Category Archives: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Αλήθειες και ψέματα για τους πλειστηριασμούς: 11 ερωτήσεις – απαντήσεις

πηγή: ΛΑΕ

Αλήθειες και ψέματα για τους πλειστηριασμούς: 11 ερωτήσεις – απαντήσεις

Αλήθειες και ψέματα για τους πλειστηριασμούς

11 ερωτήσεις – απαντήσεις

Κανένα σπίτι στα χέρια τραπεζίτη

Τρόικα, δανειστές, κυβέρνηση, τράπεζες, funds, κοράκια ετοιμάζονται να πέσουν ως ακρίδες στη λαϊκή περιουσία. Μέσα στους επόμενους μήνες σχεδιάζεται να πραγματοποιηθεί η μεγαλύτερη μεταφορά πλούτου από τα λαϊκά στρώματα στο κεφάλαιο μέσα από τη διαδικασία των πλειστηριασμών. Από τη μια νέα κέρδη, από την άλλη δυστυχία, ξεσπίτωμα, χάσιμο των κόπων μιας ζωής. Στο αμείλικτο αυτό δίλημμα η θέση μας είναι δεδομένη. Κανένα σπίτι, καμιά λαϊκή περιουσία να μη “βγει στο σφυρί”.

Στην αρχή κυβέρνηση – μνημονιακή αντιπολίτευση – τραπεζίτες – “κοράκια” έκαναν ότι «δεν έβλεπαν, δεν είδαν και δεν άκουσαν» τις κοινωνικές αντιδράσεις, όταν εδώ και 2 χρόνια το Κίνημα κατά των Πλειστηριασμών, κάθε Τετάρτη εκδήλωνε μαζικά και ενωτικά στα Ειρηνοδικεία όλης της χώρας την αντίθεση του με την υφαρπαγή των πρώτων κατοικιών και των λαϊκών περιουσιών. Συνεχίστε την ανάγνωση

Advertisements

Μνημόνια και πλεονάσματα

πηγή: Cogito ergo sum

Στις αρχές του μήνα, η Γενική Διεύθυνση Οικονομικών και Δημοσιονομικών Υποθέσεων (Directorate-General for Economic and Financial Affairs – DGEcFin) της Ευρωπαϊκής Επιτροπής (Commission), έδωσε στην δημοσιότητα μια έκθεση (*), στην οποία ανακεφαλαιώνει και συνοψίζει την μέχρι τώρα πορεία του προγράμματος στήριξης που υπογράψαμε τον Αύγουστο του 2015, του κοινώς γνωστού ως «Μνημόνιο 3».

Αν και η έκθεση παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον, δεν είμαι σίγουρος για το πόσοι από σας θα μπουν στον κόπο να ξεφυλλίσσουν -έστω- ένα αγγλόγλωσσο κείμενο 192 σελίδων, γεμάτο πίνακες και διαγράμματα. Εκείνο που πρέπει να ξέρετε, όμως, είναι ότι αυτό το κείμενο αποτελεί την βάση πάνω στην οποία οικοδομείται αυτές τις μέρες το νέο (τρίτο στην σειρά) Συμπληρωματικό Μνημόνιο Κατανόησης, δηλαδή η νέα «επικαιροποίηση» (τι λέξη, θεέ μου!) του Μνημονίου 3, που πρόκειται να υπογραφεί τις αμέσως επόμενες ημέρες.

Παρένθεση. Στοιχεία από το περιεχόμενο αυτού του Συμπληρωματικού Μνημονίου αποκαλύπτει ο σημερινός Ριζοσπάστης. Στο τεχνικό παράρτημα υπάρχουν δεκάδες μέτρα με μακροπρόθεσμο ορίζοντα, τα οποία πρέπει να ψηφιστούν τώρα, άσχετα αν η εφαρμογή τους αρχίσει αργότερα και άσχετα αν διαρκέσουν έως το 2020, έως το 2022 ή έως τον αιώνα τον άπαντα. Φυσικά, απ’ αυτό το Συμπληρωματικό Μνημόνιο δεν θα μπορούσε να λείπουν ούτε η λίστα με τις -πάντα απαραίτητες- ιδιωτικοποιήσεις (οι οποίες, μάλιστα, πρέπει να επιταχυνθούν) ούτε οι αναφορές σε ζητήματα που έχουν σχέση με περαιτέρω διευκολύνσεις προς το κεφάλαιο. Πάντως, είναι απορίας άξιο πώς κατάφερε ο Ριζοσπάστης και βρήκε αυτό το κείμενο πριν καν υπογραφεί, ενώ κάποιοι ακριβοπληρωμένοι και πολυδιαφημισμένοι «έγκυροι» και «έγκαιροι» αστέρες της δημοσιογραφίας δεν έχουν πάρει ακόμη μυρωδιά. Τέτοια κοννέ έχει πια ο Περισσός στα άβατα σοκκάκια της διπλωματίας; Κλείνει η παρένθεση.
Συνεχίστε την ανάγνωση


Η πάλη των λέξεων

πηγή: δρόμος της Αριστεράς

Η πάλη των λέξεων

Γνωμες
Δημοσίευση: Φύλλο 383 – 25/11/2017
Μοιράσου το:

Του Σωκράτη Μαντζουράνη

 

Οι λέξεις είναι καρφιά για να κρεμάμε πάνω τους ιδέες.

Κάπου το διάβασα και το κράτησα.

Κατά πως φαίνεται και στο ΣΥΡΙΖΑ τους άρεσε κι όχι μόνο το κράτησαν, αλλά αποφάσισαν να το προσαρμόσουν δημιουργικά στις πολιτικές τους ανάγκες.

Κι επειδή είναι πανελληνίως γνωστό πως «πίσω από τις λέξεις βρίσκεται ο Αλέξης», οργανώθηκε η επιστράτευση των λέξεων στην «ταξική πάλη» της πρώτης φοράς αριστεράς.

Η συνταγή είναι παλιά και εγγυημένη και ο σημερινός «αριστερός» κόουτς των λέξεων επιδέξιος.

Μόλις το σύστημα φτάσει την κοινωνία στα όρια της ανοχής της, επιστρατεύουν τις λέξεις. Συνεχίστε την ανάγνωση


Από το κοινωνικό μέρισμα… στο λαϊκό ξάφρισμα μέσω Προϋπολογισμού 2018

πηγή: ΜΕΤΑ

Από τον «ταξικό αποστάτη»

Πόσα είπαμε έδωσε η κυβέρνηση στους συνταξιούχους και στους αδύναμα οικονομικά πολίτες ως… κοινωνικό μέρισμα; 1,4 εκατ. ευρώ· επί της ουσίας όμως θα πάρουν τα μισά αφού τα υπόλοιπα θα πάνε στη ΔΕΗ για να μην κόβει το ρεύμα στους πολίτες (που θα το κόβει).

Να πούμε «Μπράβο, κυβέρνηση»; Να πούμε, αλλά να προσθέσουμε και το «που παίζεις καλά το επικοινωνιακό σου παιχνίδι, μέσω των συστημικών Μέσων Ενημέρωσης και των “παπαγαλακίων”». Και γιατί αυτό; Διότι πολύ απλά θα τα ξαναπάρει πίσω, μέσω του Προϋπολογισμού 2018, ο οποίος κατατίθεται την επομένη Τρίτη στη Βουλή.

Βάσει το νέου Κρατικού Προϋπολογισμού, ούτε ένα, ούτε δύο, αλλά… 15 νέα δημοσιονομικά μέτρα θα τεθούν σε ισχύ από το 2018, τα οποία είναι βέβαιον ότι θα πλήξουν έως θα ισοπεδώσουν τους εργαζομένους, τους συνταξιούχους, τους άνεργους, τα νοικοκυριά.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Εδώ Πολυτεχνείο

πηγή: dimitrisdoctor

Του Βασίλη Ραφαηλίδη

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Γιώργο, έναν καλοκάγαθο αστυφύλακα μιας κάποιας ηλικίας που έπαιρνε σύνταξη σε λίγο. Απ’ αυτόν μαθαίναμε στο κρατητήριο, όπου οι εφημερίδες απαγορεύονταν αυστηρά, τα σημαντικά διεθνή γεγονότα. Αυτός ήταν που μας πληροφόρησε για το θάνατο του Γκεβάρα, για τον οποίο, άλλωστε, με δυσκολία έκρυβε το θαυμασμό του. Φυσικά, όλα αυτά μας τα’λεγε εμπιστευτικά, σχεδόν συνωμοτικά.
Ωστόσο, δεν έκανε ποτέ κουβέντα για τη χούντα και τα σχετικά με τον πάνω κόσμο, των ζώντων ελλήνων. Αυτών που ακόμα δεν ήξεραν τίποτα για τη μεγάλη ευκαιρία που θα τους προσέφερε το Πολυτεχνείο αργότερα, ώστε να νοιώσουν κι αυτοί λιγάκι αντιφασίστες, χαμένοι μέσα στη μεγάλη μάζα των δημοκρατών που πολιορκούσαν το Πολυτεχνείο.
Το μεγάλο πλήθος παρέχει ασφάλεια. Όσους κι αν συλλάβουν, όσους κι αν σκοτώσουν, ξέρεις πως οι πιθανότητες να σου συμβεί κακό είναι περίπου ίσες με τις πιθανότητες να κερδίσεις τον πρώτο λαχνό του λαχείου. Ρισκάρεις λοιπόν, σχεδόν εκ του ασφαλούς κι έτσι ανέξοδα αποχτάς το δικαίωμα να παριστάνεις τον αντιστασιακό. Πού ήταν όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι όταν τους είχαμε ανάγκη; Μα, περίμεναν να ξεθυμάνει η χολέρα που λέγεται χούντα για να βγουν από το καβούκι, αυτοί οι καλοί νοικοκυραίοι. Συνεχίστε την ανάγνωση


Πολιτική εξουσία και ομάδες πίεσης

πηγή: Respublica

Carlo Carrà, «Έξοδος από το θέατρο», 1909, Λονδίνο – Εstorick Collection of Modern Italian Art

 

του Γιώργου Κουτσαντώνη

 

Σε προηγούμενη ανάρτησή μας με τίτλο «Γιατί σχηματίζονται οι ανθρώπινες ομάδες;» έγινε μια γενική αναφορά στο σχηματισμό και την οργάνωση των ανθρώπινων ομάδων. Σε αυτό το κείμενο θα γίνει μια ελεύθερη παρουσίαση και κριτική ορισμένων θέσεων του R. G. Schwartzenberg από το βιβλίο του Πολιτική κοινωνιολογία. Θα αναφερθούμε στις επονομαζόμενες ομάδες πίεσης οι οποίες συμβάλλουν στη διαμόρφωση της κοινωνικοπολιτικής πραγματικότητας. Το θέμα αυτό παρουσιάζει έντονο ενδιαφέρον γιατί, κατά τον συγγραφέα, η πίεση που ασκούν αυτές οι ομάδες στη δημόσια ζωή έχει θέσει το πάντα επίκαιρο ερώτημα: ποιος ελέγχει πραγματικά την εξουσία στις σύγχρονες κοινωνίες; Συνεχίστε την ανάγνωση


Documentary films about Greek Anarchist movement

πηγή: Athens.indymedia.org

Συνεχίστε την ανάγνωση


Εργατική τάξη και εργατικό κίνημα στα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας 1967-1974

πηγή: ΜΕΤΑ

Από το Γιώργο Αλεξάτο, συγγραφέα

Φωτογραφία | Αριστοτέλης Σαρρηκώστας

Το δικτατορικό καθεστώς που επιβλήθηκε με το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 υπήρξε ταυτόχρονα τομή και συνέχεια του καθεστώτος που επικράτησε στην Ελλάδα μετά τη νίκη του αστισμού κατά τον Εμφύλιο.

Τομή, γιατί κατάργησε τον κοινοβουλευτισμό και τις –ούτως ή άλλως, περιορισμένες- δημοκρατικές λειτουργίες του μετεμφυλιακού καθεστώτος. Συνέχεια, γιατί βασίστηκε στους ίδιους ιδεολογικούς πυλώνες του αντικομμουνισμού και της εθνικοφροσύνης, καθώς και στην ίδια επιδίωξη διασφάλισης των συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης, έναντι της μεγάλης πλειονότητας των εργαζομένων –μισθωτών και μικροϊδιοκτητών- με την αναπαραγωγή ακόμη και ανάλογων κοινωνικών στρωμάτων – στηριγμάτων του κυρίαρχου συνασπισμού εξουσίας: τμημάτων του κρατικού γραφειοκρατικού μηχανισμού και μέρους των μικροϊδιοκτητικών στρωμάτων της πόλης και της υπαίθρου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ατομική Ιδιοκτησία / Αταξική Κοινωνία

πηγή: Ελευθερία ή Τίποτα

Το εισαγωγικό μουσικό απόσπασμα είναι σύνθεση του
Μπάμπη Νίκου ειδικά για την συγκεκριμένη συζήτηση και τον ευχαριστώ πολύ για αυτό.
Μια Συζήτηση (27/10/2017) Με Τον Κώστα Λάμπο.
Tον ευχαριστώ πολύ για την αποδοχή της πρόσκλησής μου ώστε να κάνουμε αυτή τη συζήτηση.
Επίσης τον ευχαριστώ για τα δώρα που μου προσέφερε. Συζητήσαμε με αφορμή τα βιβλία του:
– Άμεση Δημοκρατία & Αταξική Κοινωνία, εκδόσεις Νησίδες
– Η Γέννηση & Και Ο Θάνατος Της Ατομικής Ιδιοκτησίας, εκδόσεις Κουκκίδα.
Η συζήτηση έγινε στο Εναλλακτικό Βιβλιοπωλείο στα Εξάρχεια.
 Θεματολογία
– Η Απαρχή Των Ανθρώπινων Κοινωνιών (1:54)
– Με Αφορμή Την Σολώνεια «Σεισάχθεια» (Ιστορική Αναδρομή / Πολιτική Αποτίμηση) (07:34)
– Ατομική Ιδιοκτησία (Μια Ιστορική Αναδρομή) (19:38)
– Ατομική Ιδιοκτησία & Καπιταλισμός (29:45)
– Μια Έρευνα… (31:33)
– «Εαυτοκτησία» & «Ιδιωτικότητα» (Ιστορική Αναδρομή / Θεωρητική Αποτίμηση) (37:16)
– Περί Του Άνταμ Σμιθ (48:47)
– Η Συνέχεια Της Ανθρώπινης Ιστορίας (Αλληλεγγύη-Αγώνας-Αταξικότητα) (54:29)
– Ελβετικό Σύστημα & Άμεση Δημοκρατία (1:03:57)
– Άμεση Δημοκρατία & Καπιταλισμός (1:08:38)
– Περί Εννοιών & Όρων (Οικειοποίηση & Αποκειοποίηση) (1:10:35)
– Περί Της Αρχαίας Αθηναϊκής Δημοκρατίας (1:13:16)
– Επικοινωνία & Ενέργεια (1:23:40)

 

 


Το παραμύθι του ιδιωτικού μας χρέους

 

πηγή: Cogito ergo sum

Ας συνεχίσουμε την συζήτηση πάνω στο θέμα που πιάσαμε χτες, βάζοντας μια άλλη παράμετρο, λίαν ενδιαφέρουσα. Δεν υπάρχει αντίρρηση ως προς το ότι το δημόσιο χρέος μιας χώρας συνιστά βασική πτυχή τής οικονομικής της κατάστασης. Μόνο μια πτυχή όμως. Αν θέλουμε να μιλήσουμε σοβαρά για την οικονομία μιας χώρας δεν αρκεί να εξετάσουμε μόνο το δημόσιο χρέος της. Όπως είπαμε στο προηγούμενο σημείωμά μας, πρέπει να δούμε και την περιουσία της. Κι όπως θα πούμε σήμερα, πρέπει να λάβουμε υπ’ όψη μας και το ιδιωτικό χρέος της.

Μια από τις αποστροφές που ακούγονται συχνά σε οικονομικές συζητήσεις καφενειακού επιπέδου είναι κι αυτή που λέει πως, παρά τις περικοπές των κρατικών δαπανών, η οικονομία της χώρας δεν βελτιώνεται. Ως παρατήρηση, αυτό είναι σωστό. Ποιά είναι, όμως, η ερμηνεία του;

Συνεχίστε την ανάγνωση


Το χρέος του δημοσίου και η περιουσία του

πηγή: Cogito ergo sum

Ας πάρουμε δυο μεγάλες εταιρείες που παράγουν και εμπορεύονται είδη οικιακής και προσωπικής χρήσεως (καλλυντικά, απορρυπαντικά, χαρτικά κλπ). Η μια έχει συνολικά χρέη ένα δισ. ευρώ και η άλλη έχει 70 δισ. ευρώ. Τί θα απαντούσατε αν σας ρωτούσα ποια από τις δυο στέκεται καλύτερα και ποια χρειάζεται επειγόντως επέμβαση σωτηρίας αλλιώς θα καταρρεύσει;

Αν βιαστήκατε να απαντήσετε ότι η πρώτη εταιρεία πάει καλά και η δεύτερη είναι για φούντο, προφανώς οι γνώσεις σας περί τα οικονομικά συναγωνίζονται τις δικές μου περί την αεροναυπηγική. Το ύψος των χρεών από μόνο του δεν δείχνει σε καμμιά περίπτωση την οικονομική κατάσταση του χρεώστη, είτε αυτός είναι εταιρεία είτε είναι πρόσωπο. Για να δείξει κάτι, πρέπει να εξετάζεται σε συνάρτηση με την περιουσία του χρεώστη. Για παράδειγμα, ένα χρέος εκατό χιλιάδων ευρώ είναι ικανό να γονατίσει εμένα αλλά τον Μπιλ Γκέητς θα τον ενοχλούσε λιγώτερο από μια τρίχα στην σούπα του. Και για να κάνω σαφέστερα όλα τούτα, να σας πω ότι οι δυο εταιρείες του παραπάνω παραδείγματος (με τα ποσά στρογγυλοποιημένα, βέβαια) είναι υπαρκτές: λίγο πάνω από ένα δισ. χρωστούσε ο Μαρινόπουλος όταν κατέρρευσε ενώ κάπου 70 δισ. είναι σήμερα οι υποχρεώσεις τού κολοσσού που λέγεται Πρόκτερ & Γκαμπλ.

31/10/2011: Οι επί κεφαλής της «Πρωτοβουλίας ΚΑΠΑ» (Κρατική Ακίνητη Περιουσία και Αξιοποίηση) Γιάννης Στουρνάρας και Στέφανος Μάνος παρουσιάζουν πρόταση «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Enzo Martucci – Το καταραμενο τραγουδι

πηγή: Ragnarok

Αχ! Γιατί να μη γεννηθώ σε ένα πειρατικό πλοίο, χαμένο στον ατελείωτο ωκεανό ανάμεσα σε τραχείς, γενναίους άνδρες που επιβιβάστηκαν με μανία, τραγουδώντας το άγριο τραγούδι της καταστροφής και του θανάτου; Γιατί να μη γεννηθώ στα αχανή λιβάδια της Νότιας Αμερικής, ανάμεσα σε ελεύθερους, άγριους γκαούτσος που δαμάζουν το φλογερό κόλτ με το “λάσο” και επιτίθενται άφοβα στον τρομερό ιαγουάρο… Γιατί; Γιατί; Τα παιδιά της νύχτας, τα αδέρφια μου, ασυμβίβαστα με κάθε νόμο και έλεγχο, θα με είχαν προσεταιριστεί. Αυτοί οι άνθρωποι, πνεύματα που διψούν για την ελευθερία και το άπειρο, θα ήξεραν πως να διαβάσουν το μεγάλο βιβλίο του μυαλού μου, ένα απόλυτα υπέροχο ποίημα πόνου και σύγκρουσης, υψηλών ιδανικών και αδύνατων ονείρων. Η διανοητική μου κληρονομιά θα ήταν ο άθικτος θησαυρός τους και στην καθάρια πηγή της σατανικής υπερηφάνειας μου και της αιώνιας εξέγερσης μου, θα οχύρωναν τη δύναμη τους, την ήδη βίαια τρανταγμένη από χίλιους τυφώνες. Αντίθετα, γεννήθηκα θανάσιμα ανάμεσα σε ένα εμετικό κοπάδι σκλάβων, που σέρνεται στη, γεμάτη γλίτσα, λάσπη όπου το κυβερνών ψέμα και η υποκρισία αντικαθιστούν το φιλί της αδελφοσύνης με τη δειλία. Γεννήθηκα στην πολιτισμένη κοινωνία και ο παπάς, ο δικαστής, ο ηθικιστής και ο μπάτσος προσπάθησαν να με γονατίσουν φορώντας μου αλυσίδες και να μεταμορφώσουν, τον ξέχειλο από ενέργεια και ζωτικότητα, οργανισμό μου σε μία ασυνείδητη και αυτόματη μηχανή για την οποί η μόνη λέξη που υπήρχε ήταν: Να υπακούς. Και όταν αντιστάθηκα με βίαια ανίκητη δύναμη και φώναξα άγρια το “όχι” μου, το ηλίθιο κοπάδι, πλατσουρίζοντας στη βρωμερή γλίτσα, εκτόξευσε τις κενές προσβολές του. Συνεχίστε την ανάγνωση


Η παρακμή του Κεφαλαίου και οι επικίνδυνες αυταπάτες της Εργασίας

πηγή: διάλογος για την αταξική δημοκρατία

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

Όσοι αντιμετωπίζουν τις παρακμιακές εξελίξεις σε τοπικό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο ως πολίτες και όχι ως ‘ποίμνια’ θρησκευτικών αγυρτών και ως οπαδοί εξουσιομανών τυχοδιωκτών, διερωτώνται για το κατά πόσον οι τοπικές κοινωνίες, τα έθνη και η ανθρωπότητα συνολικά αποτελούνται από λογικά όντα που θέλουν να επιβιώσουν, να ευτυχίσουν και να συνεχίσουν να δημιουργούν την ιστορία τους ως συλλογικότητες, ως επιμέρους και ως το Όλον Εμείς. Η εκατομμυριόχρονη, αργόσυρτη και βασανιστική εξέλιξη της, για όλες τις μορφές της, κοινόριζης ζωής, όπως μας δίδαξαν ο Αριστοτέλης και ο Δαρβίνος, από την αμοιβάδα μέχρι τον άνθρωπο, υπάκουε πάντα στον νόμο της επιβίωσης μέσω της διαφοροποίησης των ειδών. Στο επίπεδο μάλιστα της ανθρώπινης κοινωνίας η ζωή επεδίωκε σταθερά και ανυποχώρητα, στα πλαίσια πάντα της αρμονικής σχέσης μεταξύ ανθρώπινης κοινωνίας και γήινης βιόσφαιρας, κάτι ξεχωριστό και αντάξιό της, όπως την κοινωνική ισότητα, την δημοκρατική και την ειρηνική συμβίωση όλων των ανθρώπων και όλων των λαών. Συνεχίστε την ανάγνωση


Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας: 25.000 σπάνια τεκμήρια προσβάσιμα σε όλους,ες

πηγή: Ελευθεριακός

Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας: 25.000 σπάνια τεκμήρια προσβάσιμα σε όλους,ες

Τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ) ανακοινώνουν ένα νέο πολύτιμο εργαλείο έρευνας της σύγχρονης κοινωνικής και πολιτικής ιστορίας: τον ηλεκτρονικό κατάλογο της βιβλιοθήκης των ΑΣΚΙ.
Στο σύνδεσμο opac.askiweb.eu ο χρήστης μπορεί να περιηγηθεί στις 25.703 εγγραφές που αποτυπώνουν τη δυναμικά αναπτυσσόμενη βιβλιοθήκη των ΑΣΚΙ.
Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν σπάνιες εκδόσεις από τις σοσιαλιστικές αναζητήσεις των αρχών του 20ου αιώνα, παράνομες εκδόσεις της περιόδου της Κατοχής, εφημερίδες από τα ταραγμένα χρόνια του Εμφυλίου, έντυπα από την εμπειρία της πολιτικής προσφυγιάς, αντιδικτατορικά φυλλάδια και περιοδικά. Σε μεγάλο βαθμό, οι θεματικές αυτές τροφοδοτήθηκαν από τη δωρεά σημαντικών ιδιωτικών συλλογών στη βιβλιοθήκη των ΑΣΚΙ.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Για τα σύνορα που έρχονται

πηγή: a ruthless critique against everything existing

27643

Για τα σύνορα που έρχονται.

Σχόλια πάνω στα γεγονότα της Καταλονίας.

#1

Η Καταλονία, μια σημαντική περιοχή του κράτους της Ισπανίας στα βορειοανατολικά της χώρας, διεξήγαγε δημοψήφισμά για την ανεξαρτησία της. Το ζήτημα πριν το 2010 θεωρούταν αμελητέο, όμως η συνεχής δικαστική και εν τέλει αστυνομική καταστολή από την πλευρά της Ισπανίας έδωσε στο κίνημα ανεξαρτησίας της Καταλονίας την απαραίτητη ώθηση να πολλαπλασιαστεί και να διεκδικήσει κεντρικό ρόλο στη πολιτική ζωή της χώρας. Παρόλα αυτά, αυτό είναι μόνο η αρχή, και η καταστολή του Ισπανικού κράτους δεν αρκεί για να εξηγήσει την άνθιση του καταλανικού κινήματος ανεξαρτησίας, καθώς τα κράτη δεν συγκροτούνται μόνο στη βάση δογμάτων άμυνας ή αντίδρασης σε μια καταστολή. Συγκροτούνται ανακυκλώνοντας βαθιά ιστορικά στοιχεία του παρελθόντος από την μία, από την άλλη χρειάζεται να υπάρχουν υλικά διακυβεύματα, καθώς πρώτα και κύρια το κράτος είναι μορφή οργάνωσης της υλικής ζωής. Το κίνημα μέσω της καταστολής πολλαπλασιάστηκε, αλλά δεν γεννήθηκε λόγω αυτής, υπήρχε από πολύ πριν. Συνεχίστε την ανάγνωση


Απάντηση του Μίκη σε μια άγνωστη φωνή στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ

πηγή: Εναλλακτικός

Απάντηση του Μίκη σε μια άγνωστη φωνή στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ

Ξεκινώντας το κείμενό μου αυτό, θα σταθώ σε μια λέξη που μπήκε σαν στάμπα στη σχέση μου με την ΚΝΕ: Την λέξη «Γενίτσαροι». Θα μιλήσω για πράγματα που θα ακουστούν για πρώτη φορά. Κι εσείς θα κρίνετε για ποιο λόγο δεν μίλησε κανείς και κυρίως η ηγεσία του ΚΚΕ για τόσο σημαντικά γεγονότα.
Όλα άρχισαν από τη στιγμή που ανακοινώθηκε ότι θα παιζόταν το «Άξιον Εστί» στο Καυταντζόγλειο, νομίζω στα 1976. Όταν έφτασα στο αεροδρόμιο, με υποδέχθηκαν δυο παλιοί Λαμπράκηδες ο Μάκης Τρικούκης και ο Τάκης Κουλάνδρου, που έδειχναν φοβισμένοι.
– Τι έχετε; τους λέω.
– Κινδυνεύει η ζωή σου.
– Από ποιους;
– Από τους Κνίτες! Έχουν κάψει όλα τα ξύλινα ταμεία που πουλούσαν εισιτήρια και έχουνε γράψει με τεράστια κόκκινα γράμματα σε όλη την πρόσοψη του γηπέδου «Θάνατος στον Θεοδωράκη».
– Δεν καταλαβαίνω γιατί… Έως τώρα δεν υπήρξε πρόβλημα μεταξύ μας. Ίσα-ίσα οι Κνίτες γεμάτοι θαυμασμό και αγάπη με φρουρούσαν σε όλες τις συναυλίες που έκανα στην Ελλάδα.
– Ζητήσαμε από παλιούς Λαμπράκηδες να ρθουν με αυτοκίνητα για προστασία.
Πράγματι, άρχισαν να καταφθάνουν τα αυτοκίνητα, ήρθαν καμιά δεκαριά και μας συνόδευσαν ως το ξενοδοχείο. Πηγαίνοντας προς το Καυταντζόγλειο την άλλη μέρα, είδα τους Κνίτες να μοιράζουν φέιγ βολάν με άσχημους χαρακτηρισμούς για μένα. Μάλιστα όταν με έβλεπαν, μου τα πετούσαν οργισμένοι στο τζάμι του αυτοκινήτου. Φτάνοντας στο στάδιο, είδα κι εγώ τα μεγάλα γράμματα με το όνομά μου «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ».

Συνεχίστε την ανάγνωση


Περί Ανισότητας και Ανθρώπινης Φύσης

πηγή: Βαβυλωνία

Νίκος Μαρκετάκης

«Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες. Κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση και όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη Δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα». Κυριάκος Μητσοτάκης, 16/9/2017

Από το βήμα της 82ης Δ.Ε.Θ., σε μια αποστροφή του λόγου του, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης άφησε να διαφανεί σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια η πρωταρχική κοσμοαντίληψη της παράταξής του: όλα τα δάκτυλα ίσα δεν είναι, κι όλοι να τρώμε δίκιο δεν είναι – σύμφωνα με την «ανθρώπινη φύση».

Επειδή η «ανθρώπινη φύση» συνιστά μια αντίφαση εν τοις όροις – που συνήθως εννοούμε με αυτήν είτε σκέτα τη Φύση, είτε την ανθρώπινη ιστορία, θεωρούμε δεδομένο ότι εδώ ο αρχηγός της ΝΔ εννοεί το πρώτο. Βεβαίως, ούτε Δημοκρατία ούτε δικαιώματα υπάρχουν πουθενά στη φύση, αλλά αυτό το προσπερνάμε για χάρη του ψητού. Και το ψητό εδώ είναι ότι τα προνόμια και οι ανισότητες εκπορεύονται από την φυσική κατάσταση των πραγμάτων, και για αυτό θα παραμένουν (εννοεί προφανώς: πρέπει να παραμένουν) σε ισχύ ανεξαρτήτως των κοινωνικών συμβάσεων και εξελίξεων. Συνεχίστε την ανάγνωση


«Φωτοβολίδες» οι απειλές Τραμπ σε βάρος της Β. Κορέας

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

Ασχετα τι γνώμη έχει κάποιος για το καθεστώς της βόρειας Κορέας πρέπει να παραδεχθεί το αυτονόητο. Ο ισχυρός άντρας της χώρας Κιμ Γιονγκ Ουν, έχοντας την εμπειρία από το πρόσφατο παρελθόν γνωρίζει πολύ καλά τι του επιφυλάσσει το μέλλον αν σταματήσει την προσπάθεια του για την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου.

Όπως έγραφε στο περιοδικό Politico. ο Τζον Γουλφσθαλ, ο οποίος χρημάτισε ανώτερος σύμβουλος στην κυβέρνηση Ομπάμα, και ειδικός αναλυτής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, «Ο Κιμ δεν είναι τρελός. Απλά πολύ καλά διαβασμένος. Ίσως πολύ περισσότερο από ότι η ίδια η αμερικανική κυβέρνηση» και αιτιολογούσε την στάση που κρατάει το καθεστώς της Πιονγκγιάνγκ:

Αν η Βόρεια Κορέα παραδώσει τον πυρηνικό της εξοπλισμό δεν θα έχει τίποτα πλέον. Οι ΗΠΑ έκαναν συμφωνία με τον Καντάφι για την παράδοση του πυρηνικού του οπλοστασίου και η Λιβύη καταστράφηκε.

Ομοίως και στο Ιράκ. Ο Σαντάμ Χουσεϊν σταμάτησε την κατασκευή πυρηνικών και η κατάληξη για τη χώρα ακόμα και σήμερα είναι τραγική. Όσο η Βόρεια Κορέα έχει πυρηνικά όπλα, μπορεί να καθορίζει τη τύχη της και να παίζει και αυτή επί ίσοις όροις. Αν τα παραδώσει, θα χαθεί από τον παγκόσμιο χάρτη.

Για αυτούς τους λόγους, ο Κιμ Γιονγκ Ουν γνωρίζει καλά ότι δεν χρειάζεται να φοβάται τον Ντοναλντ Τραμπ. Όπως δεν τον φοβήθηκαν και οι προκάτοχοί του. Η αλήθεια είναι ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, έχει ελάχιστες ρεαλιστικές εναλλακτικές για να σταματήσει το πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας, όσο κι αν δεν του αρέσει αυτό.

Με αυτά τα δεδομένα μπορεί κάποιος να θεωρήσει φωτοβολίδες τις απειλές που εκτοξεύει κατά καιρούς ο αρχηγός του Αμερικανικού κράτους, «Εάν η Βόρειος Κορέα μάς απειλήσει τότε θα βρεθεί αντιμέτωπη με φωτιά και οργή τέτοια που δεν έχει δει ξανά ο κόσμος», μας είχε πει στο παρελθόν ο Τραμπ. Και σήμερα επανέρχεται στην ίδια ρότα κατά την  ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
«Αν η Βόρεια Κορέα δεν υποχωρήσει, δεν θα έχουμε άλλη επιλογή παρά να την καταστρέψουμε πλήρως», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Συνεχίστε την ανάγνωση


Γιατί έπρεπε να πεθάνει ο Καντάφι;

πηγή: Ελευθεριακό γυρολόι

Ο ρόλος της Γαλλίας στον πόλεμο για την Λιβύη

του Βέρνερ Ρουφ * από το Άρδην τ. 107-8 που κυκλοφορεί σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία

Τον Δεκέμβριο του 2007, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί υποδέχτηκε με μεγάλη λαμπρότητα στο Παρίσι τον Μουαμάρ Καντάφι: μια τεράστια έκταση μπροστά στα Ηλύσια Πεδία εκκενώθηκε, έτσι ώστε ο Λίβυος δεσπότης να μπορέσει να στήσει τη «λαογραφική» σκηνή της ερήμου στην καρδιά του Παρισιού. Στα ΜΜΕ παρουσιάστηκε μια φαινομενικά άθραυστη φιλία μεταξύ ανδρών, που θεμελιώθηκε κατόπιν με μια πολύ εγκάρδια επίσκεψη του Σαρκοζί στη Τρίπολη. Σχεδόν 4 χρόνια αργότερα, η Γαλλία μετατράπηκε σε ακραίο υποστηρικτή του πολέμου κατά του Λίβυου ηγέτη: Στις 16/2/2011 ξεκίνησε η εξέγερση στη Βεγγάζη. Ήδη, στις 10 Μαρτίου, ο Σαρκοζί υποδέχτηκε στο Παρίσι εκπροσώπους του «Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου» που είχε σχηματιστεί στη Βεγγάζη, και το ανεγνώρισε ως τον μοναδικό εκπρόσωπο του λαού της Λιβύης, αν και τα περισσότερα μέλη του ήταν άγνωστα, ενω ήταν άγνωστο και το ποιον εκπροσωπούσαν. Την ίδια στιγμή, η Γαλλία προσπάθησε να πάρει εντολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη, κάτι που απέρριψαν τα υπόλοιπα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ. Παράλληλα, κάλεσε το ΝΑΤΟ να επέμβει, το οποίο όμως απέρριψε, με το επιχείρημα ότι για κάτι τέτοιο χρειαζόταν μια απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, καθώς και την πρόσκληση από την περιφερειακή οργάνωση του Αραβικού Συνδέσμου. Αμέσως, στις 11 Μαρτίου, ο Αραβικός Σύνδεσμος, που κυριαρχούνταν από τις χώρες του Κόλπου, παρείχε την απαραίτητη απόφαση. Χωρίς χρονοτριβή, στις 17 Μαρτίου, μετά την έγκριση του ψηφίσματος 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία θέσπισε μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων, η Γαλλία ξεκίνησε (μαζί με τη Μ. Βρετανία) τον μαζικό βομβαρδισμό λιβυκών στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Στις 20 Οκτωβρίου, ο Καντάφι συνελήφθη και σκοτώθηκε. Συνεχίστε την ανάγνωση


ΤΟ “ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΜΜΑ”

πηγή: Εξάντας (Γιώργος Αυγερόπουλος)

Αυτό το απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ «Μαθήματα από τους Βίκινγκς» της σειράς ντοκιμαντέρ Εξάντας, δείχνει εύγλωττα και με χιούμορ την απαξίωση του πολιτικού συστήματος της Ισλανδίας. Ο διάσημος κωμικός της χώρας Γιον Γκνάρ έβαλε καταμεσής της κρίσης υποψηφιότητα για τις δημοτικές εκλογές. Ίδρυσε κόμμα με ανθρώπους χωρίς πολιτικό παρελθόν και το ονόμασε το «Καλύτερο Κόμμα». Οι προεκλογικές του υποσχέσεις ήταν μια σάτιρα της ισλανδικής πολιτικής σκηνής και περιελάμβαναν μεταξύ άλλων «δωρεάν πετσέτες σε όλες τις πισίνες» και «μια πολική αρκούδα στο ζωολογικό κήπο του Ρέικιαβικ». Την ημέρα των εκλογών και αντίθετα με όλες τις προβλέψεις οι Ισλανδοί τον ανέδειξαν δήμαρχο της πρωτεύουσας, στέλνοντας άλλο ένα ηχηρό μήνυμα στους πολιτικούς όλων των παραδοσιακών κομμάτων. Απολαύστε το!