Category Archives: ΚΕΙΜΕΝΑ

Gilles Deleuze: Υστερόγραφο Πάνω στις Κοινωνίες του Ελέγχου

πηγή: geniusloci2017 null { }

Ιστορία

Ο Foucault τοποθέτησε τις πειθαρχικές κοινωνίες στον 18ο και στον 19ο αιώνα· έφτασαν στο απόγειο τους στις αρχές του 20ου. Σήμαναν την αρχή της οργάνωσης απέραντων οριοθετημένων χώρων. Το άτομο δεν παύει ποτέ να περνά από το ένα κλειστό περιβάλλον στο άλλο, με το καθένα να έχει τους δικούς του νόμους: πρώτα, η οικογένεια· έπειτα το σχολείο («δεν είσαι πια μέσα στην οικογένεια σου»)· μετά ο στρατώνας («δεν είσαι πια στο σχολείο»)· μετά το εργοστάσιο· από καιρό σε καιρό στο νοσοκομείο· πιθανώς στη φυλακή, η κύρια εκδοχή του οριοθετημένου περιβάλλοντος. Είναι η φυλακή που χρησιμεύει ως το αναλογικό μοντέλο: στο θέαμα μερικών εργατών, η ηρωίδα του Europa ’51 του Rossellini θα έλεγε, «Νόμιζα πως έβλεπα κατάδικους».

Συνεχίστε την ανάγνωση

STOP (Θεατρική παράσταση για πέντε ρόλους)

πηγή: https://ioanniskatsilabros.gr/

Οι κρατούμενοι γνωρίζουν σε ποιες περιστάσεις και με ποια πρόσωπα "επιτρέπεται" να μιλήσουν την αργκό, υπό τους άτυπους νόμους επικοινωνίας. Φωτο: Eurokinissi
http://φωτο από: lifo.gr

του Γιάννη Κατσιλάμπρου

Πρωτοδημοσιεύτηκε στο περιοδικό Οιωνεί ΚρατούμενοςΤεύχος: Δεκέμβριος 2013 – Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2014

Σκηνικό: ένα κελί φυλακής, δύο διπλά κρεβάτια σε γωνία, πλαστικό τραπέζι.

Ρόλοι: Νίκος (παραβάτης Κ.Ο.Κ.)

Κώστας (έμπορος ναρκωτικών)

Χρήστος (προφυλακισμένος για βιασμό)

Πέτρος (ανθρωποκτόνος)

Φώτης (χρήστης ναρκωτικών)

Συνεχίστε την ανάγνωση

Alex Amend: Πρώτα ως Τραγωδία, Μετά ως Φασισμός

πηγή: geniusloci2017 null { }

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του περιοδικού The Baffler. Ο Alex Amend είναι συγγραφέας και πρώην ερευνητής σε θέματα ριζοσπαστικής δεξιάς και είναι υπεύθυνος επικοινωνίας της περιβαλλοντικής οργάνωσης Sierra Club. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

Την άνοιξη που μας πέρασε, η ακροδεξιά νατιβιστική τριμηνιαία επιθεώρηση The Social Contract αφιέρωσε ένα τεύχος στην κληρονομιά του Garrett Hardin, του αμφιλεγόμενου οικολόγου και συγγραφέα, ευρύτερα γνωστού για το δοκίμιο του Η Τραγωδία των Κοινών, δημοσιευμένο στο περιοδικό Science το 1968. Μαζί με αναδημοσιεύσεις μιας παλιάς συνέντευξης του Hardin και νέα εγκωμιαστικά κείμενα από πρόσωπα όπως ο πρώην κυβερνήτης του Κολοράντο Richard D. Lamm περιείχαν πιο συνηθισμένο υλικό για την εφημερίδα, περιλαμβάνοντας άρθρα με τίτλο The Madness Of Illegal Allien Violence και Open–Borders «Journalist» Attacks Warren Buffet.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Η σημασία της αυτοθέσμισης στο ελευθεριακό κίνημα

πηγή: Βαβυλωνία

Yavor Tarinski

«Όλοι οι πολιτικοί θεσμοί αποτελούν εκδηλώσεις και υλοποιήσεις της εξουσίας· απολιθώνονται και αποσυντίθονται μόλις η ζώσα δύναμη των ανθρώπων σταματά να τους συγκρατεί»
Χάνα Άρεντ[1]

Σήμερα ακούμε διαρκώς ότι το δυτικό πολιτικό σύστημα βρίσκεται σε βαθιά κρίση, ενώ ταυτόχρονα παρουσιάζονται διάφοροι τρόποι επίλυσης του φαινομένου αυτού: από εκκλήσεις για ευρύτερες και βαθύτερες διεθνείς συμμαχίες έως την επιστροφή στο έθνος-κράτος. Ένα πράγμα όμως φαίνεται να ισχύει για τα περισσότερα καθεστώτα, ανεξάρτητα από τον ιδεολογικό τους μανδύα: η χρεοκοπία των πολιτικών τους θεμελίων, δηλαδή της ολιγαρχικής τους δομής.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Dan Georgakas: Τρεις Αναρχικές Εξεγέρσεις στον Κινηματογράφο

πηγή: geniusloci2017 { } null

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Fifth Estate #386. Ο Dan Georgakas είναι ποιητής, αναρχικός ακτιβιστής και έχει καταγράψει σε βιβλία και ντοκιμαντέρ την ιστορία των κοινωνικών αγώνων του Ντιτρόιτ στις δεκαετίες του 1960 και 1970. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

Εκατοντάδες κινηματογραφικές ταινίες ασχολούνται με αναρχικά θέματα με κάποιο τρόπο, όμως μόνο ένας μικρός αριθμός από αυτές ασχολείται με την αναρχική διακυβέρνηση. Τρεις από τις πιο ενδιαφέρουσες είναι, Ο Μεγαλέξανδρος (Ελλάδα, 1980), Viva Zapata! (Ηνωμένες Πολιτείες, 1952), και La Patagonia Rebelde (Επανάσταση στην Παταγονία, Αργεντινή, 1974).

Οι ταινίες προσφέρουν περίπλοκα ψυχολογικά πορτραίτα τοποθετημένα σε εντυπωσιακά φυσικά και πολιτικά τοπία. Η κάθε μια έχει μια ενδιαφέρουσα καθαρή κινηματογραφική διάσταση. Για το σκοπό αυτής της σύνοψης, θα εστιάσω μόνο στις πτυχές κάθε ταινίας που δείχνουν αναρχικούς σε επαναστατικές καταστάσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Murray Bookchin: Οι Μορφές της Ελευθερίας

πηγή: geniusloci2017 { } null

Απόσπασμα από το ομότιτλο δοκίμιο που περιλαμβάνεται στο βιβλίο Post Scarcity Anarcism (Ramparts Press, 1971/AK Press, 2004). Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας. (Πρώτη δημοσίευση provo.gr)

Οραματιζόμενοι την πλήρη διάλυση της υπάρχουσας κοινωνίας, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από το ζήτημα της εξουσίας – είτε είναι η εξουσία πάνω στη δική μας ζωή, η «κατάληψη της εξουσίας», ή η διάλυση της εξουσίας. Στη μετάβαση από το παρόν στο μέλλον, από το «εδώ» στο «εκεί», πρέπει να θέσουμε το ερώτημα: τι είναι εξουσία; Υπό ποιους όρους καταλύεται; Και τι σημαίνει η κατάλυση της; Πώς εμφανίζονται οι μορφές ελευθερίας, οι άμεσες σχέσεις της κοινωνικής ζωής από μια κρατικοποιημένη κοινωνία, μια κοινωνία στην οποία η κατάσταση της ανελευθερίας έχει φτάσει σε βαθμό παραλογισμού – στην κυριαρχία για αυτή την ίδια την κυριαρχία;

Συνεχίστε την ανάγνωση

Peter Staudenmaier: Η Οικονομία του Φυλετικού Μίσους

πηγή: geniusloci2017 { } null

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Ινστιτούτου Κοινωνικής Οικολογίας (ISE). Ο Peter Staudenmaier είναι οικολόγος και αναρχικός ακτιβιστής στη Γερμανία και μέλος του Institute for Social Ecology (ISE). Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

Τον Αύγουστο του 1999, μόλις λίγους μήνες πριν το πρόσφατα αναζωογονημένο αντικαπιταλιστικό κίνημα πετύχει μια προσωρινή νίκη στο Σιάτλ, ένας άνεργος λευκός ρατσιστής με το όνομα Buford Furrow πυροβόλησε μια ομάδα παιδιών σε ένα εβραϊκό παιδικό σταθμό στο Λος Άντζελες. Ο Furrow συνέχισε σκοτώνοντας έναν αμερικανοασιάστη ταχυδρομικό υπάλληλο προτού παραδοθεί. Αυτή η δολοφονική έκρηξη έγινε μόλις ένα μήνα μετά από μια τρομακτικά παρόμοια ρατσιστική ξέσπασμα στο Σικάγο. Τέτοιες θηριωδίες προφανώς αντιπροσωπεύουν το αντίθετο από ότι αντιπροσωπεύει το κίνημα εναντίον του παγκόσμιου κεφαλαίου.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Wayne Price: Το όραμα μπορεί να πραγματοποιηθεί

Το όραμα μιας ελεύθερης, δημοκρατικής και συνεργατικής κοινωνίας, έχει λοιπόν τις ρίζες τον στα αρχαία οράματα της ανθρωπότητας. Είναι το επιστέγασμα των αξιών που έθεσαν οι μεγάλοι δάσκαλοι, οι φιλόσοφοι, και οι θρησκευτικοί ηγέτες. Είναι η προέκταση των δημοκρατικών δικαιωμάτων που πρόταξαν οι μεγάλες αστικές δημοκρατικές επαναστάσεις (η αμερικανική επανάσταση, η γαλλική επανάσταση, κλπ.), και που εκφράστηκε στα πρώιμα κείμενα του «ουτοπικού» σοσιαλισμού. Τώρα, αυτοί οι στόχοι μπορούν να πραγματοποιηθούν. Στις επαναστάσεις τον παρελθόντος, ο λαός ανέτρεπε τους παλιούς του αφέντες, όμως λίγο αργότερα οι περισσότεροι άνθρωποι ήταν υποχρεωμένοι να επιστρέψουν στη δουλειά τους για να μην λιμοκτονήσουν. Ελάχιστοι είχαν την ελευθερία να ασχοληθούν με την επιστήμη, τα μαθηματικά, τον κοινωνικό συντονισμό, τη διαχείριση των υδάτινων πόρων, κλπ. Αντίθετα με τις προϊστορικές κοινωνίες των κυνηγών-τροφοσυλλεκτών, υπήρχαν λίγα αγαθά που μετά βίας έφταναν για να καλύπτουν τις ανάγκες της μη-παραγωγικής ελίτ (και των μπράβων της) -όμως δεν υπήρχε ποτέ πραγματική αφθονία για όλους.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Κατοικίδιοι άνθρωποι, έξυπνες μηχανές και η μεγάλη απογοήτευση

πηγή: ResPublica

Συνδιαμόρφωση κειμένου:  Γιώργος Κουτσαντώνης, Αλέξανδρος Μπριασούλης και Μιχάλης Θεοδοσιάδης

Τα πρόσφατα επιτεύγματα της επιστημονικής έρευνας, όσον αφορά την εξέλιξη της τεχνητής νοημοσύνης (ΤΝ), προκαλούν πλέον εκρήξεις θαυμασμού στο πλατύ κοινό αλλά και μεταξύ των ειδικευμένων επιστημόνων. Μαζί με τον περίφημο αλγόριθμο που πριν λίγο καιρό έφτιαξε το πρώτο έργο ζωγραφικής, το μεγαλύτερο θαυμασμό συγκεντρώνουν τα προγράμματα εκείνα που έχουν την δυνατότητα να συνδιαλέγονται με τον άνθρωπο και να απαντούν στις ερωτήσεις του. Δεδομένης της στενής σχέσης μεταξύ γλωσσικής έκφρασης και νοητικών διεργασιών, είναι φανερό ότι αυτή η ικανότητα μοιάζει να χαρίζει, για πρώτη φορά στην ιστορία, κάτι που μέχρι τώρα αποτελούσε προνόμιο του ανθρώπου: σκέψη. Είναι όμως έτσι τα πράγματα; Χωρίς βέβαια να είναι δυνατόν να αναφερθούμε σε όλες τις τεχνολογικές και φιλοσοφικές παραμέτρους του προβλήματος, οφείλουμε να σταθούμε, έστω και επιγραμματικά, σε μία βασική πτυχή του ζητήματος: τη διαφορά μεταξύ ανταλλαγής πληροφοριών (κάτι που πχ μπορεί να επιτευχθεί μέσω ενός απλού ηχητικού κώδικα) και πλήρους γλωσσικής έκφρασης, θεμελιώδους πράξης του ανθρώπινου πολιτισμού.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Brian Morris: Η Μεταδομιστική Κριτική του Αναρχισμού και ο Kropotkin

πηγή: geniusloci2017 { } null

Το κείμενο είναι παρμένο από το βιβλίο Anthropology, Ecology, and Anarchism: A Brian Morris Reader (PM Press. 2014). Ο Brian Morris είναι επίτιμος καθηγητής ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου, συγγραφέας και ενεργό μέλος του αναρχικού κινήματος από τη δεκαετία του 1960. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

Πρόλογος

Τα τελευταία δέκα χρόνια περίπου, ακαδημαϊκοί μελετητές, μαζί με αναρχοπριμιτιβιστές, στιρνερικούς ατομικιστές, και αυτόνομους μαρξιστές, λένε στους σύγχρονους ριζοσπάστες ακτιβιστές πως ο αναρχισμός της ταξικής πάλης  είναι πλέον «απαρχαιωμένος» και «ξεπερασμένος» ή πως έχει ανάγκη «ουσιαστικής αναμόρφωσης».

Με τον «αναρχισμό» φαίνεται πως εννοούν τον κοινωνικό ή τον αναρχισμό της ταξικής πάλης που έχει τις ρίζες του στο Kropotkin και τον Bakunin και έχει αγκαλιαστεί από γενιές ακτιβιστών σε όλη τη διάρκεια του εικοστού αιώνα, από την Goldman, το Rocker, και τον Landauer στο πρώτο κομμάτι του αιώνα, ως τον Murray Bookchin, τον Colin Ward, και την Αναρχική (Κομμουνιστική) Ομοσπονδία (Anarchist Federation, AFED) στις πιο πρόσφατες δεκαετίες.

Συνεχίστε την ανάγνωση

G. M. Tamás: Μεταφασισμός

πηγή: geniusloci2017 null { }

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Boston Review, Ιούνιος 2000. Ο Gáspár Miklós Tamás είναι ακαδημαϊκός και φιλόσοφος. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

Έχω να δηλώσω ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η κυβέρνηση της χώρας μου, της Ουγγαρίας, είναι – μαζί με την περιφερειακή κυβέρνηση της Βαυαρίας (περιφερειακή με περισσότερες από μια έννοιες) – ο ισχυρότερος ξένος υποστηρικτής της Αυστρίας του Jörg Haider. Η δεξιά κυβέρνηση στη Βουδαπέστη, πέρα από τα άλλα αδικήματα, προσπαθεί να καταστείλει την κοινοβουλευτική διακυβέρνηση, τιμωρώντας τις τοπικές αρχές διαφορετικής πολιτικής απόχρωσης από τη δική της, και δημιουργώντας και επιβάλλοντας ενεργητικά μια νέα κρατική ιδεολογία, με τη βοήθεια μερικών λούμπεν διανοούμενων της ακροδεξιάς, συμπεριλαμβανομένων μερικών φανερών νεοναζί. Συνεργάζεται με ένα ανοιχτά και βίαιο αντισημιτικό φασιστικό κόμμα που, δυστυχώς, αντιπροσωπεύεται στο κοινοβούλιο. Τα άτομα που δουλεύουν για το γραφείο του πρωθυπουργού ασπάζονται περισσότερο ή λιγότερο τον αναθεωρητισμό του Ολοκαυτώματος. Η ελεγχόμενη από την κυβέρνηση κρατική τηλεόραση προσφέρει βήμα σε ωμή ρατσιστική ρητορική εναντίον των Ρομά. Οι οπαδοί της πιο δημοφιλούς ποδοσφαιρικής ομάδας στη χώρα τραγουδάνε για το τραίνο που όπου να ‘ναι φεύγει για το Άουσβιτς.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Jessica Knoll: Τι Ξέρω

πηγή: geniusloci2017 null { }

Άρθρο που δημοσιεύτηκε στο ιστολόγιο Lenny Letters. Η Jessica Knoll είναι συγγραφέας. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας

Προειδοποίηση περιεχομένου: σεξουαλική βία. βιασμός

Ο πρώτος άνθρωπος που μου είπε πως με βίασαν ομαδικά ήταν μια ψυχοθεραπεύτρια, επτά χρόνια μετά το συμβάν. Ο δεύτερος ήταν η λογοτεχνική πράκτορας μου, πέντε χρόνια αργότερα, μόνο δεν μιλούσε για μένα. Μίλησε για την Ani, την πρωταγωνίστρια του μυθιστορήματος μου, Luckiest Girl Alive, που είναι έργο μυθοπλασίας. Αυτό όμως που έχω κρατήσει κρυφό, μέχρι σήμερα, είναι πως η πηγή έμπνευσής του δεν είναι.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Το νέο Κουβανικό Σύνταγμα του 2019

πηγή: Info-war

cuba constitucion

Του Δημήτρη Καλτσώνη* / Μαρξιστική Σκέψη, τ. 28


Μέχρι το 1990 τα επιτεύγματα της κουβανικής επανάστασης υπήρξαν σημαντικά. Ειδικά τη δεκαετία του 1970 και 1980 η οικονομία της Κούβας αναπτυσσόταν κατά 10% κάθε χρόνο. Ο ρυθμός αύξησης της κατανάλωσης των εργαζομένων αυξανόταν κατά 2,8% ετησίως. Οι κοινωνικές δαπάνες κατ’ άτομο αυξάνονταν 7,1% ετησίως. Ο μέσος εργαζόμενος στην Κούβα είχε αναμφισβήτητα καλύτερο επίπεδο ζωής από τον μέσο εργαζόμενο στην Καραϊβική αλλά και σε όλη τη Λ. Αμερική. Ιδιαίτερα υψηλό ήταν και παραμένει το επίπεδο της δημόσιας υγείας και της δημόσιας παιδείας, το οποίο μπορεί να συγκριθεί με τα υψηλότερα επίπεδα των πλέον αναπτυγμένων χωρών. Το προσδόκιμο ζωής, που ήταν 41 έτη το 1958 είχε ανεβεί το 1985 ήδη στα 74,2 έτη. Σήμερα το προσδόκιμο ζωής σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΗΕ βρίσκεται στα 79 έτη για τους άντρες και στα 81 για τις γυναίκες.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Ο Θεός Δεν Είναι Μεγάλος

Με αφορμή τα σημερινά γεγονότα στη Ν. Ζηλανδία, αλλά και τα κατορθώματα του » Ιερού Λόχου» στην παράσταση «Πυρκαϊές» του
Ουαζντί Μουαουάντ, νοιώθουμε την ανάγκη να μεταφέρουμε το παρακάτω κείμενο.

πηγή: terrapapers

Κρίστοφερ Χίτσενς -«Ο Θεός δεν είναι μεγάλος – Πως η θρησκεία δηλητηριάζει τα πάντα»

Ο Θεός Δεν Είναι Μεγάλος

Πως η θρησκεία δηλητηριάζει τα πάντα

«Στους σκοτεινούς χρόνους, οι άνθρωποι καθοδηγούνταν καλύτερα από τη θρησκεία, όπως στην κατασκότεινη νύχτα ο τυφλός είναι ο καλύτερος οδηγός· γνωρίζει τους δρόμους και τα μονοπάτια καλύτερα από κάποιον που μπορεί να δει. Όμως, στο φως της ημέρας, είναι παράλογο να χρησιμοποιείς έναν τυφλό για οδηγό» -Χάινριχ Χάινε

Συνεχίστε την ανάγνωση

Potlatch (1954-1957)

πηγή: Κατάληψη Σινιάλο


Για να κατεβάσετε το Potlatch σε μορφή pdf πατήστε εδώ.

Herbert Marcuse: Η Καταπιεστική Ανοχή

πηγή: geniusloci2017 { } null

Το κείμενο είναι το δοκίμιο του H. Marcuse που συμπεριλήφθηκε στο τόμο A Critique of Pure Tolerance (Beacon Press, 1969) όπως δημοσιεύεται στην ιστοσελίδα marcuze.org, αφιερωμένη στο έργο του. Ο Herbert Marcuse (1898-1979) ήταν φιλόσοφος, κοινωνιολόγος και πολιτικός επιστήμονας. Μετάφραση Δημήτρης Πλαστήρας.

Το παρόν δοκίμιο εξετάζει την ιδέα της ανοχής στην προηγμένη βιομηχανική εποχή μας. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει είναι πως η επίτευξη του στόχου της ανοχής θα απαιτούσε μια δυσανεξία προς τις κυρίαρχες πολιτικές, συμπεριφορές και απόψεις, και την επέκταση της ανοχής σε πολιτικές, συμπεριφορές και απόψεις που σήμερα είναι εκτός νόμου ή καταστέλλονται. Με άλλα λόγια, σήμερα η ανοχή εμφανίζεται ξανά ως αυτό που ήταν στις αρχές της, στο ξεκίνημα της σύγχρονης περιόδου – ένας μονομερής στόχος, μια ανατρεπτική ιδέα και πρακτική. Αντίθετα, αυτό που διακηρύσσεται και εξασκείται σήμερα ως ανοχή, στις περισσότερες από τις ουσιαστικές εκφάνσεις του, εξυπηρετεί το σκοπό της καταπίεσης.

Συνεχίστε την ανάγνωση

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΚΑΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ Ο ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΣ

πηγή: Athens.indymedia.org

του Τόμας Τζιοβάνι

Μετά από τις μαχητικές τακτικές δρόμου που χρησιμοποιήθηκαν στις διαδηλώσεις για την ορκωμοσία του Τραμπ, όπως και για την αντιμετώπιση των ακροδεξιών, οι αναρχικοί έχουν τραβήξει την προσοχή των μήντια κι έχουν πυροδοτήσει μια συζήτηση, ειδικά όσον αφορά τους αντιφασιστικούς αγώνες. Αλλά πολλοί άνθρωποι είναι ακόμα μπερδεμένοι σχετικά με τον αναρχισμό, συνδέοντας τον με την αδιάκριτη βία, το χάος και την αταξία. Αυτή η παραμορφωμένη εικόνα λειτουργεί αντιθετικά προς την αναρχική δραστηριότητα που έχει υπάρξει τόσο μέσα όσο κι έξω από τις ΗΠΑ. Αλλά αν δεν είναι το χάος ή η αταξία, τι είναι αυτό που αντιπροσωπεύει ο αναρχισμός; Σε τι πιστεύουν οι αναρχικοί;

Βασικές Αναρχικές Αξίες

Στο πιο βασικό επίπεδο, οι αναρχικοί πιστεύουν στην ίση αξία όλων των ανθρώπινων όντων. Οι αναρχικοί πιστεύουν επίσης πως οι ιεραρχικές εξουσιαστικές σχέσεις δεν είναι μόνο άδικες, αλλά διαφθείρουν αυτούς που κατέχουν την εξουσία και αποκτηνώνουν αυτούς που δεν την κατέχουν. Σε αντίθεση οι αναρχικοί πιστεύουν στην άμεση δημοκρατία, τη συνεργασία και την αλληλεγγύη. Οι αναρχικοί εναντιώνονται στο κράτος, τον καπιταλισμό, τη λευκή υπεροχή, την πατριαρχία, τον ιμπεριαλισμό και τις άλλες μορφές καταπίεσης, όχι επειδή πιστεύουν στην αταξία· αλλά γιατί πιστεύουν στην ίση ελευθερία για όλους και αντιτίθενται σε όλες τις μορφές εκμετάλλευσης, κυριαρχίας και ιεραρχίας.

Κι αν οι αναρχικοί δεν είναι με την αταξία και το χάος, τότε τι υποστηρίζουν; Οι αναρχικοί αναγνωρίζουν πως η τωρινή κοινωνική τάξη προωθεί την ατομικιστική, ανταγωνιστική αταξία και την οικολογική καταστροφή, όχι την ελευθερία για όλους. Για παράδειγμα, στον καπιταλισμό η πλούσια ελίτ έχει την ελευθερία να κυριαρχεί και να εκμεταλλεύεται εμάς τους υπόλοιπους, ενώ μας αφαιρεί την ελευθερία να ελέγχουμε την εργασία και τις ζωές μας, και μας αφαιρεί τη δυνατότητα μας να μοιραστούμε δίκαια τις οικονομικές και τεχνολογικές προόδους που έχουν επιτευχθεί παγκόσμια και ιστορικά στον κόσμο μας. Σε αντίθεση μ’ αυτό, οι αναρχικοί υποστηρίζουν τα ιδανικά της αλληλεγγύης και της ισότιμης ελευθερίας για όλους, σε όλες τις πτυχές της ζωής.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Χριστούγεννα με τον Οντίν και πώς θα ζήσουμε χωρίς βαρβάρους

πηγή: Respublica

Κατερίνα Χατζοπούλου (21/12/2018)

Thomas Cole, The Arcadian or Pastoral State. Oil on canvas, 1834


Επανειλημμένα έχουμε ακούσει για σπουδαίους αρχαίους πολιτισμούς, που φαίνεται να έφτασαν σε ύψη τεχνολογικής εξέλιξης και κάποια στιγμή καταστράφηκαν ή χάθηκαν. Αρχαιολογικά μνημεία του παρελθόντος προκαλούν προβληματισμό όσον αφορά το πώς κατασκευάστηκαν, εφόσον ακόμη και σήμερα θα ήταν εξαιρετικά δύσκολη, δαπανηρή και άλλοτε ουσιαστικά ανέφικτη η ανακατασκευή τους. Έχει άλλωστε χαρακτηριστεί αλαζονική η αντίληψη ότι ο σύγχρονος πολιτισμός είναι ο πιο εξελιγμένος τεχνολογικά στην πορεία του ανθρώπινου είδους. Πρόσφατα—σε σχέση με την ιστορία του επιστημονικού και του γραπτού λόγου—έγινε ευρύτερα γνωστό ότι η παρουσία του ανθρώπου στον πλανήτη με τα βασικά χαρακτηριστικά που έχει και σήμερα όσον αφορά την ανθρώπινη συμπεριφορά και την τεχνολογική ευρηματικότητα είναι πολύ παλαιότερη από ότι θα μπορούσε να φανταστεί κανείς. Πλέον των διακοσίων πενήντα χιλιάδων χρόνων, μέχρι πεντακόσιες χιλιάδες χρόνια πριν και σε κάποιες περιπτώσεις μέχρι και δύο σχεδόν εκατομμύρια χρόνια πριν.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Δωρεάν οι αρχαίες ελληνικές τραγωδίες στο διαδίκτυο, σε ελληνικά και αγγλικά!

πηγή: 24grammata

αλκηστη 24γραμματαr

Τα έργα των τριών Μεγάλων Τραγικών Ποιητών

Οι αρχαίες ελληνικές τραγωδίες στο διαδίκτυο

(πλήρες κείμενο, πρωτότυπο, νέα ελληνική και αγγλική γλώσσα)

με ένα απλό κλικ

Το ηλ. περιοδικό 24grammata.com με ιδιαίτερη ικανοποίηση σας παρουσιάζει ένα μοναδικό έργο προβολής του ελληνικού πολιτισμού.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Η ΑΤΟΜΙΚΗ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΠΕΡΑ ΑΠΟ ΣΚΟΤΑΔΙΣΤΙΚΟΥΣ ΜΥΘΟΥΣ ΚΑΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΕΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ

πηγή: Ζενίθ

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

«Πρέπει να χτίσουμε μια νέα συμμαχία. Δεν έχει μείνει κανείς για να του απευθύνουμε αιτήματα.

Είμαστε εμείς αυτοί που περιμένουμε και πρέπει να δημιουργήσουμε αυτό που ζητάμε»

Άντζελα Ντέιβις[1]

1.      ΑΝΤΙ ΓΙΑ ΚΟΥΦΙΕΣ ΕΥΧΕΣ ΑΣ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΟ 2019 ΝΑ ΜΟΙΡΑΖΟΜΑΣΤΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΗ ΓΝΩΣΗ

Μας μάθανε να πορευόμαστε σε λάθος δρόμο, να προσευχόμαστε σε κάποιον ανύπαρκτο Γιαχβέ ή Μεσσία, Αλλάχ ή Μωάμεθ, Θεό ή Ιησού και να ευχόμαστε μοιρολατρικά ο ένας υγεία και ευτυχία στον άλλον και να ζητάμε όσα δικαιούμαστε από τον κάθε φορά καινούργιο χρόνο. Κι εμείς άκριτα ακολουθούμε ως ποίμνια σκοταδιστικούς μύθους και ως λόχοι φονικές ιδεολογίες, νόμους άδικους και εξουσιαστικές συμμορίες, χωρίς ποτέ να κοπιάσουμε να βρούμε των δεινών μας και των καταστροφικών πολέμων τις πραγματικές αιτίες.

Συνεχίστε την ανάγνωση