Category Archives: ΚΕΙΜΕΝΑ

Marco Berlinguer: Εξερευνώντας τα κοινά

πηγή: geniusloci2017 { } null

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα openDemocracy. Ο Marco Berlinguer είναι ακτιβιστής, ερευνητής και δημοσιογράφος, έχει συνεργαστεί με το Institut de Govern i polítiques públiques (IGOP) του Universitat Autònoma de Barcelona (UAB). Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας. (Εικόνα Mario Klingemann)

 

 

Το Transform! άρχισε να εργάζεται το 2004 για την δημιουργία του «Networked Politics1», μέσα από το οποίο εξερευνήσαμε ένα ευρύ φάσμα σε δυο κρίσιμα νέα πεδία σύγχρονης πολιτικής: νέες οργανωτικές μορφές συλλογικής δράσεις και τις επιπτώσεις μιας οικονομίας που όλο και περισσότερο βασίζεται στην πληροφορία, τη γνώση και την επικοινωνία.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Advertisements

Evald Vasilievich Ilyenkov: Ποιος υπήρξε, λοιπόν, ο δημιουργός; (Για την κριτική στη Θρησκεία)

πηγή: Praxis Review

To κείμενο είναι το τέταρτο κεφάλαιο απο το (δυστυχώς εξαντλημένο) έργο του Ilyenkov «Τεχνοκρατία και ανθρώπινα ιδεώδη στο Σοσιαλισμό», εκδόσεις Οδυσσέας, 1976, σελ 36-48

 

Ποιός υπήρξε, λοιπόν, ο δημιουργός;

 

Ο Θεός δημιούργησε τον άνθρωπο κατ’ εικόνα και ομοίωσή του”, λέγεται σ’ ένα πολύ γνωστό βιβλίο, και ο άνθρωπος τον αντάμειψε με την πιο μαύρη αχαριστία, πρόσθεσε με δηκτική ειρωνεία ο συγγραφέας ενός άλλου βιβλίου. Αλλά αν αφεθούν κατά μέρος οι πνευματικές διαμάχες, και τα παραμύθια, υποστήριξε ένας τρίτος συγγραφέας, θα χρειαστεί ν’ αναγνωρίσουμε ανοικτά και καθαρά ότι ο άνθρωπος δημιούργησε το θεό, έτσι όπως δημιούργησε βιβλία και αγάλματα, καλύβες και ναούς, το ψωμί και το κρασί, την επιστήμη και την τεχνική. Και γι’ αυτό, το σκοτεινό πρόβλημα για το δημιουργό και το πρότυπο, απ’ όπου αυτός εμπνεύστηκε, βρίσκει τη λύση του σε μια αλήθεια απλή και καθαρή: ο άνθρωπος δημιούργησε τον εαυτό του και μετά την αυτοπροσωπογραφία του, στην οποία έδωσε το όνομα “θεός”.

Έτσι, στο πρόσωπο του “θεού” ο άνθρωπος γνώρισε και λάτρεψε μόνο τον εαυτό του, νομίζοντας ωστόσο ότι αναγνωρίζει ένα διαφορετικό πλάσμα, και η θρησκεία στην πραγματικότητα δεν υπήρξε τίποτα’ άλλο, παρά ένας καθρέφτης που έδειχνε στον άνθρωπο τις ίδιες του τις όψεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Evandro Agazzi – Για την κρίση ταυτότητας του σύγχρονου ανθρώπου

πηγή: Respublica

Μτφρ.: Γιώργος Κουτσαντώνης

Συχνά μιλάμε για «απώλεια ταυτότητας» από την οποία υποφέρει ο άνθρωπος της εποχής μας και το νόημα που της δίνουμε είναι μια αδυναμία προσανατολισμού. Μιλάμε για μια βαθιά κρίση που έχει επηρεάσει όλα τα πλαίσια αναφοράς και αξιών εντός των οποίων οι άνθρωποι είχαν συνηθίσει να τοποθετούν τους εαυτούς τους και να δίνουν νόημα στην ύπαρξή τους. Μια ριζοσπαστική εξέταση αυτής της απώλειας ταυτότητας θα έπρεπε να ξεκινήσει με τη δυσκολία να δοθεί μια απάντηση στην ερώτηση: «Ποιος είμαι» ή γενικότερα, «Τι είναι ο άνθρωπος;» Η επίγνωση του εαυτού είναι ένα πανάρχαιο ζήτημα, το οποίο, από την κλασική αρχαιότητα, φαίνεται να συνυφαίνεται με τη έννοια της σοφίας. Το γνώθι σαυτόν για τους αρχαίους προέρχεται από τους θεούς, και αποδίδεται στο μαντείο του Απόλλωνα στους Δελφούς.

Εδώ όμως προκύπτει ένα μεγάλο παράδοξο. Μοιάζει προφανές ότι η αυτογνωσία είναι ένα εύκολο έργο ακριβώς γιατί δεν υπάρχει καμία παρεμβολή ανάμεσα στο υποκείμενο που γνωρίζει και στο αντικείμενο αυτής της γνώσης. Ωστόσο, αυτή η φαινομενική ευκολία μετατρέπεται σε τεράστια δυσκολία, όταν το υποκείμενο θεωρεί τη γνώση ως κάτι που απαιτεί μια ετερότητα, μια αποστασιοποίηση μεταξύ υποκειμένου και αντικειμένου. Έτσι αυτή η «αντικειμενικοποίηση» του εαυτού γίνεται μια απεγνωσμένη προσπάθεια, που μας ωθεί να αναζητήσουμε έμμεσους τρόπους και μέσα (δηλαδή «πηγές γνώσης»).

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η πάλη των λέξεων

πηγή: δρόμος της Αριστεράς

Η πάλη των λέξεων

Γνωμες
Δημοσίευση: Φύλλο 383 – 25/11/2017
Μοιράσου το:

Του Σωκράτη Μαντζουράνη

 

Οι λέξεις είναι καρφιά για να κρεμάμε πάνω τους ιδέες.

Κάπου το διάβασα και το κράτησα.

Κατά πως φαίνεται και στο ΣΥΡΙΖΑ τους άρεσε κι όχι μόνο το κράτησαν, αλλά αποφάσισαν να το προσαρμόσουν δημιουργικά στις πολιτικές τους ανάγκες.

Κι επειδή είναι πανελληνίως γνωστό πως «πίσω από τις λέξεις βρίσκεται ο Αλέξης», οργανώθηκε η επιστράτευση των λέξεων στην «ταξική πάλη» της πρώτης φοράς αριστεράς.

Η συνταγή είναι παλιά και εγγυημένη και ο σημερινός «αριστερός» κόουτς των λέξεων επιδέξιος.

Μόλις το σύστημα φτάσει την κοινωνία στα όρια της ανοχής της, επιστρατεύουν τις λέξεις. Συνεχίστε την ανάγνωση


Για τον μύθο του ‘Εγώ’, της ‘εαυτοκτησίας’ και της ‘ιερότητας’ της ατομικής ιδιοκτησίας | Του Κώστα Λάμπου

πηγή: Εναλλακτικός

Γράφει ο Κώστας Λάμπος 

https://i0.wp.com/www.enallaktikos.gr/img83307_5ba69bb4cdfc1bce361e8ddc40687db4.jpg«Είμαστε το στολίδι, η συνείδηση και το χαμόγελο και όχι οι αφελείς και ηλίθιοι ιδιοκτήτες-κατακτητές του αναρχοατελεύτητου και μεγαλοπρεπούς Σύμπαντος». Satsok Sopmal[2]

Ο καπιταλισμός δεν είναι πετυχημένος. Δεν είναι ευφυής, δεν είναι όμορφος, δεν είναι δίκαιος, δεν είναι ηθικός. Και δεν μας προσφέρει αυτά που υπόσχεται. Με λίγα λόγια, τον αντιπαθούμε και αρχίζουμε να τον απεχθανόμαστε. Τζον Μέιναρντ Κέινς[3]

«Όπως έχει αποδειχτεί, η βλάβη στους μετωπιαίους λοβούς του εγκεφάλου συνεπάγεται τη διάβρωση της επινοητικότητας, το μειωμένο ενδιαφέρον για το μέλλον, τον ελαττωμένο αυτοέλεγχο, την αναισθησία και την  εμμονική προσκόλληση σε ατελέσφορα μονοπάτια». Γιώργος Παξινός[4]

Συνεχίστε την ανάγνωση


Εδώ Πολυτεχνείο

πηγή: dimitrisdoctor

Του Βασίλη Ραφαηλίδη

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Γιώργο, έναν καλοκάγαθο αστυφύλακα μιας κάποιας ηλικίας που έπαιρνε σύνταξη σε λίγο. Απ’ αυτόν μαθαίναμε στο κρατητήριο, όπου οι εφημερίδες απαγορεύονταν αυστηρά, τα σημαντικά διεθνή γεγονότα. Αυτός ήταν που μας πληροφόρησε για το θάνατο του Γκεβάρα, για τον οποίο, άλλωστε, με δυσκολία έκρυβε το θαυμασμό του. Φυσικά, όλα αυτά μας τα’λεγε εμπιστευτικά, σχεδόν συνωμοτικά.
Ωστόσο, δεν έκανε ποτέ κουβέντα για τη χούντα και τα σχετικά με τον πάνω κόσμο, των ζώντων ελλήνων. Αυτών που ακόμα δεν ήξεραν τίποτα για τη μεγάλη ευκαιρία που θα τους προσέφερε το Πολυτεχνείο αργότερα, ώστε να νοιώσουν κι αυτοί λιγάκι αντιφασίστες, χαμένοι μέσα στη μεγάλη μάζα των δημοκρατών που πολιορκούσαν το Πολυτεχνείο.
Το μεγάλο πλήθος παρέχει ασφάλεια. Όσους κι αν συλλάβουν, όσους κι αν σκοτώσουν, ξέρεις πως οι πιθανότητες να σου συμβεί κακό είναι περίπου ίσες με τις πιθανότητες να κερδίσεις τον πρώτο λαχνό του λαχείου. Ρισκάρεις λοιπόν, σχεδόν εκ του ασφαλούς κι έτσι ανέξοδα αποχτάς το δικαίωμα να παριστάνεις τον αντιστασιακό. Πού ήταν όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι όταν τους είχαμε ανάγκη; Μα, περίμεναν να ξεθυμάνει η χολέρα που λέγεται χούντα για να βγουν από το καβούκι, αυτοί οι καλοί νοικοκυραίοι. Συνεχίστε την ανάγνωση


Αλογόμυγες: Ο αντισπισισμός στο πλαίσιο της ολικής απελευθέρωσης [μπροσούρα]

πηγή: Μπαλοθιά

Εισήγηση από την εκδήλωση με θέμα «Ο αντισπισισμός στο πλαίσιο της ολικής απελευθέρωσης» που πραγματοποιήθηκε με αφορμή την εβδομάδα αντισπισιστικών δράσεων, στις 3/11/2017 στο Αυτοδιαχειριζόμενο Στέκι Πολυτεχνείου Κρήτης στα Χανιά, μαζί με κάποιες αλλαγές που προέκυψαν από τη συζήτηση.

Κατεβάστε τη μπροσούρα εδώ

αλογόμυγες


Πολιτική εξουσία και ομάδες πίεσης

πηγή: Respublica

Carlo Carrà, «Έξοδος από το θέατρο», 1909, Λονδίνο – Εstorick Collection of Modern Italian Art

 

του Γιώργου Κουτσαντώνη

 

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας με τίτλο «Γιατί σχηματίζονται οι ανθρώπινες ομάδες;» έγινε μια γενική αναφορά στο σχηματισμό και την οργάνωση των ανθρώπινων ομάδων. Σε αυτό το κείμενο θα γίνει μια ελεύθερη παρουσίαση και κριτική ορισμένων θέσεων του R. G. Schwartzenberg από το βιβλίο του Πολιτική κοινωνιολογία. Θα αναφερθούμε στις επονομαζόμενες ομάδες πίεσης οι οποίες συμβάλλουν στη διαμόρφωση της κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας. Το θέμα αυτό παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον γιατί, κατά τον συγγραφέα, η πίεση που ασκούν αυτές οι ομάδες στη δημόσια ζωή έχει θέσει το πάντα επίκαιρο ερώτημα: ποιος ελέγχει πραγματικά την εξουσία στις σύγχρονες κοινωνίες; Συνεχίστε την ανάγνωση


Τα τρία ‘τελευταία σημειώματα’ του Ναπολέοντα Σουκατζίδη: Δείτε τα αυθεντικά ιστορικά τεκμήρια

πηγή: XYZ Contagion

Για την ταινία του Παντελή Βούλγαρη «Το τελευταίο σημείωμα» που έχει θέμα της την εκτέλεση των διακοσίων κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944, και ειδικότερα την ηρωική μορφή του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, διαβάζουμε στην HuffPost:

«Ο Σουκατζίδης όμως δεν άφησε μόνο ένα σημείωμα πριν την εκτέλεσή του. Η ταινία αναφέρεται σε ένα ακόμα αποχαιρετιστήριο σημείωμα, προς τον πατέρα του, αλλά υπήρξε κι ένα τρίτο που δεν αναφέρεται στην ταινία: ο Ναπολέων το απηύθυνε στην αδερφή της αρραβωνιαστικιάς του, την πολύ αγαπητή του Μαρία Λιουδάκι, ένα είδος μέντορά του, σπουδαία μάρτυρα κι αυτή της εθνικής αντίστασης».

Εχουμε τη χαρά να παρουσιάσουμε τα δύο από τα τρία αυθεντικά σημειώματα του Ναπολέοντα Σουκατζίδη, γραμμένα λίγες ώρες πριν την εκτέλεσή του, μαζί με τους 200 κομμουνιστές στη Καισαριανή, την Πρωτομαγιά του 1944:

Στην αρραβωνιαστικιά του:

«Δίδα Χαρά Λιουδάκη, καθηγήτρια Αναμορφωτικής Σχολής Θηλέων, Δρομοκαΐτιον, Αθήναι.
Η τελευταία μου σκέψη μαζί σου. Θάθελα να σε κάνω ευτυχισμένη. Να βρεις σύντροφο της ζωής σου άξιό σου άξιό μου.
Κάτι ενθύμια θα σου δώσει ο Ζήσης».

Ναπολέων Σουκατζίδης: Σημείωμα προς την αρραβωνιαστικιά του Χαρά Λιουδάκι, Πρωτομαγιά 1944.

Ναπολέων Σουκατζίδης: Σημείωμα προς την αρραβωνιαστικιά του Χαρά Λιουδάκι, Πρωτομαγιά 1944.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Θέλω το σώμα μου πίσω (Μπροσούρα)

πηγή: Athens.indymedia

post image

Στα πλαίσια της αντισπισιστικής βδομάδας, ανεβάζω το pdf της μπροσούρας που κυκλοφόρησε και μοιράστηκε πριν το καλοκαίρι του 2017 σε καταλήψεις, στέκια και εκδηλώσεις ανά διάφορα μέρη στην Ελλάδα. Έγινε και σχετική εκπομπή στη Λύσσα Μεταδοτική. Ο σκοπός είναι μέσα από τον λόγο να τεθούν προβληματισμοί με επιθυμητό αποτέλεσμα την ΑΤΟΜΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ.

Το θέμα σχετίζεται με τον οικοφεμινισμό, κάτι το οποίο δεν αγγίζεται αλλά ούτε είναι γνωστό. Σε απάντηση των «μερικής απελευθέρωσης» απόψεων (και αναρχικού χώρου) που αντικρούουν το οικολογικό κίνημα, τον φεμινισμό και τον αντισπισισμό, επέλεξα να συνδέσω αυτά τα 3 θέματα τονίζοντας τον κοινό τους παρονομαστή και απαντώντας σε ερωτήσεις ή τοποθετήσεις συντρόφ’ που μού έχουν γίνει όσο καιρό δραστηροποιούμαι στον χώρο.

ΤΟ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΤΗΣ ΜΠΡΟΣΟΥΡΑΣ ΕΙΝΑΙ ΒΙΩΜΑΤΙΚΟ. Δεν περιέχει πολιτικές αναλύσεις άλλων(πλην μίας εισαγωγικής εξαίρεσης για λόγους χρόνου) εκτενή βιβλιογραφία και συγκεκριμένη ιδεολογία. Παρατίθεται προσωπική πολιτική ανάλυση ατομικότητας ΒΑΣΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΩΝ ΒΙΩΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΟΧΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑΚΩΝ ΚΑΙ ΙΔΕΟΛΗΠΤΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΩΝ.

Για τον διαθεματικό αγώνα δίχως προτεραιότητες,

SD

Θέλω_το_σώμα_μου_πίσω.pdf


Guilaine Kinouani: Αφού σου έδωσα κινητό δεν είναι βιασμός

πηγή: geniusloci2017

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα openDemocracy. Η Guilaine Kinouani είναι διαθεματική φεμινίστρια, σύμβουλος σε θέματα ισότητας, ψυχαναλύτρια και συγγραφέας. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

 

Ενώ πληθαίνουν οι αποδείξεις σεξουαλικής κακοποίησης μαύρων γυναικών και κοριτσιών από κυανόκρανους του ΟΗΕ, η δημοσιογραφική έρευνα και παρουσίαση τα αντιμετωπίζει ως «σεξουαλική συναλλαγή», μέσα από μια καθαρά αποικιοκρατική αντίληψη. Συνεχίστε την ανάγνωση


Enzo Martucci – Το καταραμενο τραγουδι

πηγή: Ragnarok

Αχ! Γιατί να μη γεννηθώ σε ένα πειρατικό πλοίο, χαμένο στον ατελείωτο ωκεανό ανάμεσα σε τραχείς, γενναίους άνδρες που επιβιβάστηκαν με μανία, τραγουδώντας το άγριο τραγούδι της καταστροφής και του θανάτου; Γιατί να μη γεννηθώ στα αχανή λιβάδια της Νότιας Αμερικής, ανάμεσα σε ελεύθερους, άγριους γκαούτσος που δαμάζουν το φλογερό κόλτ με το “λάσο” και επιτίθενται άφοβα στον τρομερό ιαγουάρο… Γιατί; Γιατί; Τα παιδιά της νύχτας, τα αδέρφια μου, ασυμβίβαστα με κάθε νόμο και έλεγχο, θα με είχαν προσεταιριστεί. Αυτοί οι άνθρωποι, πνεύματα που διψούν για την ελευθερία και το άπειρο, θα ήξεραν πως να διαβάσουν το μεγάλο βιβλίο του μυαλού μου, ένα απόλυτα υπέροχο ποίημα πόνου και σύγκρουσης, υψηλών ιδανικών και αδύνατων ονείρων. Η διανοητική μου κληρονομιά θα ήταν ο άθικτος θησαυρός τους και στην καθάρια πηγή της σατανικής υπερηφάνειας μου και της αιώνιας εξέγερσης μου, θα οχύρωναν τη δύναμη τους, την ήδη βίαια τρανταγμένη από χίλιους τυφώνες. Αντίθετα, γεννήθηκα θανάσιμα ανάμεσα σε ένα εμετικό κοπάδι σκλάβων, που σέρνεται στη, γεμάτη γλίτσα, λάσπη όπου το κυβερνών ψέμα και η υποκρισία αντικαθιστούν το φιλί της αδελφοσύνης με τη δειλία. Γεννήθηκα στην πολιτισμένη κοινωνία και ο παπάς, ο δικαστής, ο ηθικιστής και ο μπάτσος προσπάθησαν να με γονατίσουν φορώντας μου αλυσίδες και να μεταμορφώσουν, τον ξέχειλο από ενέργεια και ζωτικότητα, οργανισμό μου σε μία ασυνείδητη και αυτόματη μηχανή για την οποί η μόνη λέξη που υπήρχε ήταν: Να υπακούς. Και όταν αντιστάθηκα με βίαια ανίκητη δύναμη και φώναξα άγρια το “όχι” μου, το ηλίθιο κοπάδι, πλατσουρίζοντας στη βρωμερή γλίτσα, εκτόξευσε τις κενές προσβολές του. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η παρακμή του Κεφαλαίου και οι επικίνδυνες αυταπάτες της Εργασίας

πηγή: διάλογος για την αταξική δημοκρατία

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

Όσοι αντιμετωπίζουν τις παρακμιακές εξελίξεις σε τοπικό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο ως πολίτες και όχι ως ‘ποίμνια’ θρησκευτικών αγυρτών και ως οπαδοί εξουσιομανών τυχοδιωκτών, διερωτώνται για το κατά πόσον οι τοπικές κοινωνίες, τα έθνη και η ανθρωπότητα συνολικά αποτελούνται από λογικά όντα που θέλουν να επιβιώσουν, να ευτυχίσουν και να συνεχίσουν να δημιουργούν την ιστορία τους ως συλλογικότητες, ως επιμέρους και ως το Όλον Εμείς. Η εκατομμυριόχρονη, αργόσυρτη και βασανιστική εξέλιξη της, για όλες τις μορφές της, κοινόριζης ζωής, όπως μας δίδαξαν ο Αριστοτέλης και ο Δαρβίνος, από την αμοιβάδα μέχρι τον άνθρωπο, υπάκουε πάντα στον νόμο της επιβίωσης μέσω της διαφοροποίησης των ειδών. Στο επίπεδο μάλιστα της ανθρώπινης κοινωνίας η ζωή επεδίωκε σταθερά και ανυποχώρητα, στα πλαίσια πάντα της αρμονικής σχέσης μεταξύ ανθρώπινης κοινωνίας και γήινης βιόσφαιρας, κάτι ξεχωριστό και αντάξιό της, όπως την κοινωνική ισότητα, την δημοκρατική και την ειρηνική συμβίωση όλων των ανθρώπων και όλων των λαών. Συνεχίστε την ανάγνωση


Τζον κερνάει, Τζον πίνει. Αρκετά, από τον Γιάννη Κατσιλάμπρο

πηγή: ioanniskatsilabros.gr

Το χρονικό και η ανάγκη διακοπής μίας συνεχιζόμενης παγκόσμιας εκμετάλλευσης

Αγαπητέ κύριε Τζον,

είμαι εκείνος ο φτωχός, που αποκαλείς ανιψιό σου, από την Ελλάδα,

εκείνος που τείνει να γίνει γραφικός, κάθε φορά που σου θυμίζει ότι δεν είναι ανιψιός, αλλά προπάππους σου.

Την επιστολή αυτή, αν και την απευθύνω σε εσένα, στην πραγματικότητα, την έγραψα για εμένα.  Είμαι απολύτως βέβαιος ότι τόσο εσύ, όσο και οι υπόλοιποι βολεμένοι και κοινωνικά απολίτιστοι συμπατριώτες σου αποκλείεται να ασχοληθούν, πόσο μάλλον να την καταλάβουν.  Κι εδώ υπάρχει μία προφανής εξήγηση.  Δεν επιθυμούν να ασχοληθούν και να καταλάβουν γιατί δεν τους συμφέρει.

Όμως, ταυτόχρονα, είμαι και απολύτως βέβαιος ότι και αρκετοί από τους δικούς μου συμπατριώτες αποκλείεται να ασχοληθούν, πόσο μάλλον να καταλάβουν.  Κι εδώ δεν υπάρχει προφανής εξήγηση.  Είναι παράλογο να μην επιθυμείς καταρχήν να ακούσεις και να κατανοήσεις την εκμετάλλευση που δέχεσαι.  Η μη προφανής, αλλά δυστυχώς παραδεκτή από την ανθρώπινη ψυχολογία εξήγηση βασίζεται στο φόβο της συνειδητοποίησης και ομολογίας μιας εκμετάλλευσης που όλοι λίγο-πολύ έχουμε διαισθανθεί.  Τον φόβο μιας συνειδητοποίησης που θα απαιτήσει αλλαγή νοοτροπίας και τελικά ανάληψη προσωπικής ευθύνης.  Και γιατί να φοβόμαστε να αναλάβουμε την προσωπική ευθύνη;

Συνεχίστε την ανάγνωση


Γιατί κομμουνισμός; Γιατί ο καπιταλισμός απέτυχε

πηγή: Info-war

Γιατί κομμουνισμός; Συνεχίστε την ανάγνωση


Παγκόσμιος καπιταλισμός ή τοπικός σχεδιασμός; (Μέρος Α΄) – (Μέρος Β΄)

πηγή: Athens.indymedia

σύντροφοι για την

Αναρχική απελευθερωτική δράση

Δημοσιεύθηκαν στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 162, Ιούλιος-Αύγουστος 2016 & φ. 164, Οκτώβριος 2016

https://anarchypress.files.wordpress.com/2017/08/cf83cf87ceb5ceb4ceb9ceb1cf83cebccf8ccf82.jpg?w=490(Μέρος Α΄)

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί μετάφραση ενός μικρού μέρους από το έργο του Karl Polanyi, «Ο Μεγάλος Μετασχηματισμός» (The Great Transformation), που εκδόθηκε το 1944. Δεκαετίες αργότερα παραμένει εύστοχο κι επίκαιρο, σα να γράφτηκε εχθές. Η διεισδυτική του ματιά «έβλεπε» δεκαετίες εμπρός τις εξελίξεις στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αναλογία όσων αναφέρει για τη Μ. Βρετανία του τότε, με τις σημερινές εξελίξεις του «Brexit» κι όσων αναμένεται να ακολουθήσουν στο προχώρημα της παγκοσμιοποίησης. Θεωρήσαμε, λοιπόν, σημαντικό να παραθέσουμε κάποια κομμάτια του αναφερθέντος συγγραφικού του έργου. Οι εκ βάθρων διαφωνίες μας, όσον αφορά τα προτάγματα και τον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας, ασφαλώς και δεν μας εμποδίζουν να παρουσιάσουμε απόψεις, που, το λιγότερο, αποτελούν «τροφή» για γόνιμους προβληματισμούς. Στα επόμενα φύλλα της ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ θα παραθέσουμε, όπως ήδη αναφέρθηκε, επί πλέον κεφάλαια του εν λόγω δοκιμίου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η Αλήθεια εκτελείται τελευταία

πηγή: στον Τοίχο

του Γιάννη Λαζάρου

Αν οι εγγράμματοι διορισμένοι ταγοί  της αποκαλούμενης ακόμη Ελλάδας έριχναν μια ματιά στο Βικιλεξικό, θα είχαμε αποφύγει πολλά, οι λίγοι. Για παράδειγμα αν ο κύριος Πάκιας έριχνε μια ματιά θα διαπίστωνε πως: Το πρόσχημα, χρησιμοποιείται ως δικαιολογία ή πρόφαση αντί του πραγματικού λόγου ή σκοπού.
Απλά πράγματα που ακόμη και ένας αναλφάβητος καταλαβαίνει γιατί του τα δίδαξε η ζωή. Όμως στην προκειμένη περίπτωση έχουμε «εγγράμματους» που και το Βικιλεξικό να χρησιμοποιήσουν πάλι δεν θα καταλάβουν τίποτε, διότι η λειτουργία του εγκεφάλου τους είναι προγραμματισμένη από έμβρυα να προσκυνάνε και να εξυπηρετούν αφεντάδες. Πώς να μείνει χώρος  στον ήδη τσιπαρισμένο εγκέφαλο για άλλες σκέψεις;
Αυτά τα «ζωντανά», επειδή προορίζονται για θέσεις «εξουσίας», προκειμένου να κάνουν την δουλειά τους οι κατακτητές, πρέπει να τα φορτώνουν με πτυχία και άλλα τερτίπια για να φαίνονται εγγράμματοι και να ξεχωρίζουν από τον λαουτζίκο που δεν θα βραβευτεί ποτέ από την Ακαδημία Αθηνών, ας πούμε.
Το σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά, ειδικά στις μέρες μας, πως εκτός του ότι δεν θα δώσει σημασία κανένας στην μπαρούφα, κι αυτοί που θα αντιδράσουν, μετά από δυο τρεις μέρες θα το ξεχάσουν γιατί ο καταιγισμός που θα ακολουθήσει θα στρέψει την προσοχή τους αλλού.

Συνεχίστε την ανάγνωση


«Άριστα»

πηγή: στον Τοίχο

του Simple Man 
Εξετάσεις να δίνεις από την ώρα που γεννιέσαι. Ο σκοπός είναι να είσαι άριστος, σε όλα. Ποτέ η βαθμολογία σου να μην είναι κάτω του τέλειου. Να κοκορευόμαστε όλοι για το σπλάχνο που φτιάξαμε σε μία νύχτα ηδονής. Να μην πάει χαμένη η ηδονή αλλά ούτε και η νύχτα. Να βγαίνεις στο δρόμο με τα εύσημα ενός συστήματος που οι πατεράδες σου το μίσησαν, αν και άριστοι κι αυτοί. 
Έτσι πάει η δικιά μας ιστορία. Να αγωνίζεσαι σε ένα στάδιο που θέλεις να το εξαφανίσεις, να βάζεις το παιδί σου να αγωνίζεται σε ένα πεδίο μάχης που εσύ πρώτος αναθεμάτισες όταν πέρασες από εκεί. 
Σε όλα άριστος. Έτσι μπράβο. Να αποδεικνύεις ότι το φαΐ που τρως, το κρεβάτι που κοιμάσαι και η μπάλα που παίζεις, σου αξίζουν. Τι νομίζεις; Ένα αλισβερίσι είναι η ζωή, για να έχεις πρέπει να δίνεις. Και εφόσον δεν μπορείς να το ανταποδώσεις με χρήμα κάντο αριστεύοντας. Κάνε με περήφανο και το δωράκι θα σου το έχω έτοιμο χρονιάρες μέρες. 

Συνεχίστε την ανάγνωση


Δεν είναι δικτατορία, μάτια μου

πηγή: Γελωτοποιός

(σχόλιο από π.κ.: παλιό κείμενο και αφοπλιστικά επίκαιρο)

Ξέχνα τον Κάφκα. Ο Γιόζεφ Κ. είσαι εσύ κι η Δίκη σου έχει ξεκινήσει.

Θα ‘ρθουμε απ’ το σπίτι σου να σε πάρουμε, χωρίς καν να σου απαγγείλουμε κατηγορίες. Δεν τις χρειάζεσαι.

Είσαι ένοχος, το ‘παν στις ειδήσεις, είσαι ένοχος, το ‘γραψαν οι εφημερίδες, είσαι ένοχος, το διέταξε ο πρωθυπουργός, είσαι ένοχος, το λέει η ΕΥΠ, είσαι ένοχος, το ξέρει η αστυνομία κι η γειτόνισσα.

Είσαι ένοχος, και το ξέρουμε καλά αυτό, γιατί παρακολουθούσαμε τα τηλεφωνήματα σου, διαβάζαμε τα σχόλια σου και καταχωρούσαμε τις αναρτήσεις σου.

Είσαι ένοχος και καλύτερα να ετοιμαστείς. Να βγάλεις τις πιτζάμες σου, να φιλήσεις τα παιδιά σου και πρόσεχε να τα κρατήσεις όσο περισσότερο μπορείς στην αγκαλιά σου, γιατί όταν τα ξαναδείς, όταν θα μπορέσεις να τα αγκαλιάσεις ξανά, θα έχουν περάσει πολλά χρόνια. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η ανακάλυψη της οικονομίας

πηγή: Respublica

Pieter Bruegel, «The Harvesters» (16ος αιώνας)

Του Κεραμά Σπύρου

«Έτσι, ο αγροτικός πληθυσμός, που με τη βία τον απαλλοτρίωσαν, το κυνήγησαν και τον μετέτρεψαν σε αλήτες, υποτάχθηκε με τερατώδικους τρομοκρατικούς νόμους, με μαστιγώσεις, με στιγματισμούς και με βασανιστήρια, σε μια πειθαρχία τέτοια που απαιτεί το σύστημα της μισθωτής εργασίας […] Στην παραπέρα πορεία της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής αναπτύσσεται μια εργατική τάξη, που από αγωγή, παράδοση και συνήθεια αναγνωρίζει σαν αυτονόητους φυσικούς νόμους τις απαιτήσεις του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής» (Μαρξ 1978: 761-762).

«Η εργασία, αντίθετα, πρέπει να επιτελείται σαν να ήταν ένας απόλυτος αυτοσκοπός, μια ανώτερη επιταγή. Μια τέτοια όμως στάση δεν είναι καθόλου προϊόν της φύσης. Δεν μπορεί να αφυπνισθεί μόνο με τα χαμηλά μεροκάματα ή και με τα ψηλά, αλλά δεν μπορεί παρά να είναι το προϊόν μιας μακρόχρονης και επίπονης αγωγής1» (Βέμπερ 1980: 48).

Οι δύο μεγάλοι στοχαστές της νεωτερικότητας, Μαρξ και Βέμπερ, δείχνουν σε αρκετά σημεία του έργου τους, ότι η ανάδυση και η κυριαρχία του οικονομικού παράγοντα στις δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες ήταν το αποτέλεσμα όχι μιας φυσικής οικονομικής διαδικασίας, αλλά της κινητοποίησης μη οικονομικών δυνάμεων. Τα πορίσματα της βεμπεριανής ιστορικής ανάλυσης ανατρέπουν εν πολλοίς την πλατιά διαδεδομένη άποψη (φιλελεύθερης προέλευσης) σύμφωνα με την οποία το δεδομένο οικονομικό σύστημα θεμελιώνεται πάνω στις φυσικές τάσεις του ανθρώπου για διαρκή αύξηση της παραγωγής και μεγιστοποίηση του κέρδους. Όπως μπορούμε να δούμε και από το παραπάνω απόσπασμα, για τον Βέμπερ, το κίνητρο μιας καλύτερης αμοιβής δεν είναι ικανό να διαμορφώσει ανθρώπους αφοσιωμένους στην εργασία. Συνεχίστε την ανάγνωση