντη λεπτομέρεια από το παρελθόν του. Ο Λευτέρης, πάλι, ακολουθεί μία μάλλον αντίθετη πορεία. Εγκλωβισμένος μέσα στον κόσμο της μνήμης, επιστρέφει νοητικά με κάθε ευκαιρία στη χαμένη του πατρίδα και στις αναμνήσεις του προσπαθώντας σχεδόν εμμονικά να αναβιώσει ό,τι συναίσθημα του έχει στερηθεί στην τωρινή ζωή του. Η μορφή που έρχεται να επισφραγίσει το τραγικό τρίπτυχο είναι η μάνα, η Ρήνα. Αντιμετωπίζει σοβαρές οικονομικές δυσκολίες με σκληρότητα και τσαγανό, παλεύει την κοινωνική απομόνωση με κάθε τρόπο. Αυτό που την καθιστά στα μάτια μας τραγική είναι ο τρόπος που στέκεται μέσα στο οικογενειακό περιβάλλον, προσπαθώντας να ισορροπήσει τις δύο διαμετρικά αντίθετες κατευθύνσεις των γιων της και τις επακόλουθες συγκρούσεις μεταξύ τους.


Πατήστε εδω
ή
εδω


Alarm

πηγή: Βιντεοθήκη – Αυτομόρφωση


Χρόνος, ρολόι,
μηχανή, λεπτοδείκτες, αυστηρή οριοθέτηση της ζωής, ξυπνητήρι,
δουλεία, μισθωτή σκλαβιά, βαρεμάρα, παραγωγικότητα,
ανταγωνιστικότητα.
Η λύση παρουσιάζεται στο τέλος αυτού του (ίσως) χιουμοριστικού animation.



Πατήστε εδω

ή

εδω
ή
εδω

ή
εδω

ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω
ή
εδω


Bella Ciao με τη φωνή του Tom Waits

πηγή: 3pointmagazine

Μετά από δύο χρόνια απουσίας ο Tom Waits  επέστρεψε, τραγουδώντας το Bella Ciao, το γνωστό αντιφασιστικό τραγούδι.

Έχουν περάσει δύο χρόνια που ο Tom Waits δεν μας έχει χαρίσει κάποιο τραγούδι. Αυτή τη φορά όμως επέστρεψε διασκευάζοντας το γνωστό ιταλικό αντιφασιστικό τραγούδι, που μόνο η χαρακτηριστική βραχνή φωνή του μπορεί να το κάνει ξεχωριστό.

«Έπαιξα στον Tom διάφορες μελωδίες και αμέσως δέθηκε με τη συγκεκριμένη» δήλωσε ο Marc Ribot. «Έφερε το δικό του χαρακτήρα στο τραγούδι, όπως και σε ό,τι κάνει, τόσο που οι ιταλοί φίλοι μου είπαν πως ακούγεται ακριβώς όπως ένας παλιός παρτιζάνος!»

Πρόκειται για μια συνεργασία του γνωστού καλλιτέχνη με τον κιθαρίστα και συνθέτη Marc Ribot. Η επερχόμενη νέα συλλογή τραγουδιών του Ribot έχει τίτλο «Songs of Resistance 1942-2018» (Τραγούδια της Αντίστασης 1942 – 2018), με διασκευές τραγουδιών διαμαρτυρίας από σχεδόν οχτώ δεκαετίες. Ο ίδιος ο Ribot έχει χαρακτηρίσει το δίσκο του, «δίσκο διαμαρτυρίας» και όπως είπε σε μια συνέντευξή του: «Κάθε κίνημα που πέτυχε κάτι είχε τα τραγούδια του». Στο «Songs of Resistance 1942-2018» εκτός από τον Tom Waits συμμετέχουν οι Steve Earle, Justin Vivian Bond, Sam Amidon, και άλλοι.

Ακόμα και το βιντεοκλίπ έχει σκηνές από διαδηλώσεις κατά της μεταναστευτικής πολιτικής του Ντόναλντ Τραμπ με επίκεντρο το διαχωρισμό οικογενειών μεταναστών στα σύνορα με το Μεξικό.


Στίχοι σαν ποίηση: Κοριτσάκι – Ηλίας Βαμβακούσης

το βρήκαμε εδώ: Αξιοπρέπεια και Αντοχή

 

Κοριτσάκι  Ηλίας Βαμβακούσης
Στίχοι – Μουσική: Ηλίας Βαμβακούσης | Δίσκος: Κάποια μέρα (2013)

Σε είδα πρώτη φορά με ένα φόρεμα άσπρο
στην πλατεία να περνάς μπροστά απ’ όλους κι απ’ όλα.
Απ’ τις αφίσες που χτύπαγε ο αέρας το βράδυ
κι απ’ τα παιδιά που ζητούσαν έναν κόσμο σωστό.

Ίσως ήσουν γυναίκα, ίσως και να ’σουν η αύρα
που αφήνει στα δέντρα ένα θρόισμα αγνό.
Όμως σίγουρα ήσουν έρωτας και σημάδι
που δε σβήνει ο χρόνος ούτε ο δόλιος καιρός.

Σ’ είχα δει να περνάς μ’ ένα γέλιο παιδιού
απ’ τη μία τα ΜΑΤ απ’ την άλλη το «εμείς».
Και τα μάτια σου στάζαν και ζητούσανε κάτι
απ’ τον κόσμο που ζούσε με κεφάλι σκυφτό.

Μ’ ένα φόρεμα άσπρο χόρευες κοριτσάκι
και τριγύρω σου γλέντι, πέτρες και χημικά.
Κι εσύ άνοιγες δρόμο για όλα αυτά που δε φτάνει
το φτωχό μου κεφάλι να σκεφτεί καθαρά.

Άλλοι σ’ είπαν ειρήνη κι άλλοι σ’ είπαν πατρίδα
κι άλλοι σου βάλαν’ ταμπέλα  και μια στάμπα βαθιά.
Μα εγώ σε θέλω μονάχα με ένα φόρεμα άσπρο,
μία μικρή κοπελίτσα με ένα χέρι γροθιά.


Θάνος Ανεστόπουλος – Έτι δέομαι σου (Ποίηση Γιάννης Σκαρίμπας)

πηγή: Kostas Kavvadias από youtube

Ο Θάνος Ανεστόπουλος μελοποιεί εκπληκτικά το » Έτι δέομαι σου» του Γιάννη Σκαρίμπα. Ένας ακυκλοφόρητος θησαυρός.

Έτι δέομαι σου (Ποίηση Γιάννης Σκαρίμπας)

 

Κύριε, είμαι ένας άθεος! Και είμαι αδερφός

του χαρτοπαίχτη, του μπεκρή. Και σάρκα έχω και αίμα.

Κι όπως εχώρισες εσύ τα σκότη από το φως

έτσι χωρίζω κι αγαπώ-απ΄ το σωστό-το ψέμα.

 

Το κρίμα θέλω! Είν’ όμορφη η αμαρτία. Πολύ

εσύ με θέλησες αγνόν-δεν είμαι, οι άλλοι, οι άλλοι,

οι εκπεσμένοι, οι αμαρτωλοί. Οι μούργοι-κι είν’ πολλοί-

τι τάχα λεν; κι είναι αδερφοί. Τι ξέρουν; Κι είν ‘μεγάλοι.

 

Και είμαι, Κύριε, άθεος. Και το κακό αγαπώ.

Κι εμέ μ’ αρέσει η ζαβολιά, η γυναίκα του κοντά μου,

τόσο, που ακόμα το φονιά-ανάγκη να το πω;-

τον έχεις κάμει όμοιον μου κι οστό απ’ τα οστά μου.

 

Κι είμ’ άθεος! Καρδίας συ που ετάζεις και νεφρούς,

πρόσεχε: αγαπώ πολύ τα «πλήθη αμαρτιών μου».

Συ που νεφέλας ανιστάς και ξαναζείς νεκρούς,

-στ’ άνθισμα είμαι των παθών-τα αίσχη πλήθυνόν μου!…

 


Ευστράτιος Δημητρίου

(μεταφέρουμε αποσπάσματα από τη βιογραφία του στη wikipedia, άλλες δουλειές του θα βρείτε στο youtube εδώ)

 

Ο Ευστράτιος Δημητρίου ή Demetrio Stratos (Αλεξάνδρεια, 22 Απριλίου 1945 – Νέα Υόρκη, 13 Ιουνίου 1979) ήταν Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός, πολυοργανίστας και μουσικός ερευνητής, συνιδρυτής και τραγουδιστής του ιταλικού progressive rock, jazz fusion μουσικού συγκροτήματος AreA – International POPular Group, γνωστότερων ως Area ή AreA(Αρέα). Συνεχίστε την ανάγνωση


Ενάντια στη βιομηχανία του τουρισμού

πηγή: Αλογόμυγες

Εικόνες από τα «τουριστικά» Χανιά (και αλλού)… Ο τουρισμός είναι μια βαριά βιομηχανία που εκμεταλλεύεται όχι μόνο ανθρώπους – εργάτες, αλλά και τη γη, και τα άλλα ζώα που ζουν στον τουριστικό προορισμό.

 


✔ 400.000 εικόνες υψηλής ανάλυσης διαθέσιμες με άδεια κοινού κτήματος (CC0) από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης

το βρήκαμε εδώ: Ανοικτή Βιβλιοθήκη

Πηγή άρθρου: https://mycontent.ellak.gr // https://quartzy.qz.com

Πριν από ένα χρόνο, το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης ξεκίνησε ένα φιλόδοξο εγχείρημα για να δώσει σε όλους την ελεύθερη πρόσβαση σε εικόνες στη συλλογή του. Χρησιμοποιώντας  άδεια κοινού κτήματος Creative Commons (CC0), το τρίτο πιο δημοφιλές μουσείο τον κόσμο παρέχει τη δυνατότητα να κατεβάσετε αυτά έργα της συλλογής στην υψηλότερη δυνατή ανάλυση, χωρίς να απαιτείται συγκεκριμένη άδεια και χωρίς περιορισμό σχετικά με τη χρήση τους.

Οι χρήστες δεν χρειάζεται καν να ζητήσουν άδεια ούτε υποχρεούνται να αναφέρουν την πηγή. Οποιαδήποτε εικόνα στον ιστότοπο του μουσείου με ετικέτα με το “Public Domain 0″ είναι ελεύθερη για λήψη.  Και αυτή η ελευθερία είναι εξαιρετικά χρήσιμη σε καλλιτέχνες για remix, crafters, κατασκευαστές σουβενίρ, γραφίστες, μελετητές ή ακόμα και εκδότες βιβλίων που συχνά πρέπει να αγωνιστούν για τα δικαιώματα χρήσης μιας εικόνας – πολύ λιγότερο να αποκτήσουν έκδοση υψηλής ανάλυσης.

 

https://i2.wp.com/mycontent.ellak.gr/wp-content/uploads/sites/18/2018/03/screenshot-2018-03-12-01-09-37-e1520831519191.png?ssl=1

Υπήρχαν 375.000 εικόνες υψηλής ανάλυσης όταν ξεκίνησε η πρωτοβουλία Ανοικτής Πρόσβασης  του Μουσείου τον περασμένο Φεβρουάριο. Σήμερα ο αριθμός αυτός υπερβαίνει τις 400.000 – με περισσότερα στοιχεία να προστίθενται μέρα με την μέρα, στην ελεύθερη συλλογή. Για να έχουν την υψηλότερη δυνατή ανάλυση οι εικόνες που θα είναι διαθέσιμες με άδεια κοινού κτήματος, το Met ανέπτυξε τον εξοπλισμό φωτογραφίας του σε υψηλής ποιότητας κάμερες Hasselblad και ακόμη πειραματίζεται με την παραγωγή τρισδιάστατων εικόνων κάποιων τεχνουργημάτων χρησιμοποιώντας σαρωτές λέιζερ FARO. Στόχος του είναι να διαθέσει ολόκληρη τη συλλογή του – 1.5 εκατομμύρια αντικείμενα – στο κοινό κτήμα.

Επιπρόσθετα, το Met δημοσίευσε  τα βασικά στοιχεία για κάθε έργο που κυκλοφόρησε με τον τίτλο, τον δημιουργό, την ημερομηνία, το είδος, το μέσο και τις διαστάσεις που κωδικοποιήθηκαν με ακρίβεια και συντάχθηκαν σε ένα έγγραφο CSV στο Github.

Δείτε την συλλογή του Μουσείου εδώ