Category Archives: ΚΕΙΜΕΝΑ

Η Οικονομία της Ελευθερίας

πηγή: Provo

Η Οικονομία της Ελευθερίας

Η κατάρρευση των δικτατοριών του κρατικού καπιταλισμού στην Ανατολική Ευρώπη και την πρώην Σοβιετική Ένωση έδειξε ότι κάθε προσπάθεια συνδυασμού της ιδέας μιας δίκαιης κοινωνίας με τη διατήρηση του κράτους και τις σχέσεις χρημάτων-αγαθών (αγοράς) είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Ο αναρχικός κομμουνισμός πρόβλεψε από την αρχή πως οι μαρξιστικές ουτοπίες θα έφταναν ακριβώς σε αυτό το τέλος. Δεν έχει κηλιδωθεί από την εμπειρία της σοσιαλδημοκρατίας και του «κομμουνισμού» του κομματικού κράτους, και επομένως δεν χρειάζεται να «συμπληρωθεί» με δάνεια από αυτά τα δόγματα τα οποία υπέστησαν πλήρη κατάρρευση.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Αυτοκόλλητα #1

πηγή: ΑΝΩ ΘΡΩΣΚΩ

Αυτοκόλλητα της συλλογικότητας που κολλιούνται στις γειτονιές και τους δρόμους της Θεσσαλονίκης ως μια ακόμη προσπάθεια διάδοσης των αναρχικών απελευθερωτικών ιδεών και προταγμάτων.

https://anwthrwskw.espivblogs.net/files/2020/01/1578236535261.jpeg
Συνεχίστε την ανάγνωση

2050: Μέλλον για όλους. Μια ρεαλιστική ευτοπία! 12 θέσεις για τη μετάβαση στη μετα-καπιταλιστική κοινωνία του έτους 2050

πηγή: Τοπικοποίηση

φώτο από εδώ

Με την κλιματική καταστροφή που είναι ήδη εδώ, το διευρυνόμενο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών, και την άνοδο της δεξιάς παντού σχεδόν, φαίνεται δύσκολο να φανταστεί κανείς έναν καλύτερο κόσμο. Αλλά πώς μπορεί η κοινωνία να αντιμετωπίσει αυτές τις προκλήσεις όταν δεν έχει όραμα και είναι αποθαρρυμένη και παραιτημένη, χωρίς το φαντασιακό της αναγέννησής της, μέσα έστω και από τις ήδη υπάρχουσες προειδοποιητικές καταστροφές; Αυτό δεν είναι η αποστολή κάποιων-έστω προς το παρόν λίγων αιθεροβάμονων- να φαντασιωθούν ένα αισιόδοξο και ελκυστικόμέλλον, σαν διεξοδο στην σημερινή δυστοπία;Και να το προτείνουν μάλιστα στους υπόλοιπους πολλούς, από τώρα κιόλας, μήπως και τους εμπνεύσουν και τους συνεπάρουν στο δρόμο για μια ρεαλιστική υλοποίησή του; Αυτό δεν είναι το μεγάλο στοίχημα που θα χρειασθεί με επιμονή και υπομονή και σε κάθε τόπο και χρόνο να καλέσουν τους σημερινούς «απο κάτω» να το παίξουν με όρους κοινωνίας;

Συνεχίστε την ανάγνωση

Iain McKay: Μια Αναρχική Κριτική στον «Αναρχο»-καπιταλισμό

πηγή: geniusloci2017

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα Anarchist Writers. Ο Iain McKay είναι αναρχικός, συγγραφέας και μέλος της συντακτικής ομάδας του Anarchist FAQ. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

Ένα από τα πιο παράξενα πράγματα που οι περισσότεροι αναρχικοί συναντούν όταν «μπαίνουν» στο διαδίκτυο είναι η ύπαρξη των αυτοαποκαλούμενων καπιταλιστών «αναρχικών». Εντοπιζόμενη κυρίως στη Βόρεια Αμερική, η ιδεολογία αυτή ισχυρίζεται πως είναι αναρχική, ενώ την ίδια στιγμή, υποστηρίζει με πάθος τον καπιταλισμό της ελεύθερης αγοράς.

Για σχεδόν όλους τους αναρχικούς, αυτό μοιάζει ως το απόλυτο οξύμωρο. Ο αναρχισμός σχετίζονταν πάντοτε με το αριστερό φάσμα, το σοσιαλισμό. Ενώ είναι αντίθετος σε κάθε μορφή κρατικού σοσιαλισμού, οι αναρχικοί πάντοτε εμφανίζονταν ως αντικαπιταλιστές, ως σοσιαλιστές. Τόσο ο Tucker όσο και ο Kropotkin θεωρούσαν τους εαυτούς τους σοσιαλιστές, όπως και ο Bakunin και ο Proudhon. Αν και διαφωνούσαν για πολλά ζητήματα (όπως πως είναι καλύτερος τρόπος για το τερματισμό της καπιταλιστικής εκμετάλλευσης), όλες οι σχολές του αναρχισμού μοιράζονται μια κοινή αντίθεση στο κέρδος, το τόκο και το ενοίκιο και μια κοινή ρίζα στην κριτική του Proudhon πάνω στην ιδιωτική ιδιοκτησία.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Χριστούγεννα στη φυλακή Ήλιος και Βροχή

(Πηγή: https://ioanniskatsilabros.gr/) 12ος/2010

A Christmas wreath hangs on the gate of a dorm for foreign prisoners in a prison in Qingpu County of Shanghai, east China Friday, Dec. 24, 2004. A Christmas party was held for the foreign prisoners here on Friday. (AP Photo/Xinhua, Chen Fei)

Πώς να αισθάνεται άραγε ένας κρατούμενος όταν πλησιάζει κάποια γιορτή;

… όταν βλέπει να γεμίζουν λίγο – λίγο γιορτινά λαμπάκια οι γύρω πολυκατοικίες; (κάτι που κάποτε συνέβαινε και στο δικό του σπίτι, μα σήμερα όχι).

… όταν βλέπει στην τηλεόραση, στο ραδιόφωνο και στις εφημερίδες μια ολόκληρη κοινωνία να γιορτάζει;

(μια κοινωνία στην οποία άνηκε κάποτε, μα σήμερα όχι…

ούτε και στις χαρές της…

ούτε καν στις λύπες της…)

… όταν το κάθε έθιμο αποτελεί τώρα πια αφορμή μονάχα για στενοχώρια;

Πώς να αισθάνεται ο κρατούμενος όταν, μαζί με τις γιορτές, βλέπει να τον ζυγώνει παντοδύναμος και ο πόνος;

Συνεχίστε την ανάγνωση

Πλάνητες του πνεύματος

πηγή: Provo

Πλάνητες του πνεύματος

«Κάτω από το όνομα “πλάνητες”», έλεγε ο Στίρνερ, «θα μπορούσε κανείς να εντάξει όλους εκείνους που φαίνονται στον καλό αστό ύποπτοι, εχθρικοί και επικίνδυνοι· κάθε περιθωριακός, κάθε διαφορετικός τρόπος ζωής δυσαρεστεί την μπουρζουαζία· και υπάρχουν κι οι πλάνητες του πνεύματος, οι οποίοι αισθάνονται να ασφυκτιούν κάτω από τη στέγη που κληρονόμησαν από τους πατεράδες τους, και πάνε να ψάξουν πιο μακριά για να βρουν περισσότερο χώρο και φως. Αντί ν’ αράζουν στο οικογενειακό σπήλαιο αναδεύοντας τη στάχτη του μετρημένου τρόπου σκέψης, αντί να δέχονται ως απαράβατη αλήθεια καθετί που πρόσφερε παρηγοριά και εφησυχασμό σε χιλιάδες γενιές, εκείνοι υπερπηδούν όλα τα σύνορα της παράδοσης και κυκλοφορούν εδώ κι εκεί εφοδιασμένοι με την αυθάδη κριτική τους και την αχαλίνωτη μανία τους για αμφισβήτηση. Αυτοί οι εκκεντρικοί πλάνητες αποτελούν την τάξη των άστατων, των ανήσυχων, των ευμετάβλητων, δηλαδή των προλετάριων- και ονομάζονται -όταν εκδηλώνουν την ασταθή φύση τους- απείθαρχοι, θερμοκέφαλοι, φανατικοί…».

Συνεχίστε την ανάγνωση

Herman Salton: Ο Μικρός Πρίγκηπας, Φυλή και οι Πέντε Πλανήτες του Ρατσισμού

πηγή: geniusloci2017

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Journal of Politics and Law Vol. 6, No. Ο Herman Salton είναι καθηγητής στο τμήμα διεθνών σπουδών του πανεπιστημίου ICU του Τόκιο και συγγραφέας. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

Εισαγωγή: Μαθαίνοντας από τα παιδιά

«Έχω σοβαρούς λόγους να πιστεύω πως ο πλανήτης από τον οποίο ήρθε ο Μικρός Πρίγκηπας είναι ο αστεροειδής γνωστός με το όνομα Β-612. Ο αστεροειδής έχει παρατηρηθεί μέσω τηλεσκοπίου μόνο μια φορά. Αυτό έγινε από έναν Τούρκο αστρονόμο, το 1909. Μόλις έκανε την ανακάλυψη του, ο αστρονόμος την παρουσίασε στο Διεθνές Αστρονομικό Συνέδριο, με μεγάλη επισημότητα. Αλλά ήταν με τούρκικη ενδυμασία, και κανένας δεν πίστεψε όσα είπε. Ευτυχώς ωστόσο… ένας Τούρκος δικτάτορας έκανε ένα νόμο, που με την ποινή του θανάτου, οι υπήκοοί του έπρεπε να αλλάξουν σε ευρωπαϊκή ενδυμασία. Έτσι το 1920, ο αστρονόμος έκανε την παρουσίαση του ξανά, ντυμένος με εντυπωσιακό στυλ και κομψότητα. Και αυτή τη φορά όλοι πείστηκαν και δέχτηκαν την έκθεση του. Οι μεγάλοι είναι έτσι. Δεν πρέπει να τους κρατά κακία για αυτό. Τα παιδιά πρέπει να δείχνουν πάντοτε μεγάλη μακροθυμία προς τους μεγάλους ανθρώπους» Saint-Exupéry

Συνεχίστε την ανάγνωση

Μαύρη Παρασκευή ξέξασπρη Εσύ και Ελεύθερος, σε πείσμα των εμπόρων

(του Γιάννη Κατσιλάμπρου. Πηγή: https://ioanniskatsilabros.gr/)

Απεικόνιση του Μύθου του Σπηλαίου

Πρωταγωνιστής και επίδοξο θύμα

σε παιχνίδι εμποροηλεκτρονικό.

Δέχομαι επίθεση.

Οδηγώ και ρίχνονται  πάνω μου σα φλόγες.

Διέρχομαι μέσα από υπερμεγέθεις και φωταγωγημένες εμπορικές ταμπέλες. Παρενοχλούν και απαιτούν την προσοχή μου.

Στρέφω το βλέμμα αλλού.

Μα είναι και εκεί.

Είναι πλέον παντού…

Χάνω μια ζωή.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Νέο κύμα εξεγέρσεων σε όλο τον κόσμο

πηγή: Ξεκίνημα

Άρθρο της Σύνταξης από το νέο τεύχος του «Ξ», 502, 1 – 15 Νοέμβρη

Τη στιγμή που γράφεται αυτό το κείμενο (31/10) μια σειρά από εξεγέρσεις και κοινωνικές εκρήξεις βρίσκονται σε εξέλιξη σε όλο τον κόσμο. Χιλή, Λίβανος, Ιράκ, Χονγκ Κονγκ, Καταλονία, Εκουαδόρ, Αϊτή και Ινδονησία είναι μόνο τα πιο γνωστά παραδείγματα, αλλά ο κατάλογος δεν τελειώνει εκεί και διαρκώς διευρύνεται.

Στην πραγματικότητα είμαστε μπροστά σε ένα νέο κύμα εξεγέρσεων σε παγκόσμιο επίπεδο, με εκατομμύρια ανθρώπους να έχουν βγει στους δρόμους. Σύμφωνα με μελέτες του πανεπιστημίου Vrije του Άμστερνταμ «τα στοιχεία δείχνουν πως ο αριθμός των διαμαρτυριών αυξάνεται και φτάνει τα επίπεδα της δεκαετίας του ’60, και είναι αυτή τη στιγμή ο μεγαλύτερος από το 2009». Στην πραγματικότητα, ζούμε το μεγαλύτερο κύμα διεθνών κινημάτων και εξεγέρσεων από την προηγούμενη φάση της περιόδου 2008-2011, που περιλάμβανε την «Αραβική άνοιξη» (με κυριότερες εξεγέρσεις στην Αίγυπτο και την Τυνησία) και τα κινήματα των «πλατειών» (Ισπανία, Ελλάδα, Τουρκία, το κίνημα Occupy στις ΗΠΑ, κα).

Συνεχίστε την ανάγνωση

bell hooks: Κατανοώντας την Πατριαρχία

πηγή: geniusloci2017

Κείμενο που είναι παρμένο από το βιβλίο The Will To Change (Atria Books, 2004). Η bell hooks (Gloria Jean Watkins) είναι συγγραφέας, ακαδημαϊκός, φεμινίστρια και κοινωνική ακτιβίστρια. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

Η πατριαρχία είναι η πιο απειλητική κοινωνική νόσος που επιτίθεται στο ανδρικό σώμα και πνεύμα στην κοινωνία μας. Ωστόσο οι περισσότεροι άνδρες δεν χρησιμοποιούν την λέξη «πατριαρχία» στην καθημερινότητα τους. Οι περισσότεροι άνδρες δεν σκέφτονται ποτέ για την πατριαρχία – τι σημαίνει, πως δημιουργείται και διατηρείται. Πολλοί άνδρες στη χώρα μας δεν μπορούν να συλλαβίσουν ή να προφέρουν σωστά την λέξη αυτή. Η λέξη «πατριαρχία» απλά δεν είναι μέρος της κανονικής καθημερινής σκέψης και ομιλίας. Οι άνδρες που έχουν ακούσει και ξέρουν την λέξη την συσχετίζουν με την απελευθέρωση των γυναικών, με τον φεμινισμό, και έτσι την θεωρούν άσχετη με τις δικές τους εμπειρίες. Ανεβαίνω στο βήμα διαλέξεων μιλώντας για την πατριαρχία για περισσότερο από τριάντα χρόνια. Είναι μια λέξη που χρησιμοποιώ καθημερινά, και άνδρες που με ακούν να την χρησιμοποιώ με ρωτάνε συχνά τι εννοώ με αυτή.

Συνεχίστε την ανάγνωση

«Οι «αλλόθροοι» άνθρωποι…»: Ο Όμηρος διδάσκει στην πεζογέφυρα της Φρανκφούρτης | Του Ηλία Γιαννακόπουλου 17/10/19 16:01

πηγή: ΙΔΕΟπολις

iliasgiannakopoulos.blogspot.com

το βρήκαμε εδώ: Εναλλακτικός

«Πλέων επί οινόπα πόντον επ΄ αλλοθρόους ανθρώπους» (Ομήρου Οδύσσεια, Α, 183-84)

Ο Σεφέρης απογοητευμένος από την Ελλάδα της εποχής του είχε αποτυπώσει αυτό το συναίσθημα με τον εμβληματικό στίχο «Όπου και να ταξιδέψω η Ελλάδα με πληγώνει».

Ωστόσο, υπάρχουν στιγμές που ο Έλληνας μπορεί να αισθάνεται υπερήφανος όταν βρεθεί σε ξένες χώρες και αντικρύσει όχι μόνο στους χώρους των πανεπιστημίων αλλά και σε άλλους ελληνικές επιγραφές που κοσμούν με τη σκέψη τους τον περιβάλλοντα χώρο. Ταυτόχρονα, όμως, αυτές οι επιγραφές μάς υπενθυμίζουν το χρέος μας προς την παράδοση και ιδιαίτερα την ανάγκη μιας βαθιάς γνώσης του αρχαίου Ελληνικού Πνεύματος. Μία αρχαιομάθεια όχι στο όνομα της ανάδειξης της μοναδικότητας του ελληνικού πνεύματος αλλά της οικουμενικότητάς του. 

Συνεχίστε την ανάγνωση

Gilles Deleuze: Υστερόγραφο Πάνω στις Κοινωνίες του Ελέγχου

πηγή: geniusloci2017 null { }

Ιστορία

Ο Foucault τοποθέτησε τις πειθαρχικές κοινωνίες στον 18ο και στον 19ο αιώνα· έφτασαν στο απόγειο τους στις αρχές του 20ου. Σήμαναν την αρχή της οργάνωσης απέραντων οριοθετημένων χώρων. Το άτομο δεν παύει ποτέ να περνά από το ένα κλειστό περιβάλλον στο άλλο, με το καθένα να έχει τους δικούς του νόμους: πρώτα, η οικογένεια· έπειτα το σχολείο («δεν είσαι πια μέσα στην οικογένεια σου»)· μετά ο στρατώνας («δεν είσαι πια στο σχολείο»)· μετά το εργοστάσιο· από καιρό σε καιρό στο νοσοκομείο· πιθανώς στη φυλακή, η κύρια εκδοχή του οριοθετημένου περιβάλλοντος. Είναι η φυλακή που χρησιμεύει ως το αναλογικό μοντέλο: στο θέαμα μερικών εργατών, η ηρωίδα του Europa ’51 του Rossellini θα έλεγε, «Νόμιζα πως έβλεπα κατάδικους».

Συνεχίστε την ανάγνωση

STOP (Θεατρική παράσταση για πέντε ρόλους)

πηγή: https://ioanniskatsilabros.gr/

Οι κρατούμενοι γνωρίζουν σε ποιες περιστάσεις και με ποια πρόσωπα "επιτρέπεται" να μιλήσουν την αργκό, υπό τους άτυπους νόμους επικοινωνίας. Φωτο: Eurokinissi
http://φωτο από: lifo.gr

του Γιάννη Κατσιλάμπρου

Πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Οιωνεί ΚρατούμενοςΤεύχος: Δεκέμβριος 2013 – Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2014

Σκηνικό: ένα κελί φυλακής, δύο διπλά κρεβάτια σε γωνία, πλαστικό τραπέζι.

Ρόλοι: Νίκος (παραβάτης Κ.Ο.Κ.)

Κώστας (έμπορος ναρκωτικών)

Χρήστος (προφυλακισμένος για βιασμό)

Πέτρος (ανθρωποκτόνος)

Φώτης (χρήστης ναρκωτικών)

Συνεχίστε την ανάγνωση

Alex Amend: Πρώτα ως Τραγωδία, Μετά ως Φασισμός

πηγή: geniusloci2017 null { }

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του περιοδικού The Baffler. Ο Alex Amend είναι συγγραφέας και πρώην ερευνητής σε θέματα ριζοσπαστικής δεξιάς και είναι υπεύθυνος επικοινωνίας της περιβαλλοντικής οργάνωσης Sierra Club. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

Την άνοιξη που μας πέρασε, η ακροδεξιά νατιβιστική τριμηνιαία επιθεώρηση The Social Contract αφιέρωσε ένα τεύχος στην κληρονομιά του Garrett Hardin, του αμφιλεγόμενου οικολόγου και συγγραφέα, ευρύτερα γνωστού για το δοκίμιο του Η Τραγωδία των Κοινών, δημοσιευμένο στο περιοδικό Science το 1968. Μαζί με αναδημοσιεύσεις μιας παλιάς συνέντευξης του Hardin και νέα εγκωμιαστικά κείμενα από πρόσωπα όπως ο πρώην κυβερνήτης του Κολοράντο Richard D. Lamm περιείχαν πιο συνηθισμένο υλικό για την εφημερίδα, περιλαμβάνοντας άρθρα με τίτλο The Madness Of Illegal Allien Violence και Open–Borders «Journalist» Attacks Warren Buffet.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Η σημασία της αυτοθέσμισης στο ελευθεριακό κίνημα

πηγή: Βαβυλωνία

Yavor Tarinski

«Όλοι οι πολιτικοί θεσμοί αποτελούν εκδηλώσεις και υλοποιήσεις της εξουσίας· απολιθώνονται και αποσυντίθονται μόλις η ζώσα δύναμη των ανθρώπων σταματά να τους συγκρατεί»
Χάνα Άρεντ[1]

Σήμερα ακούμε διαρκώς ότι το δυτικό πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε βαθιά κρίση, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζονται διάφοροι τρόποι επίλυσης του φαινομένου αυτού: από εκκλήσεις για ευρύτερες και βαθύτερες διεθνείς συμμαχίες έως την επιστροφή στο έθνος-κράτος. Ένα πράγμα όμως φαίνεται να ισχύει για τα περισσότερα καθεστώτα, ανεξάρτητα από τον ιδεολογικό τους μανδύα: η χρεοκοπία των πολιτικών τους θεμελίων, δηλαδή της ολιγαρχικής τους δομής.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Dan Georgakas: Τρεις Αναρχικές Εξεγέρσεις στον Κινηματογράφο

πηγή: geniusloci2017 { } null

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Fifth Estate #386. Ο Dan Georgakas είναι ποιητής, αναρχικός ακτιβιστής και έχει καταγράψει σε βιβλία και ντοκιμαντέρ την ιστορία των κοινωνικών αγώνων του Ντιτρόιτ στις δεκαετίες του 1960 και 1970. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

Εκατοντάδες κινηματογραφικές ταινίες ασχολούνται με αναρχικά θέματα με κάποιο τρόπο, όμως μόνο ένας μικρός αριθμός από αυτές ασχολείται με την αναρχική διακυβέρνηση. Τρεις από τις πιο ενδιαφέρουσες είναι, Ο Μεγαλέξανδρος (Ελλάδα, 1980), Viva Zapata! (Ηνωμένες Πολιτείες, 1952), και La Patagonia Rebelde (Επανάσταση στην Παταγονία, Αργεντινή, 1974).

Οι ταινίες προσφέρουν περίπλοκα ψυχολογικά πορτραίτα τοποθετημένα σε εντυπωσιακά φυσικά και πολιτικά τοπία. Η κάθε μια έχει μια ενδιαφέρουσα καθαρή κινηματογραφική διάσταση. Για το σκοπό αυτής της σύνοψης, θα εστιάσω μόνο στις πτυχές κάθε ταινίας που δείχνουν αναρχικούς σε επαναστατικές καταστάσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Murray Bookchin: Οι Μορφές της Ελευθερίας

πηγή: geniusloci2017 { } null

Απόσπασμα από το ομότιτλο δοκίμιο που περιλαμβάνεται στο βιβλίο Post Scarcity Anarcism (Ramparts Press, 1971/AK Press, 2004). Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας. (Πρώτη δημοσίευση provo.gr)

Οραματιζόμενοι την πλήρη διάλυση της υπάρχουσας κοινωνίας, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από το ζήτημα της εξουσίας – είτε είναι η εξουσία πάνω στη δική μας ζωή, η «κατάληψη της εξουσίας», ή η διάλυση της εξουσίας. Στη μετάβαση από το παρόν στο μέλλον, από το «εδώ» στο «εκεί», πρέπει να θέσουμε το ερώτημα: τι είναι εξουσία; Υπό ποιους όρους καταλύεται; Και τι σημαίνει η κατάλυση της; Πώς εμφανίζονται οι μορφές ελευθερίας, οι άμεσες σχέσεις της κοινωνικής ζωής από μια κρατικοποιημένη κοινωνία, μια κοινωνία στην οποία η κατάσταση της ανελευθερίας έχει φτάσει σε βαθμό παραλογισμού – στην κυριαρχία για αυτή την ίδια την κυριαρχία;

Συνεχίστε την ανάγνωση

Peter Staudenmaier: Η Οικονομία του Φυλετικού Μίσους

πηγή: geniusloci2017 { } null

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας (ISE). Ο Peter Staudenmaier είναι οικολόγος και αναρχικός ακτιβιστής στη Γερμανία και μέλος του Institute for Social Ecology (ISE). Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

Τον Αύγουστο του 1999, μόλις λίγους μήνες πριν το πρόσφατα αναζωογονημένο αντικαπιταλιστικό κίνημα πετύχει μια προσωρινή νίκη στο Σιάτλ, ένας άνεργος λευκός ρατσιστής με το όνομα Buford Furrow πυροβόλησε μια ομάδα παιδιών σε ένα εβραϊκό παιδικό σταθμό στο Λος Άντζελες. Ο Furrow συνέχισε σκοτώνοντας έναν αμερικανοασιάστη ταχυδρομικό υπάλληλο προτού παραδοθεί. Αυτή η δολοφονική έκρηξη έγινε μόλις ένα μήνα μετά από μια τρομακτικά παρόμοια ρατσιστική ξέσπασμα στο Σικάγο. Τέτοιες θηριωδίες προφανώς αντιπροσωπεύουν το αντίθετο από ότι αντιπροσωπεύει το κίνημα εναντίον του παγκόσμιου κεφαλαίου.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Wayne Price: Το όραμα μπορεί να πραγματοποιηθεί

Το όραμα μιας ελεύθερης, δημοκρατικής και συνεργατικής κοινωνίας, έχει λοιπόν τις ρίζες τον στα αρχαία οράματα της ανθρωπότητας. Είναι το επιστέγασμα των αξιών που έθεσαν οι μεγάλοι δάσκαλοι, οι φιλόσοφοι, και οι θρησκευτικοί ηγέτες. Είναι η προέκταση των δημοκρατικών δικαιωμάτων που πρόταξαν οι μεγάλες αστικές δημοκρατικές επαναστάσεις (η αμερικανική επανάσταση, η γαλλική επανάσταση, κλπ.), και που εκφράστηκε στα πρώιμα κείμενα του «ουτοπικού» σοσιαλισμού. Τώρα, αυτοί οι στόχοι μπορούν να πραγματοποιηθούν. Στις επαναστάσεις τον παρελθόντος, ο λαός ανέτρεπε τους παλιούς του αφέντες, όμως λίγο αργότερα οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν υποχρεωμένοι να επιστρέψουν στη δουλειά τους για να μην λιμοκτονήσουν. Ελάχιστοι είχαν την ελευθερία να ασχοληθούν με την επιστήμη, τα μαθηματικά, τον κοινωνικό συντονισμό, τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, κλπ. Αντίθετα με τις προϊστορικές κοινωνίες των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, υπήρχαν λίγα αγαθά που μετά βίας έφταναν για να καλύπτουν τις ανάγκες της μη-παραγωγικής ελίτ (και των μπράβων της) -όμως δεν υπήρχε ποτέ πραγματική αφθονία για όλους.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Κατοικίδιοι άνθρωποι, έξυπνες μηχανές και η μεγάλη απογοήτευση

πηγή: ResPublica

Συνδιαμόρφωση κειμένου:  Γιώργος Κουτσαντώνης, Αλέξανδρος Μπριασούλης και Μιχάλης Θεοδοσιάδης

Τα πρόσφατα επιτεύγματα της επιστημονικής έρευνας, όσον αφορά την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ), προκαλούν πλέον εκρήξεις θαυμασμού στο πλατύ κοινό αλλά και μεταξύ των ειδικευμένων επιστημόνων. Μαζί με τον περίφημο αλγόριθμο που πριν λίγο καιρό έφτιαξε το πρώτο έργο ζωγραφικής, το μεγαλύτερο θαυμασμό συγκεντρώνουν τα προγράμματα εκείνα που έχουν την δυνατότητα να συνδιαλέγονται με τον άνθρωπο και να απαντούν στις ερωτήσεις του. Δεδομένης της στενής σχέσης μεταξύ γλωσσικής έκφρασης και νοητικών διεργασιών, είναι φανερό ότι αυτή η ικανότητα μοιάζει να χαρίζει, για πρώτη φορά στην ιστορία, κάτι που μέχρι τώρα αποτελούσε προνόμιο του ανθρώπου: σκέψη. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Χωρίς βέβαια να είναι δυνατόν να αναφερθούμε σε όλες τις τεχνολογικές και φιλοσοφικές παραμέτρους του προβλήματος, οφείλουμε να σταθούμε, έστω και επιγραμματικά, σε μία βασική πτυχή του ζητήματος: τη διαφορά μεταξύ ανταλλαγής πληροφοριών (κάτι που πχ μπορεί να επιτευχθεί μέσω ενός απλού ηχητικού κώδικα) και πλήρους γλωσσικής έκφρασης, θεμελιώδους πράξης του ανθρώπινου πολιτισμού.

Συνεχίστε την ανάγνωση