Category Archives: ΠΕΡΙ ΑΝΕΜΩΝ ΚΑΙ ΥΔΑΤΩΝ

Νεο επεισόδιο «Ταραχές» (Trouble)

πηγή: Athens.indymedia.org

«Ταραχές» Επεισόδιο #3
Καλοδεχούμενοι οι πρόσφυγες:
Δημιουργώντας αλληλεγγύη πέρα απ’τα σύνορα.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

https://archive.org/download/RefugeesWelcome/Trouble_S1_E3_360.mp4

Στη σημερινή εποχή του αναζωπυρωμένου εθνικισμού, της αντι-μεταναστευτικής ξενοφοβίας και αυξημένης στρατιωτικοποιήσης των συνόρων, εύκολα ξεχνάμε το κεντρικό ρόλο που έχει παίξει η μετανάστευση στη διαμόρφωση των τόπων που κατοικούμε. Ο πλούτος και το βάθος της ανθρώπινης ιστορίας προέρχεται απο τις αμέτρητες ατομικές και συλλογικές διαδρομές που εμείς, ή οι πρόγονοι μας πριν απο μας, έχουμε χαράξει για να φτάσουμε εδώ που είμαστε τωρα -όπου είναι αυτό.

Η δήθεν “προσφυγική κρίση” που έχει μονοπωλήσει τα πρωτοσέλιδα τα τελευταία χρόνια δεν είναι ένα νέο φαινόμενο, ούτε μια φάση που θα περάσει.

Την στιγμή που ο κόσμος μας είναι στο χείλος περισσότερων αποσταθεροποιητικών πολέμων για τη μείωση των πόρων, μια εμβάθυνση δομών οικονομικής ανισότητας και την εμφάνιση κατακλυσμικών κλιματικών αλλαγών, η ακόμα πιο δραματική κίνηση ανθρώπινων πληθυσμών είναι αναπόφευκτη. Αυτό που δεν είναι αναπόφευκτο ακόμα είναι το πως θα απαντήσει η ανθρωπότητα σε αυτή τη κρίση.

Αυτό το επεισόδιο των “Ταραχών”, το αναρχικό συλλογικό μέσο subMedia παίρνει συνέντευξη απο άτομα απο όλο το κόσμο που βοηθούν να χαρτογραφήσουν μια πορεία για το μέλλον βασισμένη σε ζωντανές πρακτικές αλληλεγγύης και αμοιβαίας βοήθειας, και που αγωνίζονται να καταστρέψουν τα υπαρκτά και ανύπαρκτα σύνορα που επιδιώκουν μας κρατήσουν διχασμένους.

https://sub.media/video/trouble-3-refugees-welcome/

υπότιτλοι σε: ελληνικά, ολλανδικά, γαλλικά, αραβικά, τσέχικα και ρουμάνικα


Ανανεώσιμες πηγές ενέργειας:Μύθοι και πραγματικότητα

πηγή: Τοπικοποίηση

(Συμβολή στο δημόσιο διάλογο για το ενεργειακό ζήτημα)

Ποιος φοβάται το υδρογόνο; Γράφει ο Κώστας Λάμπος
claslessdemocracy@gmail.com,

«Το πεπρωμένο δεν είναι θέμα τύχης. Είναι θέμα επιλογής.
Δεν είναι κάτι που θα έρθει από μόνο του.
Είναι κάτι που θα το δημιουργήσουμε εμείς οι ίδιοι».
William Jennings Bryan[1]

«Μπορεί να ανήκετε σ’ εκείνους τους ανθρώπους που νομίζουν ότι
η ενέργεια του υδρογόνου είναι μια φαντασίωση κάποιων μελλοντολόγων ή κάποιων άλλων συγγραφέων επιστημονικής φαντασίας. Ή, στην καλύτερη περίπτωση, μπορεί να την θεωρείτε ως μια πολλά υποσχόμενη μελλοντική τεχνολογία που, αν κάποτε εφαρμοστεί, αυτό θα γίνει στο μακρινό μέλλον. Εάν όντως σκέφτεστε μ’ αυτόν τον τρόπο, ξανασκεφτείτε το σοβαρά […] Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο […] (η ανθρωπότητα) κέρδισε την ελευθερία της από το πετρέλαιο[…] Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν τον κόσμο μέσα σε δέκα χρόνια
με την υπάρχουσα τεχνολογία […] Φανταστείτε έναν κόσμο στον οποίο η (ανθρωπότητα) αποφάσισε να ξεπεράσει την ενεργειακή και την κλιματική
κρίση που απειλεί την […] (ύπαρξή) της. Μπορούμε να χτίσουμε αυτόν
τον κόσμο σήμερα με συνειδητές επιλογές και πολιτική βούληση».
Jerry Brown, Rinaldo Brutoco και James Cusumano [2]

«Όπως έχει αποδειχτεί, η βλάβη στους μετωπιαίους λοβούς του εγκεφάλου συνεπάγεται τη διάβρωση της επινοητικότητας, το μειωμένο ενδιαφέρον
για το μέλλον, τον ελαττωμένο αυτοέλεγχο, την αναισθησία και την
εμμονική προσκόλληση σε ατελέσφορα μονοπάτια»
Γιώργος Παξινός[3]
Συνεχίστε την ανάγνωση


Η αρπαγή του νερού στην Ελλάδα

πηγή: Γιάννης Παπαδημητρίου

το βρήκαμε εδώ: Εναλλακτικός

Ο όρος του τίτλου (στα αγγλικά water grabbing) χρησιμοποιείται διεθνώς για να ορίσει την κατάσταση, στην οποία ισχυροί παράγοντες, δημόσιοι ή ιδιωτικοί, αποκτούν τον έλεγχο ή ανακατανέμουν τη χρήση υδάτινων πόρων για τους δικούς τους σκοπούς σε βάρος των τοπικών κοινοτήτων και των οικοσυστημάτων, στα οποία έχει βασιστεί η ζωή τους. Πρόκειται για ένα πλανητικό πόλεμο με αποκορυφώματα την εκδίωξη πληθυσμών λόγω της κατασκευής μεγάλων φραγμάτων, την ιδιωτικοποίηση των αποθεμάτων του νερού και των δικτύων ύδρευσης, την υποβάθμιση και μόλυνση του νερού εξαιτίας βιομηχανικών, μεταλλευτικών και βιομηχανικής κλίμακας αγροτικών δραστηριοτήτων και τον έλεγχο των πηγών και των διασυνοριακών υδάτων για στρατιωτικούς και οικονομικούς λόγους. Δεν είναι τυχαίο που η παγκόσμια κλιματική αλλαγή βιώνεται κατά κύριο λόγο είτε ως πλημμύρα είτε ως ξηρασία, συνδέεται δηλαδή άμεσα με τη διαταραχή του θαυμαστού υδρολογικού κύκλου της φύσης. Στη χώρα μας λίγο – πολύ όλα αυτά τα μέτωπα είναι ανοιχτά. Θα περιοριστώ σε μια, εκ των πραγμάτων άνιση, αναφορά με έμφαση στα λιγότερο συζητημένα. Συνεχίστε την ανάγνωση


Κατεβάστε ελεύθερα όλες τις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες (ΔΩΡΕΑΝ)

πηγή: Εναλλακτικός

(προσθήκη από π.κ.) στην ίδια ιστοσελίδα θα βρείτε πολλές ακόμη προτάσεις για ελεύθερο κατέβασμα.

Οι συνεργάτες του 24grammata.com  σε συνεργασία με το Φιλολογικό Φροντιστήριο “Γιώργος Δαμιανός” για πρώτη φορά, παγκοσμίως, συγκέντρωσαν όλες τις αρχαίες ελληνικές τραγωδίες, πλήρες κείμενο, στο πρωτότυπο, στη νέα ελληνική και στην αγγλική γλώσσα.

Το κατέβασμα δεν προαπαιτεί καμία εγγραφή, γίνεται εντελώς δωρεάν με ένα απλό κλικ.

Πατήστε εδώ για να δείτε και να κατεβάσετε την πολύ ενδιαφέρουσα συλλογή.

 


Τα Ηπειρωτικά βουνά τώρα παραδίδονται χωρίς μάχη

πηγή: στον Τοίχο

Το μεγαλύτερο αιολικό πάρκο στην Ελλάδα, ξεκινάει στην Ήπειρο

Γιάννης Λαζάρου
Αφού το Αποπηγάδι στην Κρήτη δεν έγινε μάθημα για τους Έλληνες, αφού σε όλες τις περιοχές της Ελλάδας χωρίς καμία αντίσταση αλώθηκαν βουνά και κάμποι για μια «ανάπτυξη» που ουσιαστικά θα φέρει κέρδη μόνο στους εταίρους, έφτασε η ώρα για το μεγαλύτερο έργο.
Ο Κασιδιάρης της Ηπείρου είναι η κορυφή του βουνού που παλιά το έλεγαν Σιούτιστα, αλλά η σλαβική προέλευση του ονόματος δεν άρεσε στους νικητές του εμφύλιου και έτσι το βουνό από τότε λέγεται Κασιδιάρης. Ο Κασιδιάρης είδε πολλά από τότε, μάλιστα είδε και τον Ράλλη να «πολεμάει». Ναι τον γνωστό της ΝΔ, αφού το ταλαίπωρο βουνό είχε βρεθεί στο επίκεντρο μιας πολιτικής διαμάχης κατά τη δεκαετία του ’50, όταν κάποιοι βουλευτές της Ένωσης Κέντρου κατηγόρησαν το Γεώργιο Ράλλη (τότε υψηλόβαθμο στέλεχος της ΕΡΕ) ως απόλεμο. Αυτός ζήτησε από τον  Παττακό, μετέπειτα πρωτεργάτη της Χούντας των Συνταγματαρχών μια χάρη. Έτσι ο πολέμαρχος Παττακός εξέδωσε βεβαίωση ότι ο Ράλλης είχε πολεμήσει υπό τις διαταγές του εναντίον των «κομμουνιστοσυμμοριτών».

Συνεχίστε την ανάγνωση


Είμαστε ό,τι φανταζόμαστε

πηγή: Γελωτοποιός

«Well I never pray, but tonight I’m on my knees
I need to hear some sounds that recognize the pain in me.»
The Verve – Bitter Sweet Symphony

~~~~~~~~~~~~~~~

Όλοι γνωρίζουμε ότι κάθε ζώο, απ’ τον ξιφία ως τον σκύλο, συμπεριφέρεται με βάση τα 4-Fs (Fighting, Fleeing, Feeding, Fucking). Ή θα επιτεθεί ή θα το σκάσει. Θα πλησιάσει για να τραφεί ή να κάνει σεξ (τα ζώα δεν γνωρίζουν ότι έτσι γίνονται τα παιδιά, είναι ορμέμφυτο).

Κι ο ανθρώπινος εγκέφαλος έχει ανάλογους διακόπτες. Όμως ο άνθρωπος, έχει ένα επιπλέον F, που συχνά επηρεάζει τη συμπεριφορά του περισσότερο απ’ τ’ άλλα τέσσερα.

F, for fantasy.

(Την ελληνική λέξη Φαντασία, στα αγγλικά την αποδίδει καλύτερα το Imagination, αλλά έτσι δεν θα είναι το πέμπτο F).

Συνεχίστε την ανάγνωση


Βιώσιμα οικολογικά σπίτια από πλαστικά μπουκάλια και άμμο

πηγή: Απέναντι Όχθη

Με ένα μεταπτυχιακό στην ενεργειακή απόδοση, ο Tateh Lehbib Breica πρόσφυγας Σαχραουί ,σχεδίασε την κατασκευή ενός ενεργειακά αποδοτικού σπιτιού στην έρημο, χρησιμοποιώντας άχρηστα πλαστικά μπουκάλια.
Ο Lehbib Breica, γεννήθηκε στο προσφυγικό καταυλισμό Awserd της Αλγερίας, και μεγάλωσε σε ένα πλίνθινο σπίτι στους αμμόλοφους. Σπούδασε στο πανεπιστήμιο
, και αργότερα με υποτροφία σε ισπανικό πανεπιστήμιο.
Οι Σαχράουϊ, ιθαγενείς της Δυτικής Σαχάρας , εκτοπίστηκαν από την πατρίδα τους το 1975, όταν η Ισπανία αποσύρθηκε από την Βόρεια Αφρική. 


Το πρώτο σπίτι που έχτισε ο Breica, χρησιμοποιώντας τα πεταμένα πλαστικά μπουκάλια γεμάτα με άμμο, ήταν για την ηλικιωμένη γιαγιά του, η οποία είχε δυσκολία στο περπάτημα και είχε τραυματιστεί σε μια αμμοθύελλα στο προσφυγικό καταυλισμό.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Coda: Το πολυβραβευμένο animation για μια χαμένη ψυχή που συναντά τον Θάνατο [ΒΙΝΤΕΟ]

το βρήκαμε εδώ: Εναλλακτικός

Η μικρού μήκους ταινία του Alan Holly, Coda, έχει κερδίσει συνολικά 18 βραβεία σε κινηματογραφικά φεστιβάλ σε όλο τον κόσμο.
Η πολυβραβευμένη animation ταινία μιλά για το τέλος της ζωής και δείχνει τη διαπραγμάτευση μιας χαμένης ψυχής με τον Θάνατο, πριν τελικά αποδεχθεί τη μοίρα της…

A lost soul stumbles drunken through the city. In a park, Death finds him and shows him many things.

 

 

 

 

andcodafilm.com
andmapsandplans.com
twitter.com/andmapsandplans
facebook.com/andmapsandplans
Contact: hello@andmapsandplans.com


«Οι βροχοποιοί» Εκδόσεις Διάδοση

το βρήκαμε εδώ: Άπατρις

Μια αναδρομή στους αγώνες των φυλακισμένων από τα τέλη της δεκαετίας του ’70 ως το ’90.

Με όχημα τις αφηγήσεις έξι διαφορετικών ανθρώπων, φωτογραφίες και δημοσιεύματα της εποχής το ντοκιμαντέρ αυτό επιχειρεί να αναδείξει τις συνθήκες εγκλεισμού κατά τη διάρκεια των πρώτων μεταπολιτευτικών χρόνων. Από την πρώτη γυναικεία εξέγερση στον Κορυδαλλό (1980) μέχρι τις αντίστοιχες σε Κέρκυρα (1987) και Πάτρα (1990) περιγράφονται οι σχέσεις ποινικών-πολιτικών, οι πρώτες ζυμώσεις, οι επαφές, οι επικοινωνίες και το δίκτυο που δημιουργήθηκε μέσα και έξω από τους τοίχους της φυλακής. Γενιές διαφορετικής κουλτούρας και αδικημάτων, που ύψωσαν το ανάστημά τους ενάντια στις απάνθρωπες συνθήκες, τα βασανιστήρια και τις απομονώσεις. Γενιές που δεν ξέχασαν τους αγώνες τους, γενιές που θυμούνται και θυμίζουν.

Συμμετέχουν: Βλάσης Ψοφάκης, Σοφία Κυρίτση, Χρήστος Ρούσσος, Αθηνά Αλεξίου, Δημήτρης Μελέτης, Θόδωρος Τσουβαλάκης

 


«Οι λαχειοπώλες τ’ ουρανού» εκδόσεις διάδοση

το βρήκαμε εδώ: Άπατρις

Οκτώ αφηγήσεις που επαναφέρουν στο προσκήνιο την κοινωνική ιστορία της Ελλάδας του ’60-’70. Από τους αγώνες των οικοδόμων το ’61, τις δυναμικές διαδηλώσεις του Ιούλη του ’65 και τους αντιδικτατορικούς αγώνες, στην μεταπολίτευση των εργοστασιακών σωματείων, των καταλήψεων χώρων εργασίας και των κινημάτων αμφισβήτησης. Μια απόπειρα αναβίωσης του κοινωνικού και πολιτικού κλίματος μιας εποχής που χάρισε την πλούσια παρακαταθήκη της στους αγωνιζόμενους του σήμερα και τους αγώνες που έρχονται.


Ρουβίκωνας, ΕΡΤopen, No9

πηγή: κανάλι στο youtube της Αναρχικής Ομοσπονδίας

προηγούμενες εκπομπές:

Συνεχίστε την ανάγνωση


Να ζεις περισσότερο (Alike short film)

το βρήκαμε εδώ: στον Τοίχο

Τρύφων Λιώτας 
Η ταινία μικρού μήκους «Όμοιοι» (Alike, SP, 2015) είναι μια κινουμένων σχεδίων ματιά πάνω στο σύγχρονο τρόπο ζωής. Χωρίς διαλόγους και με έναν αφοπλιστικά απλό σενάριο μέσα σε 7 λεπτά καταφέρνει να αναδείξει προβλήματα και αντιφάσεις του πολιτισμού μας αγγίζοντας ευαίσθητες χορδές. Κέρδισε 64 (!) βραβεία και το ντουέτο των δημιουργών της, θέλησε να την διαθέσει ελεύθερα στο ίντερνετ.
Η ιστορία απλή: Ένας πατέρας, ο Kopi (=Αντιγραφή) θέλει να μάθει στο γιό του Paste (=Επικόλληση) τον σωστό τρόπο ζωής. Αλλά ποιος είναι όμως ο σωστός δρόμος;

Η φαντασία στην Αναρχία: Απλός οδηγός σε βίντεο (βήμα-βήμα) πώς να φτιάξετε το «ιδανικό» πανό

πηγή: Athens.indymedia.org


Περί καταλήψεων

πηγή: Βιντεοθήκη – Αυτομόρφωση

 

Περί καταλήψεων

 Βίντεο από αναρχικούς – αντιεξουσιαστές του Ηρακλείου Κρήτης για τις καταλήψεις…

Πατήστε εδω
ή
εδω

 ή στα αγγλικά
εδωThe Squat is our home
and so are our Comrades,
home is Solidarity,
home is the Streets,
home is the Fire that burns within us,
and from this home nobody can evict us,
no matter how many walls you may take,
you will always find us in us in front of you,
fighting for Self-Organization, Autonomy, Equality, Anti-Authority.Solidarity to those who are fighting.

[Anarchists – Antiauthoritarians from Heraklion, Crete in Greece]

(προσθήκη από π.κ.) δείτε ακόμη:

Μπορεί ν΄ Αλλάξει, Κεμάλ | Οι Καταλήψεις του Κόσμου

Πορεία Αλληλεγγύης στις Καταλήψεις 12/01/13

«Με την ανακατάληψη αναδείξαμε ότι η ολομέτωπη επίθεση του κράτους που θέτει σήμερα στο στόχαστρο τις καταλήψεις, τους αυτοοργανωμένους χώρους και τις δομές του αναρχικού-αντιεξουσιαστικού κινήματος, όπως και τους κοινωνικούς-ταξικούς αγώνες, δεν είναι μονόλογος. Η καρδιά, η θέληση για αγώνα και η επιθυμία για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας αποδεικνύονται πιο δυνατά από τους στρατούς τους.
Δεν θα καταφέρουν ποτέ να μας νικήσουν, γιατί όσες δυνάμεις καταστολής κι αν επιστρατεύσουν δεν μπορούν να καταπνίξουν την αντίσταση, την αξιοπρέπεια, την αλληλεγγύη.
Δεν θα καταφέρουν ποτέ να μας νικήσουν γιατί δεν είμαστε εκατό, είμαστε χιλιάδες. Είμαστε ένα κομμάτι του κόσμου που αγωνίζεται ενάντια στην καπιταλιστική βαρβαρότητα, την κρατική τρομοκρατία και τον εκφασιμό. Κομμάτι των ντόπιων και μεταναστών εργαζόμενων, ανέργων, μαθητών, αντιστεκόμενων στις γειτονιές, διωκόμενων και φυλακισμένων αγωνιστών, που δεν σκύβουν το κεφάλι. Μαζί τους υψώνουμε μια γροθιά αντίστασης όπως τη στιγμή της σύλληψής μας.
Δικό μας όπλο είναι η αλληλεγγύη […], δύναμή μας οι συλλογικές αντιστάσεις.»
Από το κείμενο των 93 συλληφθέντων της ανακατάληψης της Βίλας Αμαλίας.

ΔΙΑΚΟΠΤΕΣ / ΓΕΝΑΡΗΣ 2013

Πατήστε εδω


Ένα ελληνικό πολιτικό θρίλερ

πηγή: στον Τοίχο

Τρύφων Λιώτας
Πρόκειται για μια ελληνική ταινία μικρού μήκους με τίτλο Άσπρο Περιλαίμιο (White Collar, 2016, GR) η οποία έχει κερδίσει ήδη βραβεία στο εξωτερικό.
Συγκεκριμένα η ταινία απέσπασε ειδική μνεία σεναρίου στο Artfools Video Festival και το δεύτερο βραβείο ξένης ταινίας στο Sand Dune International Short Film Festival.
Η σκηνοθέτης είναι η Ναταλία Λαμπροπούλου και ο σεναριογράφος – παραγωγός ο Σωτήρης Πετρίδης.
Είναι μια απόδειξη ότι στην Ελλάδα της κρίσης συνεχίζεται να παράγεται πολιτισμός και τέχνη. Το ότι δεν το βλέπουμε οφείλεται πολύ απλά στο γεγονός ότι δεν προβάλλεται από πουθενά.
Αυτό δεν πρέπει να μας φαίνεται περίεργο γιατί ο πολιτισμός πάντοτε επιδρά τροποποιώντας και ανατρέποντας τις σταθερές του βίου: κράτος, θρησκεία και κοινωνία – αναλόγως βεβαίως με το βαθμό ένταξής του στις επιδιώξεις τους και της αξιοποιήσεώς του απ’ αυτές.
Είναι ο κριτής τους. Και φυσικά ούτε στο κράτος, ούτε στην κοινωνία αρέσει η κριτική. Η ταινία και το μήνυμά της είναι σαφώς καλύτερα από τον πολυδιαφημισμένο «Αστακό», ο οποίος προβλήθηκε σε αίθουσες, τόνοι χαρτιού ξοδεύτηκαν σε κριτικές και διθυράμβους, κόστισε πολύ περισσότερο και θεοποίησε ηθοποιούς και σκηνοθέτες.
Και αναφέρω τον «Αστακό» γιατί υπάρχουν οι ομοιότητες της ελληνικής παραγωγής και σκηνοθεσίας καθώς και των σεναρίων επιστημονικής φαντασίας και δυστοπίας.
Σε ένα δυστοπικό μέλλον, όχι και τόσο διαφορετικό από τη σημερινή κοινωνία, οι πολίτες είναι διατεθειμένοι να κάνουν το οτιδήποτε για την εύρεση εργασίας. Συγκεκριμένα παίζουν ρωσική ρουλέτα για να κερδίσουν την πολυπόθητη θέση. Η μόνη διαφορά με τη σημερινή κοινωνία είναι στις σφαίρες.
Σήμερα το ρόλο των σφαιρών παίζουν οι αυτοκτονίες, η μεγάλη ανεργία, η μετανάστευση, η πείνα, η αδυναμία να δημιουργήσεις στα πιο δημιουργικά σου χρόνια νιώθοντας άχρηστος, η κατάθλιψη κοκ.
Όλα αυτά γίνονται, όπως και στην ταινία, στο όνομα του κέρδους και της «ανάπτυξης». Που για να έρθει πρέπει να γίνουμε ανταγωνιστικοί δηλαδή να υπάρχει ανεργία, φτωχοποίηση και εξαθλίωση μέσω χαμηλών ημερομίσθιων ώστε να προσελκυσθούν επενδυτές για να πάρει «μπρος» η οικονομία.
Τι είναι μερικοί θάνατοι μπροστά σε τέτοια μεγαλεία;
Δεν είναι κακό, τουναντίον, μερικές «σφαίρες» (αυτοκτονίες και μετανάστευση) δρουν θαυματουργά: μειώνουν την ανεργία…
Στο μόνο σημείο που υπάρχει διαφορά με τη σημερινή κοινωνία είναι οι θέσεις εργασίας: στο μέλλον παλεύουν για μια θέση σε τράπεζα αλλά στο παρόν οι σφαίρες πέφτουν για μια αξιοσέβαστη θέση σερβιτόρου, ντελιβερά ή το πολύ υπαλλήλου σε σουπερμάρκετ.
Η ιστοσελίδα της ταινίας εδώ.
Η ταινία εδώ.

Το παιδί του Διαδικτύου : Η ιστορία του Άαρον Σβάρτς

πηγή: Βιντεοθήκη – Αυτομόρφωση

Ο Άαρον Σβάρτς ήταν ένας Αμερικανός προγραμματιστής ηλεκτρονικών υπολογιστών, συγγραφέας, αρχειοθέτης, πολιτικός οργανωτης και ακτιβιστής στο Διαδίκτυο.
Κατά τη διάρκεια της σύντομης ζωής του, σημάδεψε την ιστορία του Διαδικτύου αγωνιζόμενος με κεντρικό άξονα την ανοιχτή πρόσβαση και την ελεύθερη διάδοση της γνώσης σε όλους μέσω του Ίντερνετ. Πρωτοστάτησε σε δράσεις υπέρ των ψηφιακών δικαιωμάτων και κατά της λογοκρισίας, των κρατικών παρεμβάσεων και της εμπορευματοποίησης δημοσίων εγγράφων όπως οι αποφάσεις των δικαστηρίων και οι πανεπιστημιακές δημοσιευσεις. Είχε φτιάξει και διαθέσει, με ελεύθερες άδειες, αρκετά προγράμματα ελεύθερου λογισμικού και ανοιχτών προτύπων.
Οι ιδέες και η δράση του του στοίχησαν ένα ανηλεές κυνήγι από τις αρχές και την Αμερικανική δικαιοσύνη, αντιμετωπίζοντας εξοντωτικές ποινές επειδή τόλμησε να αντιτεθεί στις αντιλήψεις του πολιτικού και του οικονομικού συστήματος για τη χρήση του Διαδικτύου και τον έλεγχο της γνώσης και της πληροφορίας.
Αυτοκτόνησε λίγο πριν τη δίκη του για την υπόθεση JSTOR, σε ηλικία 26 ετών.
To ερευνητικό ντοκιμαντέρ «The Internet’s Own Boy: The Story of Aaron Swartz» του Brian Knappenberger διατίθεται ελεύθερα (χωρίς DRM) με άδεια Creative Commons. Υποτιτλίστηκε συνεργατικά σε πολλές γλώσσες μέσα από την ανοιχτή πλατφόρμα υποτιτλισμού Amara.

The Story of Aaron Swartz Greek Subtitles Full Movie from ANONS GREECE on Vimeo.

ή
σε 8 μέρη
εδω


Ψηφίστε ΕΔΩ: «Σταματήστε την ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα»

πηγή: enallaktikos.gr

Ψηφίστε ΕΔΩ:  Σταματήστε την ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα

«Σταματήστε την ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα». Καμπάνια του Κινήματος για τον Εκδημοκρατισμό της Ευρώπης

Προς τον υπουργό οικονομικών της Γερμανίας, κ. Schäuble, τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Juncker.

Μια καμπάνια του Κινήματος για τον Εκδημοκρατισμό της Ευρώπης Griechenlandsolidarität.

Το κείμενο προς υπογραφή

ΙΔΙΩΤΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ;

ΟΧΙ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ!

Ζητάμε από την Επιτροπή της ΕΕ να κρατήσει την υπόσχεσή της και να μην ιδιωτικοποιήσει το νερό!

Ζητάμε από την Επιτροπή της ΕΕ και την Ομοσπονδιακή Κυβέρνηση της Γερμανίας να πάψει πλέον να απαιτεί την ιδιωτικοποίηση του νερού προς όφελος των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και κατά της θέλησης του πληθυσμού.

Ζητάμε τη γνωστοποίηση και δημοσίευση της αλληλογραφίας καθώς και των προφορικών διαπραγματεύσεων μεταξύ της ελληνικής κυβέρνησης και των θεσμών σχετικά με την πώληση της ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στο υπερταμείο.

Γιατί είναι σημαντικό αυτό;

Συνεχίστε την ανάγνωση


Φίλτατε αγρότη από την Καρδίτσα

πηγή: στον Τοίχο

του Γιάννη Λαζάρου 

Πίστεψέ με, σε καταλαβαίνω απόλυτα. Ίσως τα χέρια μας να μην έχουν τους ίδιους ρόζους αλλά στο μυαλό μας οι εκρήξεις είναι ακριβώς ίδιες. Σε σκεφτόμουνα τις μέρες που αυτή τη φορά δεν κατέβηκες στα μπλόκα γιατί ξέρεις καλύτερα από τον καθένα πως και με ποιον τρόπο καταλήγουν σε τσιπροποσίες και καινούρια ραντεβού για αγώνες που εξυπηρετούν πάντα όλους τους άλλους εκτός από σένα. 
Σε φανταζόμουνα στο άδειο καφενείο με κάποιους άλλους λίγους να παραγγέλνεις τσίπουρο και να μην έχεις όρεξη να σιχτιρίσεις  την κατάσταση αφού έχεις καταλάβει πλέον πως αύριο δεν υπάρχει για κανέναν, με την απορία να διαγράφεται στο πρόσωπό σου σαν χαμόγελο: «αν αυτή τη φορά θα καταλάβει και κανένας άλλος την κοροϊδία». 
Μπορεί και να είχα νιώσει την αγωνία σου από παλιά όταν τα χωράφια είχαν γεμίσει βάτα και αναπολούσες την μυρουδιά του οργώματος και τα πουλιά που ακολουθούσαν το αλέτρι να τραφούν κι αυτά από κανένα σκουληκάκι. Ναι, για την εποχή που κάποιο αόρατο χέρι μοίραζε λεφτά ως επιδοτήσεις, σου μιλώ, και το αντάλλαγμα ήταν οι ποσοστώσεις με τον αργό θάνατο να παραμονεύει πάλι στο καφενείο λόγω απραξίας. 
Εσύ ξέρεις καλύτερα ποιος και τι έφταιξε, δεν θέλω να σε κουράσω με πράγματα που βίωσες στην διαδρομή ζωή – επιβίωση. 

Συνεχίστε την ανάγνωση


Παρατηρητήριο Τροφών και Νερού (ΗΠΑ): Ιδιωτικοποίηση του νερού. Στοιχεία και αριθμοί

πηγή: ΜΕΤΑ

Δημοσιεύουμε άρθρο του Παρατηρητήριου Τροφίμων και νερού για την ιδιωτικοποίηση στις ΗΠΑ, με πολύ χρήσιμες πληροφορίες και συμπεράσματα από την λειτουργία των ιδιωτικών εταιρειών ύδρευσης-αποχέτευσης, οι οποίες καλύπτουν μόνο το 10% των δημοτικών εγκαταστάσεων. Σημειώνουμε ότι στο κέντρο του καπιταλισμού, το 85% των εγκαταστάσεων είναι δημοτικές

Η Ιδιωτικοποίηση τοπικών συστημάτων ύδρευσης και αποχέτευσης συνήθως κάνει πολύ περισσότερο κακό παρά καλό για τις κοινωνίες μας. Η ιδιωτικοποίηση του νερού – όταν ιδιωτικές εταιρείες αγοράζουν ή λειτουργούν βοηθητικά προγράμματα δημόσιας ύδρευσης- προτείνεται συχνά ως λύση στην προβληματική ενίοτε δημοτική διαχείριση  και τη γήρανση των εγκαταστάσεων. Δυστυχώς, αποτυγχάνει πολύ συχνά, αφήνοντας δήμους με υψηλότερα τιμολόγια, χειρότερες υπηρεσίες, απώλειες θέσεων εργασίας, και πολλά άλλα.

Συνεχίστε την ανάγνωση


AVAAZ: Το φαινόμενο του clicktivism και η τεράστια απάτη

πηγή: enallaktikos.gr

AVAAZ: Το φαινόμενο του clicktivism και η τεράστια απάτη | Της Θεώνης Καπλανίδου

Γράφει η Θεώνη Καπλανίδου

Όποιο ψήφισμα κι αν ανοίξεις, θα δεις από κάτω τον διεθνή οργανισμό, τύπου ΜΚΟ, με την επωνυμία «AVAAZ». Εκστρατείες συλλογής υπογραφών για το περιβάλλον, τον γορίλα, το κλίμα, τον καρκίνο, αλλά και για το το Νομπέλ στην Ελλάδα, για το “Μένουμε Ευρώπη”, για τους πλειστηριασμούς σπιτιών, για να φύγει ο Λάκης από τον ALPHA, για την κατάργηση των Τμημάτων Ένταξης των ΑΜΕΑ, κι ένα σωρό άλλα «ευαίσθητα» θέματα «κοινωνικής συνείδησης», που στοχεύουν στην συναισθηματική ενεργοποίηση του αποδέκτη και το αίσθημα του δικαίου.

Το νέο φρούτο του “κλικ-ακτιβισμού” αποτελεί την τελευταία λέξη της μόδας σχετικά με την ενεργοποίηση αποκλειστικά κατευθυνόμενων και με ύποπτους στόχους παγκόσμιων «δικτύων αλληλεγγύης», δικτύων, δηλαδή, που κάτω από ταμπέλες ευαίσθητων κοινωνικών θεμάτων επιχειρούν να χειραγωγήσουν και να εγκλωβίσουν την κοινή γνώμη ενώ ταυτόχρονα, με τον έντεχνο τρόπο της συνυπογραφής σε ένα αίτημα, εκτονώνουν την ενεργητική δράση σε μια ανώδυνη διαμαρτυρία και αποτρέπουν κοινωνικές ομάδες από την ανάληψη πρωτοβουλιών και ενεργών δράσεων απέναντι σε ένα σοβαρό ή λιγότερο σοβαρό θέμα. Ένα από τα πιο δραστήρια και διάσημα τέτοια παγκόσμια δίκτυα της νεο-προπαγάνδας είναι και το AVAAZ.

Συνεχίστε την ανάγνωση