Category Archives: ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η Παλαιστίνη αιμορραγεί

πηγή: ΜΕΤΑ

Από τη Ναταλί Γλέζου

Το σύνθημα «μια γη χωρίς λαό, για ένα λαό χωρίς πατρίδα», είναι η κυρίαρχη αφήγηση για τους πρωτοπόρους του πολιτικού σιωνισμού, όταν στα μέσα του 19ου αιώνα, θέτουν ως πρωταρχικό στόχο τη συγκέντρωση των απανταχού Εβραίων της διασποράς και τη δημιουργία του δικού τους κράτους, μέσα στην Παλαιστίνη.

Από τα τέλη της δεκαετίας του 1880, ξεκινά η σταδιακή εποίκηση που συνεχίζεται και μετά την ίδρυση του σιωνιστικού κράτους του Ισραήλ, έως και σήμερα.

Στις 29 Νοεμβρίου 1947, η Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών, με την απαιτούμενη πλειοψηφία ενέκρινε το σχέδιο διχοτόμησης της Παλαιστίνης, που προέβλεπε την ίδρυση δύο ξεχωριστών κρατών, δίνοντας στο Παλαιστινιακό το 42,88 % και στο Εβραϊκό, το 56,47% . Η απόφαση απορρίφθηκε από 10 Μουσουλμανικές χώρες, την Ινδία, την Κούβα και την Ελλάδα, ενώ τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, οι Παλαιστίνιοι αποτελούσαν τα 2/3 του πληθυσμού και κατείχαν το 93% του εδάφους. Συνεχίστε την ανάγνωση


Αφίσες από όλο τον κόσμο ενάντια στις επισκέψεις Νετανιάχου

πηγή: Info-war

https://i0.wp.com/info-war.gr/wp-content/uploads/2017/06/GazaProtest.jpg

Με αφορμή την προγραμματισμένη επίσκεψη Νετανιάχου στη Θεσσαλονίκη στις 15 Ιουνίου θυμόμαστε πως «υποδέχτηκαν» τον πρωθυπουργό του κράτους απαρτχάιντ σε άλλες χώρες.

Για την προγραμματισμένη επίσκεψη στην Ολλανδία στις 6 Σεπτεμβρίου

Συνεχίστε την ανάγνωση


Τρόμος στη Βρετανία: Τι γνώριζε η Τερέζα Μέι;

πηγή: The Press Project

Αυτό που δεν λέγεται στην προεκλογική περίοδο της Βρετανίας είναι το εξής: Οι αιτίες της θηριωδίας στο Μάντσεστερ, με τη δολοφονία είκοσι δύο νέων κυρίως ανθρώπων από έναν τζιχαντιστή, αποκρύπτονται προκειμένου να προστατευθούν τα μυστικά της βρετανικής εξωτερικής πολιτικής.

του John Pilger*
Μπορείτε να διαβάσετε το άρθρο στα αγγλικά στην προσωπική σελίδα του Pilger

Κρίσιμα ερωτήματα παραμένουν αναπάντητα, όπως το γιατί οι υπηρεσίες ασφαλείας της MI5 δεν έκαναν τίποτα ενώ είχαν στοιχεία για τρομοκράτες και γιατί η κυβέρνηση δεν προειδοποίησε το κοινό για την απειλή και τώρα απλά υπόσχεται διεξαγωγή «εσωτερικής έρευνας».

Ο φερόμενος ως βομβιστής αυτοκτονίας, Salman Abedi, ήταν μέλος μιας εξτρεμιστικής ομάδας με το όνομα LIFG (Libyan Islamic Fighting Group) που μεσουρανούσε στο Μάντσεστερ και η οποία καλλιεργήθηκε και χρησιμοποιήθηκε από την MI5 για πάνω από 20 χρόνια.

Η LIFG έχει χαρακτηριστεί στη Βρετανία ως τρομοκρατική οργάνωση που αποσκοπεί «στην εγκαθίδρυση σκληρού ισλαμικού κράτους στη Λιβύη» και που «ήταν μέρος ενός μεγαλύτερου εξτρεμιστικού κινήματος που εμπνεύσθηκε από την Αλ-Κάιντα».

(η συνέχεια από την πηγή του άρθρου) εδώ


Ιταλία: ζητείται διέξοδος

πηγή: Cogito ergo sum

Για την κατάσταση στην Ιταλία έχουμε γράψει σε τούτο το ιστολόγιο εδώ και πολύ καιρόΗ Ιταλία τρέμει«, 20/7/2016). Χτες, δυο οίκοι αξιολόγησης (Moody’s, DBRS) υποβάθμισαν την Banco Popular, η Monte dei Paschi έχει πάντα τα γνωστά της χάλια που όλο και χειροτερεύουν και η Veneto Banca τρίζει συθέμελα. Παράλληλα, η Πορτογαλία αγκομαχάει, η Ισπανία δεν λέει να βγει από τα αδιέξοδα και για την Ελλάδα και την Βρεττανία δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε, αφού όλα είναι γνωστά.

Είναι γεγονός πως χρόνια τώρα η Ευρωπαϊκή Ένωση βουλιάζει σε κρίση. Μια κρίση πρωτίστως δόμησης της ευρωζώνης αλλά και γενικώτερα της ευρωπαϊκής οικοδόμησης. Όσο κι αν σε πολλές αναλύσεις προβάλλονται οι -υπαρκτές ή μη- κόντρες βορρά-νότου, η κρίση απλώνεται παντού και είναι κυρίως κοινωνική. Από την ισχυρή Γερμανία, όπου ο εκφυλισμός της αγοράς εργασίας οδηγεί στην συνεχή διεύρυνση της κατηγορίας των φτωχών εργαζομένων, μέχρι την αδύναμη Ελλάδα της καταστροφής των εργασιακών και κοινωνικών θεσμών, αυτό που χαρακτηρίζει το ευρωπαϊκό τοπίο συνολικά είναι η επίθεση του κεφαλαίου στους εργαζόμενους μέσα από -κλασσικές ή και νεόκοπες- νεοφιλελεύθερες πρακτικές. Η εθνικιστική υστερία της γερμανικής οικονομικής και πολιτικής ελίτ δεν σηματοδοτεί το θρίαμβο ενός εθνικού μοντέλου εξόδου από την κρίση, αλλά την αξιοποίηση μιας ιστορικής οικονομικής υπεροχής για την ενίσχυση της συμμαχίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου με σημαντικές κατηγορίες των μεσαίων στρωμάτων και ορισμένες κατηγορίες μισθωτών, ένα σκηνικό που, ως προς τα βασικά χαρακτηριστικά του, δεν μας είναι άγνωστο. Συνεχίστε την ανάγνωση


Θεωρίες υπέρβασης: Πέραν του κράτους

πηγή: Respublica

του Αθανάσιου Γεωργιλά

Προμετωπίδα του γάλλου χαράκτη Abraham Bosse στην έκδοση του Leviathan, Thomas Hobbes, 1651.

Κατά τον πολιτικό του ορισμό το κράτος είναι: «Ο θεσμός που αξιώνει να ασκεί ένα μονοπώλιο νόμιμης βίας στο πλαίσιο μιας ορισμένης εδαφικής επικράτειας» (Max Weber). Λέγεται πως ο Weber πήρε τον ορισμό του για το κράτος από τον Λέοντα Τρότσκι, καθώς ο ίδιος αναφέρει πως ο Τρότσκι φέρεται να είπε: «Κάθε κράτος είναι θεμελιωμένο μέσα στην βία». Πράγματι αυτό είναι σωστό και σύμφωνα με την παραπάνω διατύπωση σημαίνει πως δεν μπορούμε να μιλάμε για κράτος παρά μόνο μόνο μετά το 1789, και συγκεκριμένα από τον νόμο της υποχρεωτικής στράτευσης που επέβαλε για πρώτη φορά η εθνοσυνέλευση στους «Γάλλους πολίτες». Πριν το 1789 είναι δύσκολο να παρατηρηθούν μορφές κυριαρχίας που να εμπερικλείουν με ικανοποιητικό τρόπο και τα τέσσερα από τα κατηγορήματα που έθεσε ο Weber στον ορισμό του για το κράτος: μονοπώλιο, έδαφος, νομιμότητα και βία. Κυριαρχίες στην προ-νεωτερική εποχή με την μορφή imperium υπήρχαν πολλές. Καμία τους όμως δεν συμπεριέλαβε σε μια αφηρημένη μορφή και τα τέσσερα κατηγορήματα του Weber. Ο βασιλιάς δεν κατείχε ποτέ το μονοπώλιο της εξουσίας, και το μοιράζονταν με τον Θεό, ή τουλάχιστον με τους εκπροσώπους του επί της γης, και όσο αφορά το έδαφος, την νομιμότητα και την βία, αν πάρουμε μια ιδέα από τα τοπικά δικαστήρια, το εθιμικό δίκαιο και τα ένοπλα αγήματα, που διατηρούσε η κάθε κομητεία στην Ευρώπη, ή η κάθε κοινότητα και το κάθε μιλλέτ στην ανατολή, φαίνεται ξεκάθαρα πως, τουλάχιστον με βεμπεριανούς όρους, δεν μπορούμε να μιλάμε για κράτος παρά μόνο στην μορφή του έθνους – κράτους. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ας μιλήσουμε για τις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

(προσθήκη από π.κ.: με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου το διαβάζετε από την πηγή του. το άρθρο θα συνεχίσει να ενημερώνεται.)

Ας μιλήσουμε για τις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας. Μέρος 1ο

Του  Γιώργου Γιαννακέλλη 

Η τακτική να παίρνεις επιλεγμένα αποσπάσματα από έργα θεωρητικών και να προσπαθείς να επιχειρηματολογήσεις στα συμπεράσματα που ήδη έχεις καταλήξει, είναι τόσο παλιά όσο και οι λάσπες.
Κάποια ρήση μάλιστα λέει ότι «αν πάρεις αποσπάσματα απ’ το Ευαγγέλιο μπορείς να βγάλεις τον Χριστό Αντίχριστο».

Στην προκειμένη περίπτωση ο Ν. Μπογιόπουλος δεν χρησιμοποιεί «Τας γραφάς» αλλά τον Λένιν, τον Μαρξ, τον Τσε κ.α για να υπερασπιστεί την θέση του ΚΚΕ, που δεν είναι παρά η υπεράσπιση της αστικής νομιμότητας και η πολεμική εναντίον σε όσους επιλέγουν τις οργανώσεις ένοπλης μειοψηφικής βίας.

Σε τέτοια ζητήματα, ειδικά όταν προσεγγίζεις το θέμα της λαϊκής αντιβίας και τις μορφές που εκδηλώνεται σε κάθε ιστορική εποχή, δεν είναι ότι πιο ιδανικό να παίρνεις αποσπάσματα βιβλίων και να τα χρησιμοποιείς όπως σε βολεύουν, παραγνωρίζοντας «τόπο και χρόνο» δηλαδή πότε γράφτηκαν και σε τι συνθήκες. Πόσω μάλλον όταν πολύ εύκολα μπορεί να αντικρουστούν με άλλα αποσπάσματα κειμένων των θεωρητικών που επικαλείσαι. Και αυτό θα το αποδείξουμε στην συνέχεια.

Θα «παίξουμε», δηλαδή, στο «γήπεδο» του δημοσιογράφου, αφού πούμε εκ των προτέρων ότι η αντιπαράθεση τσιτάτων –και μάλιστα λογοκριμένων όπως κάποια που παρουσιάζει ο Ν.Μ- δεν βοηθάνε τον αναγνώστη να σχηματίσει ολοκληρωμένη άποψη για το ζήτημα που αναφέρονται.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Αναρχικοί και σύνθεση, πρωτοπορία και ανιδιοτέλεια

το βρήκαμε εδώ: Anarchy press

https://anarchypress.files.wordpress.com/2017/05/cf80cf81cf89cf84cebfcf80cebfcf81ceafceb1-ceb1cebdceb9ceb4ceb9cebfcf84ceadcebbceb5ceb9ceb1131.jpg?w=490Ένα βασικό χαρακτηριστικό των αναρχικών και των αναρχικών ομάδων/πυρήνων είναι η σύνθεση μεταξύ τους πάνω σε ανιδιοτελή βάση, στα πλαίσια της δράσης και της συμμετοχής τους στους κοινωνικούς αγώνες για την απελευθέρωση από τα δεσμά κράτους και εξουσίας.

Οργανώνοντας τη δράση τους και τη διάχυση του λόγου τους, οι αναρχικοί αποσκοπούν στην πανανθρώπινη απελευθέρωση. Εννοείται ότι η δράση αυτή δε γίνεται για να εξυπηρετήσει κανένα απολύτως προσωπικό όφελος. Είναι χαρακτηριστικό π.χ. και γνωστό τοις πάσι, ότι σε εξουσιαστικές οργανώσεις, όπως κόμματα, κομματίδια, δημοτικές κινήσεις κτλ. υπάρχει κατά κανόνα προσωπικό όφελος που αυτό μεταφράζεται σε χρηματικές απολαβές (είτε για να γράψει κάποιος ένα κείμενο, είτε για να κολλήσει π.χ. κάποιες εκατοντάδες αφίσες), που ειδικά στην περίπτωση οργανωμένων κομμάτων με στηρίγματα σε εξουσιαστικούς θεσμούς μεταφράζεται και σε κάποιο διορισμό, μια θεσούλα βρε αδερφέ για να εξαργυρώσουν οι «αγωνισταράδες» την όποια νεανική τους συμμετοχή σε κάποιες δράσεις. ‘Άλλωστε, όπως λένε οι «βολεμένοι», «εντάξει, έκανες την επανάστασή σου στην εφηβεία, τώρα κοίταξε να κάνεις…» (εννοώντας οικογένεια, καριέρα κτλ.) Συνεχίστε την ανάγνωση


23+ Παθιασμένα ψέματα για τον ένοπλο λαϊκό αγώνα 1941 -1949

το βρήκαμε εδώ: Βαθύ Κόκκινο

Εισαγωγή

 

Το βιβλίο των Στάθη Καλύβα 1 και Νίκου Μαραντζίδη 2, Εμφύλια Πάθη, 23 ερωτήσεις και απαντήσεις για τον Εμφύλιο, γνώρισε ιδιαίτερη και θετική προβολή από τα αστικά ΜΜΕ (Καθημερινή, Βήμα, Ποντίκι, αλλά και Lifo, Athens Voice κ.ά.), με αποκορύφωμα τις 4 θεματικές εκπομπές που μεταδόθηκαν από το ραδιοφωνικό σταθμό ΣΚΑΪ, καθώς και αναγνώριση εκ μέρους του αστικού πολιτικού προσωπικού (π.χ., Ευάγγελος Βενιζέλος). Προκαταβολικά πρέπει να τονιστούν ορισμένα ζητήματα:

1. Οι 1ΟΟάδες σελίδες του βιβλίου περιέχουν σωρεία από ψέματα, που, για να τους προσδώσουν αντικειμενικότητα, τα ανακατεύουν με ορισμένα πραγματικά γεγονότα και κάποιες ορθές παραδοχές. Όμως, στο σύνολό του, το βιβλίο αποτελεί επιτομή διαστρέβλωσης των ιστορικών γεγονότων και κατασκευής «γεγονότων», αντάξια του ιδεολογικού ρεύματος στην ιστοριογραφία («νέο κύμα») που οι συγγραφείς εκφράζουν. Σε ένα μόνο ζήτημα είναι ειλικρινείς: Στο ότι υπερασπίζονται το καπιταλιστικό σύστημα ευθαρσώς, από τη σκοπιά, μάλιστα, της εκσυγχρονιστικής αντίληψης για την αστική κοινοβουλευτική δημοκρατία. Συνεχίστε την ανάγνωση


Massimo De Angelis “Το ξεκίνημα της ιστορίας, αξιακοί αγώνες και παγκόσμιο κεφάλαιο”

πηγή: Athens.indymedia.org

Μετάφραση του βιβλίου του Massimo De Angelis “Το ξεκίνημα της ιστορίας, αξιακοί αγώνες και παγκόσμιο κεφάλαιο”

Μετά από δύο και πλέον χρόνια μετάφρασης και επιμέλειας στη γλώσσα μας, σας προωθώ το βιβλίο του Massimo De Angelis “Το ξεκίνημα της ιστορίας, αξιακοί αγώνες και παγκόσμιο κεφάλαιο”. Μία ανάλυση που προσπαθεί να ρίξει φως στους αγώνες μας σε παγκόσμιο επίπεδο, από την πλευρά της ταξικής πάλης, σύγκρουσης και αποσύνδεσης μας από τον καπιταλισμό και το κράτος. Ο Massimo συνδυάζοντας την κριτική ανάλυση του Μαρξ, με τις σύγχρονες προσεγγίσεις της κυβερνητικής και των θεωριών της πολυπλοκότητας όπως αυτή του φράκταλ, την πανοπτική αρχιτεκτονική του Μπένθαμ και την κριτική του Φουκώ, την κοινωνία του ελέγχου του Ντελέζ, τη νεοφιλελεύθερη θεωρία του Χάγιεκ και την ιδεολογική της κυριαρχία, τις θεωρίες της παγκοσμιοποίησης κ.α, καταφέρνει να διαυγάσει τους αγώνες μας για τα κοινά από το τοπικό στο παγκόσμιο και πίσω πάλι, από το μικρο στο μακρο επίπεδο, από το παρελθόν στο μέλλον.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ρουβίκωνας: Δεν θα γίνουμε κόμμα, τελεία.

πηγή: Athens.indymedia.org

Το Σάββατο 20/5 η συλλογικότητά μας οργανώνει στο Κ*ΒΟΞ μια εκδήλωση/συζήτηση για να παρουσιάσει το κείμενο της πολιτικής της ταυτότητας. Το κείμενο έχει αναρτηθεί δημόσια εδώ. Μεχρι πρόσφατα είχαμε μάθει ότι γίναμε πολιτιστικός σύλλογος. Εδώ και 2 ημέρες στα ΜΜΕ έχει δημιουργηθεί ένα κλίμα υστερίας ότι ο Ρουβίκωνας μετατρέπεται σε πολιτικό κόμμα, και μάλιστα ίσως κατέβει και στις εκλογές. Παραθέτουμε αυτούσιο το σχετικό για το ζήτημα απόσπασμα απο το κείμενό μας. «Η άρνησή μας να χρησιμοποιήσουμε μέσα που με μια επιφανειακή ανάγνωση θα μας έδιναν μεγαλύτερες δυνατότητες και αποτελεσματικότητα φαίνεται αφελής. Πολλοί μας ρωτούν για παράδειγμα: γιατί δεν φτιάχνετε κόμμα, γιατί δεν κατεβαίνετε στις εκλογές; Γιατί αφήνετε ανεκμετάλλευτες τις θεσμικές δυνατότητες και τα μέσα που προσφέρει η αστική δημοκρατία; Συνεχίστε την ανάγνωση


Πέρασε από τη βουλή το 4ο μνημόνιο (πάμε γι’ ‘αλλα)

καλημέρα!

 

Συνεχίστε την ανάγνωση


Αντιδημοκρατία

πηγή: Respublica

Thousands of people strip naked for photoshoot in Hull for Spencer Tunick art installation

του Αθανάσιου Γεωργιλά

Από την βυζαντινή γραμματεία απουσιάζει εντελώς ο όρος κοινωνία. Οι βυζαντινοί δυσκολεύτηκαν να περιγράψουνε με αφηρημένους όρους τους πολίτες βάση της οικονομικής τους κατάστασης και τους διέκριναν κυρίως με βάση την πολιτική τους ισχύ. Έτσι ο Ιωάννης Καντακουζηνός τους διέκρινε στους: Δυνατούς, όσους νέμονταν όλα τα αξιώματα των πόλεων, τους Αδύναμους όσους στερούνταν το πολιτικό αγαθό και τους Μεσαίους, εκείνους που ζούσαν κάτω από την εύνοια των δυνατών. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ενάντια σε δεξιές και αριστερές κυβερνήσεις, μνημόνια και αφεντικά. Όλοι στους δρόμους

πηγή: Athens.indymedia.org

Η επερχόμενη ψήφιση του τετάρτου μνημονίου αποτελεί ένα πεδίο πολέμου. Παρά τους  συσχετισμούς δυνάμεων και την κοινωνική νηνεμία, οφείλουμε να ανασυνταχθούμε, να βγούμε μπροστά. Να προπαγανδίσουμε τις διαδηλώσεις σε κάθε γειτονιά, κάθε χώρο εργασίας, κάθε σχολείο, και πανεπιστήμιο. Να οργανώσουμε την δική μας δυναμική παρουσία, με τον τρόπο που γνωρίζουμε, τον τρόπο που αρμόζει, τον τρόπο που φοβούνται.Με την φωτιά,  την πένα, με το τσεκούρι και το πιστόλι, ότι δεν ανήκει στην αστική νομιμότητα ανήκει σε εμάς. Εμπρός για την αντεπίθεση! Ανακοινώσεις – Καλέσματα: 1|2|3|4|5|6|7|8|9|10|11|12|13|14|15|16|17|18|19|20|21|22|

 

 

Ενάντια σε δεξιές και αριστερές κυβερνήσεις, μνημόνια και αφεντικά. Όλοι στους δρόμους

Αποτέλεσμα εικόνας για διαδηλώσεις

Σχετικά με την ψήφιση του 4ου Μνημονίου

Στις 25 Απριλίου τα τεχνικά κλιμάκια των θεσμών της διεθνούς οικονομικής ελίτ (Κομισιόν, Δ.Ν.Τ., Ε.Κ.Τ. ESM) επέστρεψαν στην Αθήνα, για το επόμενο επεισόδιο μιας “διαπραγμάτευσης” με προκαθορισμένο τέλος. Ήδη με τη συμφωνία που πραγματοποιήθηκε στη Μάλτα στις 7 Απριλίου, η κυβέρνηση της αριστεράς έχει επισφραγίσει ένα νέο μνημόνιο, το οποίο μεταξύ άλλων περιλαμβάνει τη μείωση του αφορολόγητου στις 5.861 ευρώ (το οποίο σημαίνει ότι δεν θα εξαιρούνται από τους φόρους ακόμη και χαμηλόμισθοι των 400 ευρώ, αλλά και χαμηλοσυνταξιούχοι των 500 ευρώ), την περικοπή συντάξεων ύψους άνω των 2 δις που ισοδυναμεί με περισσότερο του 1% του εγχώριου ΑΕΠ και την πώληση του 40% λιγνητικών πεδίων, ενός εκ των «φιλέτων» της Δ.Ε.Η.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Θα ξανάρθουμε

το βρήκαμε εδώ: Από Κοινού

Η φετινή Πρωτομαγιά είχε ένα ιδιαίτερο ενδιαφέρον.

Και πολλαπλές ερμηνείες. Αν προσθέσω κι εγώ ακόμα μία δεν χάλασε ο κόσμος. Βέβαια, είναι από τις απόψεις που δεν πρέπει να λέγονται γιατί κάνουν κακό. Αυτό, ωστόσο, είναι σχετικό.

Γιατί υπάρχει και το ερώτημα σε ποιους κάνουν κακό. Αλλά μπορεί σε άλλους να κάνουν καλό. Οι απόψεις δεν είναι φυσικές καταστροφές.

Επιπλέον έχουν και μια δικλίδα ασφαλείας. Μπορεί να κάνουν κακό μόνο σ’ αυτόν που τις διατυπώνει. Κάτι αντίστοιχο δηλαδή με των καλών προθέσεων ατζαμή βομβιστή, που σκάει η βόμβα στα χέρια του.

Και εγώ ο δυστυχής, ας δανειστώ κάποιο από τα κουστουμάκια των θεσμών, ας πάρω και ένα ζευγάρι από τα δικά τους τα ματογυάλια να δω τι έγινε εκείνη την ιστορική μέρα, όχι μόνο στο κέντρο της Αθήνας, αλλά και σε όλα τα αστικά κέντρα της Ελλάδας.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ο δεκάλογος του ελέγχου των μαζών

πηγή: Analyst.gr

Υπάρχουν συνήθως πολλά γιατί: παράδειγμα, γιατί ο πόλεμος του Ιράκ, γιατί της Λιβύης ή της Συρίας, γιατί κατέρρευσε η Βενεζουέλα ή γιατί η Ελλάδα χρεοκόπησε. Η απάντηση όμως είναι πάντοτε η ίδια: για την απόκτηση πλούτου και δύναμης από μία μικρή μειοψηφία, η οποία έχει πάρει τα ηνία.

«Οι ελίτ «αγοράζουν» τις εκλογές, χωρίς σχεδόν κανέναν περιορισμό – ενώ οι μάζες έχουν την ψευδαίσθηση πως επιλέγουν οι ίδιες τις κυβερνήσεις τους, παραπλανημένες από τις σκηνοθετημένες τηλεοπτικές ή άλλες ψεύτικες συγκρούσεις των πολιτικών.

Δυστυχώς δεν κατανοούν ότι, οι «πράξεις» των κομμάτων εξουσίας, από τις οποίες οφείλει να τα κρίνει κανείς και όχι από τα λόγια τους, διαφέρουν ελάχιστα μεταξύ τους – όπως στο παράδειγμα της Ελλάδας, όπου οι δύο μεγάλες παρατάξεις υποστηρίζουν τα μνημόνια, διαφωνώντας μόνο ως προς τις λεπτομέρειες της εφαρμογής τους, με κριτήριο την εκάστοτε κομματική τους πελατεία«.

Συνεχίστε την ανάγνωση


ΛΕΝΙΝΙΣΜΟΣ Η ΕΜΒΡΥIΚΗ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΗΦΟΡΑ ΑΣΘΕΝΕΙΑ ΤΟΥ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ

πηγή: http://bezedakos.blogspot.gr

Για ανάγνωση ή download πατήστε (κλικ)  πάνω στο εξώφυλλο…

Στην  ανθρώπινη ιστορία  το ερώτημα που  ανέκυπτε αντικειμενικά  στους λαούς πριν από τις επαναστάσεις ήταν: «Μετά την ανατροπή ή τη συντριβή του κάθε καθεστώτος,  του κάθε καταναγκαστικού μειοψηφικού ένοπλου και διοικητικού μηχανισμού, με ποιον από τους δύο μηχανισμούς οργάνωσης  της κοινωνίας θα έπρεπε να προχωρήσει η νέα διαμορφωμένη κατάσταση; Με ποιό μηχανισμό θα έπρεπε να αντικατασταθεί ο προηγούμενος μηχανισμός που επέβαλε με τον  καταναγκασμό – βία τη θέλησή του στην κοινωνία;» Συνεχίστε την ανάγνωση


Σκέψεις πάνω στον Καστοριάδη και τον Μπούκτσιν

πηγή: Ουλαλούμ (ελευθεριακή πολιτική συλλογικότητα)

Yavor Tarinski

Η πρωταρχική απειλή για τη φύση και τον άνθρωπο σήμερα προέρχεται από τη συγκέντρωση και τη μονοπώληση της εξουσίας και του ελέγχου – Vandana Shiva[1]

Στην εποχή μας, οι «από πάνω» συνεχώς μας λένε  ότι δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά μόνο να συμμορφωθούμε με το καθεστώς. Οι κυρίαρχοι θεσμοί εξουσίας κάνουν ό,τι μπορούν για να μας πείσουν ότι η λύση στα κοινωνικά και περιβαλλοντικά προβλήματα θα βρεθεί στις ίδιες πολιτικές που τα δημιούργησαν. Το αφήγημα «δεν υπάρχει εναλλακτική» (TINA) συνεχίζει να κυριαρχεί στον κυρίαρχο λόγο,  και η ευρεία καταναλωτική κουλτούρα, σε συνδυασμό με την μακρά κρίση αντιπροσώπευσης, δηλητηριάζουν το ανθρώπινο φαντασιακό με κυνισμό, γενικευμένο κομφορμισμό και απάθεια.

Όμως «μικρόβια» διαφορετικών τρόπων σκέψης και ζωής προσπαθούν να έρθουν σε ρήξη με την παθητικότητα της σημερινής λογικής. Νέες σημασίες που προχωράνε πέρα από τον συμβατικό γραφειοκρατικό καπιταλιστικό λόγο, προσφέρουν νέα σύνολα λόγων και αξιών, που μπορούν να οδηγήσουν την κοινωνική ζωή μακριά από την καταστροφικότητα της συνεχούς οικονομικής ανάπτυξης και της κυνικής απάθειας.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ελληνική Μπασταρδοκρατία

πηγή: Νόστιμον ήμαρ

Ελληνική Μπασταρδοκρατία vol. 1

varvi

Από τον Χάρη Ζάβαλο

Το Βαρβιτσιωτέικο και το Κεφαλογιαννέικο…

H έλευση του νέου μέλους της οικογένειας Μητσοτάκη, αφού η κόρη της Ντόρας Μπακογιάννη έφερε στον κόσμο έναν αυριανό υπουργό (και γιατί όχι πρωθυπουργό), και το δημοσίευμα ότι ο ανιψιός του Κωστάκη του Καραμανλή σκέφτεται να πολιτευτεί, μας προκαλoύν για μια αναδρομή στις διασημότερες πολιτικές οικογένειες που μονοπωλούν τα βουλευτικά έδρανα και τους υπουργικούς θώκους για περισσότερα από 80 χρόνια τώρα.

Λόγω του μεγάλου όγκου και των πολλών οικογενειών που λυμαίνονται τον πολιτικό βίο, θα κάνουμε αυτό το άρθρο τριλογία, σαν τον Νονό του Φράνσις Φορντ Κόπολα. Άλλωστε είναι παράλληλοι οι βίοι και τεράστιες οι ομοιότητες μεταξύ τους.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Βενεζουέλα: Λίγες αλήθειες και πολλά ψέματα

πηγή: το Περιοδικό

 Αντιπολίτευση, «αυταρχισμός», αόρατοι Τσαβίστας και άλλα παραμύθια

Γράφει: Ελένη Μαυρούλη
 Η Βενεζουελάνικη οπερέτα δεν φαίνεται να έχει τέλος. Μεθοδευμένα ψέματα και μισές αλήθειες διαμορφώνουν ένα παράλληλο, πλην ανύπαρκτο, σύμπαν. Την ώρα που κάποιοι καταπίνουν την κάμηλον (σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν, Τουρκία, Ουκρανία κ.λπ.), διυλίζουν τον κώνωπα στη Βενεζουέλα ξεπερνώντας τα όρια του θυμού και αγγίζοντας το γελοίο. Είναι εντυπωσιακή η ευκολία με την οποία προσπερνάται διαρκώς ότι πρόκειται για απολύτως δημοκρατικά εκλεγμένη κυβέρνηση η οποία έχει ακόμη, όπως αποδεικνύουν οι μαζικές φιλο-κυβερνητικές διαδηλώσεις που ΔΕΝ βλέπουμε ποτέ, την πλειοψηφία του λαού με το μέρος της.

Συνεχίστε την ανάγνωση


«Έτσι και κουνηθείτε θα σας πολεμήσουμε εμείς με τα όπλα που μας δώσατε»!

Το βρήκαμε εδώ (όπως και πολλά ενδιαφέροντα άρθρα): Σημειώσεις για τον Εμφύλιο

Το ερώτημα «πώς έπεσε η χούντα» έχει απασχολήσει τους κοινωνικούς επιστήμονες της μεταπολιτευτικής γενιάς, χωρίς όμως, κατά τη γνώμη μας, να έχει δοθεί ικανοποιητική απάντηση. Όχι τόσο γιατί ενδεχομένως κάποιες κρίσιμες πληροφορίες που αφορούν τις «υψηλές» επαφές εγχώριων και διεθνών παραγόντων δεν είναι σε ικανοποιητικό βαθμό γνωστές, αλλά διότι υπάρχει τουλάχιστον ένας παράγοντας που δεν έχει ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν: Ο λαός. Όχι ο λαός ως οργανωμένη ή ανοργάνωτη πολιτική δύναμη, αλλά ο λαός ως στρατός. Δηλαδή, δεν έχει συνυπολογιστεί στην πολιτική εξίσωση του Ιουλίου του ’74 ένας από τους πλέον κρίσιμους παράγοντες: Οι επίστρατοι.

Συνεχίστε την ανάγνωση