Category Archives: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Enzo Martucci – Το καταραμενο τραγουδι

πηγή: Ragnarok

Αχ! Γιατί να μη γεννηθώ σε ένα πειρατικό πλοίο, χαμένο στον ατελείωτο ωκεανό ανάμεσα σε τραχείς, γενναίους άνδρες που επιβιβάστηκαν με μανία, τραγουδώντας το άγριο τραγούδι της καταστροφής και του θανάτου; Γιατί να μη γεννηθώ στα αχανή λιβάδια της Νότιας Αμερικής, ανάμεσα σε ελεύθερους, άγριους γκαούτσος που δαμάζουν το φλογερό κόλτ με το “λάσο” και επιτίθενται άφοβα στον τρομερό ιαγουάρο… Γιατί; Γιατί; Τα παιδιά της νύχτας, τα αδέρφια μου, ασυμβίβαστα με κάθε νόμο και έλεγχο, θα με είχαν προσεταιριστεί. Αυτοί οι άνθρωποι, πνεύματα που διψούν για την ελευθερία και το άπειρο, θα ήξεραν πως να διαβάσουν το μεγάλο βιβλίο του μυαλού μου, ένα απόλυτα υπέροχο ποίημα πόνου και σύγκρουσης, υψηλών ιδανικών και αδύνατων ονείρων. Η διανοητική μου κληρονομιά θα ήταν ο άθικτος θησαυρός τους και στην καθάρια πηγή της σατανικής υπερηφάνειας μου και της αιώνιας εξέγερσης μου, θα οχύρωναν τη δύναμη τους, την ήδη βίαια τρανταγμένη από χίλιους τυφώνες. Αντίθετα, γεννήθηκα θανάσιμα ανάμεσα σε ένα εμετικό κοπάδι σκλάβων, που σέρνεται στη, γεμάτη γλίτσα, λάσπη όπου το κυβερνών ψέμα και η υποκρισία αντικαθιστούν το φιλί της αδελφοσύνης με τη δειλία. Γεννήθηκα στην πολιτισμένη κοινωνία και ο παπάς, ο δικαστής, ο ηθικιστής και ο μπάτσος προσπάθησαν να με γονατίσουν φορώντας μου αλυσίδες και να μεταμορφώσουν, τον ξέχειλο από ενέργεια και ζωτικότητα, οργανισμό μου σε μία ασυνείδητη και αυτόματη μηχανή για την οποί η μόνη λέξη που υπήρχε ήταν: Να υπακούς. Και όταν αντιστάθηκα με βίαια ανίκητη δύναμη και φώναξα άγρια το “όχι” μου, το ηλίθιο κοπάδι, πλατσουρίζοντας στη βρωμερή γλίτσα, εκτόξευσε τις κενές προσβολές του. Συνεχίστε την ανάγνωση

Advertisements

Η παρακμή του Κεφαλαίου και οι επικίνδυνες αυταπάτες της Εργασίας

πηγή: διάλογος για την αταξική δημοκρατία

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

Όσοι αντιμετωπίζουν τις παρακμιακές εξελίξεις σε τοπικό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο ως πολίτες και όχι ως ‘ποίμνια’ θρησκευτικών αγυρτών και ως οπαδοί εξουσιομανών τυχοδιωκτών, διερωτώνται για το κατά πόσον οι τοπικές κοινωνίες, τα έθνη και η ανθρωπότητα συνολικά αποτελούνται από λογικά όντα που θέλουν να επιβιώσουν, να ευτυχίσουν και να συνεχίσουν να δημιουργούν την ιστορία τους ως συλλογικότητες, ως επιμέρους και ως το Όλον Εμείς. Η εκατομμυριόχρονη, αργόσυρτη και βασανιστική εξέλιξη της, για όλες τις μορφές της, κοινόριζης ζωής, όπως μας δίδαξαν ο Αριστοτέλης και ο Δαρβίνος, από την αμοιβάδα μέχρι τον άνθρωπο, υπάκουε πάντα στον νόμο της επιβίωσης μέσω της διαφοροποίησης των ειδών. Στο επίπεδο μάλιστα της ανθρώπινης κοινωνίας η ζωή επεδίωκε σταθερά και ανυποχώρητα, στα πλαίσια πάντα της αρμονικής σχέσης μεταξύ ανθρώπινης κοινωνίας και γήινης βιόσφαιρας, κάτι ξεχωριστό και αντάξιό της, όπως την κοινωνική ισότητα, την δημοκρατική και την ειρηνική συμβίωση όλων των ανθρώπων και όλων των λαών. Συνεχίστε την ανάγνωση


Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας: 25.000 σπάνια τεκμήρια προσβάσιμα σε όλους,ες

πηγή: Ελευθεριακός

Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας: 25.000 σπάνια τεκμήρια προσβάσιμα σε όλους,ες

Τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ) ανακοινώνουν ένα νέο πολύτιμο εργαλείο έρευνας της σύγχρονης κοινωνικής και πολιτικής ιστορίας: τον ηλεκτρονικό κατάλογο της βιβλιοθήκης των ΑΣΚΙ.
Στο σύνδεσμο opac.askiweb.eu ο χρήστης μπορεί να περιηγηθεί στις 25.703 εγγραφές που αποτυπώνουν τη δυναμικά αναπτυσσόμενη βιβλιοθήκη των ΑΣΚΙ.
Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν σπάνιες εκδόσεις από τις σοσιαλιστικές αναζητήσεις των αρχών του 20ου αιώνα, παράνομες εκδόσεις της περιόδου της Κατοχής, εφημερίδες από τα ταραγμένα χρόνια του Εμφυλίου, έντυπα από την εμπειρία της πολιτικής προσφυγιάς, αντιδικτατορικά φυλλάδια και περιοδικά. Σε μεγάλο βαθμό, οι θεματικές αυτές τροφοδοτήθηκαν από τη δωρεά σημαντικών ιδιωτικών συλλογών στη βιβλιοθήκη των ΑΣΚΙ.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Για τα σύνορα που έρχονται

πηγή: a ruthless critique against everything existing

27643

Για τα σύνορα που έρχονται.

Σχόλια πάνω στα γεγονότα της Καταλονίας.

#1

Η Καταλονία, μια σημαντική περιοχή του κράτους της Ισπανίας στα βορειοανατολικά της χώρας, διεξήγαγε δημοψήφισμά για την ανεξαρτησία της. Το ζήτημα πριν το 2010 θεωρούταν αμελητέο, όμως η συνεχής δικαστική και εν τέλει αστυνομική καταστολή από την πλευρά της Ισπανίας έδωσε στο κίνημα ανεξαρτησίας της Καταλονίας την απαραίτητη ώθηση να πολλαπλασιαστεί και να διεκδικήσει κεντρικό ρόλο στη πολιτική ζωή της χώρας. Παρόλα αυτά, αυτό είναι μόνο η αρχή, και η καταστολή του Ισπανικού κράτους δεν αρκεί για να εξηγήσει την άνθιση του καταλανικού κινήματος ανεξαρτησίας, καθώς τα κράτη δεν συγκροτούνται μόνο στη βάση δογμάτων άμυνας ή αντίδρασης σε μια καταστολή. Συγκροτούνται ανακυκλώνοντας βαθιά ιστορικά στοιχεία του παρελθόντος από την μία, από την άλλη χρειάζεται να υπάρχουν υλικά διακυβεύματα, καθώς πρώτα και κύρια το κράτος είναι μορφή οργάνωσης της υλικής ζωής. Το κίνημα μέσω της καταστολής πολλαπλασιάστηκε, αλλά δεν γεννήθηκε λόγω αυτής, υπήρχε από πολύ πριν. Συνεχίστε την ανάγνωση


Απάντηση του Μίκη σε μια άγνωστη φωνή στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ

πηγή: Εναλλακτικός

Απάντηση του Μίκη σε μια άγνωστη φωνή στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ

Ξεκινώντας το κείμενό μου αυτό, θα σταθώ σε μια λέξη που μπήκε σαν στάμπα στη σχέση μου με την ΚΝΕ: Την λέξη «Γενίτσαροι». Θα μιλήσω για πράγματα που θα ακουστούν για πρώτη φορά. Κι εσείς θα κρίνετε για ποιο λόγο δεν μίλησε κανείς και κυρίως η ηγεσία του ΚΚΕ για τόσο σημαντικά γεγονότα.
Όλα άρχισαν από τη στιγμή που ανακοινώθηκε ότι θα παιζόταν το «Άξιον Εστί» στο Καυταντζόγλειο, νομίζω στα 1976. Όταν έφτασα στο αεροδρόμιο, με υποδέχθηκαν δυο παλιοί Λαμπράκηδες ο Μάκης Τρικούκης και ο Τάκης Κουλάνδρου, που έδειχναν φοβισμένοι.
– Τι έχετε; τους λέω.
– Κινδυνεύει η ζωή σου.
– Από ποιους;
– Από τους Κνίτες! Έχουν κάψει όλα τα ξύλινα ταμεία που πουλούσαν εισιτήρια και έχουνε γράψει με τεράστια κόκκινα γράμματα σε όλη την πρόσοψη του γηπέδου «Θάνατος στον Θεοδωράκη».
– Δεν καταλαβαίνω γιατί… Έως τώρα δεν υπήρξε πρόβλημα μεταξύ μας. Ίσα-ίσα οι Κνίτες γεμάτοι θαυμασμό και αγάπη με φρουρούσαν σε όλες τις συναυλίες που έκανα στην Ελλάδα.
– Ζητήσαμε από παλιούς Λαμπράκηδες να ρθουν με αυτοκίνητα για προστασία.
Πράγματι, άρχισαν να καταφθάνουν τα αυτοκίνητα, ήρθαν καμιά δεκαριά και μας συνόδευσαν ως το ξενοδοχείο. Πηγαίνοντας προς το Καυταντζόγλειο την άλλη μέρα, είδα τους Κνίτες να μοιράζουν φέιγ βολάν με άσχημους χαρακτηρισμούς για μένα. Μάλιστα όταν με έβλεπαν, μου τα πετούσαν οργισμένοι στο τζάμι του αυτοκινήτου. Φτάνοντας στο στάδιο, είδα κι εγώ τα μεγάλα γράμματα με το όνομά μου «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ».

Συνεχίστε την ανάγνωση


Περί Ανισότητας και Ανθρώπινης Φύσης

πηγή: Βαβυλωνία

Νίκος Μαρκετάκης

«Δεν τρέφω αυταπάτες για μια κοινωνία χωρίς ανισότητες. Κάτι τέτοιο είναι αντίθετο στην ανθρώπινη φύση και όσοι το επιχείρησαν καταστρατήγησαν τελικά την ίδια τη Δημοκρατία και τα ατομικά δικαιώματα». Κυριάκος Μητσοτάκης, 16/9/2017

Από το βήμα της 82ης Δ.Ε.Θ., σε μια αποστροφή του λόγου του, ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης άφησε να διαφανεί σε όλη της τη μεγαλοπρέπεια η πρωταρχική κοσμοαντίληψη της παράταξής του: όλα τα δάκτυλα ίσα δεν είναι, κι όλοι να τρώμε δίκιο δεν είναι – σύμφωνα με την «ανθρώπινη φύση».

Επειδή η «ανθρώπινη φύση» συνιστά μια αντίφαση εν τοις όροις – που συνήθως εννοούμε με αυτήν είτε σκέτα τη Φύση, είτε την ανθρώπινη ιστορία, θεωρούμε δεδομένο ότι εδώ ο αρχηγός της ΝΔ εννοεί το πρώτο. Βεβαίως, ούτε Δημοκρατία ούτε δικαιώματα υπάρχουν πουθενά στη φύση, αλλά αυτό το προσπερνάμε για χάρη του ψητού. Και το ψητό εδώ είναι ότι τα προνόμια και οι ανισότητες εκπορεύονται από την φυσική κατάσταση των πραγμάτων, και για αυτό θα παραμένουν (εννοεί προφανώς: πρέπει να παραμένουν) σε ισχύ ανεξαρτήτως των κοινωνικών συμβάσεων και εξελίξεων. Συνεχίστε την ανάγνωση


«Φωτοβολίδες» οι απειλές Τραμπ σε βάρος της Β. Κορέας

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

Ασχετα τι γνώμη έχει κάποιος για το καθεστώς της βόρειας Κορέας πρέπει να παραδεχθεί το αυτονόητο. Ο ισχυρός άντρας της χώρας Κιμ Γιονγκ Ουν, έχοντας την εμπειρία από το πρόσφατο παρελθόν γνωρίζει πολύ καλά τι του επιφυλάσσει το μέλλον αν σταματήσει την προσπάθεια του για την απόκτηση πυρηνικού οπλοστασίου.

Όπως έγραφε στο περιοδικό Politico. ο Τζον Γουλφσθαλ, ο οποίος χρημάτισε ανώτερος σύμβουλος στην κυβέρνηση Ομπάμα, και ειδικός αναλυτής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, «Ο Κιμ δεν είναι τρελός. Απλά πολύ καλά διαβασμένος. Ίσως πολύ περισσότερο από ότι η ίδια η αμερικανική κυβέρνηση» και αιτιολογούσε την στάση που κρατάει το καθεστώς της Πιονγκγιάνγκ:

Αν η Βόρεια Κορέα παραδώσει τον πυρηνικό της εξοπλισμό δεν θα έχει τίποτα πλέον. Οι ΗΠΑ έκαναν συμφωνία με τον Καντάφι για την παράδοση του πυρηνικού του οπλοστασίου και η Λιβύη καταστράφηκε.

Ομοίως και στο Ιράκ. Ο Σαντάμ Χουσεϊν σταμάτησε την κατασκευή πυρηνικών και η κατάληξη για τη χώρα ακόμα και σήμερα είναι τραγική. Όσο η Βόρεια Κορέα έχει πυρηνικά όπλα, μπορεί να καθορίζει τη τύχη της και να παίζει και αυτή επί ίσοις όροις. Αν τα παραδώσει, θα χαθεί από τον παγκόσμιο χάρτη.

Για αυτούς τους λόγους, ο Κιμ Γιονγκ Ουν γνωρίζει καλά ότι δεν χρειάζεται να φοβάται τον Ντοναλντ Τραμπ. Όπως δεν τον φοβήθηκαν και οι προκάτοχοί του. Η αλήθεια είναι ότι ο Ντόναλντ Τραμπ, έχει ελάχιστες ρεαλιστικές εναλλακτικές για να σταματήσει το πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας, όσο κι αν δεν του αρέσει αυτό.

Με αυτά τα δεδομένα μπορεί κάποιος να θεωρήσει φωτοβολίδες τις απειλές που εκτοξεύει κατά καιρούς ο αρχηγός του Αμερικανικού κράτους, «Εάν η Βόρειος Κορέα μάς απειλήσει τότε θα βρεθεί αντιμέτωπη με φωτιά και οργή τέτοια που δεν έχει δει ξανά ο κόσμος», μας είχε πει στο παρελθόν ο Τραμπ. Και σήμερα επανέρχεται στην ίδια ρότα κατά την  ομιλία του στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ.
«Αν η Βόρεια Κορέα δεν υποχωρήσει, δεν θα έχουμε άλλη επιλογή παρά να την καταστρέψουμε πλήρως», δήλωσε χαρακτηριστικά ο Πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ. Συνεχίστε την ανάγνωση


Γιατί έπρεπε να πεθάνει ο Καντάφι;

πηγή: Ελευθεριακό γυρολόι

Ο ρόλος της Γαλλίας στον πόλεμο για την Λιβύη

του Βέρνερ Ρουφ * από το Άρδην τ. 107-8 που κυκλοφορεί σε περίπτερα και βιβλιοπωλεία

Τον Δεκέμβριο του 2007, ο Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί υποδέχτηκε με μεγάλη λαμπρότητα στο Παρίσι τον Μουαμάρ Καντάφι: μια τεράστια έκταση μπροστά στα Ηλύσια Πεδία εκκενώθηκε, έτσι ώστε ο Λίβυος δεσπότης να μπορέσει να στήσει τη «λαογραφική» σκηνή της ερήμου στην καρδιά του Παρισιού. Στα ΜΜΕ παρουσιάστηκε μια φαινομενικά άθραυστη φιλία μεταξύ ανδρών, που θεμελιώθηκε κατόπιν με μια πολύ εγκάρδια επίσκεψη του Σαρκοζί στη Τρίπολη. Σχεδόν 4 χρόνια αργότερα, η Γαλλία μετατράπηκε σε ακραίο υποστηρικτή του πολέμου κατά του Λίβυου ηγέτη: Στις 16/2/2011 ξεκίνησε η εξέγερση στη Βεγγάζη. Ήδη, στις 10 Μαρτίου, ο Σαρκοζί υποδέχτηκε στο Παρίσι εκπροσώπους του «Εθνικού Μεταβατικού Συμβουλίου» που είχε σχηματιστεί στη Βεγγάζη, και το ανεγνώρισε ως τον μοναδικό εκπρόσωπο του λαού της Λιβύης, αν και τα περισσότερα μέλη του ήταν άγνωστα, ενω ήταν άγνωστο και το ποιον εκπροσωπούσαν. Την ίδια στιγμή, η Γαλλία προσπάθησε να πάρει εντολή από την Ευρωπαϊκή Ένωση για τη δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων στη Λιβύη, κάτι που απέρριψαν τα υπόλοιπα 27 κράτη-μέλη της ΕΕ. Παράλληλα, κάλεσε το ΝΑΤΟ να επέμβει, το οποίο όμως απέρριψε, με το επιχείρημα ότι για κάτι τέτοιο χρειαζόταν μια απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, καθώς και την πρόσκληση από την περιφερειακή οργάνωση του Αραβικού Συνδέσμου. Αμέσως, στις 11 Μαρτίου, ο Αραβικός Σύνδεσμος, που κυριαρχούνταν από τις χώρες του Κόλπου, παρείχε την απαραίτητη απόφαση. Χωρίς χρονοτριβή, στις 17 Μαρτίου, μετά την έγκριση του ψηφίσματος 1973 του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία θέσπισε μια ζώνη απαγόρευσης πτήσεων, η Γαλλία ξεκίνησε (μαζί με τη Μ. Βρετανία) τον μαζικό βομβαρδισμό λιβυκών στρατιωτικών εγκαταστάσεων. Στις 20 Οκτωβρίου, ο Καντάφι συνελήφθη και σκοτώθηκε. Συνεχίστε την ανάγνωση


ΤΟ “ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΚΟΜΜΑ”

πηγή: Εξάντας (Γιώργος Αυγερόπουλος)

Αυτό το απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ «Μαθήματα από τους Βίκινγκς» της σειράς ντοκιμαντέρ Εξάντας, δείχνει εύγλωττα και με χιούμορ την απαξίωση του πολιτικού συστήματος της Ισλανδίας. Ο διάσημος κωμικός της χώρας Γιον Γκνάρ έβαλε καταμεσής της κρίσης υποψηφιότητα για τις δημοτικές εκλογές. Ίδρυσε κόμμα με ανθρώπους χωρίς πολιτικό παρελθόν και το ονόμασε το «Καλύτερο Κόμμα». Οι προεκλογικές του υποσχέσεις ήταν μια σάτιρα της ισλανδικής πολιτικής σκηνής και περιελάμβαναν μεταξύ άλλων «δωρεάν πετσέτες σε όλες τις πισίνες» και «μια πολική αρκούδα στο ζωολογικό κήπο του Ρέικιαβικ». Την ημέρα των εκλογών και αντίθετα με όλες τις προβλέψεις οι Ισλανδοί τον ανέδειξαν δήμαρχο της πρωτεύουσας, στέλνοντας άλλο ένα ηχηρό μήνυμα στους πολιτικούς όλων των παραδοσιακών κομμάτων. Απολαύστε το!


Γιατί κομμουνισμός; Γιατί ο καπιταλισμός απέτυχε

πηγή: Info-war

Γιατί κομμουνισμός; Συνεχίστε την ανάγνωση


Παγκόσμιος καπιταλισμός ή τοπικός σχεδιασμός; (Μέρος Α΄) – (Μέρος Β΄)

πηγή: Athens.indymedia

σύντροφοι για την

Αναρχική απελευθερωτική δράση

Δημοσιεύθηκαν στην ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ, φ. 162, Ιούλιος-Αύγουστος 2016 & φ. 164, Οκτώβριος 2016

https://anarchypress.files.wordpress.com/2017/08/cf83cf87ceb5ceb4ceb9ceb1cf83cebccf8ccf82.jpg?w=490(Μέρος Α΄)

Το παρακάτω κείμενο αποτελεί μετάφραση ενός μικρού μέρους από το έργο του Karl Polanyi, «Ο Μεγάλος Μετασχηματισμός» (The Great Transformation), που εκδόθηκε το 1944. Δεκαετίες αργότερα παραμένει εύστοχο κι επίκαιρο, σα να γράφτηκε εχθές. Η διεισδυτική του ματιά «έβλεπε» δεκαετίες εμπρός τις εξελίξεις στο γεωπολιτικό γίγνεσθαι. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η αναλογία όσων αναφέρει για τη Μ. Βρετανία του τότε, με τις σημερινές εξελίξεις του «Brexit» κι όσων αναμένεται να ακολουθήσουν στο προχώρημα της παγκοσμιοποίησης. Θεωρήσαμε, λοιπόν, σημαντικό να παραθέσουμε κάποια κομμάτια του αναφερθέντος συγγραφικού του έργου. Οι εκ βάθρων διαφωνίες μας, όσον αφορά τα προτάγματα και τον τρόπο οργάνωσης της κοινωνίας, ασφαλώς και δεν μας εμποδίζουν να παρουσιάσουμε απόψεις, που, το λιγότερο, αποτελούν «τροφή» για γόνιμους προβληματισμούς. Στα επόμενα φύλλα της ΔΙΑΔΡΟΜΗΣ θα παραθέσουμε, όπως ήδη αναφέρθηκε, επί πλέον κεφάλαια του εν λόγω δοκιμίου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η Αλήθεια εκτελείται τελευταία

πηγή: στον Τοίχο

του Γιάννη Λαζάρου

Αν οι εγγράμματοι διορισμένοι ταγοί  της αποκαλούμενης ακόμη Ελλάδας έριχναν μια ματιά στο Βικιλεξικό, θα είχαμε αποφύγει πολλά, οι λίγοι. Για παράδειγμα αν ο κύριος Πάκιας έριχνε μια ματιά θα διαπίστωνε πως: Το πρόσχημα, χρησιμοποιείται ως δικαιολογία ή πρόφαση αντί του πραγματικού λόγου ή σκοπού.
Απλά πράγματα που ακόμη και ένας αναλφάβητος καταλαβαίνει γιατί του τα δίδαξε η ζωή. Όμως στην προκειμένη περίπτωση έχουμε «εγγράμματους» που και το Βικιλεξικό να χρησιμοποιήσουν πάλι δεν θα καταλάβουν τίποτε, διότι η λειτουργία του εγκεφάλου τους είναι προγραμματισμένη από έμβρυα να προσκυνάνε και να εξυπηρετούν αφεντάδες. Πώς να μείνει χώρος  στον ήδη τσιπαρισμένο εγκέφαλο για άλλες σκέψεις;
Αυτά τα «ζωντανά», επειδή προορίζονται για θέσεις «εξουσίας», προκειμένου να κάνουν την δουλειά τους οι κατακτητές, πρέπει να τα φορτώνουν με πτυχία και άλλα τερτίπια για να φαίνονται εγγράμματοι και να ξεχωρίζουν από τον λαουτζίκο που δεν θα βραβευτεί ποτέ από την Ακαδημία Αθηνών, ας πούμε.
Το σύστημα γνωρίζει πάρα πολύ καλά, ειδικά στις μέρες μας, πως εκτός του ότι δεν θα δώσει σημασία κανένας στην μπαρούφα, κι αυτοί που θα αντιδράσουν, μετά από δυο τρεις μέρες θα το ξεχάσουν γιατί ο καταιγισμός που θα ακολουθήσει θα στρέψει την προσοχή τους αλλού.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Αν η Βουλή των Ελλήνων είναι «βόθρος»…

πηγή: Ροΐδη & Λασκαράτου Εμμονές

[…τότε τι είναι η Ιεραρχία του δεσπότη της Κοζάνης;]

Κοζάνη, 28 Σεπτεμβρίου 2012. Αγιασμός από ιερέα της Μητρόπολης Σερβίων και Κοζάνης, των γραφείων των Ταγμάτων Εφόδου, της «σποράς των νικημένων του ’45» (Πλατεία Γιολδάση).

Μπλογκ Ροΐδη και Λασκαράτου Εμμονές
Η Βουλή είναι το σύμβολο της Ελληνικής Δημοκρατίας. Δεν ωραιοποιούμε τίποτα, δεν αγνοούμε τις διαχρονικές θλιβερές καταστάσεις του Κοινοβουλίου, ιδιαίτερα τις σημερινές, όπου διανύει μια περίοδο μεγάλης έκπτωσης. Ο έχων θεωρίαν ταβερνιάρη Πρόεδρός της Βούτσης (πατήρ), είναι ολότελα ανάξιος των περιστάσεων και δεν μπορεί να υπερασπιστεί τίποτα («Βούτσης: Δεν δέχομαι να λένε «βόθρο» τη Βουλή»), έχοντας ο ίδιος («Βούτσης: Ξέρω να χτυπάω εγώ ρε μαλ…κα!») αλλά και το κόμμα του συμβάλει συντριπτικά στην απαξίωσή της («Βούτσης: Πού έχω μπλέξει ρε π@@στη -Τι κ@@@γεροι είναι αυτοί»), ακόμη και μέσω της ανάδειξης της θυγατρός Κωνσταντόπουλου και συζύγου ευγενούς ναύτου («Σύζυγος Ζωής: Αλέξη Τσίπρα έχεις κάτι αρχ@δι@ από εδώ έως την Σιγκαπούρη») ως Προέδρου της ή της συστηματικής νομοθέτησης μέσω τροπολογιών ή μέσω των απαράδεκτων εμφανίσεων του πρωθυπουργού («Τσίπρας προς Μητσοτάκη: Δε θα έλυνες κουίζ δημοτικού», «Μου θυμίζετε ένα κουίζ που μας έβαζαν στο σχολείο «Τι είναι πιο βαρύ ένα κιλό σίδερο ή ένα κιλό βαμβάκι;». Είμαι σίγουρος ότι δεν θα βρίσκατε την σωστή απάντηση κύριε Μητσοτάκη… Αυτήν την αντιπολίτευση του ό,τι κάτσει, ό,τι λάχει και έτσι και γιουβέτσι, δεν μπορεί να την παρακολουθήσει κανείς»). Συνεχίστε την ανάγνωση


To διαρκές πραξικόπημα που αποκαλούν «λαϊκή εξέγερση»

πηγή: Στυξ

Όλα όσα δεν μας έχουν πει γι’ αυτά που συμβαίνουν στη Βενεζουέλα

του Κ. Μπετινάκη

  Kαθημερινά παρακολουθούμε τα δραματικά γεγονότα στη Βενεζουέλα και την πολιτική αντιπαράθεση ανάμεσα στην κυβέρνηση των «Τσαβίστας» και την υποστηριζόμενη από τις ΗΠΑ αντιπολίτευση.
  Δεν είναι μόνον «η αγάπη στους δημοκρατικούς θεσμούς» που κάνει τα δυτικά Μέσα να προβάλλουν –με τον δικό τους τρόπο όσα τραγικά συμβαίνουν στη Βενεζουέλα. Προβάλλοντάς τα  ως πρώτη είδηση στον κόσμο την έκρυθμη κατάσταση στη Βενεζουέλα, ταυτόχρονα γίνεται προσπάθεια να απομακρυνθεί η προσοχή της κοινής γνώμης από άλλα παγκόσμια επικίνδυνα γεγονότα.
  Σε δεύτερη μοίρα –για παράδειγμα τα αντίποινα της Ουάσιγκτον στη Μόσχα που πλήττουν τους Ευρωπαίους εταίρους για το καλό της αμερικάνικης οικονομίας.
  Έχουμε λοιπόν, το «αντικειμενικό ρεπορτάζ» απ΄τη Βενεζουέλα να κλείνει –σε όλες τις μεταδόσεις- με τον συνολικό  αριθμό των νεκρών « στα επεισόδια από τότε που άρχισε η εξέγερση της αντιπολίτευσης τον Απρίλιο».

Συνεχίστε την ανάγνωση


Buenaventura Durruti: O αναρχικός ηγέτης

πηγή: The Press Project

Το να διατυπώσεις σε μερικές εκατοντάδες λέξεις, την ιστορία ζωής μιας σχεδόν μυθικής φιγούρας, δεν είναι εύκολη υπόθεση. Μπορεί να ειπωθεί, χωρίς ίχνος υπερβολής, ότι ο Buenaventura Durruti συμβόλιζε στο πρόσωπο του, τον θαρραλέο αγώνα των επαναστατημένων εργατών και των αγροτών της Ισπανίας και ειδικότερα συμβολίζει το πνεύμα του ισπανικού αναρχισμού.

https://www.thepressproject.gr/photos/20107109_10213014385130646_1767261529_o1500043315.jpg

μικτή τεχνική του Γιώργου Μικάλεφ

Επιμέλεια: Δημήτρης Λαμπρόπουλος

Ο Buenaventura Durruti γεννήθηκε στις 14 Ιουλίου του 1896 στο Λεόν ,μια ορεινή περιοχή στην κεντρική βόρεια Ισπανία. Ο πατέρας του ήταν εργάτης των σιδηρόδρομων και χαρακτήριζε τον εαυτό του ως ελευθεριακό σοσιαλιστή.

Ο Buenaventura παράτησε το σχολείο στα 14 του χρόνια και πήγε να εργαστεί ως μαθητευόμενος μηχανικός στον σιδηροδρομικό σταθμό του Λεόν, το 1917 η Γενική ένωση εργατών (U.G.T) κήρυξε απεργία των εργατών σιδηρόδρομων του βορρά. Ο Durruti έπαιξε ενεργό ρόλο σε αυτή την απεργία , η οποία μετατράπηκε σε γενική απεργία  όταν η κυβέρνηση αρνήθηκε να αποδεχθεί τους όρους της συμφωνίας στην οποία κατέληξαν οι εργοδότες και η Ένωση. Η γενική απεργία κράτησε τρεις μέρες και συντριβή από το Στράτο, απολογισμός ήταν 70 νεκροί ,500 τραυματίες και επιπλέον 2000 εργάτες που φυλακίστηκαν από την κυβέρνηση. Η κτηνωδία του Ισπανικού κράτους είχε ένα βαθύ και διαρκή αντίκτυπο πάνω στον νεαρό Durruti.

διαβάστε τη συνέχεια από την πηγή του άρθρου


Ασήμαντες οι εξαγωγές στην Ιαπωνία – Γκεμπελίστικο σόου με τη φέτα

πηγή: Κόντρα

Σχετική εικόνα

Στις 6 Ιούλη του 2017, έγινε άλλη μία σύνοδος κορυφής ΕΕ – Ιαπωνίας. Tην ΕΕ εκπροσώπησαν οι Τουσκ και Γιούνκερ και την Ιαπωνία ο πρωθυπουργός Aμπε. Μετά τη σύνοδο ανακοινώθηκε μια συμφωνία «ελεύθερων συναλλαγών» και στενότερη πολιτική συνεργασία. Οι διαπραγματεύσεις γι’ αυτή τη συμφωνία ξεκίνησαν το 2013 (πολύ πριν οι Τσιπροκαμμένοι αναλάβουν τη διαχείρηση της καπιταλιστικής εξουσίας στην Ελλάδα) και έφτασαν τους 18 γύρους. Οπως δήλωσαν, οι ηγέτες της ΕΕ και της Ιαπωνίας έχουν θέσει ως στόχο την ολοκλήρωση της συμφωνίας στα μέσα του 2018 και την εφαρμογή της στις αρχές του 2019.

Οι εκπρόσωποι της ΕΕ δεν έχασαν την ευκαιρία να επιτεθούν στον Τραμπ, που υπεραμύνεται του προστατευτισμού, δηλώνοντας: «Επίσης [η συμφωνία] θα συμβάλει στην εδραίωση του ηγετικού ρόλου της Ευρώπης στην θέσπιση παγκόσμιων εμπορικών κανόνων και θα εκπέμψει ένα ισχυρό μήνυμα, σύμφωνα με το οποίο οι παγκόσμιες προκλήσεις αντιμετωπίζονται με συνεργασία και όχι με προστατευτισμό». Συνεχίστε την ανάγνωση


ΟΠΑΠ: Από το μεγάλο ξεπούλημα στα καζίνο της γειτονιάς – Nτοκιμαντέρ

πηγή: Unfollow

Ένα ντοκιμαντέρ του Λευτέρη Χαραλαμπόπουλου. Μια παραγωγή του UNFOLLOW.

Ένα ντοκιμαντέρ για το πώς από το ξεπούλημα του ΟΠΑΠ φτάσαμε σε ένα ιδιωτικό μονοπώλιο που μπορεί να εκβιάζει κυβερνήσεις, να διαλέγει αυτό ποιος θα στελεχώνει της Ανεξάρτητες Αρχές που υποτίθεται ότι το ελέγχουν, να μεθοδεύει τη δημιουργία μικρών καζίνο στις γειτονιές της Αθήνας.

Ένα ντοκιμαντέρ που δεν θα δείτε ποτέ στην τηλεόραση, γιατί η ΟΠΑΠ ΑΕ έχει το μεγαλύτερο διαφημιστικό προϋπολογισμό από οποιαδήποτε άλλη ελληνική εταιρεία και τον χρησιμοποιεί για να αποσπά πολιτική επιρροή, διευκολύνσεις από όλες τις κυβερνήσεις και σιωπή από τα ΜΜΕ. Γι’ αυτό σχεδόν ποτέ δεν ακούτε για το σκάνδαλο της πώλησής του, τον τρόπο που λειτουργεί ως ιδιωτικό μονοπώλιο, τους κινδύνους από την ανεξέλεγκτη επέκταση των παγνιομηχανημάτων VLTs (“φρουτάκια»).

Διαβάστε εδώ τι θα δείτε: http://unfollow.com.gr/articles/ann/o… Συνεχίστε την ανάγνωση


Για τον Μητσοτάκη και τον κόσμο του

πηγή: Αναρχική συλλογικότητα Οκτάνα

https://i1.wp.com/oktana.espivblogs.net/files/2017/07/1981_02_19.jpg

Το τελευταίο διάστημα ακούσαμε πολλά που δεν τα «βαστάει» η μνήμη. Μπαίνουμε λοιπόν κατευθείαν στο θέμα.

Καθ’ όλη την πορεία της ζωή του, ο «ψηλός» άλλαξε πολλούς εχθρούς. Όσες όμως ανίερες συμμαχίες κι αν κατάφερε να συνάψει με αριστερούς και δεξιούς τσαρλατάνους ένας έμεινε σταθερά απέναντί του: ο αγωνιζόμενος λαός. Προοδευτικοί, κομμουνιστές, αναρχικοί, εργάτες, φοιτητές, μαθητές, όλοι συγκρούστηκαν κάποια στιγμή με τον μεγαλύτερο καιροσκόπο που γνώρισε η πολιτική ζωή αυτής της χώρας. Εκείνου που  κατάφερνε πάντα να επιβιώνει, λόγω των χιλιάδων κουμπαριών και του ιδιότυπου λαϊκισμού του. Ενός «μπλοφαρίζοντος» λαϊκισμού, που υποτίθεται ότι έλεγε σκληρές αλήθειες για να δικαιολογήσει αντικοινωνικά μέτρα, αλλά στην ουσία συγκάλυπτε μια πολιτική-μια-από-τα-ίδια, με ρουσφέτια, αναξιοκρατία, διασπάθιση δημόσιου χρήματος και αύξηση των ελλειμμάτων. Συνεχίστε την ανάγνωση


Deutschland Uber Alles

πηγή: Κόντρα

Κάποιες φορές η σημασία μιας είδησης βρίσκεται στο πρόσωπο που μιλάει και όχι στην ακρίβεια των στοιχείων που αναφέρει. Το ζήτημα της «ζημιάς που προκάλεσε στην οικονομία» η «περήφανη διαπραγμάτευση» των Τσιπροκαμμένων, το πρώτο εξάμηνο του 2015, μέχρι να υπογράψουν το τρίτο Μνημόνιο, έχει ξεχειλωθεί στην Ελλάδα. Κάθε φορά που μιλάει ένα στέλεχος της αντιπολίτευσης, είναι… ζήτημα τιμής να κάνει και μια αναφορά σ’ αυτή τη «ζημιά». Ορισμένοι έχουν τόσο θράσος που λένε ότι για όλα τα δεινά του ελληνικού λαού φταίει αυτό το εξάμηνο των Τσιπροκαμμένων, με γκεσέμι τον εκπεσόντα άγγελο Μπαρουφάκη, και όχι τα πέντε χρόνια μνημονιακής πολιτικής που είχαν προηγηθεί. Το ‘χουν «ξεχειλώσει» τόσο πολύ το θέμα που ο κόσμος βαριέται πια να τους ακούει, πρώτον γιατί γνωρίζει τι έκαναν και οι άλλοι πριν από τους Τσιπροκαμμένους και δεύτερον γιατί ξέρει ότι το τρίτο Μνημόνιο και τους προκαταρκτικούς του νόμους τα ψήφισαν όλοι μαζί.

Οταν, όμως, το ίδιο πράγμα το λέει ο Κλάους Ρέγκλινγκ, ο γερμανός πανίσχυρος γενικός διευθυντής του EFSF/ESM, αυτομάτως η ξεχειλωμένη φανέλα γίνεται είδηση πρώτης γραμμής. Γιατί ο Ρέγκλινγκ μέχρι τώρα απείχε γενικώς από πολιτικές παρεμβάσεις. Είχε τη φήμη του σοβαρού τεχνοκράτη, ο οποίος έκανε τη δουλειά του και μάλιστα με διάθεση συνεργασίας με τις ελληνικές κυβερνήσεις. Η δημόσια εικόνα του, έτσι όπως είχε φιλοτεχνηθεί στην Ελλάδα, βρισκόταν στον αντίποδα των «μισητών» Τόμσεν και Βελκουλέσκου, ακόμα και αυτού του «αχώνευτου» Ντεϊσελμπλούμ. Οταν, λοιπόν, βγαίνει ο Ρέγκλινγκ -αφού πρώτα συνεργάστηκε με τον Τσακαλώτο στο υπουργείο Οικονομικών και έγινε δεκτός από τον Τσίπρα στο Μαξίμου- και δηλώνει ότι η «περήφανη διαπραγμάτευση» του πρώτου εξάμηνου του 2015 «κόστισε» στην ελληνική οικονομία 100 δισ. ευρώ, έχουμε είδηση.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική

πηγή: Cogito ergo sum

(προσθήκη από π.κ.) με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου μεταφέρεσθε στην πηγή του.

Οργανωμένο έγκλημα και πολιτική – 1. Το ξεκίνημα

Στην ιστορία της ανθρωπότητας γίνονταν πάντοτε εγκλήματα και υπήρχαν πάντοτε εγκληματίες. Όμως, το οργανωμένο έγκλημα αποτελεί σύγχρονο φαινόμενο, το οποίο γεννήθηκε, αναπτύχθηκε και μέστωσε κατά την διάρκεια του εικοστού αιώνα. Μήτρα, τροφός και στήριγμά του υπήρξαν οι Ηνωμένες Πολιτείες, απ’ όπου επεκτάθηκε σε ολόκληρο τον κόσμο.

Η κυοφορία του φαινομένου άρχισε στις 17 Δεκεμβρίου 1914, όταν η πολιτειακή βουλή ενέκρινε την πρόταση του νεοϋρκέζου βουλευτή Φράνσις Μπάρτον Χάρρισον περί φορολόγησης των ναρκωτικών (Harrison Narcotics Tax Act). Το σπέρμα είχε ρίξει από το 1901 ένας καθολικός επίσκοπος, ο Τσαρλς Μπεντ. Ο Μπρεντ σύστησε μια «επιτροπή έρευνας», η οποία κατέληξε στο συμπέρασμα ότι το κράτος πρέπει να ελέγχει την κίνηση των ναρκωτικών ουσιών. Μέχρι τότε, μια δόση οπιούχου με την σύριγγά του πουλιόταν σε κάθε ενδιαφερόμενο προς 1,5 δολλάριο. Ο πρόεδρος Ρούζβελτ διέβλεψε πηγή εσόδων, έβαλε μπροστά τον Μπρεντ και τον Χάρρισον και πέρασε τον «νόμο Χάρρισον», βάσει του οποίου επιβλήθηκε για πρώτη φορά ειδικός φόρος στα ναρκωτικά.

Αριστερά: Διαφήμιση για κυβάκια μορφίνης, πριν τον νόμο Χάρρισον.
Δεξιά: Φιαλίδιο με 100 δισκία ηρωίνης, μετά τον νόμο Χάρρισον.

Παρένθεση. Σε πολλά κείμενα, ο νόμος Χάρρισον αναφέρεται ως «αντι-ναρκωτικός». Πρόκειται για -συνειδητό ή ασυνείδητο- λάθος. Όπως προκύπτει και από την ονομασία του (Narcotic Tax Act), ο νόμος απλώς επέβαλε ειδικό φόρο στις ναρκωτικές ουσίες, χωρίς να απαγορεύσει στο ελάχιστο την κυκλοφορία τους. Οι απαγορεύσεις ήρθαν αργότερα, όπως θα δούμε στην συνέχεια. Κλείνει η παρένθεση. Συνεχίστε την ανάγνωση