Category Archives: πολιτική-οικονομία

154 «ναι» για το αντεργατικό, ανταπεργιακό και αντιλαϊκό πολυνομοσχέδιο

πηγή: ΜΕΤΑ

Με 154 «ναι» από τους βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, των Ανεξαρτήτων Ελλήνων και τη Θ. Μεγαλοοικονόμου, εγκρίθηκε από το ελληνικό κοινοβούλιο το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης.

Το πολυνομοσχέδιο καταψήφισαν επί της αρχής όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης (141 ψήφοι).

Στην ονομαστική ψηφοφορία:

  • Νέα Δημοκρατία, Δημοκρατική Συμπαράταξη, Χρυσή Αυγή και η Ένωση Κεντρώων ψήφισαν «όχι» σε όλα

  • το ΚΚΕ ψήφισε «όχι» σε όλα, πλην του άρθρου για τα οικογενειακά επιδόματα, στο οποίο δήλωσε «παρών»

  • το Ποτάμι ψήφισε «όχι» σε όλα, πλην του άρθρου για τις απεργίες, στο οποίο δήλωσε «παρών»

  • η ανεξάρτητη βουλευτής Κατερίνα Παπακώστα, ψήφισε «όχι» σε όλα και δήλωσε «παρών» στο άρθρο για τα οικογενειακά επιδόματα

  • ο ανεξάρτητος βουλευτής Χάρης Θεοχάρης ψήφισε «όχι» σε όλα και «ναι» στο άρθρο για τις απεργίες

  • η βουλευτής Θεοδώρα Μεγαλοοικονόμου, ψήφισε «ναι» σε όλα. Σημειώνεται πως η κ. Μεγαλοοικονόμου εντάσσεται ως συνεργαζόμενη στην Κοινοβουλευτική Ομάδα του ΣΥΡΙΖΑ.

Από την ψηφοφορία απουσίαζαν οι βουλευτές της Ν.Δ. Σοφία Βούλτεψη και Άννα Μισέλ – Ασημακοπούλου, ο βουλευτής της ΔΗΣΥ Ανδρέας Λοβέρδος, ο βουλευτής του Ποταμιού Σπύρος Δανέλλης και ο βουλευτής της Ένωσης Κεντρώων Αναστάσιος Μεγαλομύστακας.

(προσθήκη από π.κ.) σχετικά:

ο νόμος 4512/17-1-2018 (ΦΕΚ 5/17-1-2018 τ.Α’) Ρυθμίσεις για την εφαρμογή των Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων του Προγράμματος Οικονομικής
Προσαρμογής και άλλες διατάξεις

Νόμος με τα προαπαιτούμενα της γ’ αξιολόγησης ή… το νεοφιλελεύθερο «μανιφέστο» του ΣΥΡΙΖΑ

Πουλώντας τη Δικαιοσύνη για τους έξι του ΤΑΙΠΕΔ

Advertisements

Περσική Άνοιξη τέλος (ή τουλάχιστον η πρώτη της φάση)

πηγή: Athens.indymedia.org

Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι βρίσκονται στους δρόμους του Ιράν – διατρανώνοντας την απόφασή τους να αντισταθούν στα σχέδια των ΗΠΑ και των τοποτηρητών τους. Οι Φρουροί της Επανάστασης ανακοίνωσαν πως η πρόσφατη συνωμοσία εναντίον του Ιράν έχει ηττηθεί. (Με τον όρο συνωμοσία αναφέρονταν όχι στις διαδηλώσεις, αλλά σε αυτούς που κρύφτηκαν πίσω από τις διαδηλώσεις για να προωθήσουν την αντιδραστική τους ατζέντα.)

Είχε προηγηθεί κάτι που περιγράφτηκε από πολλά ΜΜΕ ως «κύμα μαζικών αντικυβερνητικών διαδηλώσεων» ή ακόμα και «εξέγερση ενάντια στο καθεστώς». Μια πιο προσεκτική ματιά αποκαλύπτει μια κάπως διαφορετική πραγματικότητα. Ο Άντονι Κόρντσμαν, κορυφαίος αναλυτής του σημαντικού αμερικάνικου θινκ τανκ CSIS, σημειώνει εύστοχα πως «πολλοί βλέπουν αυτό που θέλουν να δουν στον τελευταίο γύρο ταραχών, ειδικά αυτοί που θέλουν να πέσει το καθεστώς». Οι NY Times μιλούν με θλίψη για την «ησυχία που επικρατεί στην Τεχεράνη» και περιγράφουν την απογοήτευση των (μερικών δεκάδων) φοιτητών του πανεπιστημίου της Τεχεράνης όταν παρά τις εκκλήσεις τους η διαδήλωση δεν πλαισιώθηκε από τον υπόλοιπο πληθυσμό, που έμεινε ασυγκίνητος. Συνεχίζουν περιγράφοντας τις συγκεντρώσεις ως «σχετικά λίγες … που μαζεύουν μόνο λίγες εκατοντάδες ανθρώπους κάθε φορά». Το Wilson Center παραδέχεται με στενοχώρια πως «παρά τις διαδηλώσεις, λίγα θα αλλάξουν στο Ιράν». Το Geopolitical Futures γράφει πως «στο σημείο αυτό, λόγω του μικρού τους μεγέθους (των διαδηλώσεων) και του γεγονότος πως η οικονομία του Ιράν έχει βρεθεί σε πολύ χειρότερη κατάσταση από ό,τι είναι σήμερα κατά τα τελευταία χρόνια, δεν πιστεύουμε ακόμα πως η Ισλαμική Δημοκρατία κινδυνεύει να πέσει.» Συνεχίστε την ανάγνωση


Αυτοί είναι οι 18 καλικάντζαροι – Όλα τα ονόματα και τα προφίλ των παράξενων μαλλιαρών τρολ

πηγή: Εναλλακτικός

Αυτοί είναι οι 18 καλικάντζαροι - Όλα τα ονόματα και τα προφίλ των παράξενων μαλλιαρών  τρολ

Αυτοί είναι οι 18 καλικάντζαροι – Όλα τα ονόματα και τα προφίλ των παράξενων μαλλιαρών  τρολ

«Έρχονται από τη γης από κάτω. Όλο το χρόνο πελεκούν με τα τσεκούρια να κόψουν το δένδρο που βαστάει τη γης , αλλά όταν κοντεύουν να το κόψουν έρχεται ο Χριστός και μονομιάς ξαναγίνεται το δένδρο και τότε τα δαιμόνια χιμούν στη γης επάνω και πειράζουν τους ανθρώπους» Νικόλαος Πολίτης

Οι καλικάντζαροι ειναι ελληνική δοξασία (αρχαίας καταγωγής) «δαιμόνιων» που σύμφωνα με σύγχρονη δοξασία εμφανίζονται κατά το Δωδεκαήμερο (25 Δεκεμβρίου – 6 Ιανουαρίου).

Αρχηγός τους είναι ο Μαντρακούκος, που είναι κουτσός κι άγριος και ο πιο επικίνδυνος απ” όλη την ομάδα. Ακολουθεί ο Μαγάρας, με την τεράστια κοιλιά του, ο οποίος μαγαρίζει όλα τα φαγητά και τα γλυκά. Επίσης έρχεται ο Κωλοβελόνης, που είναι αδύνατος και σουβλερός σα μακαρόνι και περνά από κλειδαρότρυπες και χαραμάδες. Άλλος είναι ο Κοψαχείλης με τεράστια κοφτερά δόντια, που κρέμονται από το στόμα του. Κανένας δεν μοιάζει με τον άλλο και έχει ο καθένας το κουσούρι του.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Έντυπο δρόμου ΡΕΣΑΛΤΟ / γ’ κύκλος έκδοσης / τεύχος 5

πηγή: Ρεσάλτο

Το πέμπτο τεύχος του εντύπου δρόμου ΡΕΣΑΛΤΟ (γ’ κύκλος έκδοσης) κυκλοφόρησε τον Δεκέμβρη του 2017 σε 2000 αντίτυπα και μοιράζεται χέρι με χέρι σε δρόμους, πλατείες, σχολεία, εργασιακούς χώρους και σε πολιτικές-κοινωνικές παρεμβάσεις, χωρίς κανενός είδους αντίτιμο.
Τα περιεχόμενα της έκδοσης του 5ου τεύχους:
  • Editorial
  • 4 χρόνια από τη δολοφονία Φύσσα
  • Ένα σχόλιο για την καταδίκη μιας γυναίκας
  • Σχετικά με την πετρελαιοκηλίδα στον Σαρωνικό
  • Πείρα(γ)μα… πρωτοβουλία ενάντια στον θεσμό της εκπαίδευσης
  • Διήμερο εκδηλώσεων στο πρώην εργοστάσιο Καχραμάνογλου «ενάντια στον εκπαιδευτικό ζουρλομανδύα»
  • Ελεύθερες μετακινήσεις για όλες/ους
  • Διοικητικά πρόστιμα για την ανυποταξία: ένα ακόμα μοντέλο καταστολής
  • Καταλονία: Στο κοινωνικό ζήτημα δεν αντιστοιχούν εθνικές ανεξαρτησίες
Για να κατεβάσετε το έντυπο σε μορφή pdf, πατήστε εδώ.

Πώς μας έδεσαν στο Μνημόνιο με το έλλειμμα του 2009

πηγή: Αριστεία

Η αναθεώρηση του ελλείμματος του 2009 πολύ προς τα πάνω ήταν απαραίτητη για να είναι δύσκολο να αμφισβητηθεί η προσφυγή της Ελλάδος στο ΔΝΤ. Έπρεπε το έλλειμμα του 2009 να είναι τόσο πολύ, ώστε η χώρα να μην μπορεί να το μειώσει την επόμενη χρονιά χωρίς δανεισμό από την Τρόικα. Η υπαγωγή στο Μνημόνιο δεν θα μπορούσε να δικαιολογηθεί με αισθητά χαμηλότερο έλλειμμα. Μπήκαμε στο ΔΝΤ όταν ανακοινώθηκε πως το έλλειμμα του 2009 ήταν πολύ υψηλό και αφού τα επιτόκια δανεισμού κατέστησαν απαγορευτικά.

Ένα χαμηλότερο έλλειμμα θα θεωρούνταν αντιμετωπίσιμο με μέτρα περιορισμού των κρατικών δαπανών, χωρίς την επιβολή εξωτερικού ελέγχου. Μέτρα όπως αυτά που πιεζόταν ο κύριος Παπανδρέου να λάβει από τον Οκτώβριο του 2009, αλλά δεν ελάμβανε μέχρι να χάσουμε την πρόσβασή μας στις αγορές. Με χαμηλότερο έλλειμμα, θα μπορούσε να κριθεί επαρκές από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τις αγορές ένα έγκαιρο πρόγραμμα εξοικονόμησης των δαπανών και έτσι τα ελληνικά ομόλογα να μην υφίσταντο την κερδοσκοπική επίθεση των αγορών.  Συνεχίστε την ανάγνωση


Αλήθειες και ψέματα για τους πλειστηριασμούς: 11 ερωτήσεις – απαντήσεις

πηγή: ΛΑΕ

Αλήθειες και ψέματα για τους πλειστηριασμούς: 11 ερωτήσεις – απαντήσεις

Αλήθειες και ψέματα για τους πλειστηριασμούς

11 ερωτήσεις – απαντήσεις

Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη

Τρόικα, δανειστές, κυβέρνηση, τράπεζες, funds, κοράκια ετοιμάζονται να πέσουν ως ακρίδες στη λαϊκή περιουσία. Μέσα στους επόμενους μήνες σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί η μεγαλύτερη μεταφορά πλούτου από τα λαϊκά στρώματα στο κεφάλαιο μέσα από τη διαδικασία των πλειστηριασμών. Από τη μια νέα κέρδη, από την άλλη δυστυχία, ξεσπίτωμα, χάσιμο των κόπων μιας ζωής. Στο αμείλικτο αυτό δίλημμα η θέση μας είναι δεδομένη. Κανένα σπίτι, καμιά λαϊκή περιουσία να μη “βγει στο σφυρί”.

Στην αρχή κυβέρνηση – μνημονιακή αντιπολίτευση – τραπεζίτες – “κοράκια” έκαναν ότι «δεν έβλεπαν, δεν είδαν και δεν άκουσαν» τις κοινωνικές αντιδράσεις, όταν εδώ και 2 χρόνια το Κίνημα κατά των Πλειστηριασμών, κάθε Τετάρτη εκδήλωνε μαζικά και ενωτικά στα Ειρηνοδικεία όλης της χώρας την αντίθεση του με την υφαρπαγή των πρώτων κατοικιών και των λαϊκών περιουσιών. Συνεχίστε την ανάγνωση


Μνημόνια και πλεονάσματα

πηγή: Cogito ergo sum

Στις αρχές του μήνα, η Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων (Directorate-General for Economic and Financial Affairs – DGEcFin) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Commission), έδωσε στην δημοσιότητα μια έκθεση (*), στην οποία ανακεφαλαιώνει και συνοψίζει την μέχρι τώρα πορεία του προγράμματος στήριξης που υπογράψαμε τον Αύγουστο του 2015, του κοινώς γνωστού ως «Μνημόνιο 3».

Αν και η έκθεση παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον, δεν είμαι σίγουρος για το πόσοι από σας θα μπουν στον κόπο να ξεφυλλίσσουν -έστω- ένα αγγλόγλωσσο κείμενο 192 σελίδων, γεμάτο πίνακες και διαγράμματα. Εκείνο που πρέπει να ξέρετε, όμως, είναι ότι αυτό το κείμενο αποτελεί την βάση πάνω στην οποία οικοδομείται αυτές τις μέρες το νέο (τρίτο στην σειρά) Συμπληρωματικό Μνημόνιο Κατανόησης, δηλαδή η νέα «επικαιροποίηση» (τι λέξη, θεέ μου!) του Μνημονίου 3, που πρόκειται να υπογραφεί τις αμέσως επόμενες ημέρες.

Παρένθεση. Στοιχεία από το περιεχόμενο αυτού του Συμπληρωματικού Μνημονίου αποκαλύπτει ο σημερινός Ριζοσπάστης. Στο τεχνικό παράρτημα υπάρχουν δεκάδες μέτρα με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, τα οποία πρέπει να ψηφιστούν τώρα, άσχετα αν η εφαρμογή τους αρχίσει αργότερα και άσχετα αν διαρκέσουν έως το 2020, έως το 2022 ή έως τον αιώνα τον άπαντα. Φυσικά, απ’ αυτό το Συμπληρωματικό Μνημόνιο δεν θα μπορούσε να λείπουν ούτε η λίστα με τις -πάντα απαραίτητες- ιδιωτικοποιήσεις (οι οποίες, μάλιστα, πρέπει να επιταχυνθούν) ούτε οι αναφορές σε ζητήματα που έχουν σχέση με περαιτέρω διευκολύνσεις προς το κεφάλαιο. Πάντως, είναι απορίας άξιο πώς κατάφερε ο Ριζοσπάστης και βρήκε αυτό το κείμενο πριν καν υπογραφεί, ενώ κάποιοι ακριβοπληρωμένοι και πολυδιαφημισμένοι «έγκυροι» και «έγκαιροι» αστέρες της δημοσιογραφίας δεν έχουν πάρει ακόμη μυρωδιά. Τέτοια κοννέ έχει πια ο Περισσός στα άβατα σοκκάκια της διπλωματίας; Κλείνει η παρένθεση.
Συνεχίστε την ανάγνωση


Η πάλη των λέξεων

πηγή: δρόμος της Αριστεράς

Η πάλη των λέξεων

Γνωμες
Δημοσίευση: Φύλλο 383 – 25/11/2017
Μοιράσου το:

Του Σωκράτη Μαντζουράνη

 

Οι λέξεις είναι καρφιά για να κρεμάμε πάνω τους ιδέες.

Κάπου το διάβασα και το κράτησα.

Κατά πως φαίνεται και στο ΣΥΡΙΖΑ τους άρεσε κι όχι μόνο το κράτησαν, αλλά αποφάσισαν να το προσαρμόσουν δημιουργικά στις πολιτικές τους ανάγκες.

Κι επειδή είναι πανελληνίως γνωστό πως «πίσω από τις λέξεις βρίσκεται ο Αλέξης», οργανώθηκε η επιστράτευση των λέξεων στην «ταξική πάλη» της πρώτης φοράς αριστεράς.

Η συνταγή είναι παλιά και εγγυημένη και ο σημερινός «αριστερός» κόουτς των λέξεων επιδέξιος.

Μόλις το σύστημα φτάσει την κοινωνία στα όρια της ανοχής της, επιστρατεύουν τις λέξεις. Συνεχίστε την ανάγνωση


Από το κοινωνικό μέρισμα… στο λαϊκό ξάφρισμα μέσω Προϋπολογισμού 2018

πηγή: ΜΕΤΑ

Από τον «ταξικό αποστάτη»

Πόσα είπαμε έδωσε η κυβέρνηση στους συνταξιούχους και στους αδύναμα οικονομικά πολίτες ως… κοινωνικό μέρισμα; 1,4 εκατ. ευρώ· επί της ουσίας όμως θα πάρουν τα μισά αφού τα υπόλοιπα θα πάνε στη ΔΕΗ για να μην κόβει το ρεύμα στους πολίτες (που θα το κόβει).

Να πούμε «Μπράβο, κυβέρνηση»; Να πούμε, αλλά να προσθέσουμε και το «που παίζεις καλά το επικοινωνιακό σου παιχνίδι, μέσω των συστημικών Μέσων Ενημέρωσης και των “παπαγαλακίων”». Και γιατί αυτό; Διότι πολύ απλά θα τα ξαναπάρει πίσω, μέσω του Προϋπολογισμού 2018, ο οποίος κατατίθεται την επομένη Τρίτη στη Βουλή.

Βάσει το νέου Κρατικού Προϋπολογισμού, ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά… 15 νέα δημοσιονομικά μέτρα θα τεθούν σε ισχύ από το 2018, τα οποία είναι βέβαιον ότι θα πλήξουν έως θα ισοπεδώσουν τους εργαζομένους, τους συνταξιούχους, τους άνεργους, τα νοικοκυριά.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Εδώ Πολυτεχνείο

πηγή: dimitrisdoctor

Του Βασίλη Ραφαηλίδη

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Γιώργο, έναν καλοκάγαθο αστυφύλακα μιας κάποιας ηλικίας που έπαιρνε σύνταξη σε λίγο. Απ’ αυτόν μαθαίναμε στο κρατητήριο, όπου οι εφημερίδες απαγορεύονταν αυστηρά, τα σημαντικά διεθνή γεγονότα. Αυτός ήταν που μας πληροφόρησε για το θάνατο του Γκεβάρα, για τον οποίο, άλλωστε, με δυσκολία έκρυβε το θαυμασμό του. Φυσικά, όλα αυτά μας τα’λεγε εμπιστευτικά, σχεδόν συνωμοτικά.
Ωστόσο, δεν έκανε ποτέ κουβέντα για τη χούντα και τα σχετικά με τον πάνω κόσμο, των ζώντων ελλήνων. Αυτών που ακόμα δεν ήξεραν τίποτα για τη μεγάλη ευκαιρία που θα τους προσέφερε το Πολυτεχνείο αργότερα, ώστε να νοιώσουν κι αυτοί λιγάκι αντιφασίστες, χαμένοι μέσα στη μεγάλη μάζα των δημοκρατών που πολιορκούσαν το Πολυτεχνείο.
Το μεγάλο πλήθος παρέχει ασφάλεια. Όσους κι αν συλλάβουν, όσους κι αν σκοτώσουν, ξέρεις πως οι πιθανότητες να σου συμβεί κακό είναι περίπου ίσες με τις πιθανότητες να κερδίσεις τον πρώτο λαχνό του λαχείου. Ρισκάρεις λοιπόν, σχεδόν εκ του ασφαλούς κι έτσι ανέξοδα αποχτάς το δικαίωμα να παριστάνεις τον αντιστασιακό. Πού ήταν όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι όταν τους είχαμε ανάγκη; Μα, περίμεναν να ξεθυμάνει η χολέρα που λέγεται χούντα για να βγουν από το καβούκι, αυτοί οι καλοί νοικοκυραίοι. Συνεχίστε την ανάγνωση


Πολιτική εξουσία και ομάδες πίεσης

πηγή: Respublica

Carlo Carrà, «Έξοδος από το θέατρο», 1909, Λονδίνο – Εstorick Collection of Modern Italian Art

 

του Γιώργου Κουτσαντώνη

 

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας με τίτλο «Γιατί σχηματίζονται οι ανθρώπινες ομάδες;» έγινε μια γενική αναφορά στο σχηματισμό και την οργάνωση των ανθρώπινων ομάδων. Σε αυτό το κείμενο θα γίνει μια ελεύθερη παρουσίαση και κριτική ορισμένων θέσεων του R. G. Schwartzenberg από το βιβλίο του Πολιτική κοινωνιολογία. Θα αναφερθούμε στις επονομαζόμενες ομάδες πίεσης οι οποίες συμβάλλουν στη διαμόρφωση της κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας. Το θέμα αυτό παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον γιατί, κατά τον συγγραφέα, η πίεση που ασκούν αυτές οι ομάδες στη δημόσια ζωή έχει θέσει το πάντα επίκαιρο ερώτημα: ποιος ελέγχει πραγματικά την εξουσία στις σύγχρονες κοινωνίες; Συνεχίστε την ανάγνωση


Documentary films about Greek Anarchist movement

πηγή: Athens.indymedia.org

Συνεχίστε την ανάγνωση


Εργατική τάξη και εργατικό κίνημα στα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας 1967-1974

πηγή: ΜΕΤΑ

Από το Γιώργο Αλεξάτο, συγγραφέα

Φωτογραφία | Αριστοτέλης Σαρρηκώστας

Το δικτατορικό καθεστώς που επιβλήθηκε με το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 υπήρξε ταυτόχρονα τομή και συνέχεια του καθεστώτος που επικράτησε στην Ελλάδα μετά τη νίκη του αστισμού κατά τον Εμφύλιο.

Τομή, γιατί κατάργησε τον κοινοβουλευτισμό και τις –ούτως ή άλλως, περιορισμένες- δημοκρατικές λειτουργίες του μετεμφυλιακού καθεστώτος. Συνέχεια, γιατί βασίστηκε στους ίδιους ιδεολογικούς πυλώνες του αντικομμουνισμού και της εθνικοφροσύνης, καθώς και στην ίδια επιδίωξη διασφάλισης των συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης, έναντι της μεγάλης πλειονότητας των εργαζομένων –μισθωτών και μικροϊδιοκτητών- με την αναπαραγωγή ακόμη και ανάλογων κοινωνικών στρωμάτων – στηριγμάτων του κυρίαρχου συνασπισμού εξουσίας: τμημάτων του κρατικού γραφειοκρατικού μηχανισμού και μέρους των μικροϊδιοκτητικών στρωμάτων της πόλης και της υπαίθρου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ατομική Ιδιοκτησία / Αταξική Κοινωνία

πηγή: Ελευθερία ή Τίποτα

Το εισαγωγικό μουσικό απόσπασμα είναι σύνθεση του
Μπάμπη Νίκου ειδικά για την συγκεκριμένη συζήτηση και τον ευχαριστώ πολύ για αυτό.
Μια Συζήτηση (27/10/2017) Με Τον Κώστα Λάμπο.
Tον ευχαριστώ πολύ για την αποδοχή της πρόσκλησής μου ώστε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση.
Επίσης τον ευχαριστώ για τα δώρα που μου προσέφερε. Συζητήσαμε με αφορμή τα βιβλία του:
– Άμεση Δημοκρατία & Αταξική Κοινωνία, εκδόσεις Νησίδες
– Η Γέννηση & Και Ο Θάνατος Της Ατομικής Ιδιοκτησίας, εκδόσεις Κουκκίδα.
Η συζήτηση έγινε στο Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο στα Εξάρχεια.
 Θεματολογία
– Η Απαρχή Των Ανθρώπινων Κοινωνιών (1:54)
– Με Αφορμή Την Σολώνεια «Σεισάχθεια» (Ιστορική Αναδρομή / Πολιτική Αποτίμηση) (07:34)
– Ατομική Ιδιοκτησία (Μια Ιστορική Αναδρομή) (19:38)
– Ατομική Ιδιοκτησία & Καπιταλισμός (29:45)
– Μια Έρευνα… (31:33)
– «Εαυτοκτησία» & «Ιδιωτικότητα» (Ιστορική Αναδρομή / Θεωρητική Αποτίμηση) (37:16)
– Περί Του Άνταμ Σμιθ (48:47)
– Η Συνέχεια Της Ανθρώπινης Ιστορίας (Αλληλεγγύη-Αγώνας-Αταξικότητα) (54:29)
– Ελβετικό Σύστημα & Άμεση Δημοκρατία (1:03:57)
– Άμεση Δημοκρατία & Καπιταλισμός (1:08:38)
– Περί Εννοιών & Όρων (Οικειοποίηση & Αποκειοποίηση) (1:10:35)
– Περί Της Αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας (1:13:16)
– Επικοινωνία & Ενέργεια (1:23:40)

 

 


Η παγκόσμια τρέλα του χρέους

πηγή: στον Τοίχο

Όλοι χρωστάνε, όλοι δανείζονται, όλοι τελικά ζουν με δανεικά. Σε ποιον χρωστάνε κι από ποιον δανείζονται; Τι τα κάνει όλα αυτά τα χρήματα αυτός που δανείζει; Δεν υπάρχει περίπτωση έστω και ενός κράτους παγκόσμια που να ζει χωρίς δανεικά. Οι εθνικές κυβερνήσεις όλων των κρατών χρωστάνε όλες μαζί 63 τρισ. δολάρια.
Οι κυβερνήσεις απλώς δανείζονται χρήματα για να καλύψουν βραχυπρόθεσμα δημοσιονομικά ελλείμματα ή για να χρηματοδοτήσουν έργα που υποτίθεται πως θα κινήσουν την οικονομία τους.
Όπως σημειώνει ο Jeff Desjardins από την Visual Capitalist, σε ολόκληρη την υφήλιο, οι χώρες έχουν υιοθετήσει την ιδέα της ύπαρξης σταθερών ελλειμμάτων ως κανονική οικονομία και η υπερβολική συσσώρευση χρέους δεν είναι υγιής για τις ίδιες αλλά και για την παγκόσμια οικονομία στο σύνολό της.
Οι ΗΠΑ είναι ένα εξαιρετικό παράδειγμα «παρακμιακού χρέους», η χώρα δεν έχει δημοσιεύσει ετήσιο πλεόνασμα προϋπολογισμού από το 2001, όταν το ομοσπονδιακό χρέος ήταν μόνο 6,9 τρισεκατομμύρια δολάρια (54% του ΑΕΠ). Πολύ γρήγορα μέχρι σήμερα, το χρέος έχει διογκωθεί σε περίπου 20 τρισεκατομμύρια δολάρια (107% του ΑΕΠ), που ισοδυναμεί με το 31,8% του παγκόσμιου κρατικού χρέους ονομαστικά.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Το παραμύθι του ιδιωτικού μας χρέους

 

πηγή: Cogito ergo sum

Ας συνεχίσουμε την συζήτηση πάνω στο θέμα που πιάσαμε χτες, βάζοντας μια άλλη παράμετρο, λίαν ενδιαφέρουσα. Δεν υπάρχει αντίρρηση ως προς το ότι το δημόσιο χρέος μιας χώρας συνιστά βασική πτυχή τής οικονομικής της κατάστασης. Μόνο μια πτυχή όμως. Αν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά για την οικονομία μιας χώρας δεν αρκεί να εξετάσουμε μόνο το δημόσιο χρέος της. Όπως είπαμε στο προηγούμενο σημείωμά μας, πρέπει να δούμε και την περιουσία της. Κι όπως θα πούμε σήμερα, πρέπει να λάβουμε υπ’ όψη μας και το ιδιωτικό χρέος της.

Μια από τις αποστροφές που ακούγονται συχνά σε οικονομικές συζητήσεις καφενειακού επιπέδου είναι κι αυτή που λέει πως, παρά τις περικοπές των κρατικών δαπανών, η οικονομία της χώρας δεν βελτιώνεται. Ως παρατήρηση, αυτό είναι σωστό. Ποιά είναι, όμως, η ερμηνεία του;

Συνεχίστε την ανάγνωση


Το χρέος του δημοσίου και η περιουσία του

πηγή: Cogito ergo sum

Ας πάρουμε δυο μεγάλες εταιρείες που παράγουν και εμπορεύονται είδη οικιακής και προσωπικής χρήσεως (καλλυντικά, απορρυπαντικά, χαρτικά κλπ). Η μια έχει συνολικά χρέη ένα δισ. ευρώ και η άλλη έχει 70 δισ. ευρώ. Τί θα απαντούσατε αν σας ρωτούσα ποια από τις δυο στέκεται καλύτερα και ποια χρειάζεται επειγόντως επέμβαση σωτηρίας αλλιώς θα καταρρεύσει;

Αν βιαστήκατε να απαντήσετε ότι η πρώτη εταιρεία πάει καλά και η δεύτερη είναι για φούντο, προφανώς οι γνώσεις σας περί τα οικονομικά συναγωνίζονται τις δικές μου περί την αεροναυπηγική. Το ύψος των χρεών από μόνο του δεν δείχνει σε καμμιά περίπτωση την οικονομική κατάσταση του χρεώστη, είτε αυτός είναι εταιρεία είτε είναι πρόσωπο. Για να δείξει κάτι, πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με την περιουσία του χρεώστη. Για παράδειγμα, ένα χρέος εκατό χιλιάδων ευρώ είναι ικανό να γονατίσει εμένα αλλά τον Μπιλ Γκέητς θα τον ενοχλούσε λιγώτερο από μια τρίχα στην σούπα του. Και για να κάνω σαφέστερα όλα τούτα, να σας πω ότι οι δυο εταιρείες του παραπάνω παραδείγματος (με τα ποσά στρογγυλοποιημένα, βέβαια) είναι υπαρκτές: λίγο πάνω από ένα δισ. χρωστούσε ο Μαρινόπουλος όταν κατέρρευσε ενώ κάπου 70 δισ. είναι σήμερα οι υποχρεώσεις τού κολοσσού που λέγεται Πρόκτερ & Γκαμπλ.

31/10/2011: Οι επί κεφαλής της «Πρωτοβουλίας ΚΑΠΑ» (Κρατική Ακίνητη Περιουσία και Αξιοποίηση) Γιάννης Στουρνάρας και Στέφανος Μάνος παρουσιάζουν πρόταση «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η πρωτοπόρος κομπίνα

πηγή: Techie Chan

Ξέρω ότι έχω υποσχεθεί ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας, αλλά είπα να ξεκινήσω με ένα διήγημα οικονομικής φαντασίας έτσι για προθέρμανση.

Ήταν λοιπόν που λέτε σ’ ένα μακρινό βασίλειο ένας λαός που ευημερούσε. Κι όταν ο λαός ευημερεί παίρνει δάνεια για να υλοποιήσει τα όνειρά του, για να χτίσει το μέλλον, να κατακτήσει το παρόν. Αλλά όπως και στην παλαιά διαθήκη μετά τα πρώτα επτά τέρμινα ευημερίας, ξεκίνησαν άλλα επτά τέρμινα δυστυχίας και πολλοί από τους ονειροχτίστες σταμάτησαν να πληρώνουν τα δάνειά τους. Συνεχίστε την ανάγνωση


Enzo Martucci – Το καταραμενο τραγουδι

πηγή: Ragnarok

Αχ! Γιατί να μη γεννηθώ σε ένα πειρατικό πλοίο, χαμένο στον ατελείωτο ωκεανό ανάμεσα σε τραχείς, γενναίους άνδρες που επιβιβάστηκαν με μανία, τραγουδώντας το άγριο τραγούδι της καταστροφής και του θανάτου; Γιατί να μη γεννηθώ στα αχανή λιβάδια της Νότιας Αμερικής, ανάμεσα σε ελεύθερους, άγριους γκαούτσος που δαμάζουν το φλογερό κόλτ με το “λάσο” και επιτίθενται άφοβα στον τρομερό ιαγουάρο… Γιατί; Γιατί; Τα παιδιά της νύχτας, τα αδέρφια μου, ασυμβίβαστα με κάθε νόμο και έλεγχο, θα με είχαν προσεταιριστεί. Αυτοί οι άνθρωποι, πνεύματα που διψούν για την ελευθερία και το άπειρο, θα ήξεραν πως να διαβάσουν το μεγάλο βιβλίο του μυαλού μου, ένα απόλυτα υπέροχο ποίημα πόνου και σύγκρουσης, υψηλών ιδανικών και αδύνατων ονείρων. Η διανοητική μου κληρονομιά θα ήταν ο άθικτος θησαυρός τους και στην καθάρια πηγή της σατανικής υπερηφάνειας μου και της αιώνιας εξέγερσης μου, θα οχύρωναν τη δύναμη τους, την ήδη βίαια τρανταγμένη από χίλιους τυφώνες. Αντίθετα, γεννήθηκα θανάσιμα ανάμεσα σε ένα εμετικό κοπάδι σκλάβων, που σέρνεται στη, γεμάτη γλίτσα, λάσπη όπου το κυβερνών ψέμα και η υποκρισία αντικαθιστούν το φιλί της αδελφοσύνης με τη δειλία. Γεννήθηκα στην πολιτισμένη κοινωνία και ο παπάς, ο δικαστής, ο ηθικιστής και ο μπάτσος προσπάθησαν να με γονατίσουν φορώντας μου αλυσίδες και να μεταμορφώσουν, τον ξέχειλο από ενέργεια και ζωτικότητα, οργανισμό μου σε μία ασυνείδητη και αυτόματη μηχανή για την οποί η μόνη λέξη που υπήρχε ήταν: Να υπακούς. Και όταν αντιστάθηκα με βίαια ανίκητη δύναμη και φώναξα άγρια το “όχι” μου, το ηλίθιο κοπάδι, πλατσουρίζοντας στη βρωμερή γλίτσα, εκτόξευσε τις κενές προσβολές του. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η παρακμή του Κεφαλαίου και οι επικίνδυνες αυταπάτες της Εργασίας

πηγή: διάλογος για την αταξική δημοκρατία

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

Όσοι αντιμετωπίζουν τις παρακμιακές εξελίξεις σε τοπικό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο ως πολίτες και όχι ως ‘ποίμνια’ θρησκευτικών αγυρτών και ως οπαδοί εξουσιομανών τυχοδιωκτών, διερωτώνται για το κατά πόσον οι τοπικές κοινωνίες, τα έθνη και η ανθρωπότητα συνολικά αποτελούνται από λογικά όντα που θέλουν να επιβιώσουν, να ευτυχίσουν και να συνεχίσουν να δημιουργούν την ιστορία τους ως συλλογικότητες, ως επιμέρους και ως το Όλον Εμείς. Η εκατομμυριόχρονη, αργόσυρτη και βασανιστική εξέλιξη της, για όλες τις μορφές της, κοινόριζης ζωής, όπως μας δίδαξαν ο Αριστοτέλης και ο Δαρβίνος, από την αμοιβάδα μέχρι τον άνθρωπο, υπάκουε πάντα στον νόμο της επιβίωσης μέσω της διαφοροποίησης των ειδών. Στο επίπεδο μάλιστα της ανθρώπινης κοινωνίας η ζωή επεδίωκε σταθερά και ανυποχώρητα, στα πλαίσια πάντα της αρμονικής σχέσης μεταξύ ανθρώπινης κοινωνίας και γήινης βιόσφαιρας, κάτι ξεχωριστό και αντάξιό της, όπως την κοινωνική ισότητα, την δημοκρατική και την ειρηνική συμβίωση όλων των ανθρώπων και όλων των λαών. Συνεχίστε την ανάγνωση