Category Archives: ΚΕΙΜΕΝΑ

Enzo Martucci – Το καταραμενο τραγουδι

πηγή: Ragnarok

Αχ! Γιατί να μη γεννηθώ σε ένα πειρατικό πλοίο, χαμένο στον ατελείωτο ωκεανό ανάμεσα σε τραχείς, γενναίους άνδρες που επιβιβάστηκαν με μανία, τραγουδώντας το άγριο τραγούδι της καταστροφής και του θανάτου; Γιατί να μη γεννηθώ στα αχανή λιβάδια της Νότιας Αμερικής, ανάμεσα σε ελεύθερους, άγριους γκαούτσος που δαμάζουν το φλογερό κόλτ με το “λάσο” και επιτίθενται άφοβα στον τρομερό ιαγουάρο… Γιατί; Γιατί; Τα παιδιά της νύχτας, τα αδέρφια μου, ασυμβίβαστα με κάθε νόμο και έλεγχο, θα με είχαν προσεταιριστεί. Αυτοί οι άνθρωποι, πνεύματα που διψούν για την ελευθερία και το άπειρο, θα ήξεραν πως να διαβάσουν το μεγάλο βιβλίο του μυαλού μου, ένα απόλυτα υπέροχο ποίημα πόνου και σύγκρουσης, υψηλών ιδανικών και αδύνατων ονείρων. Η διανοητική μου κληρονομιά θα ήταν ο άθικτος θησαυρός τους και στην καθάρια πηγή της σατανικής υπερηφάνειας μου και της αιώνιας εξέγερσης μου, θα οχύρωναν τη δύναμη τους, την ήδη βίαια τρανταγμένη από χίλιους τυφώνες. Αντίθετα, γεννήθηκα θανάσιμα ανάμεσα σε ένα εμετικό κοπάδι σκλάβων, που σέρνεται στη, γεμάτη γλίτσα, λάσπη όπου το κυβερνών ψέμα και η υποκρισία αντικαθιστούν το φιλί της αδελφοσύνης με τη δειλία. Γεννήθηκα στην πολιτισμένη κοινωνία και ο παπάς, ο δικαστής, ο ηθικιστής και ο μπάτσος προσπάθησαν να με γονατίσουν φορώντας μου αλυσίδες και να μεταμορφώσουν, τον ξέχειλο από ενέργεια και ζωτικότητα, οργανισμό μου σε μία ασυνείδητη και αυτόματη μηχανή για την οποί η μόνη λέξη που υπήρχε ήταν: Να υπακούς. Και όταν αντιστάθηκα με βίαια ανίκητη δύναμη και φώναξα άγρια το “όχι” μου, το ηλίθιο κοπάδι, πλατσουρίζοντας στη βρωμερή γλίτσα, εκτόξευσε τις κενές προσβολές του. Συνεχίστε την ανάγνωση

Advertisements

Η παρακμή του Κεφαλαίου και οι επικίνδυνες αυταπάτες της Εργασίας

πηγή: διάλογος για την αταξική δημοκρατία

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

Όσοι αντιμετωπίζουν τις παρακμιακές εξελίξεις σε τοπικό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο ως πολίτες και όχι ως ‘ποίμνια’ θρησκευτικών αγυρτών και ως οπαδοί εξουσιομανών τυχοδιωκτών, διερωτώνται για το κατά πόσον οι τοπικές κοινωνίες, τα έθνη και η ανθρωπότητα συνολικά αποτελούνται από λογικά όντα που θέλουν να επιβιώσουν, να ευτυχίσουν και να συνεχίσουν να δημιουργούν την ιστορία τους ως συλλογικότητες, ως επιμέρους και ως το Όλον Εμείς. Η εκατομμυριόχρονη, αργόσυρτη και βασανιστική εξέλιξη της, για όλες τις μορφές της, κοινόριζης ζωής, όπως μας δίδαξαν ο Αριστοτέλης και ο Δαρβίνος, από την αμοιβάδα μέχρι τον άνθρωπο, υπάκουε πάντα στον νόμο της επιβίωσης μέσω της διαφοροποίησης των ειδών. Στο επίπεδο μάλιστα της ανθρώπινης κοινωνίας η ζωή επεδίωκε σταθερά και ανυποχώρητα, στα πλαίσια πάντα της αρμονικής σχέσης μεταξύ ανθρώπινης κοινωνίας και γήινης βιόσφαιρας, κάτι ξεχωριστό και αντάξιό της, όπως την κοινωνική ισότητα, την δημοκρατική και την ειρηνική συμβίωση όλων των ανθρώπων και όλων των λαών. Συνεχίστε την ανάγνωση


Τζον κερνάει, Τζον πίνει. Αρκετά, από τον Γιάννη Κατσιλάμπρο

πηγή: ioanniskatsilabros.gr

Το χρονικό και η ανάγκη διακοπής μίας συνεχιζόμενης παγκόσμιας εκμετάλλευσης

Αγαπητέ κύριε Τζον,

είμαι εκείνος ο φτωχός, που αποκαλείς ανιψιό σου, από την Ελλάδα,

εκείνος που τείνει να γίνει γραφικός, κάθε φορά που σου θυμίζει ότι δεν είναι ανιψιός, αλλά προπάππους σου.

Την επιστολή αυτή, αν και την απευθύνω σε εσένα, στην πραγματικότητα, την έγραψα για εμένα.  Είμαι απολύτως βέβαιος ότι τόσο εσύ, όσο και οι υπόλοιποι βολεμένοι και κοινωνικά απολίτιστοι συμπατριώτες σου αποκλείεται να ασχοληθούν, πόσο μάλλον να την καταλάβουν.  Κι εδώ υπάρχει μία προφανής εξήγηση.  Δεν επιθυμούν να ασχοληθούν και να καταλάβουν γιατί δεν τους συμφέρει.

Όμως, ταυτόχρονα, είμαι και απολύτως βέβαιος ότι και αρκετοί από τους δικούς μου συμπατριώτες αποκλείεται να ασχοληθούν, πόσο μάλλον να καταλάβουν.  Κι εδώ δεν υπάρχει προφανής εξήγηση.  Είναι παράλογο να μην επιθυμείς καταρχήν να ακούσεις και να κατανοήσεις την εκμετάλλευση που δέχεσαι.  Η μη προφανής, αλλά δυστυχώς παραδεκτή από την ανθρώπινη ψυχολογία εξήγηση βασίζεται στο φόβο της συνειδητοποίησης και ομολογίας μιας εκμετάλλευσης που όλοι λίγο-πολύ έχουμε διαισθανθεί.  Τον φόβο μιας συνειδητοποίησης που θα απαιτήσει αλλαγή νοοτροπίας και τελικά ανάληψη προσωπικής ευθύνης.  Και γιατί να φοβόμαστε να αναλάβουμε την προσωπική ευθύνη;

Συνεχίστε την ανάγνωση


Γιατί κομμουνισμός; Γιατί ο καπιταλισμός απέτυχε

πηγή: Info-war

Γιατί κομμουνισμός; Συνεχίστε την ανάγνωση


Παγκόσμιος καπιταλισμός ή τοπικός σχεδιασμός; (Μέρος Α΄) – (Μέρος Β΄)

πηγή: Athens.indymedia

σύντροφοι για την

Αναρχική απελευθερωτική δράση

Δημοσιεύθηκαν στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 162, Ιούλιος-Αύγουστος 2016 & φ. 164, Οκτώβριος 2016

https://anarchypress.files.wordpress.com/2017/08/cf83cf87ceb5ceb4ceb9ceb1cf83cebccf8ccf82.jpg?w=490(Μέρος Α΄)

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί μετάφραση ενός μικρού μέρους από το έργο του Karl Polanyi, «Ο Μεγάλος Μετασχηματισμός» (The Great Transformation), που εκδόθηκε το 1944. Δεκαετίες αργότερα παραμένει εύστοχο κι επίκαιρο, σα να γράφτηκε εχθές. Η διεισδυτική του ματιά «έβλεπε» δεκαετίες εμπρός τις εξελίξεις στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αναλογία όσων αναφέρει για τη Μ. Βρετανία του τότε, με τις σημερινές εξελίξεις του «Brexit» κι όσων αναμένεται να ακολουθήσουν στο προχώρημα της παγκοσμιοποίησης. Θεωρήσαμε, λοιπόν, σημαντικό να παραθέσουμε κάποια κομμάτια του αναφερθέντος συγγραφικού του έργου. Οι εκ βάθρων διαφωνίες μας, όσον αφορά τα προτάγματα και τον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας, ασφαλώς και δεν μας εμποδίζουν να παρουσιάσουμε απόψεις, που, το λιγότερο, αποτελούν «τροφή» για γόνιμους προβληματισμούς. Στα επόμενα φύλλα της ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ θα παραθέσουμε, όπως ήδη αναφέρθηκε, επί πλέον κεφάλαια του εν λόγω δοκιμίου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η Αλήθεια εκτελείται τελευταία

πηγή: στον Τοίχο

του Γιάννη Λαζάρου

Αν οι εγγράμματοι διορισμένοι ταγοί  της αποκαλούμενης ακόμη Ελλάδας έριχναν μια ματιά στο Βικιλεξικό, θα είχαμε αποφύγει πολλά, οι λίγοι. Για παράδειγμα αν ο κύριος Πάκιας έριχνε μια ματιά θα διαπίστωνε πως: Το πρόσχημα, χρησιμοποιείται ως δικαιολογία ή πρόφαση αντί του πραγματικού λόγου ή σκοπού.
Απλά πράγματα που ακόμη και ένας αναλφάβητος καταλαβαίνει γιατί του τα δίδαξε η ζωή. Όμως στην προκειμένη περίπτωση έχουμε «εγγράμματους» που και το Βικιλεξικό να χρησιμοποιήσουν πάλι δεν θα καταλάβουν τίποτε, διότι η λειτουργία του εγκεφάλου τους είναι προγραμματισμένη από έμβρυα να προσκυνάνε και να εξυπηρετούν αφεντάδες. Πώς να μείνει χώρος  στον ήδη τσιπαρισμένο εγκέφαλο για άλλες σκέψεις;
Αυτά τα «ζωντανά», επειδή προορίζονται για θέσεις «εξουσίας», προκειμένου να κάνουν την δουλειά τους οι κατακτητές, πρέπει να τα φορτώνουν με πτυχία και άλλα τερτίπια για να φαίνονται εγγράμματοι και να ξεχωρίζουν από τον λαουτζίκο που δεν θα βραβευτεί ποτέ από την Ακαδημία Αθηνών, ας πούμε.
Το σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά, ειδικά στις μέρες μας, πως εκτός του ότι δεν θα δώσει σημασία κανένας στην μπαρούφα, κι αυτοί που θα αντιδράσουν, μετά από δυο τρεις μέρες θα το ξεχάσουν γιατί ο καταιγισμός που θα ακολουθήσει θα στρέψει την προσοχή τους αλλού.

Συνεχίστε την ανάγνωση


«Άριστα»

πηγή: στον Τοίχο

του Simple Man 
Εξετάσεις να δίνεις από την ώρα που γεννιέσαι. Ο σκοπός είναι να είσαι άριστος, σε όλα. Ποτέ η βαθμολογία σου να μην είναι κάτω του τέλειου. Να κοκορευόμαστε όλοι για το σπλάχνο που φτιάξαμε σε μία νύχτα ηδονής. Να μην πάει χαμένη η ηδονή αλλά ούτε και η νύχτα. Να βγαίνεις στο δρόμο με τα εύσημα ενός συστήματος που οι πατεράδες σου το μίσησαν, αν και άριστοι κι αυτοί. 
Έτσι πάει η δικιά μας ιστορία. Να αγωνίζεσαι σε ένα στάδιο που θέλεις να το εξαφανίσεις, να βάζεις το παιδί σου να αγωνίζεται σε ένα πεδίο μάχης που εσύ πρώτος αναθεμάτισες όταν πέρασες από εκεί. 
Σε όλα άριστος. Έτσι μπράβο. Να αποδεικνύεις ότι το φαΐ που τρως, το κρεβάτι που κοιμάσαι και η μπάλα που παίζεις, σου αξίζουν. Τι νομίζεις; Ένα αλισβερίσι είναι η ζωή, για να έχεις πρέπει να δίνεις. Και εφόσον δεν μπορείς να το ανταποδώσεις με χρήμα κάντο αριστεύοντας. Κάνε με περήφανο και το δωράκι θα σου το έχω έτοιμο χρονιάρες μέρες. 

Συνεχίστε την ανάγνωση


Δεν είναι δικτατορία, μάτια μου

πηγή: Γελωτοποιός

(σχόλιο από π.κ.: παλιό κείμενο και αφοπλιστικά επίκαιρο)

Ξέχνα τον Κάφκα. Ο Γιόζεφ Κ. είσαι εσύ κι η Δίκη σου έχει ξεκινήσει.

Θα ‘ρθουμε απ’ το σπίτι σου να σε πάρουμε, χωρίς καν να σου απαγγείλουμε κατηγορίες. Δεν τις χρειάζεσαι.

Είσαι ένοχος, το ‘παν στις ειδήσεις, είσαι ένοχος, το ‘γραψαν οι εφημερίδες, είσαι ένοχος, το διέταξε ο πρωθυπουργός, είσαι ένοχος, το λέει η ΕΥΠ, είσαι ένοχος, το ξέρει η αστυνομία κι η γειτόνισσα.

Είσαι ένοχος, και το ξέρουμε καλά αυτό, γιατί παρακολουθούσαμε τα τηλεφωνήματα σου, διαβάζαμε τα σχόλια σου και καταχωρούσαμε τις αναρτήσεις σου.

Είσαι ένοχος και καλύτερα να ετοιμαστείς. Να βγάλεις τις πιτζάμες σου, να φιλήσεις τα παιδιά σου και πρόσεχε να τα κρατήσεις όσο περισσότερο μπορείς στην αγκαλιά σου, γιατί όταν τα ξαναδείς, όταν θα μπορέσεις να τα αγκαλιάσεις ξανά, θα έχουν περάσει πολλά χρόνια. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η ανακάλυψη της οικονομίας

πηγή: Respublica

Pieter Bruegel, «The Harvesters» (16ος αιώνας)

Του Κεραμά Σπύρου

«Έτσι, ο αγροτικός πληθυσμός, που με τη βία τον απαλλοτρίωσαν, το κυνήγησαν και τον μετέτρεψαν σε αλήτες, υποτάχθηκε με τερατώδικους τρομοκρατικούς νόμους, με μαστιγώσεις, με στιγματισμούς και με βασανιστήρια, σε μια πειθαρχία τέτοια που απαιτεί το σύστημα της μισθωτής εργασίας […] Στην παραπέρα πορεία της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής αναπτύσσεται μια εργατική τάξη, που από αγωγή, παράδοση και συνήθεια αναγνωρίζει σαν αυτονόητους φυσικούς νόμους τις απαιτήσεις του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής» (Μαρξ 1978: 761-762).

«Η εργασία, αντίθετα, πρέπει να επιτελείται σαν να ήταν ένας απόλυτος αυτοσκοπός, μια ανώτερη επιταγή. Μια τέτοια όμως στάση δεν είναι καθόλου προϊόν της φύσης. Δεν μπορεί να αφυπνισθεί μόνο με τα χαμηλά μεροκάματα ή και με τα ψηλά, αλλά δεν μπορεί παρά να είναι το προϊόν μιας μακρόχρονης και επίπονης αγωγής1» (Βέμπερ 1980: 48).

Οι δύο μεγάλοι στοχαστές της νεωτερικότητας, Μαρξ και Βέμπερ, δείχνουν σε αρκετά σημεία του έργου τους, ότι η ανάδυση και η κυριαρχία του οικονομικού παράγοντα στις δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες ήταν το αποτέλεσμα όχι μιας φυσικής οικονομικής διαδικασίας, αλλά της κινητοποίησης μη οικονομικών δυνάμεων. Τα πορίσματα της βεμπεριανής ιστορικής ανάλυσης ανατρέπουν εν πολλοίς την πλατιά διαδεδομένη άποψη (φιλελεύθερης προέλευσης) σύμφωνα με την οποία το δεδομένο οικονομικό σύστημα θεμελιώνεται πάνω στις φυσικές τάσεις του ανθρώπου για διαρκή αύξηση της παραγωγής και μεγιστοποίηση του κέρδους. Όπως μπορούμε να δούμε και από το παραπάνω απόσπασμα, για τον Βέμπερ, το κίνητρο μιας καλύτερης αμοιβής δεν είναι ικανό να διαμορφώσει ανθρώπους αφοσιωμένους στην εργασία. Συνεχίστε την ανάγνωση


Καλώς ήρθατε στην Ελλάδα

πηγή: Azadi

Καλώς ήρθατε στην Ελλάδα του 2016. Μπορείτε να κολυμπήσετε στην καταγάλανη μας θάλασσα, να επισκεφτείτε τα γραφικά μας αξιοθέατα και να απολαύσετε τον περίφημο μεσογειακό ήλιο. Φυσικά, οι υποδομές και οι υπηρεσίες που θα σας παρέχουμε, μπορούν να καλύψουν όλες σας τις απαιτήσεις. Εξωτικά κοκτέιλ, παραδοσιακά φαγητά, ξεναγήσεις και μεταφορές, ξέφρενα πάρτι δίχως αύριο και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε. Και όλα αυτά, πάντα με ένα χαμόγελο αντάξιο της φημισμένης ελληνικής φιλοξενίας.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Είμαστε αστρόσκονη ζωντανεμένη στο μεγάλο Εργαστήριο της γήινης Βιόσφαιρας

πηγή: classlessdemocracy

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

«Είμαστε το στολίδι, η συνείδηση και το χαμόγελο και όχι οι αφελείς

κατακτητές του αναρχοατελεύτητου και μεγαλοπρεπούς Σύμπαντος»

Satsok Sopmal[1]

«Μια φορά υπάρχουμε, δεν υπάρχει τρόπος να υπάρξουμε δυο φορές και δεν θα

υπάρξουμε ξανά ποτέ και δεν είναι δυνατό να ζει κανείς ευχάριστα, αν δεν ζει

φρόνιμα, ηθικά και δίκαια, όπως και δεν μπορεί να ζει φρόνιμα, ηθικά

και δίκαια, αν δεν ζει ευχάριστα».

Επίκουρος[2]

«Όπως έχει αποδειχτεί, η βλάβη στους μετωπιαίους λοβούς του εγκεφάλου

συνεπάγεται τη διάβρωση της επινοητικότητας, το μειωμένο ενδιαφέρον

για το μέλλον, τον ελαττωμένο αυτοέλεγχο, την αναισθησία και την

εμμονική προσκόλληση σε ατελέσφορα μονοπάτια»

Γιώργος Παξινός[3]

«Εάν δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε τα μάτια μας για να βλέπουμε,

τότε θα τα χρειαστούμε για να κλάψουμε».

Ζαν Πωλ Σαρτρ[4]

Είναι πολύ συνηθισμένη η έκφραση, σύμφωνα με την οποία ‘είμαστε ό,τι τρώμε’, χωρίς ωστόσο να διευκρινίζεται τι είναι εκείνοι που δεν έχουν να φάνε, ή εκείνοι που τρώνε ληγμένα, νοθευμένα και ακατάλληλα τρόφιμα και τέλος τι είναι οι ‘αόρατοι’, δηλαδή εκείνοι που τρέφονται από τα αποφάγια που βρίσκουν τα βράδια στα σκουπίδια των μεγαλουπόλεων. Συνεχίστε την ανάγνωση


Γιατί η σιωπή και γιατί ο χρυσός

πηγή: Αδέσποτος σκύλος

by ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΝΤΩΝΑΚΟΣ

giati

Κρύφτηκα για με βρίσκουν εύκολα τ’ αδέρφια μου
Ακούω τις νότες του θεού που με ονειρεύεται
Ο αφαλός μου σε κανένα ουρανό δεν είδε φως
Το χωριό που δεν υπάρχει στο χάρτη ψάχνω
Τη μάνα μου, που άφησε το χέρι μου και χάθηκα
Εδώ όπου σμίγουν όλες οι σιωπές
μόνο ο δικός μου θόρυβος ακούγεται


Η επιστολή ενός ανθρώπου που αρνείται να σωπάσει

πηγή: The Press Project

Ανοιχτή επιστολή προς τον πρωθπουργό, Αλέξη Τσίπρα και τον υπουργό Δικαιοσύνης, Σταύρο Κοντονή, στέλνει ο Μιχάλης Π., με αφορμή τις απόπειρες ποινικοποίησης πολιτών που αντιδρούν στους πλειστηριασμούς. O Μιχάλης είναι μόνο ένας από τους ανθρώπους που επανειλημμένα βρέθηκαν αντιμέτωποι με το ενδεχόμενο να χάσουν την κατοικία τους, λόγω των πλειστηριασμών, κίνδυνος που αποφεύχθηκε με την παρέμβαση εκατοντάδων συμπολιτών του

https://www.thepressproject.gr/photos/%CF%80%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CF%831497219244.jpg

Το TPP αναδημοσιεύει την επιστολή του Μιχάλη που στάλθηκε στον Συντονισμό Συλλογικοτήτων Θεσσαλονίκης, με την άδεια του

ΠΡΟΣ:  Αξ. κ. Α. Τσίπρα Πρωθυπουργό
Αξ. κ. Σ Κοντονή Υπουργό Δικαιοσύνης Διαφάνειας και
Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
ΘΕΜΑ:  Πώς να σωπάσω…

Σταματήστε δέκα λεπτά κι ακούστε μας.

Ακούστε μας , εμάς που η φωνή μας έγινε κραυγή, εμάς που από την συνήθεια πια του πόνου, σταματήσαμε να κλαίμε.

Σε τούτον τον τόπο, τα λουλούδια που ανθίζουν τα ποτίσαμε με αίμα και τους δώσαμε χρώματα από τα όνειρά μας.

Πόσο αλήθεια πρέπει να παραιτηθούμε από τον ρόλο της ανθρώπινης ύπαρξής μας?

Συνεχίστε την ανάγνωση


Είμαστε ό,τι φανταζόμαστε

πηγή: Γελωτοποιός

«Well I never pray, but tonight I’m on my knees
I need to hear some sounds that recognize the pain in me.»
The Verve – Bitter Sweet Symphony

~~~~~~~~~~~~~~~

Όλοι γνωρίζουμε ότι κάθε ζώο, απ’ τον ξιφία ως τον σκύλο, συμπεριφέρεται με βάση τα 4-Fs (Fighting, Fleeing, Feeding, Fucking). Ή θα επιτεθεί ή θα το σκάσει. Θα πλησιάσει για να τραφεί ή να κάνει σεξ (τα ζώα δεν γνωρίζουν ότι έτσι γίνονται τα παιδιά, είναι ορμέμφυτο).

Κι ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει ανάλογους διακόπτες. Όμως ο άνθρωπος, έχει ένα επιπλέον F, που συχνά επηρεάζει τη συμπεριφορά του περισσότερο απ’ τ’ άλλα τέσσερα.

F, for fantasy.

(Την ελληνική λέξη Φαντασία, στα αγγλικά την αποδίδει καλύτερα το Imagination, αλλά έτσι δεν θα είναι το πέμπτο F).

Συνεχίστε την ανάγνωση


Θεωρίες υπέρβασης: Πέραν του κράτους

πηγή: Respublica

του Αθανάσιου Γεωργιλά

Προμετωπίδα του γάλλου χαράκτη Abraham Bosse στην έκδοση του Leviathan, Thomas Hobbes, 1651.

Κατά τον πολιτικό του ορισμό το κράτος είναι: «Ο θεσμός που αξιώνει να ασκεί ένα μονοπώλιο νόμιμης βίας στο πλαίσιο μιας ορισμένης εδαφικής επικράτειας» (Max Weber). Λέγεται πως ο Weber πήρε τον ορισμό του για το κράτος από τον Λέοντα Τρότσκι, καθώς ο ίδιος αναφέρει πως ο Τρότσκι φέρεται να είπε: «Κάθε κράτος είναι θεμελιωμένο μέσα στην βία». Πράγματι αυτό είναι σωστό και σύμφωνα με την παραπάνω διατύπωση σημαίνει πως δεν μπορούμε να μιλάμε για κράτος παρά μόνο μόνο μετά το 1789, και συγκεκριμένα από τον νόμο της υποχρεωτικής στράτευσης που επέβαλε για πρώτη φορά η εθνοσυνέλευση στους «Γάλλους πολίτες». Πριν το 1789 είναι δύσκολο να παρατηρηθούν μορφές κυριαρχίας που να εμπερικλείουν με ικανοποιητικό τρόπο και τα τέσσερα από τα κατηγορήματα που έθεσε ο Weber στον ορισμό του για το κράτος: μονοπώλιο, έδαφος, νομιμότητα και βία. Κυριαρχίες στην προ-νεωτερική εποχή με την μορφή imperium υπήρχαν πολλές. Καμία τους όμως δεν συμπεριέλαβε σε μια αφηρημένη μορφή και τα τέσσερα κατηγορήματα του Weber. Ο βασιλιάς δεν κατείχε ποτέ το μονοπώλιο της εξουσίας, και το μοιράζονταν με τον Θεό, ή τουλάχιστον με τους εκπροσώπους του επί της γης, και όσο αφορά το έδαφος, την νομιμότητα και την βία, αν πάρουμε μια ιδέα από τα τοπικά δικαστήρια, το εθιμικό δίκαιο και τα ένοπλα αγήματα, που διατηρούσε η κάθε κομητεία στην Ευρώπη, ή η κάθε κοινότητα και το κάθε μιλλέτ στην ανατολή, φαίνεται ξεκάθαρα πως, τουλάχιστον με βεμπεριανούς όρους, δεν μπορούμε να μιλάμε για κράτος παρά μόνο στην μορφή του έθνους – κράτους. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ας μιλήσουμε για τις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

(προσθήκη από π.κ.: με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου το διαβάζετε από την πηγή του. το άρθρο θα συνεχίσει να ενημερώνεται.)

Ας μιλήσουμε για τις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας. Μέρος 1ο

Του  Γιώργου Γιαννακέλλη 

Η τακτική να παίρνεις επιλεγμένα αποσπάσματα από έργα θεωρητικών και να προσπαθείς να επιχειρηματολογήσεις στα συμπεράσματα που ήδη έχεις καταλήξει, είναι τόσο παλιά όσο και οι λάσπες.
Κάποια ρήση μάλιστα λέει ότι «αν πάρεις αποσπάσματα απ’ το Ευαγγέλιο μπορείς να βγάλεις τον Χριστό Αντίχριστο».

Στην προκειμένη περίπτωση ο Ν. Μπογιόπουλος δεν χρησιμοποιεί «Τας γραφάς» αλλά τον Λένιν, τον Μαρξ, τον Τσε κ.α για να υπερασπιστεί την θέση του ΚΚΕ, που δεν είναι παρά η υπεράσπιση της αστικής νομιμότητας και η πολεμική εναντίον σε όσους επιλέγουν τις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας.

Σε τέτοια ζητήματα, ειδικά όταν προσεγγίζεις το θέμα της λαϊκής αντιβίας και τις μορφές που εκδηλώνεται σε κάθε ιστορική εποχή, δεν είναι ότι πιο ιδανικό να παίρνεις αποσπάσματα βιβλίων και να τα χρησιμοποιείς όπως σε βολεύουν, παραγνωρίζοντας «τόπο και χρόνο» δηλαδή πότε γράφτηκαν και σε τι συνθήκες. Πόσω μάλλον όταν πολύ εύκολα μπορεί να αντικρουστούν με άλλα αποσπάσματα κειμένων των θεωρητικών που επικαλείσαι. Και αυτό θα το αποδείξουμε στην συνέχεια.

Θα «παίξουμε», δηλαδή, στο «γήπεδο» του δημοσιογράφου, αφού πούμε εκ των προτέρων ότι η αντιπαράθεση τσιτάτων –και μάλιστα λογοκριμένων όπως κάποια που παρουσιάζει ο Ν.Μ- δεν βοηθάνε τον αναγνώστη να σχηματίσει ολοκληρωμένη άποψη για το ζήτημα που αναφέρονται.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Για την Αμαλία

πηγή: Cogito ergo sum

Οι νεώτεροι σίγουρα δεν την ξέρετε και οι παλιότεροι μάλλον την έχετε ξεχάσει. Κι εγώ τυχαία την θυμήθηκα, καθώς χτες το απόγευμα σκάλιζα το αρχείο μου. Όταν βρέθηκε μπροστά μου, η απογοήτευση από την κατάσταση του αρχείου (κάποτε πρέπει να το τακτοποιήσω αλλά πότε;) έδωσε την θέση της στην συγκίνηση. Έτσι αποφάσισα σήμερα να μιλήσω γι’ αυτήν. Το όνομά της: Αμαλία Καλυβίνου.

Η Αμαλία γεννήθηκε στην Αθήνα το 1977. Οι πρώτοι πόνοι στο πόδι της παρουσιάστηκαν ενώ πήγαινε στην τρίτη δημοτικού. Επί δέκα ολόκληρα χρόνια πήγαινε από γιατρό σε γιατρό κι από νοσοκομείο σε νοσοκομείο, άλλαξε γιατρειές και γιατρειές αλλά γιατρειά δεν είδε. Κανένας από τους γιατρούς που την εξέτασαν όλα αυτά τα χρόνια δεν μπόρεσε να διαγνώσει το καλόηθες νευρίνωμα που την ταλαιπωρούσε. Έπρεπε να μπει στην Φιλοσοφική για να μάθει ότι εκείνο το εύκολα ιάσιμο καλόηθες νευρίνωμα είχε εξελιχθεί σε κακόηθες νεόπλασμα.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Αναρχικοί και σύνθεση, πρωτοπορία και ανιδιοτέλεια

το βρήκαμε εδώ: Anarchy press

https://anarchypress.files.wordpress.com/2017/05/cf80cf81cf89cf84cebfcf80cebfcf81ceafceb1-ceb1cebdceb9ceb4ceb9cebfcf84ceadcebbceb5ceb9ceb1131.jpg?w=490Ένα βασικό χαρακτηριστικό των αναρχικών και των αναρχικών ομάδων/πυρήνων είναι η σύνθεση μεταξύ τους πάνω σε ανιδιοτελή βάση, στα πλαίσια της δράσης και της συμμετοχής τους στους κοινωνικούς αγώνες για την απελευθέρωση από τα δεσμά κράτους και εξουσίας.

Οργανώνοντας τη δράση τους και τη διάχυση του λόγου τους, οι αναρχικοί αποσκοπούν στην πανανθρώπινη απελευθέρωση. Εννοείται ότι η δράση αυτή δε γίνεται για να εξυπηρετήσει κανένα απολύτως προσωπικό όφελος. Είναι χαρακτηριστικό π.χ. και γνωστό τοις πάσι, ότι σε εξουσιαστικές οργανώσεις, όπως κόμματα, κομματίδια, δημοτικές κινήσεις κτλ. υπάρχει κατά κανόνα προσωπικό όφελος που αυτό μεταφράζεται σε χρηματικές απολαβές (είτε για να γράψει κάποιος ένα κείμενο, είτε για να κολλήσει π.χ. κάποιες εκατοντάδες αφίσες), που ειδικά στην περίπτωση οργανωμένων κομμάτων με στηρίγματα σε εξουσιαστικούς θεσμούς μεταφράζεται και σε κάποιο διορισμό, μια θεσούλα βρε αδερφέ για να εξαργυρώσουν οι «αγωνισταράδες» την όποια νεανική τους συμμετοχή σε κάποιες δράσεις. ‘Άλλωστε, όπως λένε οι «βολεμένοι», «εντάξει, έκανες την επανάστασή σου στην εφηβεία, τώρα κοίταξε να κάνεις…» (εννοώντας οικογένεια, καριέρα κτλ.) Συνεχίστε την ανάγνωση


23+ Παθιασμένα ψέματα για τον ένοπλο λαϊκό αγώνα 1941 -1949

το βρήκαμε εδώ: Βαθύ Κόκκινο

Εισαγωγή

 

Το βιβλίο των Στάθη Καλύβα 1 και Νίκου Μαραντζίδη 2, Εμφύλια Πάθη, 23 ερωτήσεις και απαντήσεις για τον Εμφύλιο, γνώρισε ιδιαίτερη και θετική προβολή από τα αστικά ΜΜΕ (Καθημερινή, Βήμα, Ποντίκι, αλλά και Lifo, Athens Voice κ.ά.), με αποκορύφωμα τις 4 θεματικές εκπομπές που μεταδόθηκαν από το ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ, καθώς και αναγνώριση εκ μέρους του αστικού πολιτικού προσωπικού (π.χ., Ευάγγελος Βενιζέλος). Προκαταβολικά πρέπει να τονιστούν ορισμένα ζητήματα:

1. Οι 1ΟΟάδες σελίδες του βιβλίου περιέχουν σωρεία από ψέματα, που, για να τους προσδώσουν αντικειμενικότητα, τα ανακατεύουν με ορισμένα πραγματικά γεγονότα και κάποιες ορθές παραδοχές. Όμως, στο σύνολό του, το βιβλίο αποτελεί επιτομή διαστρέβλωσης των ιστορικών γεγονότων και κατασκευής «γεγονότων», αντάξια του ιδεολογικού ρεύματος στην ιστοριογραφία («νέο κύμα») που οι συγγραφείς εκφράζουν. Σε ένα μόνο ζήτημα είναι ειλικρινείς: Στο ότι υπερασπίζονται το καπιταλιστικό σύστημα ευθαρσώς, από τη σκοπιά, μάλιστα, της εκσυγχρονιστικής αντίληψης για την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Συνεχίστε την ανάγνωση


«Mη βάφεσαι έτσι, δε θα σε λυπούνται»

το βρήκαμε εδώ: Tvxs

Το κείμενο αναρτήθηκε στο Facebook. Γράφει ο Γιώργος Τυρίκος – Εργάς

«Mη βάφεσαι έτσι, δε θα σε λυπούνται». Τη φράση αυτή την άκουσα πριν χρόνια σε καταυλισμό προσφύγων. Ένας πολύπαθος ακτιβιστής κοιτούσε απελπισμένος μια κοπέλα που έβαζε ρουζ στα μάγουλα και τη νουθετούσε λίγο πριν πάει να δώσει συνέντευξη για το άσυλο. Μιλούσε με σοφία, κι ας ακούγεται απαράδεκτος.

Την εποχή εκείνη ορισμένοι «υπεύθυνοι» μετρούσαν το αν έχεις δικαίωμα σε άσυλο με βάση το πόσο βρώμικος, ατημέλητος και κατηφής παρουσιαζόσουν στην «επιτροπή» τους…

Συνεχίστε την ανάγνωση