Category Archives: ΦΑΣΙΣΜΟΣ

Βερεστσάγκιν: Όταν τέχνη δε σημαίνει υποταγή (όπως γίνεται δυστυχώς στις μέρες μας)

(πηγη https://zerogeographic.wordpre ss.com/ )

τεύχος 22

Γράφει ο Παναγιώτης  Ξηρουχάκης
«Τα βιβλία που έχουμε ανάγκη είναι εκείνα που πέφτουν σαν το τσεκούρι στην παγωμένη θάλασσα της ψυχής μας» Φράντς Κάφκα
Για αιώνες η ζωγραφική αποτελούσε τον πιο πιστό τρόπο απεικόνισης της πραγματικότητας.Οι άνθρωποι έβλεπαν μέχρι πρόσφατα στους πίνακες πολλά περισσότερα απ’ ότι βλέπουνε σήμερα. Δεν είναι τυχαίο ότι η εκκλησία χρησιμοποιούσε τους εκκλησιαστικούς πίνακες για να μορφώσει το (αγράμματο) ποίμνιο σε εκκλησιαστικά θέματα (πχ για τα πάθη του Χριστού). Οι φτωχοί άνθρωποι εκείνων των χρόνων δεν μπορούσαν να διαβάσουν και ο καλύτερος τρόπος για να μάθουν κάτι ήταν μέσα από εικόνες. Η εκκλησιαστική ζωγραφική έχει ονομαστεί και «η θεολογία των αγραμμάτων» και οι αγιογραφίες τα βιβλία του λαού.
Ένας άλλος ρόλος της ζωγραφικής ήταν η απεικόνιση των μαχών κατόπιν παραγγελίας του εκάστοτε βασιλιά για να «περιγράψει» στους υπηκόους του βασιλείου τα κατορθώματά του. Αυτοί οι ζωγράφοι έχουν ονομαστεί «πολεμικοί καλλιτέχνες». Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι τότε δεν υπήρχε ο κινηματογράφος, ούτε η φωτογραφία. Και η ζωγραφική ήταν ο μόνος τρόπος για την «αναπαράσταση» της πραγματικότητας.
Βέβαια αυτή η αναπαράσταση δεν ήταν ακριβής. Δεν χρειάζεται και πολύ μυαλό για να καταλάβει κάποιος ότι η απεικόνιση των μαχών γινόταν προς όφελος του βασιλιά που είχε παραγγείλλει τον πίνακα…
Η ζωγραφική λοιπόν ήταν άλλο ένα όπλο στη φαρέτρα των εξουσιαστικών μηχανισμών. Ένα όπλο προπαγάνδας, όπως είναι σήμερα τα ΜΜΕ και σε μεγάλη έκταση και ο κινηματογράφος. Το 1874 λοιπόν διοργανώνεται στο υπουργείο εσωτερικών της τσαρικής Ρωσίας έκθεση ζωγραφικής με θέμα τον δεκαετή πόλεμο του τσάρου ενάντια στις τουρκμένικες φυλές του Τουρκεστάν, μιας μεγάλης σε έκταση περιοχή της κεντρικής Ασίας. Πιο συγκεκριμένα το Τουρκεστάν είναι ο γεωγραφικός χώρος που καλύπτει σχεδόν το σύνολο της Κεντρικής Ασίας και που συνορεύει με τη Σιβηρία στα βόρεια, το Θιβέτ, το Πακιστάν, το Αφγανιστάν και το Ιράν στα νότια, την έρημο Γκόμπι στα ανατολικά και τη Κασπία Θάλασσα στα δυτικά. Χωρίζεται σε δυτικό και ανατολικό Τουρκεστάν. Σήμερα μεγάλο μέρος του δυτικού τμήματός του ανήκει στις χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης, ενώ το ανατολικό τμήμα ανήκει στη Λαϊκή Δημοκρατία της Κίνας. Όσο αφορά λοιπόν στο Δυτικό Τουρκεστάν το 1865 η Ρωσία κήρυξε πόλεμο στα διάφορα εμιράτα που κυριαρχούσαν εκεί. Περιττό να πούμε ότι αυτή η περιοχή παρουσιάζονταν τότε στη Ρωσία με τα πιο μελανά χρώματα: απολίτιστη και βάρβαρη.
Advertisements

Τότε που ενδιαφερόμασταν για το ζώδιο του Μλάντιτς (ΕΝΟΧΟΣ σε ισόβια για γενοκτονία και εγκλήματα κατά της ανθρωπότητας: Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε υπέρ των θυμάτων στη Βοσνία)

πηγή: XYZ Contagion

ΕΝΟΧΟΣ ο Μλάντιτς για δέκα κατηγορίες!
Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε υπέρ των θυμάτων της γενοκτονίας στη Βοσνία και τον καταδίκασε σε ισόβια

 

Σήμερα, 22 Νοεμβρίου του 2017, είναι άλλη μια σημαντική ημέρα για τη Δικαιοσύνη, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και την Ισονομία. Μετά την καταδίκη του Ράντοβαν Κάρατζιτς τον Μάρτιο του 2016 (βλ. ‘ΕΝΟΧΟΣ ο Κάρατζιτς! Το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης αποφάσισε υπέρ των θυμάτων της γενοκτονίας στη Βοσνία‘ και ‘Ο Κάρατζιτς και οι Ελληνες: Η ενοχή του Κάρατζιτς και η συλλογική μας αθωότητα (Συνεργασία του ιστολογίου μας με το περιοδικό The Books’ Journal, τεύχος #66, Μάιος 2016)‘, σήμερα, στις 14.00 ανακοινώθηκε η απόφαση για τον Ράτκο Μλάντιτς (Ratko Mladic) στο Μόνιμο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης για τα εγκλήματα στην πρώην Γιουγκοσλαβία (ή όπως είναι ο πλήρης τίτλος του, International Tribunal for the Prosecution of Persons Responsible for Serious Violations of International Humanitarian Law Committed in the Territory of the Former Yugoslavia since 1991, στο εξής ΔΠΔΧΓ ή ICTY). Ο 74χρονος πρώην στρατιωτικός ηγέτης των Σερβοβόσνιων θα είναι ο πιο υψηλόβαθμος αξιωματικός σε ολόκληρη την πρώην Γιουγκοσλαβία που θα αναγκαστεί να σταθεί όρθιος ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου, και να ακούσει την εναντίον του ετυμηγορία για τα εγκλήματά του.

Πρωτοχρονιά 1996. Στο αρχηγείο του σερβοβοσνιακού στρατού του Μλάντιτς, στο Han Pijesak, μια όμορφη γιορτή με τον Μλάντιτς στο τσακίρ-κέφι, φορώντας ελληνικό τσολιαδίστικο φέσι και τον Αντώνη Μήτκο να διασκεδάζουν και να χορεύουν. Το φέσι του τσολιά συναντάει την Sajkaca και τα 4 κυριλλικά 'C' του σερβικού σταυρού («Samo sloga Srbina spasava», «μόνο η ενότητα θα σώσει τους Σέρβους»).

Πρωτοχρονιά 1996. Στο αρχηγείο του σερβοβοσνιακού στρατού του Μλάντιτς, στο Han Pijesak, μια όμορφη γιορτή με τον Μλάντιτς στο τσακίρ-κέφι, φορώντας ελληνικό τσολιαδίστικο φέσι και τον Αντώνη Μήτκο να διασκεδάζουν και να χορεύουν. Το φέσι του τσολιά συναντάει την Sajkaca και τα 4 κυριλλικά ‘C’ του σερβικού σταυρού («Samo sloga Srbina spasava», «μόνο η ενότητα θα σώσει τους Σέρβους»).

 

‘Τι ζώδιο είσαι‘ ήταν η τελευταία ερώτηση του Βλάση Μπονάτσου προς στον στρατηγό τότε Ράτκο Μλάντιτς, εδώ στο 10.00′ περίπου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Εδώ Πολυτεχνείο

πηγή: dimitrisdoctor

Του Βασίλη Ραφαηλίδη

Δεν θα ξεχάσω ποτέ τον Γιώργο, έναν καλοκάγαθο αστυφύλακα μιας κάποιας ηλικίας που έπαιρνε σύνταξη σε λίγο. Απ’ αυτόν μαθαίναμε στο κρατητήριο, όπου οι εφημερίδες απαγορεύονταν αυστηρά, τα σημαντικά διεθνή γεγονότα. Αυτός ήταν που μας πληροφόρησε για το θάνατο του Γκεβάρα, για τον οποίο, άλλωστε, με δυσκολία έκρυβε το θαυμασμό του. Φυσικά, όλα αυτά μας τα’λεγε εμπιστευτικά, σχεδόν συνωμοτικά.
Ωστόσο, δεν έκανε ποτέ κουβέντα για τη χούντα και τα σχετικά με τον πάνω κόσμο, των ζώντων ελλήνων. Αυτών που ακόμα δεν ήξεραν τίποτα για τη μεγάλη ευκαιρία που θα τους προσέφερε το Πολυτεχνείο αργότερα, ώστε να νοιώσουν κι αυτοί λιγάκι αντιφασίστες, χαμένοι μέσα στη μεγάλη μάζα των δημοκρατών που πολιορκούσαν το Πολυτεχνείο.
Το μεγάλο πλήθος παρέχει ασφάλεια. Όσους κι αν συλλάβουν, όσους κι αν σκοτώσουν, ξέρεις πως οι πιθανότητες να σου συμβεί κακό είναι περίπου ίσες με τις πιθανότητες να κερδίσεις τον πρώτο λαχνό του λαχείου. Ρισκάρεις λοιπόν, σχεδόν εκ του ασφαλούς κι έτσι ανέξοδα αποχτάς το δικαίωμα να παριστάνεις τον αντιστασιακό. Πού ήταν όλοι αυτοί οι καλοί άνθρωποι όταν τους είχαμε ανάγκη; Μα, περίμεναν να ξεθυμάνει η χολέρα που λέγεται χούντα για να βγουν από το καβούκι, αυτοί οι καλοί νοικοκυραίοι. Συνεχίστε την ανάγνωση


Εργατική τάξη και εργατικό κίνημα στα χρόνια της στρατιωτικής δικτατορίας 1967-1974

πηγή: ΜΕΤΑ

Από το Γιώργο Αλεξάτο, συγγραφέα

Φωτογραφία | Αριστοτέλης Σαρρηκώστας

Το δικτατορικό καθεστώς που επιβλήθηκε με το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967 υπήρξε ταυτόχρονα τομή και συνέχεια του καθεστώτος που επικράτησε στην Ελλάδα μετά τη νίκη του αστισμού κατά τον Εμφύλιο.

Τομή, γιατί κατάργησε τον κοινοβουλευτισμό και τις –ούτως ή άλλως, περιορισμένες- δημοκρατικές λειτουργίες του μετεμφυλιακού καθεστώτος. Συνέχεια, γιατί βασίστηκε στους ίδιους ιδεολογικούς πυλώνες του αντικομμουνισμού και της εθνικοφροσύνης, καθώς και στην ίδια επιδίωξη διασφάλισης των συμφερόντων της κυρίαρχης τάξης, έναντι της μεγάλης πλειονότητας των εργαζομένων –μισθωτών και μικροϊδιοκτητών- με την αναπαραγωγή ακόμη και ανάλογων κοινωνικών στρωμάτων – στηριγμάτων του κυρίαρχου συνασπισμού εξουσίας: τμημάτων του κρατικού γραφειοκρατικού μηχανισμού και μέρους των μικροϊδιοκτητικών στρωμάτων της πόλης και της υπαίθρου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ο χάρτης των αμερικανικών βάσεων. Σύντομα μια κοντά σου

πηγή: Info-war

Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν σχεδόν 800 στρατιωτικές βάσεις σε τουλάχιστον 70 χώρες του κόσμου. Την ίδια στιγμή η Βρετανία, η Γαλλία και η Ρωσία έχουν αθροιστικά 30 βάσεις εκτός της επικράτειάς τους.

 Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Βάιν, συγγραφέα του βιβλίου Base Nation, το κόστος διατήρησης των βάσεων στοιχίζει από 85 έως 100 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο (στοιχεία 2014) ενώ αν συμοεριλάβει κανείς και το κόστος διατήρησης βάσεων κιαι στρατευμάτων σε εμπόλεμες ζώνες φτάνει τα 200 δισεκατομμύρια.
Στο βιβλίο του ο Βάιν εξηγεί πως οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ λειτουργούν σαν παράγοντας αποσταθεροποίησης στις περιοχές που αναπτύσσονται ενώ σε αρκετές περιπτώσεις διευκολύνουν τις επαφές της Ουάσινγκτον με αυταρχικά, δικτατορικά καθεστώτα.

Συνεχίστε την ανάγνωση


12 ντοκιμαντέρ για τη σύγκρουση Ισραήλ – Παλαιστίνης

πηγή: Infowar

Λίγα ζητήματα είναι τόσο «αμφιλεγόμενα» ή παρερμηνευμένα όσο η σύγκρουση μεταξύ Ισραήλ και Παλαιστίνης.

Η αλήθεια βρίσκεται συνήθως πάντα μπροστά στα μάτια μας αλλά ένα γιγαντιαίος μηχανισμός προπαγάνδας, με έδρα συνήθως το Ισραήλ και τις ΗΠΑ θέλουν να ξεχάσουμε ποιος είναι ο κατακτητής και ποιος ο κατακτημένος, ποιος ο έποικος και ποιος ο εκτοπισμένος.

Με τόση παραπληροφόρηση και μεροληψία στα ΜΜΕ η πιο έγκυρη πληροφόρηση γύρω από το θέμα είναι απαραίτητη για να αρχίσει ένας διαφορετικός διάλογος.

Σήμερα παρουσιάζουμε στα ελληνικά μια λίστα με ντοκιμαντέρ, που είχε συντάξει η ιστοσελίδα Film for Action για το σκοπό αυτό: Συνεχίστε την ανάγνωση


Δικαστές: η άλλη όψη της αντιτρομοκρατικής

πηγή: Athens.indymedia.org

Αποτέλεσμα εικόνας για δικαστές τέρατα σκιτσαΣε αγαστή συνεργασία με την «αντιτρομοκρατική»,  το Πενταμελές Εφετείο Κακουργημάτων απέρριψε σήμερα τις αιτήσεις αποφυλάκισης της Ηριάννας Β.Λ. και του Περικλή Μ. Ο εισαγγελέας Ι, Προβατάρης που είχε προτείνει την αποφυλάκιση χρυσαυγιτων, είχε ζητήσει προηγουμένως την φυλάκιση των Ηριαννας κ Περικλή. Αυτοί που δίνουν, με αντάλλαγμα προσωπικά οφέλη, νομική κάλυψη στο έγκλημα που συντελείται τόσα χρόνια εις βάρους του λαού θα κυκλοφορούν αύριο ελεύθεροι. Η Ηριάννα, ο Περικλής και τόσοι άλλοι, όχι. Ο αγώνας για την απελευθέρωση αυτών που υφήστανται την κρατική καταστολή συνεχίζεται.

Ενημέρωση από τη συγκέντρωση στο Μοναστηράκι για Ηριάννα Β. Λ. και Περικλή Μ.

(προσθήκη από π.κ.)  σχετικά κι εδώ:

Η Δίκη της Ηριάννας (Περιγραφή)

ΑΝΤΑΡΣΥΑ: Οι φασίστες που κρατάνε την Ηριάννα στη φυλακή θα καταδικαστούν από την κοινωνία

Στον πρόεδρο του εφετείου… αντισταθείτε


Για τον Μητσοτάκη και τον κόσμο του

πηγή: Αναρχική συλλογικότητα Οκτάνα

https://i1.wp.com/oktana.espivblogs.net/files/2017/07/1981_02_19.jpg

Το τελευταίο διάστημα ακούσαμε πολλά που δεν τα «βαστάει» η μνήμη. Μπαίνουμε λοιπόν κατευθείαν στο θέμα.

Καθ’ όλη την πορεία της ζωή του, ο «ψηλός» άλλαξε πολλούς εχθρούς. Όσες όμως ανίερες συμμαχίες κι αν κατάφερε να συνάψει με αριστερούς και δεξιούς τσαρλατάνους ένας έμεινε σταθερά απέναντί του: ο αγωνιζόμενος λαός. Προοδευτικοί, κομμουνιστές, αναρχικοί, εργάτες, φοιτητές, μαθητές, όλοι συγκρούστηκαν κάποια στιγμή με τον μεγαλύτερο καιροσκόπο που γνώρισε η πολιτική ζωή αυτής της χώρας. Εκείνου που  κατάφερνε πάντα να επιβιώνει, λόγω των χιλιάδων κουμπαριών και του ιδιότυπου λαϊκισμού του. Ενός «μπλοφαρίζοντος» λαϊκισμού, που υποτίθεται ότι έλεγε σκληρές αλήθειες για να δικαιολογήσει αντικοινωνικά μέτρα, αλλά στην ουσία συγκάλυπτε μια πολιτική-μια-από-τα-ίδια, με ρουσφέτια, αναξιοκρατία, διασπάθιση δημόσιου χρήματος και αύξηση των ελλειμμάτων. Συνεχίστε την ανάγνωση


Συμμαχίες και κοινά ταμεία… κάποτε και τώρα

πηγή: Cogito ergo sum

Όταν τελείωσαν οι Περσικοί Πόλεμοι το 479 πΧ, οι έλληνες πήραν τους πέρσες στο κατόπι αφ’ ενός μεν για να τους διαλύσουν οριστικά αφ’ ετέρου δε για να απελευθερώσουν όσες ελληνικές πόλεις βρίσκονταν ακόμη υπό την κατοχή τους. Οι ελληνικές συμμαχικές δυνάμεις όρισαν ως αρχηγό τους τον σπαρτιάτη βασιλιά Παυσανία και ξαμολύθηκαν στο κυνήγι των περσών, φτάνοντας μέχρι την Κύπρο και μέχρι το Βυζάντιο, παντού με νικηφόρα αποτελέσματα. Όμως, η συμπεριφορά του Παυσανία ήταν κομματάκι βάναυση, με αποτέλεσμα οι πόλεις που απελευθερώνονταν να δυσανασχετούν. Γι’ αυτό οι ίωνες ζήτησαν από τους αθηναίους να αναλάβουν την ηγεσία της συμμαχίας. Άλλο που δεν ήθελαν οι αθηναίοι, αφού πλέον ανοιγόταν ο δρόμος για να υλοποιηθεί το όραμα του Θεμιστοκλή, ο οποίος ονειρευόταν την Αθήνα ως απόλυτη κυρίαρχο στο Αιγαίο.

Έτσι, λοιπόν, οι αθηναίοι δέχτηκαν να ηγηθούν της συμμαχίας και κάπου εκεί στα τέλη του 478 πΧ ιδρύθηκε η Α’ Αθηναϊκή Συμμαχία, στην οποία συμμετείχαν κάπου 140-150 πόλεις, που η καθεμιά συνέβαλε στο κοινό ταμείο ανάλογα με τις δυνατότητές της. Το ύψος της εισφοράς κάθε πόλης το όρισε ο Αριστείδης με τόσο σωστό και αμερόληπτο τρόπο ώστε απέκτησε το προσωνύμιο «δίκαιος». Ως έδρα της συμμαχίας ορίστηκε η νήσος Δήλος, που βρισκόταν στην μέση του Αιγαίου και βόλευε και τις δυο ακτές του πελάγου. Εκεί φυλασσόταν και το ταμείο με τις εισφορές.

Άποψη του αρχαιολογικού χώρου της Δήλου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Το ξεχασμένο ολοκαύτωμα

πηγή: Efsyn

Τζακάρτα 23 Μαΐου 1965. Η τελευταία μεγάλη συγκέντρωση του ΡΚΙ, για την 45η επέτειό του. Στο βήμα οι Αϊντίτ και Σουκάρνο

Τζακάρτα 23 Μαΐου 1965. Η τελευταία μεγάλη συγκέντρωση του ΡΚΙ, για την 45η επέτειό του. Στο βήμα οι Αϊντίτ και Σουκάρνο

Δεν θα τους αφήσουμε να μας προκαλέσουν. Αν ο στρατός μάς φτύσει κατάμουτρα, θα σκουπιστούμε και θα του χαμογελάσουμε. Ο χρόνος είναι με το μέρος μας

Ντ. Ν. Αϊντίτ, γραμματέας του Κ.Κ. Ινδονησίας, καλοκαίρι 1965

Yπήρξε μία από τις μεγαλύτερες σφαγές του 20ού αιώνα, συγκρίσιμη σε έκταση και ταχύτητα με τη γενοκτονία των Αρμενίων: μέσα σε λίγους μήνες, πάνω από μισό -ενδεχομένως και ένα- εκατομμύριο άνθρωποι, μέλη ή συμπαθούντες του μεγαλύτερου μη κυβερνητικού Κ.Κ. της υφηλίου, εξολοθρεύτηκαν με συνοπτικές διαδικασίες από τον στρατό με τη συνδρομή ακροδεξιών παραστρατιωτικών ομάδων, αποτελούμενων από εθνικιστές και, κυρίως, ισλαμιστές.

Κι όμως, τα γεγονότα του φθινοπώρου του 1965 στην Ινδονησία, πέμπτη τότε (τέταρτη σήμερα) σε πληθυσμό χώρα του κόσμου, κάθε άλλο παρά έχουν εγγραφεί σαν αξιοσημείωτο γεγονός στην παγκόσμια συλλογική μνήμη.

Ισως επειδή στον καιρό τους είχαν χαρακτηριστεί από αμερικανικά ΜΜΕ «η καλύτερη είδηση της χρονιάς για τη Δύση στην Ασία».

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ένας βρόμικος πόλεμος

πηγή: Cogito ergo sum

(προσθήκη από π.κ.): με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου μεταφέρεσθε στην πηγή του.

Ένας βρόμικος πόλεμος – 1. Η γέννηση της Ινδοκίνας

Τούτες τις μέρες συμπληρώνονται 42 χρόνια από την ημέρα που τελείωσε οριστικά ένας από τους πιο βρόμικους πολέμους της Ιστορίας. Ήταν η 30η Απριλίου 1975 όταν από την Σαϊγκόν αποχωρούσε και ο τελευταίος πολιτειακός στρατιώτης, δίνοντας τέλος στον περίφημο πόλεμο του Βιετνάμ, έναν πόλεμο που έληξε με την ολοκληρωτική ήττα των ΗΠΑ, δίχως να υπογραφεί οποιαδήποτε συμφωνία.

Είναι αλήθεια πως γι’ αυτόν τον πόλεμο λίγα πράγματα είναι γνωστά. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι μιλάμε για την ντροπιαστικώτερη σελίδα στην ιστορία των ΗΠΑ, οπότε είναι λογικό άλλα πράγματα να παραβλέπονται, άλλα να αποκρύπτονται, άλλα να υποτιμώνται και άλλα να παραποιούνται. Όμως, έχω την πεποίθηση ότι η ιστορία εκείνης της γωνιάς τού πλανήτη έχει πολλά να μας διδάξει. Έτσι, παίρνοντας αφορμή από την μεθαυριανή επέτειο, λέω να βάλω μπρος άλλη μια αφήγηση. Δεν έχω ιδέα πόσο χρόνο θα μου πάρει να την ολοκληρώσω αλλά θα την πιάσω από παλιά, από πολύ παλιά. Συνεπώς, προσδεθείτε και επιστρατεύστε την υπομονή σας.

Καμπόιτζη: Ο ναός του Άνγκορ Βατ σε φωτογραφία του 1931

Η ιστορία μας ξεκινάει κάπου στα τέλη του 18ου αιώνα. Νότια της Κίνας και προς την πλευρά τής ομώνυμης θαλασσας εκτείνεται το Βασίλειο του Βιετνάμ, όπου κάνει κουμάντο επί δυόμισυ σχεδόν αιώνες η δυναστεία των Τριν. Δίπλα του, προς το εσωτερικό, βρίσκεται η Αυτοκρατορία των Χμερ και νοτιώτερα, στην χερσόνησο Κοχινκίνα, το Βασίλειο των Κάμπα, το οποίο διαφεντεύουν οι άρχοντες Νγκουγιέν. Δεν είναι δύσκολο σ’ όποιον έχει ιστορική παιδεία να υποψιαστεί ότι το μικρό Βασίλειο των Κάμπα μπήκε στο μάτι των ισχυρότερων γειτόνων του. Έτσι, άρχισαν οι κόντρες ανάμεσα στους Τριν και τους Χμερ για το ποιος θα θέσει τους Νγκουγιέν υπό τον έλεγχό του. Τελικά, τα κατάφεραν οι πρώτοι και το μεγαλύτερο μέρος τής Κοχινκίνας ενώθηκε με το Βιετνάμ. Συνεχίστε την ανάγνωση


«Έτσι και κουνηθείτε θα σας πολεμήσουμε εμείς με τα όπλα που μας δώσατε»!

Το βρήκαμε εδώ (όπως και πολλά ενδιαφέροντα άρθρα): Σημειώσεις για τον Εμφύλιο

Το ερώτημα «πώς έπεσε η χούντα» έχει απασχολήσει τους κοινωνικούς επιστήμονες της μεταπολιτευτικής γενιάς, χωρίς όμως, κατά τη γνώμη μας, να έχει δοθεί ικανοποιητική απάντηση. Όχι τόσο γιατί ενδεχομένως κάποιες κρίσιμες πληροφορίες που αφορούν τις «υψηλές» επαφές εγχώριων και διεθνών παραγόντων δεν είναι σε ικανοποιητικό βαθμό γνωστές, αλλά διότι υπάρχει τουλάχιστον ένας παράγοντας που δεν έχει ληφθεί σοβαρά υπ’ όψιν: Ο λαός. Όχι ο λαός ως οργανωμένη ή ανοργάνωτη πολιτική δύναμη, αλλά ο λαός ως στρατός. Δηλαδή, δεν έχει συνυπολογιστεί στην πολιτική εξίσωση του Ιουλίου του ’74 ένας από τους πλέον κρίσιμους παράγοντες: Οι επίστρατοι.

Συνεχίστε την ανάγνωση


[Ξυπόλυτο Τάγμα] Η καταστολή των αντιμιλιταριστών στην εποχή του Σύριζα

πηγή: http://xupolutotagma.squat.gr/2017/04/10/h_katastolh_twn_antimilitaristwn_sthn_epoxh_tou_suriza_april_2017/

το βρήκαμε εδώ: Athens.indymedia.org

Η καταστολή των αντιμιλιταριστών στην εποχή του Σύριζα

[…]πρόκειται για ξεκάθαρη επίθεση-εκβιασμό σε ένα κομμάτι του αντιμιλιταριστικού κινήματος:
ή έρχεστε φαντάροι, ή δηλώνετε τρελοί, ή πληρώνετε -αν είστε πλούσιοι-, ή συνεχίζεται η δίωξή σας με όλα τα μέσα. Ουσιαστικά, η «πρώτη φορά αριστερά» ζητά από τους αρνητές στράτευσης «δηλώσεις μετανοίας», προσφέροντας ευεργετήματα σε όσους παύσουν να είναι αρνητές στράτευσης.
Προφανώς, δεν πρόκειται για κανένα «βήμα εμπρός» ως προς τα δικαιώματα των αρνητών, αλλά για άφεση αμαρτιών υπό την προϋπόθεση την υποστολής της αντιμιλιταριστικής-διεθνιστικής σημαίας[…]

κάντε κλικ πάνω στην εικόνα για download της μπροσούρας σε μορφή .pdf

Το Ξυπόλυτο Τάγμα είναι μια συλλογικότητα ολικών αρνητών στράτευσης από τα Γιάννινα. Από την Άνοιξη του 2010 παράγει αντιμιλιταριστικό λόγο και δράση, ενώ προσπαθεί να στηρίζει έμπρακτα κάθε αρνητή. Στο στόχαστρο της συλλογικότητας μπαίνει συνολικά ο θεσμός του στρατού και οι προεκτάσεις του στο κοινωνικό κι όχι μόνο το επιμέρους ζήτημα της υποχρεωτικής στράτευσης.

Οφείλουμε να ευχαριστήσουμε όσους ασχοληθήκαν με τη φιλολογική επιμέλεια των κειμένων, αυτούς/ες που βοηθούν στη διακίνηση της μπροσούρας και διοργανώνουν εκδηλώσεις για λογαριασμό μας, όσες/ους έχουν σε ανύποπτο χρόνο συμβάλει στη διαμόρφωση των θέσεων μας και φυσικά όλες/ους που κρατάνε ανοιχτό το ζήτημα της Ολικής Άρνησης Στράτευσης.

Η εν λόγω 16σέλιδη μπροσούρα, που αποτελεί την 9η κατά σειρά εκδοτική προσπάθεια, τυπώθηκε σε 2.000 αντίτυπα και διακινείται χωρίς αντίτιμο. Βέβαια, κάθε συνεισφορά θα γινόταν δεκτή με ικανοποίηση.

Προφανώς η χρήση της είναι ελεύθερη για κινηματικούς σκοπούς. Θα μας χαροποιούσε όμως ιδιαίτερα η αναφορά στην πηγή. Δημοσιογράφοι, ΜΚΟ, θεσμικοί και λοιποί καλοθελητές
θα έπρατταν άριστα εάν μας αφήναν στην ησυχία μας…

ΓΙΑΝΝΙΝΑ 04/2017

κατεβάστε την μπροσούρα εναλλακτικά από εδώ

παλαιότερες ξυπόλυτες εκδόσεις εδώ


ΟΗΕ: Κατά η Ελλάδα σε ψήφισμα για την απαγόρευση των πυρηνικών όπλων

πηγή: ΜΕΤΑ

Nuclear missiles against blue sky

Στις 28 Οκτωβρίου, ο ΟΗΕ ενέκρινε ένα ψήφισμα – ορόσημο (A/C.1/71/L.41) για την έναρξη διαπραγματεύσεων το 2017 για μια συνθήκη που θα απαγορεύει τα πυρηνικά όπλα. Στη συνεδρίαση της Πρώτης Επιτροπής της Γενικής Συνέλευσης του ΟΗΕ, η οποία ασχολείται με τον αφοπλισμό και με θέματα διεθνούς ασφάλειας, 123 χώρες ψήφισαν υπέρ, 38 κατά και 16 χώρες απείχαν.

Η Ελλάδα ήταν μία από τις 38 χώρες που ψήφισε κατά του συγκεκριμένου ψηφίσματος, καθώς όλα τα κράτη μέλη του ΝΑΤΟ ψήφισαν κατά, εκτός από την Ολλανδία η οποία απείχε. Το επιχείρημα πολλών χωρών που ψήφισαν κατά ή απείχαν ήταν ότι ένα τέτοιο ψήφισμα πρέπει να έχει την υποστήριξη των χωρών με πυρηνικά όπλα για να πετύχει τον στόχο του και ότι πρέπει να γίνει βήμα-βήμα. Τι γίνεται όμως όταν η ανάγκη για απαγόρευση των πυρηνικών όπλων είναι επείγουσα; Και τι πρέπει να κάνουμε αν οι χώρες με πυρηνικά όπλα δεν συμφωνήσουν ποτέ σε αποφασιστικά βήματα για την εξάλειψή τους; Τότε η πίεση χωρών που δεν βρίσκονται κάτω από την πλήρη επιρροή των χωρών με πυρηνικά μπορεί να είναι αποφασιστική. Το ΝΑΤΟ σίγουρα πάντως είναι μία συμμαχία που για μια ακόμη φορά βάζει σε κίνδυνο την παγκόσμια ασφάλεια και την ίδια την ύπαρξη της ανθρωπότητας.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Σύμφωνο Μολότοφ – Ρίμπεντροπ: Κύλησαν οι γλίτσες και βρήκανε τους Γκαίμπελς

πηγή: Ημεροδρόμος

Μολοτοφ-Ριμπεντροπ

Παρατήρηση 1η: Ο φασισμός γεννιέται μέσα στους υπονόμους του

συστήματος της καπιταλιστικής αγριότητας, της εκμετάλλευσης, της

σήψης, της διαφθοράς. Ειδικά, δε, σε συνθήκες κρίσης αυτού του

συστήματος, του καπιταλιστικού συστήματος, ο φασισμός γιγαντώνεται

και αξιοποιείται από τις κυρίαρχες οικονομικές ελίτ ώστε να διατηρήσουν

την κυριαρχία τους με μοχλό τον αυταρχισμό και την τρομοκρατία.

    Παρατήρηση 2η: Ανάλογα με το μέγεθος της κρίσης ορίζονται και

οι ανάγκες της οικονομικής ολιγαρχίας. Για να τσακίσει τις αντιστάσεις

ή για να ξεστρατίσει την οργή που προκαλεί η πολιτική της, με την οποία

μετακυλύει τα βάρη της κρίσης στο λαό, ο φασισμός αξιοποιείται είτε ως

επικουρικός παρακρατικός μηχανισμός της εξουσίας της, είτε ακόμα και

ως επίσημη μορφή πολιτικής διαχείρισης των υποθέσεών της.

 

Αυτό συνέβη το 1919 στην Ιταλία όταν ο μεγιστάνας Ανιέλι έπαιρνε

από το χεράκι τον Μουσολίνι και τον παρουσίαζε στους βιομηχάνους,

στην έδρα του Συνδέσμου Βιομηχάνων της Ιταλίας, ως τον πιστότερο

υπηρέτη της τάξης τους.

 

Αυτό συνέβη όταν συγκροτούνταν τάγματα εφόδου χρηματοδοτούμενα

από εργοστασιάρχες και  χτυπούσαν εργάτες και απεργίες, όπως

γινόταν το 1920 στην Ιταλία από τους μελανοχίτωνες.

 

Αυτό συνέβη όταν ο βασιλιάς Βιτόριο Εμμανουέλε έπαιρνε  υπό την

αγκάλη του τον «Ντούτσε» και τον διόριζε πρωθυπουργό το 1922.

 

Αυτό συνέβη στη Γερμανία με τον Χίτλερ να κάνει πραξικόπημα

το 1923 και δέκα χρόνια αργότερα οι τραπεζίτες και οι βιομήχανοι

να τον διορίζουν καγκελάριο.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ολόκληρο το βιβλίο του Τάσου Κωστόπουλου «Η αυτολογοκριμένη Μνήμη. Τα τάγματα ασφαλείας και η μεταπολεμική Εθνικοφροσύνη»

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

 Του Γ. Γ.

Τελικά αποδείχτηκε πολύ πιο χρονοβόρα, απ’ ότι αρχικά υποθέταμε η μεταφορά ολόκληρου του βιβλίου του Τάσου Κωστόπουλου «Η αυτολογοκριμένη Μνήμη. Τα τάγματα ασφαλείας και η μεταπολεμική Εθνικοφροσύνη», σε ιστότοπο μας.

(Σ’ αυτό συντέλεσε ότι δεν επιλέξαμε την εύκολη λύση του scribd. Ανεβάσαμε το βιβλίο σε μορφή κειμένου και όχι φωτογραφίας. Ετσι είναι πιο ευανάγνωστο, μπορεί να γίνει αναπαραγωγή αποσπασμάτων του καθώς και να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντικές μας αναρτήσεις, ενώ επίσης είχαμε την δυνατότητα να δώσουμε έμφαση σε κάποια κείμενα).

Πιστεύουμε ότι το συγκεκριμένο βιβλίο είναι ότι καλύτερο έχει γραφτεί για το συγκεκριμένο θέμα. Επειδή θεωρούμε ότι η ιστορική μνήμη και ειδικά της πρόσφατης ιστορίας μας πρέπει να παραμείνει ζωντανή και για κάποιο λόγο η ιστορία του ένοπλου δοσιλογισμού στην χώρα μας, κατά την κατοχή της από τις δυνάμεις του άξονα, καθώς και η μετέπειτα αντιμετώπιση που είχαν οι ντόπιοι προδότες από το αστικό κράτος έχει εντελώς υποβαθμιστεί, παραθέσαμε και θα συνεχίσουμε να αναπαράγουμε σχετικά κείμενα.

Την εισαγωγή την κάναμε με αποσπάσματα από το πολύ καλό βιβλίο του Νίκου Κ. Καρκάνη: “ΟΙ ΔΟΣΙΛΟΓΟΙ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ. Δίκες – Παρωδία (ντοκουμέντα, αποκαλύψεις, μαρτυρίες)”.

Τώρα παραθέτουμε ολόκληρο το βιβλίο του Τάσου Κωστόπουλου που αναφέραμε και θα συνεχίσουμε με αποσπάσματα από το επίσης ενδιαφέρον βιβλίο του Δημήτρη Κουσουρή, «Δίκες των Δοσιλόγων, 1944-1949. Δικαιοσύνη, Συνέχεια του Κράτους και Εθνική Μνήμη».

Καλή σας ανάγνωση

«Η αυτολογοκριμένη Μνήμη. Τα τάγματα ασφαλείας και η μεταπολεμική Εθνικοφροσύνη»


Οι Έλληνες εθελοντές Aντιφασίστες στον Ισπανικό εμφύλιο

πηγή: Βαθύ Κόκκινο

   Στις 17 Ιούλη του 1936 μια ομάδα φασιστών αξιωματικών που βρισκόταν στο Ισπανικό Μαρόκο, με επικεφαλής τον συνταγματάρχη Σέγκουι, στασίασε και κατέλυσε τις νόμιμες αρχές της δημοκρατίας που είχαν βγει από τις εκλογές του Φλεβάρη του ίδιου χρόνου. Αυτή ήταν και η αρχή του φασιστικού πραξικοπήματος που απλώθηκε με ταχύτητα αστραπής σ’ ολόκληρη τη χώρα κι αιματοκύλισε τον Ισπανικό λαό για τρία σχεδόν χρόνια.
    Το φασιστικό αυτό πραξικόπημα δεν ήταν αποτέλεσμα μιας πρόχειρης συνωμοσίας. Ήταν ένα πολύ καλά μελετημένο κι οργανωμένο πραξικόπημα που το καθοδηγούσε μια ομάδα από έμπειρους στρατηγούς, γνωστούς για τις συμπάθειες τους στο χιτλερικό καθεστώς και τις φασιστικές τους πεποιθήσεις, ανάμεσα στους οποίους ήταν κι ο Φραγκίσκο Φράνκο, που έγινε αρχηγός τους. Είχε γερά στηρίγματα στην αστική τάξη της χώρας, στους μεγάλους γαιοκτήμονες και (σε ποιούς άλλους;) στον κλήρο. Φασιστικές οργανώσεις όπως η φάλλαγα, οι καρλιστές και άλλες, δρούσαν σχεδόν νόμιμα συνθέτοντας το παρακράτος της χώρας, και διαβρώνοντας ολόκληρο τον κρατικό μηχανισμό. Είχε, ακόμη,την υποστήριξη των φασιστικών καθεστώτων του εξωτερικού και αποτέλεσε μια ανοιχτή και καλά οργανωμένη επίθεση ενάντια στην Δημοκρατική Ισπανία που, για πρώτη φορά στην ιστορία της, κυβερνιόταν απ’ όλα, χωρίς εξαίρεση, τα δημοκρατικά κόμματα, επίθεση που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και σαν μια πρόβα για τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο που ακολούθησε μετά.
Διαδήλωση κατά των στασιαστών του Φράνκο, 
υπέρ της δημοκρατίας στο κέντρο της Μαδρίτης. Ιούλης 1936.

Τα φασιστικά σχέδια όμως δεν πέτυχαν απόλυτα. Και δεν πέτυχαν χάρη στην αυτοθυσία του Ισπανικού λαού και πάνω απ’ όλα της Ισπανικής εργατικής τάξης. Από την πρώτη στιγμή της φασιστικής επίθεσης μια γιγάντια λαϊκή κινητοποίηση αγκάλιασε ολόκληρη τη χώρα. Τεράστιες διαδηλώσεις έγιναν στη Μαδρίτη, στη Βαρκελώνη, τη Βαλένθια και σ’ άλλες μεγάλες πόλεις με την κραυγή “θέλουμε όπλα”. Ο τακτικός στρατός της Δημοκρατίας σχεδόν διαλύθηκε, γιατί πάνω από το 80% των αξιωματικών του πέρασε με τους φασίστες. Αλλά από τα λαϊκά στρώματα των πόλεων και της υπαίθρου ένας άλλος στρατός άρχισε να σχηματίζεται. Ήταν ο καινούργιος στρατός της Ισπανικής Δημοκρατίας που πάνω από 32 μήνες αντιμετώπισε με ηρωισμό της φασιστικές ορδές. Έτσι, η πρόβλεψη του Φράνκο και της κλίκας του πως όλα θα τελειώσουν μέσα σε λίγες μέρες, διαψεύστηκε παταγωδώς. Ύστερα από τις πρώτες τους επιτυχίες κι αφού ο δημοκρατικός λαός άρχισε ν’ ανασυντάσσεται και να περνά στην αντεπίθεση, η κατάσταση των πραξικοπηματιών άρχισε να γίνεται κρίσιμη. Οι περιοχές που είχαν καταλάβει στην μητροπολιτική Ισπανία κινδύνευαν από ώρα σε ώρα. Από τη δύσκολη αυτή θέση οι φασίστες σώθηκαν χάρη σε δύο παράγοντες:

Συνεχίστε την ανάγνωση


Είναι ο Ιμπεριαλισμός, ηλίθιε!

το βρήκαμε εδώ: Βαθύ Κόκκινο

Πηγή: Νίκος Μπογιόπουλος – ¨Ημεροδρόμος»

Πρέπει να είναι εντελώς χαλασμένος, όπως αυτοί που απαρτίζουν την παγκόσμια πολιτική ηγεσία (σε αυτούς και στα βαποράκια τους είναι αφιερωμένος ο τίτλος του άρθρου) ή εντελώς αδαής, όποιος μετά από αυτό το επαναλαμβανόμενο μακελειό θέλει πίσω από την εικόνα του φορτηγού να κρύβεται για να μη δει ο ίδιος ή να αποκρύψει για να μη δούμε οι άλλοι, τόσο την αιτία που γεννά αυτό το αδιανόητο έγκλημα όσο και το έδαφος πάνω στο οποίο στρατολογούνται οι «τρελαμένοι» φονιάδες που το διεκπεραιώνουν.

«Έχουμε πόλεμο». Έτσι ακριβώς το είπε ο πρωθυπουργός της Γαλλίας, ο Μ.Βαλς, μετά το έγκλημα στη Νίκαια. Το είχε επαναλάβει, μετά το χτύπημα στις Βρυξέλλες:«Έχουμε πόλεμο».

Υπενθυμίζουμε:

α) Είναι η Γαλλία του κ.Βαλς, είναι η Γαλλία του «σοσιαλιστή» Ολάντ, που παρέδωσε επιθετικά όπλα στη λεγόμενη «συριακή αντιπολίτευση» και μέσω αυτής στους ισλαμοφασίστες το 2012, και τούτο παρά το εμπάργκο όπλων που είχε επιβληθεί από το 2011.

Η ομολογία είναι του ίδιου του Ολάντ και όπως γράφεται περιέχεται στο βιβλίο του δημοσιογράφου Ξαβιέ Πανόν, με τίτλο «Στα παρασκήνια της γαλλικής διπλωματίας» (εκδόσεις L’ Archipel) που κυκλοφόρησε φέτος. Εκεί σε συνέντευξή του προς τον συγγραφέα, ο Ολάντ ερωτηθείς για τις παραδόσεις γαλλικών όπλων, απαντά: «Αρχίσαμε όταν ήμασταν βέβαιοι πως θα πήγαιναν σε σίγουρα χέρια. Για τα φονικά όπλα, ήταν οι υπηρεσίες μας που προχώρησαν στις παραδόσεις»…

Ανάμεσα στα άλλα όπλα που παρέδωσε η Γαλλία στο όνομα της καταπολέμησης του Άσαντ και σε… «σίγουρα χέρια», ήταν, σύμφωνα με το βιβλίο, κανόνια διαμετρήματος 20mm, μυδραλιοβόλα, εκτοξευτήρες ρουκετών και αντιαρματικοί πύραυλοι… Συνεχίστε την ανάγνωση


Τι άλλο έκαναν οι Ελληνες εθελοντές στη Σρεμπρένιτσα

πηγή: XYZ Contagion

Νέα αποκλειστικά στοιχεία για την συμμετοχή Ελλήνων υπηκόων στη σφαγή της Σρεμπρένιτσα:

Οι δεσμοί αίματος του ελληνικού με τον σερβικό εθνικισμό και της Ελληνικής Εθελοντικής Φρουράς με τη Χρυσή Αυγή

(Σημείωση από π.κ.: με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου μεταφέρεσθε στην αρχική πηγή του)

Βλασένιτσα, 1995, άνδρες της ΕΕΦ με την σημαία της Βεργίνας. Διακρίνεται το στέλεχος της Χρυσής Αυγής Τζανόπουλος Σπύρος (λοχίας της ΕΕΦ) και οι Ζαβιτσάνος Δημήτριος (αρχιλοχίας της ΕΕΦ), Kαλτσούνης Κωνσταντίνος, Αννα Φλορίν, Μήτκος Αντώνιος (διοικητής της ΕΕΦ), Βασιλειάδης Τρύφων (υποδιοικητής της ΕΕΦ), Σχιζάς Βασίλης, Κυριακίδης Κ., Λυμπερίδης Γ. και Δημουλάς Xαράλαμπος. Το σήμα με τα τρία δάχτυλα που κάνει στην κάμερα ο Ζαβιτσάνος είναι το σερβικό εθνικιστικό σήμα του νέου σερβικού μεγαλοϊδεατισμού που έκαναν όλοι οι Σέρβοι από τότε που ξεκίνησε η διάλυση της Γιουγκοσλαβίας και σε όλη τη διάρκεια του πολέμου. Και ακόμα το κάνουν.

Εισαγωγή

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να παρουσιάσουμε ορισμένα νέα ή/και συμπληρωματικά στοιχεία στην υπόθεση με την εμπλοκή Ελλήνων εθελοντών και μισθοφόρων στην σφαγή της Σρεμπρένιτσα, τον Ιούλιο του 1995.

Θυμίζουμε:

Συνεχίστε την ανάγνωση


Το Ξυπόλυτο Τάγμα παρουσιάζεται στις γερμανίες – Απρίλης 2016

πηγή: Ξυπόλυτο Τάγμα

 

Το Ξυπόλυτο Τάγμα παρουσιάζεται στις γερμανίες…

Σειρά εκδηλώσεων στην ανατολική και δυτική γερμανία για την παρουσίαση της αγγλικής έκδοσης της μπροσούρας “ο ελληνικός μιλιταρισμός στην εποχή του Συριζα”* – “greek militarism in the age of Syriza”.

 

ΒΕΡΟΛΙΝΟ, Δευτέρα 25 Απριλίου 2016, 18:00

New Yorck im Bethanien Mariannenplatz 2 a, 10997 Berlin-Kreuzberg 36

ΔΡΕΣΔΗ, Τρίτη 26 Απριλίου 2016,19:00

Hole of Fame Königsbrücker Str. 39, Dresden

Anarchist Black Cross Dresden // FAU Dreden

ΛΕΙΨΙΑ, Τετάρτη 27 Απριλίου 2016, 18:00

Meuterei Zollschuppenstraße 1 + 3, 04229 Leipzig

International Solidarity Fund

ΓΚΕΤΙΝΓΚΕΝ, Πέμπτη 28 Απριλίου, 18:30

Juzi Bürgerstraße 41, 37073 Göttingen

Για να κατεβάσετε την εισήγηση σε μορφή pdf πατήστε πάνω στην εικόνα!

 

*(προσθήκη από π.κ.) την ελληνική έκδοση θα τη βρείτε εδώ

Συνεχίστε την ανάγνωση