Category Archives: ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

Εμποδίζοντας την επένδυση του Ελληνικού

πηγή: commonality.gr

το βρήκαμε εδώ: antigoldgr.org

του ·

Η Καθημερινή και ο ΣΚΑΪ, έμπλεοι ιερής αγανάκτησης, μας ενημερώνουν τις τελευταίες μέρες ότι και πάλι «μπαίνουν εμπόδια στη μεγάλη επένδυση του Ελληνικού», «οι αντοχές των επενδυτών δοκιμάζονται», και φυσικά επισείεται το φόβητρο της δεύτερης αξιολόγησης. Ο Νίκος Μπελαβίλας γνωρίζει πολύ καλά όλη την ιστορία της «επένδυσης» του Ελληνικού. Από το τοίχο του στο facebook αλιεύσαμε μια αφήγηση διαφορετική από αυτήν που διακινούν ποικίλοι μεσάζοντες και έμμισθοι διαμεσολαβητές…  

 

Για όσους δεν είναι γνώστες, στην εικόνα σημειώνεται, με κόκκινο κύκλο, το επίμαχο εμπόδιο από το οποίο κινδυνεύει η επένδυση του Ελληνικού.

H ναυαρχίδα του συντηρητικού Τύπου και η αντίστοιχη των τηλεοπτικών μέσων αφιέρωναν χθες πανάκριβα πρωτοσέλιδα και ώρες ειδήσεων σε αυτό: «Νέα εμπόδια στην επένδυση του Ελληνικού». Κλείνει ένας χρόνος από την περσινή συμφωνία μεταξύ επενδυτών και κυβέρνησης, εννιά μήνες από την ψήφισή της από τη Βουλή. Όμως εμπόδια παντού. Λίγα δέντρα στην παραλία, τέσσερα νεοκλασικά –ο κόκκινος κύκλος της εικόνας– και ένα κτίριο του παλιού αεροσταθμού, αυτό των ελληνικών ταινιών (ούτε ένα στρέμμα όλο κι όλο), εμποδίζουν να κατασκευαστεί το «μεγαλύτερο και ωραιότερο πάρκο της Ευρώπης», να γίνει η επένδυση των 5 δισ. ευρώ και των 70.000 θέσεων εργασίας (sic)».

Μία κοινοπραξία κολοσσός με ντόπιους, Κινέζους και Άραβες επενδυτές, βλέπει την καταστροφή προ των πυλών γιατί πέντε κτιριάκια τούς απαγορεύουν να κατασκευάσουν τον παράδεισο των 6.300 στρεμμάτων τον οποίο συμφώνησαν με τους προηγούμενους να αγοράσουν, όχι και τόσο ακριβά θα ’λεγε κανείς.

Συνεχίστε την ανάγνωση

Advertisements

Καταιγίδα πλειστηριασμών ακινήτων σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη και σε όλη τη χώρα! (πίνακες στοιχείων 27/9/2017)

πηγή: Δρόμος ανοιχτός

https://pemptokyma.files.wordpress.com/2017/09/e6daf-25ce25a025ce259b25ce259525ce259925ce25a325ce25a425ce259725ce25a125ce259925ce259125ce25a325ce259c25ce259f25ce25992b20170927.jpg?w=490Με 233 πλειστηριασμούς ακινήτων (εκ των οποίων οι 115 αφορούν σε διαμερίσματα και μονοκατοικίες, οι 108 σε οικόπεδα και αγρούς και οι 83 σε επαγγελματικούς χώρους), σε ειρηνοδικεία όλης της χώρας, συνεχίζεται την Τετάρτη 27 Σεπτεμβρίου 2017, η ανελέητη επίθεση στην ιδιωτική περιουσία των πολιτών. Με το πρόσχημα της αποπληρωμής ενός παράνομου δημόσιου χρέους, κλιμακώνεται η εγκληματική αφαίμαξη του λαού, στο πλαίσιο ενός καθεστώτος κατοχής που έχει επιβληθεί στη χώρα μας. Ειδικότερα, έχουν προγραμματιστεί 25 πλειστηριασμοί ακινήτων στην Αθήνα55 στα ειρηνοδικεία της περιφέρειας Αττικής και 21 πλειστηριασμοί ακινήτων στη Θεσσαλονίκη και 4 στην περιφέρεια ν. Θεσσαλονίκης.

Η καταιγίδα πλειστηριασμών σαρώνει όλη την Ελλάδα καθώς 128 ακόμη διεξάγονται σε ειρηνοδικεία της υπόλοιπης Επικράτειας (Έβρου, Ροδόπης, Ξάνθης, Δράμας, Καβάλας, Κιλκίς, Χαλκιδικής, Ημαθίας, Πέλλας, Πιερίας, Κοζάνης, Γρεβενών, Άρτας, Ιωαννίνων, Πρέβεζας, Λάρισας, Τρικάλων, Καρδίτσας, Μαγνησίας, Φθιώτιδας, Βοιωτίας, Ευβοίας, Αιτωλοακαρνανίας, Κορινθίας, Αργολίδας, Αρκαδίας, Λακωνίας, Μεσσηνίας, Ηλείας, Αχαΐας, Κέρκυρας, Λέσβου, Χίου, Κυκλάδων, Δωδεκανήσου, Λασιθίου, Ηρακλείου, Ρεθύμνου, Χανίων). Συνεχίστε την ανάγνωση


Γιατί έπρεπε να πεθάνει ο Καντάφι;

πηγή: Ελευθεριακό γυρολόι

Ο ρόλος της Γαλλίας στον πόλεμο για την Λιβύη

του Βέρνερ Ρουφ * από το Άρδην τ. 107-8 που κυκλοφορεί σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία

Τον Δεκέμβριο του 2007, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί υποδέχτηκε με μεγάλη λαμπρότητα στο Παρίσι τον Μουαμάρ Καντάφι: μια τεράστια έκταση μπροστά στα Ηλύσια Πεδία εκκενώθηκε, έτσι ώστε ο Λίβυος δεσπότης να μπορέσει να στήσει τη «λαογραφική» σκηνή της ερήμου στην καρδιά του Παρισιού. Στα ΜΜΕ παρουσιάστηκε μια φαινομενικά άθραυστη φιλία μεταξύ ανδρών, που θεμελιώθηκε κατόπιν με μια πολύ εγκάρδια επίσκεψη του Σαρκοζί στη Τρίπολη. Σχεδόν 4 χρόνια αργότερα, η Γαλλία μετατράπηκε σε ακραίο υποστηρικτή του πολέμου κατά του Λίβυου ηγέτη: Στις 16/2/2011 ξεκίνησε η εξέγερση στη Βεγγάζη. Ήδη, στις 10 Μαρτίου, ο Σαρκοζί υποδέχτηκε στο Παρίσι εκπροσώπους του «Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου» που είχε σχηματιστεί στη Βεγγάζη, και το ανεγνώρισε ως τον μοναδικό εκπρόσωπο του λαού της Λιβύης, αν και τα περισσότερα μέλη του ήταν άγνωστα, ενω ήταν άγνωστο και το ποιον εκπροσωπούσαν. Την ίδια στιγμή, η Γαλλία προσπάθησε να πάρει εντολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη, κάτι που απέρριψαν τα υπόλοιπα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ. Παράλληλα, κάλεσε το ΝΑΤΟ να επέμβει, το οποίο όμως απέρριψε, με το επιχείρημα ότι για κάτι τέτοιο χρειαζόταν μια απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, καθώς και την πρόσκληση από την περιφερειακή οργάνωση του Αραβικού Συνδέσμου. Αμέσως, στις 11 Μαρτίου, ο Αραβικός Σύνδεσμος, που κυριαρχούνταν από τις χώρες του Κόλπου, παρείχε την απαραίτητη απόφαση. Χωρίς χρονοτριβή, στις 17 Μαρτίου, μετά την έγκριση του ψηφίσματος 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία θέσπισε μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων, η Γαλλία ξεκίνησε (μαζί με τη Μ. Βρετανία) τον μαζικό βομβαρδισμό λιβυκών στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Στις 20 Οκτωβρίου, ο Καντάφι συνελήφθη και σκοτώθηκε. Συνεχίστε την ανάγνωση


ΤΟ “ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΜΜΑ”

πηγή: Εξάντας (Γιώργος Αυγερόπουλος)

Αυτό το απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ «Μαθήματα από τους Βίκινγκς» της σειράς ντοκιμαντέρ Εξάντας, δείχνει εύγλωττα και με χιούμορ την απαξίωση του πολιτικού συστήματος της Ισλανδίας. Ο διάσημος κωμικός της χώρας Γιον Γκνάρ έβαλε καταμεσής της κρίσης υποψηφιότητα για τις δημοτικές εκλογές. Ίδρυσε κόμμα με ανθρώπους χωρίς πολιτικό παρελθόν και το ονόμασε το «Καλύτερο Κόμμα». Οι προεκλογικές του υποσχέσεις ήταν μια σάτιρα της ισλανδικής πολιτικής σκηνής και περιελάμβαναν μεταξύ άλλων «δωρεάν πετσέτες σε όλες τις πισίνες» και «μια πολική αρκούδα στο ζωολογικό κήπο του Ρέικιαβικ». Την ημέρα των εκλογών και αντίθετα με όλες τις προβλέψεις οι Ισλανδοί τον ανέδειξαν δήμαρχο της πρωτεύουσας, στέλνοντας άλλο ένα ηχηρό μήνυμα στους πολιτικούς όλων των παραδοσιακών κομμάτων. Απολαύστε το!


Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων: Εγχειρίδιο ερωτήσεων-απαντήσεων σε φορολογικά θέματα

πηγή: ΜΕΤΑ

Ένα επικαιροποιημένο εγχειρίδιο (Ιούλης 2017) από την «Ανεξάρτητη» Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), με ερωτήσεις και απαντήσεις που αφορούν σε φορολογικά θέματα, όπως οι φορολογικές δηλώσεις φυσικών και νομικών προσώπων, η μεταβίβαση ακινήτων, τα λογιστικά πρότυπα, ο ΦΠΑ, τα τέλη κυκλοφορίας, θέματα συμμόρφωσης και είσπραξης εσόδων.

ΕΔΩ το εγχειρίδιο.

(προσθήκη από π.κ.) άλλα οικονομικά θέματα που ενδιαφέρουν:

Ποιες ρυθμίσεις ισχύουν για βεβαιωμένες οφειλές προς το Δημόσιο

Παγίδα φόρου μέσω τεκμηρίων και για τους 18άρηδες!

95 προαπαιτούμενα μέχρι το τέλος του χρόνου για την εφαρμογή του 3ου μνημονίου

Διπλή «χρυσή» ασυλία για τα στελέχη του ΤΧΣ


Μένουν οι εργολάβοι που φεύγουν!

πηγή: ΜΕΤΑ

Από τη στήλη «Αλάτι & πιπέρι» του ygeionomikoi.gr

Στις 2 Μαρτίου, είχαμε δημοσιεύσει το σχόλιο «Φεύγουν οι εργολάβοι που μένουν». Ο τίτλος παρέπεμπε στο γνωστό σατιρικό τραγουδάκι, με το οποίο ο Χάρυ Κλυν διακωμωδούσε την αθέτηση των προεκλογικών δεσμεύσεων του ΠΑΣΟΚ για τις αμερικανικές βάσεις. Υπενθυμίζουμε για τους νεότερους αναγνώστες πως το ΠΑΣΟΚ δεσμευόταν προεκλογικά (1981) να ξηλώσει τις βάσεις, αλλά τελικά ως κυβέρνηση υπέγραψε συμφωνία παραμονής τους, την οποία βάφτισε… συμφωνία απομάκρυνσης!

Αφορμή για το σχόλιό μας ήταν η απάντηση που είχε δώσει ο κ. Ξανθός σε ερώτηση του εκπροσώπου του ΜΕΤΑ Υγειονομικών, σχετικά με την προοπτική που έχουν οι εργαζόμενοι στις υποστηρικτικές υπηρεσίες των νοσοκομείων μετά την απομάκρυνση των εργολάβων και τη λήξη των ατομικών συμβάσεων στις 31/12/2018.

Η απάντηση του υπουργού ήταν σαφέστατη και ενδεικτική της προσχώρησης της κυβέρνησης στο νεοφιλελεύθερο μνημονιακό μπλοκ: «Εμείς πιστεύουμε ότι οι υποστηρικτικές λειτουργίες των νοσοκομείων πρέπει να εκχωρηθούν προοπτικά στην κοινωνική οικονομία. Αυτή είναι η πολιτική μας θέση. Εμείς δεν πιστεύουμε ότι χρειάζονται δημόσιοι υπάλληλοι στο στενό κρατικό τομέα για να κάνουν αυτή τη δουλειά». Οι προεκλογικές εξαγγελίες για ξήλωμα των εργολάβων από τα νοσοκομεία, επαναφορά των υπηρεσιών στο δημόσιο, επανασύσταση των καταργημένων οργανικών θέσεων και προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, εγκαταλείφθηκαν.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η ανάπτυξη της καταστροφής

πηγή: efsyn

το βρήκαμε εδώ: Εναλλακτικός

Του Περικλή Κοροβέση

Η ανάπτυξη της καταστροφής | Του Περικλή Κοροβέση

Στη δεκαετία του 1980 ο ανεπτυγμένος κόσμος μάθαινε έκπληκτος για ένα άγνωστο κράτος, το νησί Ναούρου, με προκλητικό πλούτο, συγκρίσιμο μόνο με το σημερινό Ντουμπάι.
Υπερπολυτελή αυτοκίνητα, ο αρχηγός της αστυνομίας είχε μια Λαμποργκίνι, μοτοσικλέτες μεγάλου κυβισμού, ιδιόκτητα ελικόπτερα για ρομαντικές βόλτες και άφθονα ταχύπλοα και γιοτ.
Το νησί αυτό είχε ονομαστεί από τους Ευρωπαίους επισκέπτες του «Νησί της Ευτυχίας», γιατί ήταν ένας πραγματικός παράδεισος, πριν βέβαια από την ανάπτυξή του.
Μια τροπική όαση με κοκοφοίνικες και πλούσια παραγωγή σε μπανάνες, μάνγκο και άλλα τροπικά φρούτα.
Η γη ήταν εξαιρετικά γόνιμη και απέδιδε πλούσιες σοδειές. Το νησί είχε πλήρη αυτάρκεια. Αφθονο ήταν το κυνήγι και το ψάρεμα.
Τα σπίτια ήταν καλύβες αχυρένιες, φτιαγμένες με τέτοια δεξιοτεχνία που άντεχαν σε όλα τα ακραία καιρικά φαινόμενα. Ζεστές τον χειμώνα, δροσερές το καλοκαίρι.
Δεν υπήρχαν αρρώστιες και οι άνθρωποι πέθαιναν από βαθιά γεράματα. Ολα αυτά πριν από την ανάπτυξη.
Το νησί αυτό έχει εμβαδόν μόλις 21 τετραγωνικά χιλιόμετρα και οι κάτοικοί του δεν ξεπερνούν τους 10.000.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Έρευνα: Από γονείς ή άλλους συγγενείς στηρίζεται το 48% των νέων

πηγή: ΜΕΤΑ

Το 48% των νέων Ελλήνων (18-35) δηλώνουν σήμερα ως τη βασική πηγή του εισοδήματός τους την «οικονομική στήριξη από γονείς ή άλλους συγγενείς». Επίσης, μόνο το 15% αυτών θεωρεί πιθανό να βρει δουλειά τους επόμενους 6 μήνες.

Αυτά είναι δύο από τα αποτελέσματα της μεγάλης ποσοτικής έρευνας που δημοσιεύει σήμερα η διαΝΕΟσις. Η έρευνα διεξήχθη στο πλαίσιο του CUPESSE, ενός μεγάλου ευρωπαϊκού ερευνητικού έργου για τη χαρτογράφηση της ανεργίας των νέων, το οποίο διεξάγεται ταυτόχρονα σε 11 χώρες με τον συντονισμό του Πανεπιστημίου της Χαϊδελβέργης.

Η διαΝΕΟσις είναι ο φορέας που διεξάγει το ελληνικό σκέλος του ,  το οποίο περιλαμβάνει μια σειρά από έρευνες και δράσεις που θα δημοσιευτούν σταδιακά τα επόμενα χρόνια. Η πρώτη έρευνα που δημοσιεύει είναι μια ποσοτική δημοσκόπηση που ως στόχο έχει να διερευνήσει τις πεποιθήσεις και τις στάσεις των νέων ηλικίας 18-35 σε μια σειρά από θέματα, όπως η οικονομική τους κατάσταση, οι στάσεις τους απέναντι στην επιχειρηματικότητα, την απασχόληση και την ανεργία. Ταυτόχρονα, όμως, η δημοσκόπηση καταγράφει και τις στάσεις των γονιών τους πάνω σε αυτά τα θέματα.

Αναλυτικότερα:

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ασήμαντες οι εξαγωγές στην Ιαπωνία – Γκεμπελίστικο σόου με τη φέτα

πηγή: Κόντρα

Σχετική εικόνα

Στις 6 Ιούλη του 2017, έγινε άλλη μία σύνοδος κορυφής ΕΕ – Ιαπωνίας. Tην ΕΕ εκπροσώπησαν οι Τουσκ και Γιούνκερ και την Ιαπωνία ο πρωθυπουργός Aμπε. Μετά τη σύνοδο ανακοινώθηκε μια συμφωνία «ελεύθερων συναλλαγών» και στενότερη πολιτική συνεργασία. Οι διαπραγματεύσεις γι’ αυτή τη συμφωνία ξεκίνησαν το 2013 (πολύ πριν οι Τσιπροκαμμένοι αναλάβουν τη διαχείρηση της καπιταλιστικής εξουσίας στην Ελλάδα) και έφτασαν τους 18 γύρους. Οπως δήλωσαν, οι ηγέτες της ΕΕ και της Ιαπωνίας έχουν θέσει ως στόχο την ολοκλήρωση της συμφωνίας στα μέσα του 2018 και την εφαρμογή της στις αρχές του 2019.

Οι εκπρόσωποι της ΕΕ δεν έχασαν την ευκαιρία να επιτεθούν στον Τραμπ, που υπεραμύνεται του προστατευτισμού, δηλώνοντας: «Επίσης [η συμφωνία] θα συμβάλει στην εδραίωση του ηγετικού ρόλου της Ευρώπης στην θέσπιση παγκόσμιων εμπορικών κανόνων και θα εκπέμψει ένα ισχυρό μήνυμα, σύμφωνα με το οποίο οι παγκόσμιες προκλήσεις αντιμετωπίζονται με συνεργασία και όχι με προστατευτισμό». Συνεχίστε την ανάγνωση


Η κατάσταση των Εμπορικών Συμφωνιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης

πηγή: Τοπικοποίηση

Picture

The State of EU Trade – OVERVIEW OF FTA AND OTHER TRADE NEGOTIATIONS

Η Ευρωπαϊκή Ένωση συζητάει και υπογράφει πολλές και με διαφορετικά μέρη εμπορικές συμφωνίες. Δεν είναι μόνο οι γνωστές CETA (μεταξύ Ε.Ε. και Καναδά), TTIP (μεταξύ Ε.Ε. και ΗΠΑ), TiSA (για τις υπηρεσίες). Έχουν δρομολογηθεί και άλλες συμφωνίες που βρίσκονται σε αρχικά ή προχωρημένα στάδια.

Περισσότερα διαβάστε ΕΔΩ και αναλυτικότερα ΕΔΩ OVERVIEW OF FTA AND OTHER TRADE NEGOTIATIONS

Είναι προφανές ότι το κίνημα STOP TTIP CETA TiSA Greece, αλλά και το Πανευρωπαϊκό Κίνημα που έχει αναπτυχθεί από το 2014 και μετά ενάντια στις ληστρικές συμφωνίες, οφείλει να αναπροσαρμόσει την πολιτική του και τη στρατηγική του και να εξετάσει ολιστικά το θέμα των εμπορικών συμφωνιών – «Για μια Αλληλέγγυα και Δημοκρατική Ευρώπη σε έναν Κόσμο Δίκαιου Εμπορίου».
Σε αυτή την κατεύθυνση έχουν ήδη ξεκινήσει συζητήσεις σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο στη συνάντηση που έγινε στις Βρυξέλλες 11 -12 Μαΐου 2017 [ΕΔΩ] και έχουν δρομολογηθεί διάφορες δράσεις για αμέσως μετά το καλοκαίρι.


Η ανακάλυψη της οικονομίας

πηγή: Respublica

Pieter Bruegel, «The Harvesters» (16ος αιώνας)

Του Κεραμά Σπύρου

«Έτσι, ο αγροτικός πληθυσμός, που με τη βία τον απαλλοτρίωσαν, το κυνήγησαν και τον μετέτρεψαν σε αλήτες, υποτάχθηκε με τερατώδικους τρομοκρατικούς νόμους, με μαστιγώσεις, με στιγματισμούς και με βασανιστήρια, σε μια πειθαρχία τέτοια που απαιτεί το σύστημα της μισθωτής εργασίας […] Στην παραπέρα πορεία της κεφαλαιοκρατικής παραγωγής αναπτύσσεται μια εργατική τάξη, που από αγωγή, παράδοση και συνήθεια αναγνωρίζει σαν αυτονόητους φυσικούς νόμους τις απαιτήσεις του κεφαλαιοκρατικού τρόπου παραγωγής» (Μαρξ 1978: 761-762).

«Η εργασία, αντίθετα, πρέπει να επιτελείται σαν να ήταν ένας απόλυτος αυτοσκοπός, μια ανώτερη επιταγή. Μια τέτοια όμως στάση δεν είναι καθόλου προϊόν της φύσης. Δεν μπορεί να αφυπνισθεί μόνο με τα χαμηλά μεροκάματα ή και με τα ψηλά, αλλά δεν μπορεί παρά να είναι το προϊόν μιας μακρόχρονης και επίπονης αγωγής1» (Βέμπερ 1980: 48).

Οι δύο μεγάλοι στοχαστές της νεωτερικότητας, Μαρξ και Βέμπερ, δείχνουν σε αρκετά σημεία του έργου τους, ότι η ανάδυση και η κυριαρχία του οικονομικού παράγοντα στις δυτικές καπιταλιστικές κοινωνίες ήταν το αποτέλεσμα όχι μιας φυσικής οικονομικής διαδικασίας, αλλά της κινητοποίησης μη οικονομικών δυνάμεων. Τα πορίσματα της βεμπεριανής ιστορικής ανάλυσης ανατρέπουν εν πολλοίς την πλατιά διαδεδομένη άποψη (φιλελεύθερης προέλευσης) σύμφωνα με την οποία το δεδομένο οικονομικό σύστημα θεμελιώνεται πάνω στις φυσικές τάσεις του ανθρώπου για διαρκή αύξηση της παραγωγής και μεγιστοποίηση του κέρδους. Όπως μπορούμε να δούμε και από το παραπάνω απόσπασμα, για τον Βέμπερ, το κίνητρο μιας καλύτερης αμοιβής δεν είναι ικανό να διαμορφώσει ανθρώπους αφοσιωμένους στην εργασία. Συνεχίστε την ανάγνωση


ΟΠΑΠ: Από το μεγάλο ξεπούλημα στα καζίνο της γειτονιάς – Nτοκιμαντέρ

πηγή: Unfollow

Ένα ντοκιμαντέρ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. Μια παραγωγή του UNFOLLOW.

Ένα ντοκιμαντέρ για το πώς από το ξεπούλημα του ΟΠΑΠ φτάσαμε σε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο που μπορεί να εκβιάζει κυβερνήσεις, να διαλέγει αυτό ποιος θα στελεχώνει της Ανεξάρτητες Αρχές που υποτίθεται ότι το ελέγχουν, να μεθοδεύει τη δημιουργία μικρών καζίνο στις γειτονιές της Αθήνας.

Ένα ντοκιμαντέρ που δεν θα δείτε ποτέ στην τηλεόραση, γιατί η ΟΠΑΠ ΑΕ έχει το μεγαλύτερο διαφημιστικό προϋπολογισμό από οποιαδήποτε άλλη ελληνική εταιρεία και τον χρησιμοποιεί για να αποσπά πολιτική επιρροή, διευκολύνσεις από όλες τις κυβερνήσεις και σιωπή από τα ΜΜΕ. Γι’ αυτό σχεδόν ποτέ δεν ακούτε για το σκάνδαλο της πώλησής του, τον τρόπο που λειτουργεί ως ιδιωτικό μονοπώλιο, τους κινδύνους από την ανεξέλεγκτη επέκταση των παγνιομηχανημάτων VLTs (“φρουτάκια»).

Διαβάστε εδώ τι θα δείτε: http://unfollow.com.gr/articles/ann/o… Συνεχίστε την ανάγνωση


Deutschland Uber Alles

πηγή: Κόντρα

Κάποιες φορές η σημασία μιας είδησης βρίσκεται στο πρόσωπο που μιλάει και όχι στην ακρίβεια των στοιχείων που αναφέρει. Το ζήτημα της «ζημιάς που προκάλεσε στην οικονομία» η «περήφανη διαπραγμάτευση» των Τσιπροκαμμένων, το πρώτο εξάμηνο του 2015, μέχρι να υπογράψουν το τρίτο Μνημόνιο, έχει ξεχειλωθεί στην Ελλάδα. Κάθε φορά που μιλάει ένα στέλεχος της αντιπολίτευσης, είναι… ζήτημα τιμής να κάνει και μια αναφορά σ’ αυτή τη «ζημιά». Ορισμένοι έχουν τόσο θράσος που λένε ότι για όλα τα δεινά του ελληνικού λαού φταίει αυτό το εξάμηνο των Τσιπροκαμμένων, με γκεσέμι τον εκπεσόντα άγγελο Μπαρουφάκη, και όχι τα πέντε χρόνια μνημονιακής πολιτικής που είχαν προηγηθεί. Το ‘χουν «ξεχειλώσει» τόσο πολύ το θέμα που ο κόσμος βαριέται πια να τους ακούει, πρώτον γιατί γνωρίζει τι έκαναν και οι άλλοι πριν από τους Τσιπροκαμμένους και δεύτερον γιατί ξέρει ότι το τρίτο Μνημόνιο και τους προκαταρκτικούς του νόμους τα ψήφισαν όλοι μαζί.

Οταν, όμως, το ίδιο πράγμα το λέει ο Κλάους Ρέγκλινγκ, ο γερμανός πανίσχυρος γενικός διευθυντής του EFSF/ESM, αυτομάτως η ξεχειλωμένη φανέλα γίνεται είδηση πρώτης γραμμής. Γιατί ο Ρέγκλινγκ μέχρι τώρα απείχε γενικώς από πολιτικές παρεμβάσεις. Είχε τη φήμη του σοβαρού τεχνοκράτη, ο οποίος έκανε τη δουλειά του και μάλιστα με διάθεση συνεργασίας με τις ελληνικές κυβερνήσεις. Η δημόσια εικόνα του, έτσι όπως είχε φιλοτεχνηθεί στην Ελλάδα, βρισκόταν στον αντίποδα των «μισητών» Τόμσεν και Βελκουλέσκου, ακόμα και αυτού του «αχώνευτου» Ντεϊσελμπλούμ. Οταν, λοιπόν, βγαίνει ο Ρέγκλινγκ -αφού πρώτα συνεργάστηκε με τον Τσακαλώτο στο υπουργείο Οικονομικών και έγινε δεκτός από τον Τσίπρα στο Μαξίμου- και δηλώνει ότι η «περήφανη διαπραγμάτευση» του πρώτου εξάμηνου του 2015 «κόστισε» στην ελληνική οικονομία 100 δισ. ευρώ, έχουμε είδηση.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η Θέμις τό ‘χει χάσει

πηγή: Cogito ergo sum

Ο άνθρωπος ήταν απλήρωτος από τον εργοδότη του επί επτά συναπτούς μήνες, από την πρωτοχρονιά μέχρι τέλους Ιουλίου του 2008. Κάπου εκεί αποφάσισε να πάψει να δουλεύει τζάμπα και να βρει μια άλλη δουλειά που θα του εξασφάλιζε τουλάχιστον το φαγητό του. Έτσι κι έκανε αλλά ταυτόχρονα είπε να μη χαρίσει τα κόπια του στον μπαταχτσή εργοδότη του και να τα διεκδικήσει δικαστικώς. Έστειλε, λοιπόν, στο πρώην αφεντικό του μια πανταχούσα, τόσα για τα μηνιάτικα, τόσα για τα δώρα εορτών, τόσα για το επίδομα αδείας… Αλλά και τόσα για αποζημίωση επειδή με απέλυσες.

Κάπου εκεί άρχισαν τα ωραία, «εγώ δεν σε απέλυσα, μόνος σου έφυγες άρα μη ζητάς αποζημίωση» , «εγώ δεν ήθελα να φύγω, εσύ με ανάγκασες αφού δεν με πλήρωνες», «θα σου τα έδινα αλλά είχα κάτι δυσκολίες» και τα τοιαύτα, φτάνει η υπόθεση στο δικαστήριο. Το ψάχνουν το θέμα οι δικαστές και κάνουν μια απλή σκέψη:

[Σκίτσο του Soter, 8/2/2013]

Συνεχίστε την ανάγνωση


Συμμαχίες και κοινά ταμεία… κάποτε και τώρα

πηγή: Cogito ergo sum

Όταν τελείωσαν οι Περσικοί Πόλεμοι το 479 πΧ, οι έλληνες πήραν τους πέρσες στο κατόπι αφ’ ενός μεν για να τους διαλύσουν οριστικά αφ’ ετέρου δε για να απελευθερώσουν όσες ελληνικές πόλεις βρίσκονταν ακόμη υπό την κατοχή τους. Οι ελληνικές συμμαχικές δυνάμεις όρισαν ως αρχηγό τους τον σπαρτιάτη βασιλιά Παυσανία και ξαμολύθηκαν στο κυνήγι των περσών, φτάνοντας μέχρι την Κύπρο και μέχρι το Βυζάντιο, παντού με νικηφόρα αποτελέσματα. Όμως, η συμπεριφορά του Παυσανία ήταν κομματάκι βάναυση, με αποτέλεσμα οι πόλεις που απελευθερώνονταν να δυσανασχετούν. Γι’ αυτό οι ίωνες ζήτησαν από τους αθηναίους να αναλάβουν την ηγεσία της συμμαχίας. Άλλο που δεν ήθελαν οι αθηναίοι, αφού πλέον ανοιγόταν ο δρόμος για να υλοποιηθεί το όραμα του Θεμιστοκλή, ο οποίος ονειρευόταν την Αθήνα ως απόλυτη κυρίαρχο στο Αιγαίο.

Έτσι, λοιπόν, οι αθηναίοι δέχτηκαν να ηγηθούν της συμμαχίας και κάπου εκεί στα τέλη του 478 πΧ ιδρύθηκε η Α’ Αθηναϊκή Συμμαχία, στην οποία συμμετείχαν κάπου 140-150 πόλεις, που η καθεμιά συνέβαλε στο κοινό ταμείο ανάλογα με τις δυνατότητές της. Το ύψος της εισφοράς κάθε πόλης το όρισε ο Αριστείδης με τόσο σωστό και αμερόληπτο τρόπο ώστε απέκτησε το προσωνύμιο «δίκαιος». Ως έδρα της συμμαχίας ορίστηκε η νήσος Δήλος, που βρισκόταν στην μέση του Αιγαίου και βόλευε και τις δυο ακτές του πελάγου. Εκεί φυλασσόταν και το ταμείο με τις εισφορές.

Άποψη του αρχαιολογικού χώρου της Δήλου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Too big to bail: Πως 37 τράπεζες έγιναν 4 μεγαθήρια

πηγή: Info-war

Μόλις δυο δεκαετίες χρειάστηκαν οι 37 μεγαλύτερες τράπεζες στις ΗΠΑ ώστε να συγχωνευθούν σε μόλις τέσσερις ομίλους που ελέγχουν πλέον ολοκληρωτικά το τραπεζικό σύστημα.

 Οι τέσσερις μεγατράπεζες στη συνέχεια χαρακτηρίστηκαν too big to fail – δηλαδή πολύ μεγάλες για να αφεθούν να καταρρεύσουν – ένας εύσχημος τρόπος για να πεις στους Αμερικανούς φορολογούμενος ότι θα πρέπει να πληρώσουν αυτοί για την αποτυχία του ιδιωτικού τομέα και κυρίως να εξασφαλίσεις ότι η κρατική διάσωση δεν θα σημάνει και δημόσιο έλεγχο.

Επί προεδρίας Ομπάμα ενισχύθηκε η ασυλία που απολάμβαναν τα μεγαθήρια του αμερικανικού χρηματοπιστωτικού συστήματος ακόμη και για βεβαιωμένες παραβάσεις και οικονομικά εγκλήματα δισεκατομμυρίων δολαρίων.

 


«Ισότιμη» ή «Ομότιμη» Εναλλακτική Οικονομία;

πηγή: Εναλλακτικός

 Ισότιμη  ή  Ομότιμη  Εναλλακτική Οικονομία; Του Χρήστου Σιουλή

Του Χρήστου Σιουλή

Μια αυστηρή κριτική και μια διαφορετική προσέγγιση για τα εγχειρήματα των «Τοπικών Εναλλακτικών Νομισμάτων-Τράπεζες Χρόνου»

Παρακολούθησα το Σαββατοκύριακο που πέρασε αρκετές συνεδριάσεις στο «4ο Πανευρωπαϊκό Συνέδριο για την Κοινωνική & Αλληλέγγυα Οικονομία-[Κ.Αλ.Ο.]» [Universse2017.org] που διεξήχθη στην Αθήνα, στις αίθουσες του Γεωπονικού Πανεπιστημίου.

Φυσικά δεν έχασα το πάνελ με θέμα «Τράπεζες Χρόνου – Εναλλακτικά Νομίσματα (p2p)» και με τον … κλασσικό υπέρτιτλο «Μια άλλη οικονομία είναι εφικτή», δεδομένης και της πολύχρονης ενασχόλησής μου με το θέμα των εναλλακτικών νομισμάτων («Τοπικά Ανταλλακτικά Συστήματα» ή «Local Exchange Trading Systems» ή «L.E.T.S.») από τότε που συμμετείχα στην προσπάθεια δημιουργίας ενός αντίστοιχου εγχειρήματος στην Πεύκη-Λυκόβρυση με την ονομασία «Πε.Λυ.Κ.Οι.Α» [pelykoia.wordpress.com]

Συνεχίστε την ανάγνωση


Λαγκάρντ, Σόιμπλε και χρέος: για να μην ξεχνιόμαστε

πηγή: Efsyn

Γιάνης Βαρουφάκης
Άρθρο του Γιάνη Βαρουφάκη για την «χρεοκοπία των γαλλογερμανικών τραπεζών το 2009 και η διάσωσή τους με τα μνημονιακά μας δάνεια» | MOTION TEAM / ΦΑΝΗ ΤΡΥΨΑΝΗ

Οταν τα πρωτοσέλιδα ασχολούνται, άλλη μια φορά, με το τι είπε η Λαγκάρντ στη Μέρκελ και τι της είπε ο Σόιμπλε, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι η λήθη – το να ξεχάσουμε το αίτιο που η χώρα μας μετατράπηκε σε αποικία χρέους από «εταίρους» που αρνούνται πεισματικά να την αποφυλακίσουν.

Ποιο ήταν το αίτιο; Η χρεοκοπία των γαλλογερμανικών τραπεζών το 2009 και η διάσωσή τους με τα μνημονιακά μας δάνεια.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ιταλία: ζητείται διέξοδος

πηγή: Cogito ergo sum

Για την κατάσταση στην Ιταλία έχουμε γράψει σε τούτο το ιστολόγιο εδώ και πολύ καιρόΗ Ιταλία τρέμει«, 20/7/2016). Χτες, δυο οίκοι αξιολόγησης (Moody’s, DBRS) υποβάθμισαν την Banco Popular, η Monte dei Paschi έχει πάντα τα γνωστά της χάλια που όλο και χειροτερεύουν και η Veneto Banca τρίζει συθέμελα. Παράλληλα, η Πορτογαλία αγκομαχάει, η Ισπανία δεν λέει να βγει από τα αδιέξοδα και για την Ελλάδα και την Βρεττανία δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε, αφού όλα είναι γνωστά.

Είναι γεγονός πως χρόνια τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση βουλιάζει σε κρίση. Μια κρίση πρωτίστως δόμησης της ευρωζώνης αλλά και γενικώτερα της ευρωπαϊκής οικοδόμησης. Όσο κι αν σε πολλές αναλύσεις προβάλλονται οι -υπαρκτές ή μη- κόντρες βορρά-νότου, η κρίση απλώνεται παντού και είναι κυρίως κοινωνική. Από την ισχυρή Γερμανία, όπου ο εκφυλισμός της αγοράς εργασίας οδηγεί στην συνεχή διεύρυνση της κατηγορίας των φτωχών εργαζομένων, μέχρι την αδύναμη Ελλάδα της καταστροφής των εργασιακών και κοινωνικών θεσμών, αυτό που χαρακτηρίζει το ευρωπαϊκό τοπίο συνολικά είναι η επίθεση του κεφαλαίου στους εργαζόμενους μέσα από -κλασσικές ή και νεόκοπες- νεοφιλελεύθερες πρακτικές. Η εθνικιστική υστερία της γερμανικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ δεν σηματοδοτεί το θρίαμβο ενός εθνικού μοντέλου εξόδου από την κρίση, αλλά την αξιοποίηση μιας ιστορικής οικονομικής υπεροχής για την ενίσχυση της συμμαχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου με σημαντικές κατηγορίες των μεσαίων στρωμάτων και ορισμένες κατηγορίες μισθωτών, ένα σκηνικό που, ως προς τα βασικά χαρακτηριστικά του, δεν μας είναι άγνωστο. Συνεχίστε την ανάγνωση


Universse 2017: Η Αθήνα ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας

πηγή: Τοπικοποίηση

Picture

4o Πανευρωπαϊκό Συνέδριο Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας | 9-11 Ιουνίου Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθήνας

Μια συνάντηση βιώσιμων εναλλακτικών στο τοπίο της κρίσης
Από τις 9 έως τις 11 Ιουνίου η Αθήνα γίνεται η ευρωπαϊκή πρωτεύουσα της Κοινωνικής Αλληλέγγυας Οικονομίας (Κ.ΑΛ.Ο). Στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο της Αθήνας θα γνωρίσουμε όλο το σύμπαν μιας οικονομικής και κοινωνικής πρακτικής που βρίσκεται τα τελευταία χρόνια στο επίκεντρο του διεθνούς δημόσιου διαλόγου. Σε όλον τον κόσμο:

  • Πάνω από 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι είναι μέλη συνεταιρισμών.
  • Οι συνεταιρισμοί έχουν δημιουργήσει πάνω από 100 εκατ. θέσεις εργασίας (20% περισσότερες από τις πολυεθνικές εταιρείες) και υποστηρίζουν πάνω από 270 εκατ. θέσεις εργασίας (κυρίως μεμονωμένων παραγωγών).
  • Πάνω από 3 δισ. άνθρωποι (ο μισός πληθυσμός του πλανήτη) είναι κοινωνικά ασφαλείς χάρη σε συνεταιρισμούς.
  • Στην Ευρώπη, πάνω από 160 εκατ. πολίτες είναι μέλη σε 2 εκατομμύρια συνεργατικά εγχειρήματα Κ.ΑΛ.Ο. (το 10% των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων), που δίνουν εργασία σε περισσότερα από 15,5 εκατ. άτομα.

Συνεχίστε την ανάγνωση