Category Archives: ΤΕΧΝΕΣ

Στίχοι σαν ποίηση: Κοριτσάκι – Ηλίας Βαμβακούσης

το βρήκαμε εδώ: Αξιοπρέπεια και Αντοχή

 

Κοριτσάκι  Ηλίας Βαμβακούσης
Στίχοι – Μουσική: Ηλίας Βαμβακούσης | Δίσκος: Κάποια μέρα (2013)

Σε είδα πρώτη φορά με ένα φόρεμα άσπρο
στην πλατεία να περνάς μπροστά απ’ όλους κι απ’ όλα.
Απ’ τις αφίσες που χτύπαγε ο αέρας το βράδυ
κι απ’ τα παιδιά που ζητούσαν έναν κόσμο σωστό.

Ίσως ήσουν γυναίκα, ίσως και να ’σουν η αύρα
που αφήνει στα δέντρα ένα θρόισμα αγνό.
Όμως σίγουρα ήσουν έρωτας και σημάδι
που δε σβήνει ο χρόνος ούτε ο δόλιος καιρός.

Σ’ είχα δει να περνάς μ’ ένα γέλιο παιδιού
απ’ τη μία τα ΜΑΤ απ’ την άλλη το «εμείς».
Και τα μάτια σου στάζαν και ζητούσανε κάτι
απ’ τον κόσμο που ζούσε με κεφάλι σκυφτό.

Μ’ ένα φόρεμα άσπρο χόρευες κοριτσάκι
και τριγύρω σου γλέντι, πέτρες και χημικά.
Κι εσύ άνοιγες δρόμο για όλα αυτά που δε φτάνει
το φτωχό μου κεφάλι να σκεφτεί καθαρά.

Άλλοι σ’ είπαν ειρήνη κι άλλοι σ’ είπαν πατρίδα
κι άλλοι σου βάλαν’ ταμπέλα  και μια στάμπα βαθιά.
Μα εγώ σε θέλω μονάχα με ένα φόρεμα άσπρο,
μία μικρή κοπελίτσα με ένα χέρι γροθιά.

Advertisements

Θάνος Ανεστόπουλος – Έτι δέομαι σου (Ποίηση Γιάννης Σκαρίμπας)

πηγή: Kostas Kavvadias από youtube

Ο Θάνος Ανεστόπουλος μελοποιεί εκπληκτικά το » Έτι δέομαι σου» του Γιάννη Σκαρίμπα. Ένας ακυκλοφόρητος θησαυρός.

Έτι δέομαι σου (Ποίηση Γιάννης Σκαρίμπας)

 

Κύριε, είμαι ένας άθεος! Και είμαι αδερφός

του χαρτοπαίχτη, του μπεκρή. Και σάρκα έχω και αίμα.

Κι όπως εχώρισες εσύ τα σκότη από το φως

έτσι χωρίζω κι αγαπώ-απ΄ το σωστό-το ψέμα.

 

Το κρίμα θέλω! Είν’ όμορφη η αμαρτία. Πολύ

εσύ με θέλησες αγνόν-δεν είμαι, οι άλλοι, οι άλλοι,

οι εκπεσμένοι, οι αμαρτωλοί. Οι μούργοι-κι είν’ πολλοί-

τι τάχα λεν; κι είναι αδερφοί. Τι ξέρουν; Κι είν ‘μεγάλοι.

 

Και είμαι, Κύριε, άθεος. Και το κακό αγαπώ.

Κι εμέ μ’ αρέσει η ζαβολιά, η γυναίκα του κοντά μου,

τόσο, που ακόμα το φονιά-ανάγκη να το πω;-

τον έχεις κάμει όμοιον μου κι οστό απ’ τα οστά μου.

 

Κι είμ’ άθεος! Καρδίας συ που ετάζεις και νεφρούς,

πρόσεχε: αγαπώ πολύ τα «πλήθη αμαρτιών μου».

Συ που νεφέλας ανιστάς και ξαναζείς νεκρούς,

-στ’ άνθισμα είμαι των παθών-τα αίσχη πλήθυνόν μου!…

 


Ευστράτιος Δημητρίου

(μεταφέρουμε αποσπάσματα από τη βιογραφία του στη wikipedia, άλλες δουλειές του θα βρείτε στο youtube εδώ)

 

Ο Ευστράτιος Δημητρίου ή Demetrio Stratos (Αλεξάνδρεια, 22 Απριλίου 1945 – Νέα Υόρκη, 13 Ιουνίου 1979) ήταν Έλληνας τραγουδιστής, συνθέτης, στιχουργός, πολυοργανίστας και μουσικός ερευνητής, συνιδρυτής και τραγουδιστής του ιταλικού progressive rock, jazz fusion μουσικού συγκροτήματος AreA – International POPular Group, γνωστότερων ως Area ή AreA(Αρέα). Συνεχίστε την ανάγνωση


Ενάντια στη βιομηχανία του τουρισμού

πηγή: Αλογόμυγες

Εικόνες από τα «τουριστικά» Χανιά (και αλλού)… Ο τουρισμός είναι μια βαριά βιομηχανία που εκμεταλλεύεται όχι μόνο ανθρώπους – εργάτες, αλλά και τη γη, και τα άλλα ζώα που ζουν στον τουριστικό προορισμό.

 


✔ 400.000 εικόνες υψηλής ανάλυσης διαθέσιμες με άδεια κοινού κτήματος (CC0) από το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης

το βρήκαμε εδώ: Ανοικτή Βιβλιοθήκη

Πηγή άρθρου: https://mycontent.ellak.gr // https://quartzy.qz.com

Πριν από ένα χρόνο, το Μητροπολιτικό Μουσείο Τέχνης της Νέας Υόρκης ξεκίνησε ένα φιλόδοξο εγχείρημα για να δώσει σε όλους την ελεύθερη πρόσβαση σε εικόνες στη συλλογή του. Χρησιμοποιώντας  άδεια κοινού κτήματος Creative Commons (CC0), το τρίτο πιο δημοφιλές μουσείο τον κόσμο παρέχει τη δυνατότητα να κατεβάσετε αυτά έργα της συλλογής στην υψηλότερη δυνατή ανάλυση, χωρίς να απαιτείται συγκεκριμένη άδεια και χωρίς περιορισμό σχετικά με τη χρήση τους.

Οι χρήστες δεν χρειάζεται καν να ζητήσουν άδεια ούτε υποχρεούνται να αναφέρουν την πηγή. Οποιαδήποτε εικόνα στον ιστότοπο του μουσείου με ετικέτα με το “Public Domain 0″ είναι ελεύθερη για λήψη.  Και αυτή η ελευθερία είναι εξαιρετικά χρήσιμη σε καλλιτέχνες για remix, crafters, κατασκευαστές σουβενίρ, γραφίστες, μελετητές ή ακόμα και εκδότες βιβλίων που συχνά πρέπει να αγωνιστούν για τα δικαιώματα χρήσης μιας εικόνας – πολύ λιγότερο να αποκτήσουν έκδοση υψηλής ανάλυσης.

 

https://i2.wp.com/mycontent.ellak.gr/wp-content/uploads/sites/18/2018/03/screenshot-2018-03-12-01-09-37-e1520831519191.png?ssl=1

Υπήρχαν 375.000 εικόνες υψηλής ανάλυσης όταν ξεκίνησε η πρωτοβουλία Ανοικτής Πρόσβασης  του Μουσείου τον περασμένο Φεβρουάριο. Σήμερα ο αριθμός αυτός υπερβαίνει τις 400.000 – με περισσότερα στοιχεία να προστίθενται μέρα με την μέρα, στην ελεύθερη συλλογή. Για να έχουν την υψηλότερη δυνατή ανάλυση οι εικόνες που θα είναι διαθέσιμες με άδεια κοινού κτήματος, το Met ανέπτυξε τον εξοπλισμό φωτογραφίας του σε υψηλής ποιότητας κάμερες Hasselblad και ακόμη πειραματίζεται με την παραγωγή τρισδιάστατων εικόνων κάποιων τεχνουργημάτων χρησιμοποιώντας σαρωτές λέιζερ FARO. Στόχος του είναι να διαθέσει ολόκληρη τη συλλογή του – 1.5 εκατομμύρια αντικείμενα – στο κοινό κτήμα.

Επιπρόσθετα, το Met δημοσίευσε  τα βασικά στοιχεία για κάθε έργο που κυκλοφόρησε με τον τίτλο, τον δημιουργό, την ημερομηνία, το είδος, το μέσο και τις διαστάσεις που κωδικοποιήθηκαν με ακρίβεια και συντάχθηκαν σε ένα έγγραφο CSV στο Github.

Δείτε την συλλογή του Μουσείου εδώ

 


Οι κούφιοι άνθρωποι – Τhe hollow men

πηγή: Βιντεοθήκη – Αυτομόρφωση

Μουσικό video από το Συνεργείο – Υπόγειες Κινηματογραφικές Παραγωγές, 2010.
Πάνω στο ομώνυμο ποίημα του T.S. Eliot.
Μουσική : Ωχρά Σπειροχαίτη.


Happiness (a film by Steve Cutts)

The story of a rodent’s unrelenting quest for happiness and fulfillment.

Directed and animated by Steve Cutts.

Music:

‘Habanera’ by Bizet

‘Morning Mood’ by Edvard Grieg

stevecutts.com
facebook.com/SteveCuttsArt
instagram.com/steve_cutts_official/
twitter.com/Steve_Cutts


Amazing Places on Our Planet

 

 


Ούτε Θεοί – Ούτε Αφέντες: Μια Ιστορία του Αναρχισμού [Ντοκιμαντέρ]

πηγή: Provo.gr

(επιλέξτε ελληνικά από το cc)

Το ντοκιμαντέρ “Ούτε θεοί – ούτε αφέντες, μια ιστορία του αναρχισμού” βασίζεται αποκλειστικά σε αρχειακά ντοκουμέντα και συνεντεύξεις με ιστορικούς και περιγράφει την αναρχική ιστορία ως ιστορία γεγονότων από τις απαρχές ως το B’ Παγκόσμιο Πόλεμο, χρησιμοποιώντας μόνο αυθεντικά πλάνα, όπως από τη μεξικάνικη επανάσταση και τον ισπανικό εμφύλιο πόλεμο, και παραστάσεις σύγχρονων αυθεντικών ντοκουμέντων. Το ντοκιμαντέρ δεν περιορίζεται στην Ευρώπη και τα συνήθως εξεταζόμενα θέματα αλλά λαμβάνει επίσης υπόψη του τις εξελίξεις σε όλο τον κόσμο.

1ο Μέρος “Η ορμή της καταστροφής (1840-1906):

1840 – Είμαι αναρχικός

1886 – Πρωτομαγιά

1892 – Προπαγάνδα με την πράξη

1906 – Άμεση Δράση


Συνεχίστε την ανάγνωση


HUMAN’s Musics – A film by Yann Arthus-Bertrand / Composed by Armand Amar

Συνεχίστε την ανάγνωση


Βερεστσάγκιν: Όταν τέχνη δε σημαίνει υποταγή (όπως γίνεται δυστυχώς στις μέρες μας)

(πηγη https://zerogeographic.wordpre ss.com/ )

τεύχος 22

Γράφει ο Παναγιώτης  Ξηρουχάκης
«Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής μας» Φράντς Κάφκα
Για αιώνες η ζωγραφική αποτελούσε τον πιο πιστό τρόπο απεικόνισης της πραγματικότητας.Οι άνθρωποι έβλεπαν μέχρι πρόσφατα στους πίνακες πολλά περισσότερα απ’ ότι βλέπουνε σήμερα. Δεν είναι τυχαίο ότι η εκκλησία χρησιμοποιούσε τους εκκλησιαστικούς πίνακες για να μορφώσει το (αγράμματο) ποίμνιο σε εκκλησιαστικά θέματα (πχ για τα πάθη του Χριστού). Οι φτωχοί άνθρωποι εκείνων των χρόνων δεν μπορούσαν να διαβάσουν και ο καλύτερος τρόπος για να μάθουν κάτι ήταν μέσα από εικόνες. Η εκκλησιαστική ζωγραφική έχει ονομαστεί και «η θεολογία των αγραμμάτων» και οι αγιογραφίες τα βιβλία του λαού.
Ένας άλλος ρόλος της ζωγραφικής ήταν η απεικόνιση των μαχών κατόπιν παραγγελίας του εκάστοτε βασιλιά για να «περιγράψει» στους υπηκόους του βασιλείου τα κατορθώματά του. Αυτοί οι ζωγράφοι έχουν ονομαστεί «πολεμικοί καλλιτέχνες». Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι τότε δεν υπήρχε ο κινηματογράφος, ούτε η φωτογραφία. Και η ζωγραφική ήταν ο μόνος τρόπος για την «αναπαράσταση» της πραγματικότητας.
Βέβαια αυτή η αναπαράσταση δεν ήταν ακριβής. Δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να καταλάβει κάποιος ότι η απεικόνιση των μαχών γινόταν προς όφελος του βασιλιά που είχε παραγγείλλει τον πίνακα…
Η ζωγραφική λοιπόν ήταν άλλο ένα όπλο στη φαρέτρα των εξουσιαστικών μηχανισμών. Ένα όπλο προπαγάνδας, όπως είναι σήμερα τα ΜΜΕ και σε μεγάλη έκταση και ο κινηματογράφος. Το 1874 λοιπόν διοργανώνεται στο υπουργείο εσωτερικών της τσαρικής Ρωσίας έκθεση ζωγραφικής με θέμα τον δεκαετή πόλεμο του τσάρου ενάντια στις τουρκμένικες φυλές του Τουρκεστάν, μιας μεγάλης σε έκταση περιοχή της κεντρικής Ασίας. Πιο συγκεκριμένα το Τουρκεστάν είναι ο γεωγραφικός χώρος που καλύπτει σχεδόν το σύνολο της Κεντρικής Ασίας και που συνορεύει με τη Σιβηρία στα βόρεια, το Θιβέτ, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και το Ιράν στα νότια, την έρημο Γκόμπι στα ανατολικά και τη Κασπία Θάλασσα στα δυτικά. Χωρίζεται σε δυτικό και ανατολικό Τουρκεστάν. Σήμερα μεγάλο μέρος του δυτικού τμήματός του ανήκει στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, ενώ το ανατολικό τμήμα ανήκει στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Όσο αφορά λοιπόν στο Δυτικό Τουρκεστάν το 1865 η Ρωσία κήρυξε πόλεμο στα διάφορα εμιράτα που κυριαρχούσαν εκεί. Περιττό να πούμε ότι αυτή η περιοχή παρουσιάζονταν τότε στη Ρωσία με τα πιο μελανά χρώματα: απολίτιστη και βάρβαρη.

Happiness

The story of a rodent’s unrelenting quest for happiness and fulfillment.

Directed and animated by Steve Cutts.

Music:

‘Habanera’ by Bizet

‘Morning Mood’ by Edvard Grieg


Όλα τα τραγούδια του Neil Young δωρεάν σε υψηλή ανάλυση στο ίντερνετ

πηγή: Info-war

neil young

Όσα τραγούδια έχει ηχογραφήσει στη καριέρα του ο Neil Young είναι πλέον διαθέσιμα δωρεάν για όσους θέλουν να τα ακούσουν δωρεάν (Streaming) σε υψηλή ανάλυση στην σελίδα του neilyoungarchives.com

Τα τραγούδια καλύπτουν μισό αιώνα δισκογραφικής δουλειάς και έχουν καταχωρηθεί με χρονολογική σειρά ενώ στο αρχείο υπάρχουν και δέκα ακυκλοφόρητα άλμπουμ καθώς και ταινίες.

Συνεχίστε την ανάγνωση


The Imitation Game

πηγή: Βιντεοθήκη – Αυτομόρφωση

https://pemptokyma.files.wordpress.com/2017/10/cfc8b-the2bimitation2bgame.jpg?w=659&h=940

The Imitation Game

Βασισμένη στο βιβλίο του Andrew Hodges “Alan Turing: The Enigma», η ταινία του Morten Tyldum, μας μεταφέρει στο Λονδίνο, την εποχή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά την οποία ο Alan Turing ζει στην αφάνεια, αλλά συλλαμβάνεται διότι έχει διαπράξει το έγκλημα, σύμφωνα με τη νομοθεσία της εποχής, να είναι ομοφυλόφιλος..
Κατά την ανάκριση, ο Turing θα αφηγηθεί και ο θεατής θα παρακολουθήσει σε flashback πως στρατολογήθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες της Μ. Βρετανίας, για να αποκρυπτογραφήσει τη συσκευή Enigma που είχαν κατασκευάσει οι Γερμανοί για να ανταλλάσουν κρυπτογραφημένα μηνύματα κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Ο Alan Turing (1912 – 1954) ήταν Βρετανός μαθηματικός, καθηγητής της λογικής και κρυπτογράφος. Θεωρείται «πατέρας της επιστήμης υπολογιστών», χάρη στη συνεισφορά του στο γνωστικό πεδίο της θεωρίας υπολογισμού, αλλά και της τεχνητής νοημοσύνης, χάρη στη λεγόμενη δοκιμή Τιούρινγκ την οποία πρότεινε το 1950, ώστε να διαπιστώνεται πειραματικά αν μία μηχανή έχει αυθεντικές γνωστικές ικανότητες και μπορεί να σκεφτεί.
Η μέθοδος με αυτή τη σειρά δοκιμών ονομάστηκε από τον ίδιο “Το Παιχνίδι της Μίμησης” που αποτελεί και τον τίτλο της ταινίας. Έτος κυκλοφορίας της ταινίας είναι το 2014.

Πολλοί κριτικοί κινηματογράφου επισημαίνουν ότι η ταινία συνθέτει ένα πλούσιο ψυχολογικό πορτρέτο γεμάτο ιστορικές και κοινωνικές αναφορές.
Όμως τα σημεία που εντοπίζεται παραχάραξη της ιστορίας από τους παραγωγούς με σκοπό τη δραματοποίηση της υπόθεσης είναι αρκετά και εμφανής.
Παρόλα αυτά η ζωή του συγκεκριμένου προσώπου έχει ενδιαφέρον κυρίως στο πως αντιμετωπίστηκε από το έθνος – κράτος το οποίο υπηρέτησε είτε συνειδητά είτε όχι.

Πατήστε εδω
ή
εδω
ή
εδω

ή
εδω

(Για να δουμε την ταινια:
1- παταμε Continue to file ή Proceed to video…,
2- κλεινουμε τις διαφημισεις που ανοιξε
3- παταμε στο κουμπι ‘play’ πάνω στην εικόνα
4- ξανακλείνουμε τις διαφημίσεις
5- ΜΗΝ πατήσετε πουθενά αλλού )


Μια ιστορία που συνεχίζεται

πηγή: ongoingstory (Μια ιστορία που συνεχίζεται)

OngoingStory:

μια εικονογραφημένη ιστορία για την μετανάστευση και την αλληλεγγύη //
an illustrated story about migration and solidarity //
une histoire illustrée pour la immigration et la solidarité

choose language

ελληνικά | العربية | english | farsi | français
italiano | castellano | deutsch

πρόλογος

Το κείμενο αυτού του μικρού βιβλίου γράφτηκε αυθόρμητα ένα μεσημέρι του Ιουλίου του 2016, τις ημέρες που τα Ματ εισέβαλλαν στις καταλήψεις στέγης Ορφανοτροφείου, Καρόλου Ντηλ και Νίκης στην Θεσσαλονίκη. Έκτοτε ίσως κάποια πράγματα να έχουνε αλλάξει. Τα κλειστά σύνορα όμως, ο στρατιωτικός έλεγχος της μετακίνησης, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι βίαιες επεμβάσεις κάθε είδους μπάτσων και φασιστών σε χώρους που διαμένουνε μετανάστριες-στες και οι προσπάθειες για την ηθική και φυσική εξόντωση τους γενικότερα, παραμένουν στην καθημερινή ατζέντα.
Το παρόν είναι μια κάπως διαφορετική προσπάθεια να αποτυπωθεί ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την «προσφυγική κρίση» ως κομμάτι της ολοένα αυξανόμενης έντασης των γεωπολιτικών και οικονομικών ανταγωνισμών σε παγκόσμιο και τοπικό επίπεδο και της κρατικής-καπιταλιστικής βαρβαρότητας όπως αυτή εκφράζεται τόσο στους πολέμους που μαίνονται στη Μέση Ανατολή και την Αφρική όσο και στην Ευρώπη της κρίσης, της Ευρώπης-Φρούριο.
Αναγνωρίζοντας εξαρχής στους αγώνες των μεταναστριών-στων για αξιοπρεπή διαβίωση και ελευθερία μετακίνησης κομμάτια από τους δικούς μας αγώνες ενάντια στην οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση, στα καθεστώτα «ασφάλειας» και τον φασισμό ήταν αυτονόητο να θελήσουμε να σταθούμε ισότιμα δίπλα σε όσους ανθρώπους προσπαθούν να εναντιωθούν σε αυτόν τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Στο συγκεκριμένο κείμενο μπορεί η γλώσσα να είναι παιδική, τα γεγονότα που περιγράφονται όμως παραμένουν πέρα για πέρα σκληρά και αληθινά. Δεν χρειάζονται περίπλοκες λέξεις για να περιγράφούν αυτά που είναι πλέον σε όλους κατανοητά. Ακόμα κι ένα μικρό παιδί μπορεί να αντιληφθεί κοιτάζοντας γύρω του το μέγεθος της καταστροφής που έχουνε υποστεί ολόκληροι πληθυσμοί με μοναδικό τρόπο διαφυγής τον δρόμο της μετανάστευσης.
Μπορεί σε μερικούς/ες κομμάτια από αυτό το παραμύθι να φανούν σαν ένας «εξωραϊσμός» των σχέσεων που έχουνε προκύψει μεταξύ των εμπλεκόμενων αλλά και του κινήματος της αλληλεγγύης εν γένει. Ο τρόπος που οι άνθρωποι συνυπάρχουν είναι σαφώς πιο περίπλοκος. Οι επιμέρους διαφοροποιήσεις, διαφωνίες και αντιφάσεις όμως είναι κι αυτές μέρος μιας πολύμορφης δράσης, αναπόφευκτο αλλά και επιθυμητό κομμάτι των κοινών μας αγώνων. Και αυτό ήταν που κρατήσαμε σε αυτήν την ιστορία, μια ιστορία που δεν ξεκίνησε πρόσφατα (όπως σχηματικά παρουσιάζεται στο κείμενο) και σίγουρα δεν θα τελειώσει τώρα κοντά. Εξάλλου ακόμα και στα πιο σκοτεινά παραμύθια αχνοφέγγει μια στάλα ελπίδας, αυτή που μας κρατάει ακόμα δυνατούς και μας παρακινεί να συνεχίσουμε.
Η έντυπη έκδοση του βιβλίου έχει γίνει σε πέντε γλώσσες: Αραβικά, Φαρσί, Ελληνικά, Αγγλικά και Γαλλικά. Σκοπός μας ήτανε να διαπλέξουμε τις γλώσσες με τον ίδιο τρόπο που θα θέλαμε να διαπλέκονται οι πολιτισμοί. Ο διαφορετικός όμως τρόπος με τον οποίο διαβάζονται τα Αραβικά και τα Φαρσί (ξεκινώντας την ανάγνωση από αυτό που οι Δυτικοί ονομάζουν οπισθόφυλλο) σε συνδυασμό με τους οικονομικούς περιορισμούς μας αναγκάσανε να τις διαχωρίσουμε. Στην ηλεκτρονική έκδοση μπορείτε να βρείτε επίσης το παραμύθι μεταφρασμένο σε περισσότερες γλώσσες.
‘Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στον Κώστα Μ. για την υπέροχη εικονογράφησή του που έδωσε ζωή σε αυτήν την μικρή ιστορία.

(προσθήκη από π.κ.) η συνέχεια του παραμυθιού εδώ


Enzo Martucci – Το καταραμενο τραγουδι

πηγή: Ragnarok

Αχ! Γιατί να μη γεννηθώ σε ένα πειρατικό πλοίο, χαμένο στον ατελείωτο ωκεανό ανάμεσα σε τραχείς, γενναίους άνδρες που επιβιβάστηκαν με μανία, τραγουδώντας το άγριο τραγούδι της καταστροφής και του θανάτου; Γιατί να μη γεννηθώ στα αχανή λιβάδια της Νότιας Αμερικής, ανάμεσα σε ελεύθερους, άγριους γκαούτσος που δαμάζουν το φλογερό κόλτ με το “λάσο” και επιτίθενται άφοβα στον τρομερό ιαγουάρο… Γιατί; Γιατί; Τα παιδιά της νύχτας, τα αδέρφια μου, ασυμβίβαστα με κάθε νόμο και έλεγχο, θα με είχαν προσεταιριστεί. Αυτοί οι άνθρωποι, πνεύματα που διψούν για την ελευθερία και το άπειρο, θα ήξεραν πως να διαβάσουν το μεγάλο βιβλίο του μυαλού μου, ένα απόλυτα υπέροχο ποίημα πόνου και σύγκρουσης, υψηλών ιδανικών και αδύνατων ονείρων. Η διανοητική μου κληρονομιά θα ήταν ο άθικτος θησαυρός τους και στην καθάρια πηγή της σατανικής υπερηφάνειας μου και της αιώνιας εξέγερσης μου, θα οχύρωναν τη δύναμη τους, την ήδη βίαια τρανταγμένη από χίλιους τυφώνες. Αντίθετα, γεννήθηκα θανάσιμα ανάμεσα σε ένα εμετικό κοπάδι σκλάβων, που σέρνεται στη, γεμάτη γλίτσα, λάσπη όπου το κυβερνών ψέμα και η υποκρισία αντικαθιστούν το φιλί της αδελφοσύνης με τη δειλία. Γεννήθηκα στην πολιτισμένη κοινωνία και ο παπάς, ο δικαστής, ο ηθικιστής και ο μπάτσος προσπάθησαν να με γονατίσουν φορώντας μου αλυσίδες και να μεταμορφώσουν, τον ξέχειλο από ενέργεια και ζωτικότητα, οργανισμό μου σε μία ασυνείδητη και αυτόματη μηχανή για την οποί η μόνη λέξη που υπήρχε ήταν: Να υπακούς. Και όταν αντιστάθηκα με βίαια ανίκητη δύναμη και φώναξα άγρια το “όχι” μου, το ηλίθιο κοπάδι, πλατσουρίζοντας στη βρωμερή γλίτσα, εκτόξευσε τις κενές προσβολές του. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ο ΛΟΓΟΣ ΤΩΝ «ΤΡΕΛΩΝ» | ενάντια στον λόγο των «λογικών»… η ταινία

πηγή: Κατάληψη «Παπουτσάδικο»

(please click here for english)

Μια ταινία που δημιουργήθηκε από την πολιτική συνέλευση της κατάληψης Παπουτσάδικο και προβλήθηκε σε εκδήλωση που έγινε στις 9 Ιούνη 2016 στην κεντρική πλατεία του Χαϊδαρίου (πλατεία Ηρώων). Παρακάτω μπορείς να την δεις online ή να την κατεβάσεις…

Λίγα λόγια για την «πορεία» της ταινίας όλο αυτό το διάστημα
…………………………………………………………………………………………
Η ταινία προβλήθηκε πρώτη φορά τον Ιούνη του 2016 στην κεντρική πλατεία του Χαϊδαρίου, 200 μέτρα από το ΨΝΑ Δρομοκαΐτειο. Έκτοτε, έχει προβληθεί σε εκδηλώσεις σε αρκετούς αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις, μετά από συνεννόηση των συλλογικοτήτων με την συνέλευσή μας. Όλο αυτό το διάστημα μας δόθηκε η ευκαιρία να συναντηθούμε και με άλλες αυτοοργανωμένες συλλογικότητες, να βρούμε κοινούς τόπους και χρόνους με τα ίδια τα άτομα με ψυχιατρική εμπειρία, να συζητήσουμε και να αναλύσουμε τα ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται η ταινία, τα ζητήματα που δεν καταπιάνεται, τα ζητήματα που μας αφορούν. Για τους λόγους αυτούς κάναμε εξαρχής την επιλογή να μην δημοσιεύσουμε αμέσως την ταινία, αλλά να δώσουμε στους εαυτούς μας αυτόν τον χρόνο. Η ταινία πλέον είναι ελεύθερα προσβάσιμη στο διαδίκτυο, κάτι που όμως δεν σημαίνει ότι αυτός ο «προηγούμενος» κύκλος συναντήσεων και συζητήσεων έχει κλείσει. Θέλουμε η ταινία να εξακολουθήσει να αποτελεί αφορμή για κοινούς τόπους και χρόνους, αλλά ταυτόχρονα θέλουμε να συμβεί αυτό και για όσους/ες επιλέξουν να τους δημιουργήσουν χωρίς εμάς. Συνεχίστε την ανάγνωση


Τζον κερνάει, Τζον πίνει. Αρκετά, από τον Γιάννη Κατσιλάμπρο

πηγή: ioanniskatsilabros.gr

Το χρονικό και η ανάγκη διακοπής μίας συνεχιζόμενης παγκόσμιας εκμετάλλευσης

Αγαπητέ κύριε Τζον,

είμαι εκείνος ο φτωχός, που αποκαλείς ανιψιό σου, από την Ελλάδα,

εκείνος που τείνει να γίνει γραφικός, κάθε φορά που σου θυμίζει ότι δεν είναι ανιψιός, αλλά προπάππους σου.

Την επιστολή αυτή, αν και την απευθύνω σε εσένα, στην πραγματικότητα, την έγραψα για εμένα.  Είμαι απολύτως βέβαιος ότι τόσο εσύ, όσο και οι υπόλοιποι βολεμένοι και κοινωνικά απολίτιστοι συμπατριώτες σου αποκλείεται να ασχοληθούν, πόσο μάλλον να την καταλάβουν.  Κι εδώ υπάρχει μία προφανής εξήγηση.  Δεν επιθυμούν να ασχοληθούν και να καταλάβουν γιατί δεν τους συμφέρει.

Όμως, ταυτόχρονα, είμαι και απολύτως βέβαιος ότι και αρκετοί από τους δικούς μου συμπατριώτες αποκλείεται να ασχοληθούν, πόσο μάλλον να καταλάβουν.  Κι εδώ δεν υπάρχει προφανής εξήγηση.  Είναι παράλογο να μην επιθυμείς καταρχήν να ακούσεις και να κατανοήσεις την εκμετάλλευση που δέχεσαι.  Η μη προφανής, αλλά δυστυχώς παραδεκτή από την ανθρώπινη ψυχολογία εξήγηση βασίζεται στο φόβο της συνειδητοποίησης και ομολογίας μιας εκμετάλλευσης που όλοι λίγο-πολύ έχουμε διαισθανθεί.  Τον φόβο μιας συνειδητοποίησης που θα απαιτήσει αλλαγή νοοτροπίας και τελικά ανάληψη προσωπικής ευθύνης.  Και γιατί να φοβόμαστε να αναλάβουμε την προσωπική ευθύνη;

Συνεχίστε την ανάγνωση


12 ντοκιμαντέρ για τη σύγκρουση Ισραήλ – Παλαιστίνης

πηγή: Infowar

Λίγα ζητήματα είναι τόσο «αμφιλεγόμενα» ή παρερμηνευμένα όσο η σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης.

Η αλήθεια βρίσκεται συνήθως πάντα μπροστά στα μάτια μας αλλά ένα γιγαντιαίος μηχανισμός προπαγάνδας, με έδρα συνήθως το Ισραήλ και τις ΗΠΑ θέλουν να ξεχάσουμε ποιος είναι ο κατακτητής και ποιος ο κατακτημένος, ποιος ο έποικος και ποιος ο εκτοπισμένος.

Με τόση παραπληροφόρηση και μεροληψία στα ΜΜΕ η πιο έγκυρη πληροφόρηση γύρω από το θέμα είναι απαραίτητη για να αρχίσει ένας διαφορετικός διάλογος.

Σήμερα παρουσιάζουμε στα ελληνικά μια λίστα με ντοκιμαντέρ, που είχε συντάξει η ιστοσελίδα Film for Action για το σκοπό αυτό: Συνεχίστε την ανάγνωση


Δεν είναι δικτατορία, μάτια μου

πηγή: Γελωτοποιός

(σχόλιο από π.κ.: παλιό κείμενο και αφοπλιστικά επίκαιρο)

Ξέχνα τον Κάφκα. Ο Γιόζεφ Κ. είσαι εσύ κι η Δίκη σου έχει ξεκινήσει.

Θα ‘ρθουμε απ’ το σπίτι σου να σε πάρουμε, χωρίς καν να σου απαγγείλουμε κατηγορίες. Δεν τις χρειάζεσαι.

Είσαι ένοχος, το ‘παν στις ειδήσεις, είσαι ένοχος, το ‘γραψαν οι εφημερίδες, είσαι ένοχος, το διέταξε ο πρωθυπουργός, είσαι ένοχος, το λέει η ΕΥΠ, είσαι ένοχος, το ξέρει η αστυνομία κι η γειτόνισσα.

Είσαι ένοχος, και το ξέρουμε καλά αυτό, γιατί παρακολουθούσαμε τα τηλεφωνήματα σου, διαβάζαμε τα σχόλια σου και καταχωρούσαμε τις αναρτήσεις σου.

Είσαι ένοχος και καλύτερα να ετοιμαστείς. Να βγάλεις τις πιτζάμες σου, να φιλήσεις τα παιδιά σου και πρόσεχε να τα κρατήσεις όσο περισσότερο μπορείς στην αγκαλιά σου, γιατί όταν τα ξαναδείς, όταν θα μπορέσεις να τα αγκαλιάσεις ξανά, θα έχουν περάσει πολλά χρόνια. Συνεχίστε την ανάγνωση