Category Archives: πολιτική-οικονομία

Παγκόσμιος καπιταλισμός ή τοπικός σχεδιασμός; (Μέρος Α΄) – (Μέρος Β΄)

πηγή: Athens.indymedia

σύντροφοι για την

Αναρχική απελευθερωτική δράση

Δημοσιεύθηκαν στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 162, Ιούλιος-Αύγουστος 2016 & φ. 164, Οκτώβριος 2016

https://anarchypress.files.wordpress.com/2017/08/cf83cf87ceb5ceb4ceb9ceb1cf83cebccf8ccf82.jpg?w=490(Μέρος Α΄)

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί μετάφραση ενός μικρού μέρους από το έργο του Karl Polanyi, «Ο Μεγάλος Μετασχηματισμός» (The Great Transformation), που εκδόθηκε το 1944. Δεκαετίες αργότερα παραμένει εύστοχο κι επίκαιρο, σα να γράφτηκε εχθές. Η διεισδυτική του ματιά «έβλεπε» δεκαετίες εμπρός τις εξελίξεις στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αναλογία όσων αναφέρει για τη Μ. Βρετανία του τότε, με τις σημερινές εξελίξεις του «Brexit» κι όσων αναμένεται να ακολουθήσουν στο προχώρημα της παγκοσμιοποίησης. Θεωρήσαμε, λοιπόν, σημαντικό να παραθέσουμε κάποια κομμάτια του αναφερθέντος συγγραφικού του έργου. Οι εκ βάθρων διαφωνίες μας, όσον αφορά τα προτάγματα και τον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας, ασφαλώς και δεν μας εμποδίζουν να παρουσιάσουμε απόψεις, που, το λιγότερο, αποτελούν «τροφή» για γόνιμους προβληματισμούς. Στα επόμενα φύλλα της ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ θα παραθέσουμε, όπως ήδη αναφέρθηκε, επί πλέον κεφάλαια του εν λόγω δοκιμίου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η Αλήθεια εκτελείται τελευταία

πηγή: στον Τοίχο

του Γιάννη Λαζάρου

Αν οι εγγράμματοι διορισμένοι ταγοί  της αποκαλούμενης ακόμη Ελλάδας έριχναν μια ματιά στο Βικιλεξικό, θα είχαμε αποφύγει πολλά, οι λίγοι. Για παράδειγμα αν ο κύριος Πάκιας έριχνε μια ματιά θα διαπίστωνε πως: Το πρόσχημα, χρησιμοποιείται ως δικαιολογία ή πρόφαση αντί του πραγματικού λόγου ή σκοπού.
Απλά πράγματα που ακόμη και ένας αναλφάβητος καταλαβαίνει γιατί του τα δίδαξε η ζωή. Όμως στην προκειμένη περίπτωση έχουμε «εγγράμματους» που και το Βικιλεξικό να χρησιμοποιήσουν πάλι δεν θα καταλάβουν τίποτε, διότι η λειτουργία του εγκεφάλου τους είναι προγραμματισμένη από έμβρυα να προσκυνάνε και να εξυπηρετούν αφεντάδες. Πώς να μείνει χώρος  στον ήδη τσιπαρισμένο εγκέφαλο για άλλες σκέψεις;
Αυτά τα «ζωντανά», επειδή προορίζονται για θέσεις «εξουσίας», προκειμένου να κάνουν την δουλειά τους οι κατακτητές, πρέπει να τα φορτώνουν με πτυχία και άλλα τερτίπια για να φαίνονται εγγράμματοι και να ξεχωρίζουν από τον λαουτζίκο που δεν θα βραβευτεί ποτέ από την Ακαδημία Αθηνών, ας πούμε.
Το σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά, ειδικά στις μέρες μας, πως εκτός του ότι δεν θα δώσει σημασία κανένας στην μπαρούφα, κι αυτοί που θα αντιδράσουν, μετά από δυο τρεις μέρες θα το ξεχάσουν γιατί ο καταιγισμός που θα ακολουθήσει θα στρέψει την προσοχή τους αλλού.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Αν η Βουλή των Ελλήνων είναι «βόθρος»…

πηγή: Ροΐδη & Λασκαράτου Εμμονές

[…τότε τι είναι η Ιεραρχία του δεσπότη της Κοζάνης;]

Κοζάνη, 28 Σεπτεμβρίου 2012. Αγιασμός από ιερέα της Μητρόπολης Σερβίων και Κοζάνης, των γραφείων των Ταγμάτων Εφόδου, της «σποράς των νικημένων του ’45» (Πλατεία Γιολδάση).

Μπλογκ Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές
Η Βουλή είναι το σύμβολο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Δεν ωραιοποιούμε τίποτα, δεν αγνοούμε τις διαχρονικές θλιβερές καταστάσεις του Κοινοβουλίου, ιδιαίτερα τις σημερινές, όπου διανύει μια περίοδο μεγάλης έκπτωσης. Ο έχων θεωρίαν ταβερνιάρη Πρόεδρός της Βούτσης (πατήρ), είναι ολότελα ανάξιος των περιστάσεων και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τίποτα («Βούτσης: Δεν δέχομαι να λένε «βόθρο» τη Βουλή»), έχοντας ο ίδιος («Βούτσης: Ξέρω να χτυπάω εγώ ρε μαλ…κα!») αλλά και το κόμμα του συμβάλει συντριπτικά στην απαξίωσή της («Βούτσης: Πού έχω μπλέξει ρε π@@στη -Τι κ@@@γεροι είναι αυτοί»), ακόμη και μέσω της ανάδειξης της θυγατρός Κωνσταντόπουλου και συζύγου ευγενούς ναύτου («Σύζυγος Ζωής: Αλέξη Τσίπρα έχεις κάτι αρχ@δι@ από εδώ έως την Σιγκαπούρη») ως Προέδρου της ή της συστηματικής νομοθέτησης μέσω τροπολογιών ή μέσω των απαράδεκτων εμφανίσεων του πρωθυπουργού («Τσίπρας προς Μητσοτάκη: Δε θα έλυνες κουίζ δημοτικού», «Μου θυμίζετε ένα κουίζ που μας έβαζαν στο σχολείο «Τι είναι πιο βαρύ ένα κιλό σίδερο ή ένα κιλό βαμβάκι;». Είμαι σίγουρος ότι δεν θα βρίσκατε την σωστή απάντηση κύριε Μητσοτάκη… Αυτήν την αντιπολίτευση του ό,τι κάτσει, ό,τι λάχει και έτσι και γιουβέτσι, δεν μπορεί να την παρακολουθήσει κανείς»). Συνεχίστε την ανάγνωση


To διαρκές πραξικόπημα που αποκαλούν «λαϊκή εξέγερση»

πηγή: Στυξ

Όλα όσα δεν μας έχουν πει γι’ αυτά που συμβαίνουν στη Βενεζουέλα

του Κ. Μπετινάκη

  Kαθημερινά παρακολουθούμε τα δραματικά γεγονότα στη Βενεζουέλα και την πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση των «Τσαβίστας» και την υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ αντιπολίτευση.
  Δεν είναι μόνον «η αγάπη στους δημοκρατικούς θεσμούς» που κάνει τα δυτικά Μέσα να προβάλλουν –με τον δικό τους τρόπο όσα τραγικά συμβαίνουν στη Βενεζουέλα. Προβάλλοντάς τα  ως πρώτη είδηση στον κόσμο την έκρυθμη κατάσταση στη Βενεζουέλα, ταυτόχρονα γίνεται προσπάθεια να απομακρυνθεί η προσοχή της κοινής γνώμης από άλλα παγκόσμια επικίνδυνα γεγονότα.
  Σε δεύτερη μοίρα –για παράδειγμα τα αντίποινα της Ουάσιγκτον στη Μόσχα που πλήττουν τους Ευρωπαίους εταίρους για το καλό της αμερικάνικης οικονομίας.
  Έχουμε λοιπόν, το «αντικειμενικό ρεπορτάζ» απ΄τη Βενεζουέλα να κλείνει –σε όλες τις μεταδόσεις- με τον συνολικό  αριθμό των νεκρών « στα επεισόδια από τότε που άρχισε η εξέγερση της αντιπολίτευσης τον Απρίλιο».

Συνεχίστε την ανάγνωση


Μένουν οι εργολάβοι που φεύγουν!

πηγή: ΜΕΤΑ

Από τη στήλη «Αλάτι & πιπέρι» του ygeionomikoi.gr

Στις 2 Μαρτίου, είχαμε δημοσιεύσει το σχόλιο «Φεύγουν οι εργολάβοι που μένουν». Ο τίτλος παρέπεμπε στο γνωστό σατιρικό τραγουδάκι, με το οποίο ο Χάρυ Κλυν διακωμωδούσε την αθέτηση των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ για τις αμερικανικές βάσεις. Υπενθυμίζουμε για τους νεότερους αναγνώστες πως το ΠΑΣΟΚ δεσμευόταν προεκλογικά (1981) να ξηλώσει τις βάσεις, αλλά τελικά ως κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία παραμονής τους, την οποία βάφτισε… συμφωνία απομάκρυνσης!

Αφορμή για το σχόλιό μας ήταν η απάντηση που είχε δώσει ο κ. Ξανθός σε ερώτηση του εκπροσώπου του ΜΕΤΑ Υγειονομικών, σχετικά με την προοπτική που έχουν οι εργαζόμενοι στις υποστηρικτικές υπηρεσίες των νοσοκομείων μετά την απομάκρυνση των εργολάβων και τη λήξη των ατομικών συμβάσεων στις 31/12/2018.

Η απάντηση του υπουργού ήταν σαφέστατη και ενδεικτική της προσχώρησης της κυβέρνησης στο νεοφιλελεύθερο μνημονιακό μπλοκ: «Εμείς πιστεύουμε ότι οι υποστηρικτικές λειτουργίες των νοσοκομείων πρέπει να εκχωρηθούν προοπτικά στην κοινωνική οικονομία. Αυτή είναι η πολιτική μας θέση. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι χρειάζονται δημόσιοι υπάλληλοι στο στενό κρατικό τομέα για να κάνουν αυτή τη δουλειά». Οι προεκλογικές εξαγγελίες για ξήλωμα των εργολάβων από τα νοσοκομεία, επαναφορά των υπηρεσιών στο δημόσιο, επανασύσταση των καταργημένων οργανικών θέσεων και προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, εγκαταλείφθηκαν.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η ανάπτυξη της καταστροφής

πηγή: efsyn

το βρήκαμε εδώ: Εναλλακτικός

Του Περικλή Κοροβέση

Η ανάπτυξη της καταστροφής | Του Περικλή Κοροβέση

Στη δεκαετία του 1980 ο ανεπτυγμένος κόσμος μάθαινε έκπληκτος για ένα άγνωστο κράτος, το νησί Ναούρου, με προκλητικό πλούτο, συγκρίσιμο μόνο με το σημερινό Ντουμπάι.
Υπερπολυτελή αυτοκίνητα, ο αρχηγός της αστυνομίας είχε μια Λαμποργκίνι, μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού, ιδιόκτητα ελικόπτερα για ρομαντικές βόλτες και άφθονα ταχύπλοα και γιοτ.
Το νησί αυτό είχε ονομαστεί από τους Ευρωπαίους επισκέπτες του «Νησί της Ευτυχίας», γιατί ήταν ένας πραγματικός παράδεισος, πριν βέβαια από την ανάπτυξή του.
Μια τροπική όαση με κοκοφοίνικες και πλούσια παραγωγή σε μπανάνες, μάνγκο και άλλα τροπικά φρούτα.
Η γη ήταν εξαιρετικά γόνιμη και απέδιδε πλούσιες σοδειές. Το νησί είχε πλήρη αυτάρκεια. Αφθονο ήταν το κυνήγι και το ψάρεμα.
Τα σπίτια ήταν καλύβες αχυρένιες, φτιαγμένες με τέτοια δεξιοτεχνία που άντεχαν σε όλα τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Ζεστές τον χειμώνα, δροσερές το καλοκαίρι.
Δεν υπήρχαν αρρώστιες και οι άνθρωποι πέθαιναν από βαθιά γεράματα. Ολα αυτά πριν από την ανάπτυξη.
Το νησί αυτό έχει εμβαδόν μόλις 21 τετραγωνικά χιλιόμετρα και οι κάτοικοί του δεν ξεπερνούν τους 10.000.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Έρευνα: Από γονείς ή άλλους συγγενείς στηρίζεται το 48% των νέων

πηγή: ΜΕΤΑ

Το 48% των νέων Ελλήνων (18-35) δηλώνουν σήμερα ως τη βασική πηγή του εισοδήματός τους την «οικονομική στήριξη από γονείς ή άλλους συγγενείς». Επίσης, μόνο το 15% αυτών θεωρεί πιθανό να βρει δουλειά τους επόμενους 6 μήνες.

Αυτά είναι δύο από τα αποτελέσματα της μεγάλης ποσοτικής έρευνας που δημοσιεύει σήμερα η διαΝΕΟσις. Η έρευνα διεξήχθη στο πλαίσιο του CUPESSE, ενός μεγάλου ευρωπαϊκού ερευνητικού έργου για τη χαρτογράφηση της ανεργίας των νέων, το οποίο διεξάγεται ταυτόχρονα σε 11 χώρες με τον συντονισμό του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.

Η διαΝΕΟσις είναι ο φορέας που διεξάγει το ελληνικό σκέλος του ,  το οποίο περιλαμβάνει μια σειρά από έρευνες και δράσεις που θα δημοσιευτούν σταδιακά τα επόμενα χρόνια. Η πρώτη έρευνα που δημοσιεύει είναι μια ποσοτική δημοσκόπηση που ως στόχο έχει να διερευνήσει τις πεποιθήσεις και τις στάσεις των νέων ηλικίας 18-35 σε μια σειρά από θέματα, όπως η οικονομική τους κατάσταση, οι στάσεις τους απέναντι στην επιχειρηματικότητα, την απασχόληση και την ανεργία. Ταυτόχρονα, όμως, η δημοσκόπηση καταγράφει και τις στάσεις των γονιών τους πάνω σε αυτά τα θέματα.

Αναλυτικότερα:

Συνεχίστε την ανάγνωση


Buenaventura Durruti: O αναρχικός ηγέτης

πηγή: The Press Project

Το να διατυπώσεις σε μερικές εκατοντάδες λέξεις, την ιστορία ζωής μιας σχεδόν μυθικής φιγούρας, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Μπορεί να ειπωθεί, χωρίς ίχνος υπερβολής, ότι ο Buenaventura Durruti συμβόλιζε στο πρόσωπο του, τον θαρραλέο αγώνα των επαναστατημένων εργατών και των αγροτών της Ισπανίας και ειδικότερα συμβολίζει το πνεύμα του ισπανικού αναρχισμού.

https://www.thepressproject.gr/photos/20107109_10213014385130646_1767261529_o1500043315.jpg

μικτή τεχνική του Γιώργου Μικάλεφ

Επιμέλεια: Δημήτρης Λαμπρόπουλος

Ο Buenaventura Durruti γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου του 1896 στο Λεόν ,μια ορεινή περιοχή στην κεντρική βόρεια Ισπανία. Ο πατέρας του ήταν εργάτης των σιδηρόδρομων και χαρακτήριζε τον εαυτό του ως ελευθεριακό σοσιαλιστή.

Ο Buenaventura παράτησε το σχολείο στα 14 του χρόνια και πήγε να εργαστεί ως μαθητευόμενος μηχανικός στον σιδηροδρομικό σταθμό του Λεόν, το 1917 η Γενική ένωση εργατών (U.G.T) κήρυξε απεργία των εργατών σιδηρόδρομων του βορρά. Ο Durruti έπαιξε ενεργό ρόλο σε αυτή την απεργία , η οποία μετατράπηκε σε γενική απεργία  όταν η κυβέρνηση αρνήθηκε να αποδεχθεί τους όρους της συμφωνίας στην οποία κατέληξαν οι εργοδότες και η Ένωση. Η γενική απεργία κράτησε τρεις μέρες και συντριβή από το Στράτο, απολογισμός ήταν 70 νεκροί ,500 τραυματίες και επιπλέον 2000 εργάτες που φυλακίστηκαν από την κυβέρνηση. Η κτηνωδία του Ισπανικού κράτους είχε ένα βαθύ και διαρκή αντίκτυπο πάνω στον νεαρό Durruti.

διαβάστε τη συνέχεια από την πηγή του άρθρου


Ασήμαντες οι εξαγωγές στην Ιαπωνία – Γκεμπελίστικο σόου με τη φέτα

πηγή: Κόντρα

Σχετική εικόνα

Στις 6 Ιούλη του 2017, έγινε άλλη μία σύνοδος κορυφής ΕΕ – Ιαπωνίας. Tην ΕΕ εκπροσώπησαν οι Τουσκ και Γιούνκερ και την Ιαπωνία ο πρωθυπουργός Aμπε. Μετά τη σύνοδο ανακοινώθηκε μια συμφωνία «ελεύθερων συναλλαγών» και στενότερη πολιτική συνεργασία. Οι διαπραγματεύσεις γι’ αυτή τη συμφωνία ξεκίνησαν το 2013 (πολύ πριν οι Τσιπροκαμμένοι αναλάβουν τη διαχείρηση της καπιταλιστικής εξουσίας στην Ελλάδα) και έφτασαν τους 18 γύρους. Οπως δήλωσαν, οι ηγέτες της ΕΕ και της Ιαπωνίας έχουν θέσει ως στόχο την ολοκλήρωση της συμφωνίας στα μέσα του 2018 και την εφαρμογή της στις αρχές του 2019.

Οι εκπρόσωποι της ΕΕ δεν έχασαν την ευκαιρία να επιτεθούν στον Τραμπ, που υπεραμύνεται του προστατευτισμού, δηλώνοντας: «Επίσης [η συμφωνία] θα συμβάλει στην εδραίωση του ηγετικού ρόλου της Ευρώπης στην θέσπιση παγκόσμιων εμπορικών κανόνων και θα εκπέμψει ένα ισχυρό μήνυμα, σύμφωνα με το οποίο οι παγκόσμιες προκλήσεις αντιμετωπίζονται με συνεργασία και όχι με προστατευτισμό». Συνεχίστε την ανάγνωση


Η κατάσταση των Εμπορικών Συμφωνιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

πηγή: Τοπικοποίηση

Picture

The State of EU Trade – OVERVIEW OF FTA AND OTHER TRADE NEGOTIATIONS

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συζητάει και υπογράφει πολλές και με διαφορετικά μέρη εμπορικές συμφωνίες. Δεν είναι μόνο οι γνωστές CETA (μεταξύ Ε.Ε. και Καναδά), TTIP (μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ), TiSA (για τις υπηρεσίες). Έχουν δρομολογηθεί και άλλες συμφωνίες που βρίσκονται σε αρχικά ή προχωρημένα στάδια.

Περισσότερα διαβάστε ΕΔΩ και αναλυτικότερα ΕΔΩ OVERVIEW OF FTA AND OTHER TRADE NEGOTIATIONS

Είναι προφανές ότι το κίνημα STOP TTIP CETA TiSA Greece, αλλά και το Πανευρωπαϊκό Κίνημα που έχει αναπτυχθεί από το 2014 και μετά ενάντια στις ληστρικές συμφωνίες, οφείλει να αναπροσαρμόσει την πολιτική του και τη στρατηγική του και να εξετάσει ολιστικά το θέμα των εμπορικών συμφωνιών – «Για μια Αλληλέγγυα και Δημοκρατική Ευρώπη σε έναν Κόσμο Δίκαιου Εμπορίου».
Σε αυτή την κατεύθυνση έχουν ήδη ξεκινήσει συζητήσεις σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο στη συνάντηση που έγινε στις Βρυξέλλες 11 -12 Μαΐου 2017 [ΕΔΩ] και έχουν δρομολογηθεί διάφορες δράσεις για αμέσως μετά το καλοκαίρι.


Η ανακάλυψη της οικονομίας

πηγή: Respublica

Pieter Bruegel, «The Harvesters» (16ος αιώνας)

Του Κεραμά Σπύρου

«Έτσι, ο αγροτικός πληθυσμός, που με τη βία τον απαλλοτρίωσαν, το κυνήγησαν και τον μετέτρεψαν σε αλήτες, υποτάχθηκε με τερατώδικους τρομοκρατικούς νόμους, με μαστιγώσεις, με στιγματισμούς και με βασανιστήρια, σε μια πειθαρχία τέτοια που απαιτεί το σύστημα της μισθωτής εργασίας […] Στην παραπέρα πορεία της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής αναπτύσσεται μια εργατική τάξη, που από αγωγή, παράδοση και συνήθεια αναγνωρίζει σαν αυτονόητους φυσικούς νόμους τις απαιτήσεις του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής» (Μαρξ 1978: 761-762).

«Η εργασία, αντίθετα, πρέπει να επιτελείται σαν να ήταν ένας απόλυτος αυτοσκοπός, μια ανώτερη επιταγή. Μια τέτοια όμως στάση δεν είναι καθόλου προϊόν της φύσης. Δεν μπορεί να αφυπνισθεί μόνο με τα χαμηλά μεροκάματα ή και με τα ψηλά, αλλά δεν μπορεί παρά να είναι το προϊόν μιας μακρόχρονης και επίπονης αγωγής1» (Βέμπερ 1980: 48).

Οι δύο μεγάλοι στοχαστές της νεωτερικότητας, Μαρξ και Βέμπερ, δείχνουν σε αρκετά σημεία του έργου τους, ότι η ανάδυση και η κυριαρχία του οικονομικού παράγοντα στις δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες ήταν το αποτέλεσμα όχι μιας φυσικής οικονομικής διαδικασίας, αλλά της κινητοποίησης μη οικονομικών δυνάμεων. Τα πορίσματα της βεμπεριανής ιστορικής ανάλυσης ανατρέπουν εν πολλοίς την πλατιά διαδεδομένη άποψη (φιλελεύθερης προέλευσης) σύμφωνα με την οποία το δεδομένο οικονομικό σύστημα θεμελιώνεται πάνω στις φυσικές τάσεις του ανθρώπου για διαρκή αύξηση της παραγωγής και μεγιστοποίηση του κέρδους. Όπως μπορούμε να δούμε και από το παραπάνω απόσπασμα, για τον Βέμπερ, το κίνητρο μιας καλύτερης αμοιβής δεν είναι ικανό να διαμορφώσει ανθρώπους αφοσιωμένους στην εργασία. Συνεχίστε την ανάγνωση


ΟΠΑΠ: Από το μεγάλο ξεπούλημα στα καζίνο της γειτονιάς – Nτοκιμαντέρ

πηγή: Unfollow

Ένα ντοκιμαντέρ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. Μια παραγωγή του UNFOLLOW.

Ένα ντοκιμαντέρ για το πώς από το ξεπούλημα του ΟΠΑΠ φτάσαμε σε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο που μπορεί να εκβιάζει κυβερνήσεις, να διαλέγει αυτό ποιος θα στελεχώνει της Ανεξάρτητες Αρχές που υποτίθεται ότι το ελέγχουν, να μεθοδεύει τη δημιουργία μικρών καζίνο στις γειτονιές της Αθήνας.

Ένα ντοκιμαντέρ που δεν θα δείτε ποτέ στην τηλεόραση, γιατί η ΟΠΑΠ ΑΕ έχει το μεγαλύτερο διαφημιστικό προϋπολογισμό από οποιαδήποτε άλλη ελληνική εταιρεία και τον χρησιμοποιεί για να αποσπά πολιτική επιρροή, διευκολύνσεις από όλες τις κυβερνήσεις και σιωπή από τα ΜΜΕ. Γι’ αυτό σχεδόν ποτέ δεν ακούτε για το σκάνδαλο της πώλησής του, τον τρόπο που λειτουργεί ως ιδιωτικό μονοπώλιο, τους κινδύνους από την ανεξέλεγκτη επέκταση των παγνιομηχανημάτων VLTs (“φρουτάκια»).

Διαβάστε εδώ τι θα δείτε: http://unfollow.com.gr/articles/ann/o… Συνεχίστε την ανάγνωση


Για τον Μητσοτάκη και τον κόσμο του

πηγή: Αναρχική συλλογικότητα Οκτάνα

https://i1.wp.com/oktana.espivblogs.net/files/2017/07/1981_02_19.jpg

Το τελευταίο διάστημα ακούσαμε πολλά που δεν τα «βαστάει» η μνήμη. Μπαίνουμε λοιπόν κατευθείαν στο θέμα.

Καθ’ όλη την πορεία της ζωή του, ο «ψηλός» άλλαξε πολλούς εχθρούς. Όσες όμως ανίερες συμμαχίες κι αν κατάφερε να συνάψει με αριστερούς και δεξιούς τσαρλατάνους ένας έμεινε σταθερά απέναντί του: ο αγωνιζόμενος λαός. Προοδευτικοί, κομμουνιστές, αναρχικοί, εργάτες, φοιτητές, μαθητές, όλοι συγκρούστηκαν κάποια στιγμή με τον μεγαλύτερο καιροσκόπο που γνώρισε η πολιτική ζωή αυτής της χώρας. Εκείνου που  κατάφερνε πάντα να επιβιώνει, λόγω των χιλιάδων κουμπαριών και του ιδιότυπου λαϊκισμού του. Ενός «μπλοφαρίζοντος» λαϊκισμού, που υποτίθεται ότι έλεγε σκληρές αλήθειες για να δικαιολογήσει αντικοινωνικά μέτρα, αλλά στην ουσία συγκάλυπτε μια πολιτική-μια-από-τα-ίδια, με ρουσφέτια, αναξιοκρατία, διασπάθιση δημόσιου χρήματος και αύξηση των ελλειμμάτων. Συνεχίστε την ανάγνωση


Deutschland Uber Alles

πηγή: Κόντρα

Κάποιες φορές η σημασία μιας είδησης βρίσκεται στο πρόσωπο που μιλάει και όχι στην ακρίβεια των στοιχείων που αναφέρει. Το ζήτημα της «ζημιάς που προκάλεσε στην οικονομία» η «περήφανη διαπραγμάτευση» των Τσιπροκαμμένων, το πρώτο εξάμηνο του 2015, μέχρι να υπογράψουν το τρίτο Μνημόνιο, έχει ξεχειλωθεί στην Ελλάδα. Κάθε φορά που μιλάει ένα στέλεχος της αντιπολίτευσης, είναι… ζήτημα τιμής να κάνει και μια αναφορά σ’ αυτή τη «ζημιά». Ορισμένοι έχουν τόσο θράσος που λένε ότι για όλα τα δεινά του ελληνικού λαού φταίει αυτό το εξάμηνο των Τσιπροκαμμένων, με γκεσέμι τον εκπεσόντα άγγελο Μπαρουφάκη, και όχι τα πέντε χρόνια μνημονιακής πολιτικής που είχαν προηγηθεί. Το ‘χουν «ξεχειλώσει» τόσο πολύ το θέμα που ο κόσμος βαριέται πια να τους ακούει, πρώτον γιατί γνωρίζει τι έκαναν και οι άλλοι πριν από τους Τσιπροκαμμένους και δεύτερον γιατί ξέρει ότι το τρίτο Μνημόνιο και τους προκαταρκτικούς του νόμους τα ψήφισαν όλοι μαζί.

Οταν, όμως, το ίδιο πράγμα το λέει ο Κλάους Ρέγκλινγκ, ο γερμανός πανίσχυρος γενικός διευθυντής του EFSF/ESM, αυτομάτως η ξεχειλωμένη φανέλα γίνεται είδηση πρώτης γραμμής. Γιατί ο Ρέγκλινγκ μέχρι τώρα απείχε γενικώς από πολιτικές παρεμβάσεις. Είχε τη φήμη του σοβαρού τεχνοκράτη, ο οποίος έκανε τη δουλειά του και μάλιστα με διάθεση συνεργασίας με τις ελληνικές κυβερνήσεις. Η δημόσια εικόνα του, έτσι όπως είχε φιλοτεχνηθεί στην Ελλάδα, βρισκόταν στον αντίποδα των «μισητών» Τόμσεν και Βελκουλέσκου, ακόμα και αυτού του «αχώνευτου» Ντεϊσελμπλούμ. Οταν, λοιπόν, βγαίνει ο Ρέγκλινγκ -αφού πρώτα συνεργάστηκε με τον Τσακαλώτο στο υπουργείο Οικονομικών και έγινε δεκτός από τον Τσίπρα στο Μαξίμου- και δηλώνει ότι η «περήφανη διαπραγμάτευση» του πρώτου εξάμηνου του 2015 «κόστισε» στην ελληνική οικονομία 100 δισ. ευρώ, έχουμε είδηση.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η Θέμις τό ‘χει χάσει

πηγή: Cogito ergo sum

Ο άνθρωπος ήταν απλήρωτος από τον εργοδότη του επί επτά συναπτούς μήνες, από την πρωτοχρονιά μέχρι τέλους Ιουλίου του 2008. Κάπου εκεί αποφάσισε να πάψει να δουλεύει τζάμπα και να βρει μια άλλη δουλειά που θα του εξασφάλιζε τουλάχιστον το φαγητό του. Έτσι κι έκανε αλλά ταυτόχρονα είπε να μη χαρίσει τα κόπια του στον μπαταχτσή εργοδότη του και να τα διεκδικήσει δικαστικώς. Έστειλε, λοιπόν, στο πρώην αφεντικό του μια πανταχούσα, τόσα για τα μηνιάτικα, τόσα για τα δώρα εορτών, τόσα για το επίδομα αδείας… Αλλά και τόσα για αποζημίωση επειδή με απέλυσες.

Κάπου εκεί άρχισαν τα ωραία, «εγώ δεν σε απέλυσα, μόνος σου έφυγες άρα μη ζητάς αποζημίωση» , «εγώ δεν ήθελα να φύγω, εσύ με ανάγκασες αφού δεν με πλήρωνες», «θα σου τα έδινα αλλά είχα κάτι δυσκολίες» και τα τοιαύτα, φτάνει η υπόθεση στο δικαστήριο. Το ψάχνουν το θέμα οι δικαστές και κάνουν μια απλή σκέψη:

[Σκίτσο του Soter, 8/2/2013]

Συνεχίστε την ανάγνωση


Συμμαχίες και κοινά ταμεία… κάποτε και τώρα

πηγή: Cogito ergo sum

Όταν τελείωσαν οι Περσικοί Πόλεμοι το 479 πΧ, οι έλληνες πήραν τους πέρσες στο κατόπι αφ’ ενός μεν για να τους διαλύσουν οριστικά αφ’ ετέρου δε για να απελευθερώσουν όσες ελληνικές πόλεις βρίσκονταν ακόμη υπό την κατοχή τους. Οι ελληνικές συμμαχικές δυνάμεις όρισαν ως αρχηγό τους τον σπαρτιάτη βασιλιά Παυσανία και ξαμολύθηκαν στο κυνήγι των περσών, φτάνοντας μέχρι την Κύπρο και μέχρι το Βυζάντιο, παντού με νικηφόρα αποτελέσματα. Όμως, η συμπεριφορά του Παυσανία ήταν κομματάκι βάναυση, με αποτέλεσμα οι πόλεις που απελευθερώνονταν να δυσανασχετούν. Γι’ αυτό οι ίωνες ζήτησαν από τους αθηναίους να αναλάβουν την ηγεσία της συμμαχίας. Άλλο που δεν ήθελαν οι αθηναίοι, αφού πλέον ανοιγόταν ο δρόμος για να υλοποιηθεί το όραμα του Θεμιστοκλή, ο οποίος ονειρευόταν την Αθήνα ως απόλυτη κυρίαρχο στο Αιγαίο.

Έτσι, λοιπόν, οι αθηναίοι δέχτηκαν να ηγηθούν της συμμαχίας και κάπου εκεί στα τέλη του 478 πΧ ιδρύθηκε η Α’ Αθηναϊκή Συμμαχία, στην οποία συμμετείχαν κάπου 140-150 πόλεις, που η καθεμιά συνέβαλε στο κοινό ταμείο ανάλογα με τις δυνατότητές της. Το ύψος της εισφοράς κάθε πόλης το όρισε ο Αριστείδης με τόσο σωστό και αμερόληπτο τρόπο ώστε απέκτησε το προσωνύμιο «δίκαιος». Ως έδρα της συμμαχίας ορίστηκε η νήσος Δήλος, που βρισκόταν στην μέση του Αιγαίου και βόλευε και τις δυο ακτές του πελάγου. Εκεί φυλασσόταν και το ταμείο με τις εισφορές.

Άποψη του αρχαιολογικού χώρου της Δήλου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


G400 μπροσούρα #1 | H ζωή αρχίζει το 2061;

πηγή: G400

«Τζαμπατζήδες» είναι όσοι δίνουν μισθούς 400 ευρώ
Οι περισσότεροι/ες από εμάς που καλούμαστε να «κάνουμε τα πρώτα μας βήματα» στην αγορά εργασίας, προσπαθούμε να καταλάβουμε: η κατάσταση ήταν πάντοτε τόσο εξωφρενικά παράλογη, ή εμείς δεν έχουμε καταλάβει κάτι καλά;

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική

πηγή: Cogito ergo sum

(προσθήκη από π.κ.) με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου μεταφέρεσθε στην πηγή του.

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική – 1. Το ξεκίνημα

Στην ιστορία της ανθρωπότητας γίνονταν πάντοτε εγκλήματα και υπήρχαν πάντοτε εγκληματίες. Όμως, το οργανωμένο έγκλημα αποτελεί σύγχρονο φαινόμενο, το οποίο γεννήθηκε, αναπτύχθηκε και μέστωσε κατά την διάρκεια του εικοστού αιώνα. Μήτρα, τροφός και στήριγμά του υπήρξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, απ’ όπου επεκτάθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η κυοφορία του φαινομένου άρχισε στις 17 Δεκεμβρίου 1914, όταν η πολιτειακή βουλή ενέκρινε την πρόταση του νεοϋρκέζου βουλευτή Φράνσις Μπάρτον Χάρρισον περί φορολόγησης των ναρκωτικών (Harrison Narcotics Tax Act). Το σπέρμα είχε ρίξει από το 1901 ένας καθολικός επίσκοπος, ο Τσαρλς Μπεντ. Ο Μπρεντ σύστησε μια «επιτροπή έρευνας», η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κράτος πρέπει να ελέγχει την κίνηση των ναρκωτικών ουσιών. Μέχρι τότε, μια δόση οπιούχου με την σύριγγά του πουλιόταν σε κάθε ενδιαφερόμενο προς 1,5 δολλάριο. Ο πρόεδρος Ρούζβελτ διέβλεψε πηγή εσόδων, έβαλε μπροστά τον Μπρεντ και τον Χάρρισον και πέρασε τον «νόμο Χάρρισον», βάσει του οποίου επιβλήθηκε για πρώτη φορά ειδικός φόρος στα ναρκωτικά.

Αριστερά: Διαφήμιση για κυβάκια μορφίνης, πριν τον νόμο Χάρρισον.
Δεξιά: Φιαλίδιο με 100 δισκία ηρωίνης, μετά τον νόμο Χάρρισον.

Παρένθεση. Σε πολλά κείμενα, ο νόμος Χάρρισον αναφέρεται ως «αντι-ναρκωτικός». Πρόκειται για -συνειδητό ή ασυνείδητο- λάθος. Όπως προκύπτει και από την ονομασία του (Narcotic Tax Act), ο νόμος απλώς επέβαλε ειδικό φόρο στις ναρκωτικές ουσίες, χωρίς να απαγορεύσει στο ελάχιστο την κυκλοφορία τους. Οι απαγορεύσεις ήρθαν αργότερα, όπως θα δούμε στην συνέχεια. Κλείνει η παρένθεση. Συνεχίστε την ανάγνωση


Too big to bail: Πως 37 τράπεζες έγιναν 4 μεγαθήρια

πηγή: Info-war

Μόλις δυο δεκαετίες χρειάστηκαν οι 37 μεγαλύτερες τράπεζες στις ΗΠΑ ώστε να συγχωνευθούν σε μόλις τέσσερις ομίλους που ελέγχουν πλέον ολοκληρωτικά το τραπεζικό σύστημα.

 Οι τέσσερις μεγατράπεζες στη συνέχεια χαρακτηρίστηκαν too big to fail – δηλαδή πολύ μεγάλες για να αφεθούν να καταρρεύσουν – ένας εύσχημος τρόπος για να πεις στους Αμερικανούς φορολογούμενος ότι θα πρέπει να πληρώσουν αυτοί για την αποτυχία του ιδιωτικού τομέα και κυρίως να εξασφαλίσεις ότι η κρατική διάσωση δεν θα σημάνει και δημόσιο έλεγχο.

Επί προεδρίας Ομπάμα ενισχύθηκε η ασυλία που απολάμβαναν τα μεγαθήρια του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος ακόμη και για βεβαιωμένες παραβάσεις και οικονομικά εγκλήματα δισεκατομμυρίων δολαρίων.

 


Κακόμοιρα παιδάκια της «κυρίας» Σοφίας…

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

Της Τ. Γ.

Μια μητέρα, τρία ανήλικα παιδιά με αξιοθρήνητα  πλακάτ, και μια δήλωση που συμπυκνώνει όλη την ιδεολογία των »παραιτηθείτε»…

Καημένα παιδιά της «κυρίας» Σοφίας…

Παιδιά καταδικασμένα στη ψυχική φτώχεια, στη συναισθηματική ένδεια, στη πνευματική γύμνια…

Κακόμοιρα παιδάκια που σας διαπλάθουν διαβρωμένες συνειδήσεις, αποκομμένες απ’ ότι πραγματικά αξίζει…

Καψερά μου παιδιά, στερημένα απ’ την αλήθεια και τ’ όνειρο, δικασμένα να μην γνωρίσετε έναν «ποιητή'»…

Δύσμοιρα μου παιδιά , που κανείς δεν φροντίζει να γίνετε η ελπίδα για το μέλλον, κανείς δεν σας διδάσκει να γίνετε Ανθρωποι…