Author Archives: πέμπτο κύμα

The Imitation Game

πηγή: Βιντεοθήκη – Αυτομόρφωση

https://pemptokyma.files.wordpress.com/2017/10/cfc8b-the2bimitation2bgame.jpg?w=659&h=940

The Imitation Game

Βασισμένη στο βιβλίο του Andrew Hodges “Alan Turing: The Enigma», η ταινία του Morten Tyldum, μας μεταφέρει στο Λονδίνο, την εποχή μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, κατά την οποία ο Alan Turing ζει στην αφάνεια, αλλά συλλαμβάνεται διότι έχει διαπράξει το έγκλημα, σύμφωνα με τη νομοθεσία της εποχής, να είναι ομοφυλόφιλος..
Κατά την ανάκριση, ο Turing θα αφηγηθεί και ο θεατής θα παρακολουθήσει σε flashback πως στρατολογήθηκε από τις μυστικές υπηρεσίες της Μ. Βρετανίας, για να αποκρυπτογραφήσει τη συσκευή Enigma που είχαν κατασκευάσει οι Γερμανοί για να ανταλλάσουν κρυπτογραφημένα μηνύματα κατά τη διάρκεια του πολέμου.
Ο Alan Turing (1912 – 1954) ήταν Βρετανός μαθηματικός, καθηγητής της λογικής και κρυπτογράφος. Θεωρείται «πατέρας της επιστήμης υπολογιστών», χάρη στη συνεισφορά του στο γνωστικό πεδίο της θεωρίας υπολογισμού, αλλά και της τεχνητής νοημοσύνης, χάρη στη λεγόμενη δοκιμή Τιούρινγκ την οποία πρότεινε το 1950, ώστε να διαπιστώνεται πειραματικά αν μία μηχανή έχει αυθεντικές γνωστικές ικανότητες και μπορεί να σκεφτεί.
Η μέθοδος με αυτή τη σειρά δοκιμών ονομάστηκε από τον ίδιο “Το Παιχνίδι της Μίμησης” που αποτελεί και τον τίτλο της ταινίας. Έτος κυκλοφορίας της ταινίας είναι το 2014.

Πολλοί κριτικοί κινηματογράφου επισημαίνουν ότι η ταινία συνθέτει ένα πλούσιο ψυχολογικό πορτρέτο γεμάτο ιστορικές και κοινωνικές αναφορές.
Όμως τα σημεία που εντοπίζεται παραχάραξη της ιστορίας από τους παραγωγούς με σκοπό τη δραματοποίηση της υπόθεσης είναι αρκετά και εμφανής.
Παρόλα αυτά η ζωή του συγκεκριμένου προσώπου έχει ενδιαφέρον κυρίως στο πως αντιμετωπίστηκε από το έθνος – κράτος το οποίο υπηρέτησε είτε συνειδητά είτε όχι.

Πατήστε εδω
ή
εδω
ή
εδω

ή
εδω

(Για να δουμε την ταινια:
1- παταμε Continue to file ή Proceed to video…,
2- κλεινουμε τις διαφημισεις που ανοιξε
3- παταμε στο κουμπι ‘play’ πάνω στην εικόνα
4- ξανακλείνουμε τις διαφημίσεις
5- ΜΗΝ πατήσετε πουθενά αλλού )

Advertisements

Η αναγκαιότητα των καταλήψεων σήμερα

πηγή: Terra Incognita

εισήγηση της κατάληψης Terra Incognita στην εκδήλωση-ενημέρωση:

Οι κατασταλτικές μεθοδεύσεις απέναντι στην κατάληψη Τερμίτα και η στρατηγική υπεράσπισης της κοινότητας αγώνα.

 

https://i0.wp.com/terraincognita.squat.gr/files/2017/10/115127246.jpgΈνα σπίτι άδειο και νεκρό. Ένα ακόμα σπίτι ανάμεσα σε τόσα που ρημάζουν μέσα στις μητροπόλεις. Ένα σπίτι που στεγάζει την ανυπαρξία. Άδειο και κενό σαν τις ζωές των ανθρώπων γύρω μας. Και ξαφνικά το λουκέτο σπάει και η πόρτα ανοίγει. Και μαζί της ανοίγει και ένας καινούριος κόσμος. Ακόμη μια ανεξερεύνητη γή.

 

Οι καταλήψεις τόσο ως στεγαστική λύση χωρίς εξωστρεφή πολιτικά χαρακτηριστικά όσο και ως κέντρα αγώνα στις μέρες μας είναι κάτι δεδομένο. Είναι μια συνθήκη που έχει κερδηθεί με πείσμα, συνέπεια και αδιαλλαξία όλα αυτά τα χρόνια που το κράτος έβαζε στο στόχαστρο την πρακτική αυτή. Γι’ αυτό και η Ελλάδα είναι από τις λίγες χώρες που διατηρούν ακόμη ισχυρό καταληψιακό κίνημα. Οι καταλήψεις  είναι το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του αγώνα για την ατομική κ συλλογική απελευθέρωση.

Μέσα σε ένα κόσμο γεμάτο κανόνες και συμβάσεις, εκεί όπου τα θέλω πνίγονται στα πρέπει, οι καταλήψεις έρχονται να απαλλοτριώσουν τον κλεμμένο  χώρο και  χρόνο. Έρχονται να δώσουν τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουμε όλα όσα φαντάζουν αδύνατα. Οι καταλήψεις δεν είναι ο αυτοσκοπός, είναι η ευκαιρία. Η ευκαιρία να στεγάσεις ότι πιο κρυφό έχεις. Εδάφη απελευθερωμένα από τα δεσμά της εξουσίας, χωρίς κανόνες και νόμους, χωρίς τα κυρίαρχα πρότυπα και την αλλοτρίωση. Χωρίς την εξουσιαστική επιβολή και τις επιτελέσεις της.

Οι καταλήψεις δεν είναι νεκρά ντουβάρια. Είναι η έμπρακτη δυνατότητα του καθενός από εμάς να εκφραστεί ελεύθερα, να δημιουργήσει, να διαμορφώσει την προσωπικότητά του, να διασκεδάσει, να αισθανθεί, να ζήσει έξω και ενάντια στη κυρίαρχη κανονικότητα που έχει επιβληθεί από την εξουσία. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ο χάρτης των αμερικανικών βάσεων. Σύντομα μια κοντά σου

πηγή: Info-war

Οι Ηνωμένες Πολιτείες διατηρούν σχεδόν 800 στρατιωτικές βάσεις σε τουλάχιστον 70 χώρες του κόσμου. Την ίδια στιγμή η Βρετανία, η Γαλλία και η Ρωσία έχουν αθροιστικά 30 βάσεις εκτός της επικράτειάς τους.

 Σύμφωνα με τον Ντέιβιντ Βάιν, συγγραφέα του βιβλίου Base Nation, το κόστος διατήρησης των βάσεων στοιχίζει από 85 έως 100 δισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο (στοιχεία 2014) ενώ αν συμοεριλάβει κανείς και το κόστος διατήρησης βάσεων κιαι στρατευμάτων σε εμπόλεμες ζώνες φτάνει τα 200 δισεκατομμύρια.
Στο βιβλίο του ο Βάιν εξηγεί πως οι στρατιωτικές βάσεις των ΗΠΑ λειτουργούν σαν παράγοντας αποσταθεροποίησης στις περιοχές που αναπτύσσονται ενώ σε αρκετές περιπτώσεις διευκολύνουν τις επαφές της Ουάσινγκτον με αυταρχικά, δικτατορικά καθεστώτα.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Coursity: Εξ αποστάσεως online επιμορφωτικά σεμινάρια με λήψη πιστοποιητικού – Αρκετά μαθήματα είναι δωρεάν

πηγή: Εναλλακτικός

Coursity: Εξ αποστάσεως online επιμορφωτικά σεμινάρια με λήψη πιστοποιητικού - Αρκετά μαθήματα είναι δωρεάν

Το Coursity είναι μία καινοτόμα πλατφόρμα εξ αποστάσεως σεμιναρίων στην Ελλάδα, που φιλοξενεί σεμινάρια, τα οποία πραγματοποιούνται διαδικτυακά με τη μορφή βιντεοσκοπημένων μαθημάτων.
Τα διαδικτυακά σεμινάρια καλύπτουν ένα μεγάλο εύρος επιστημονικών πεδίων και γνωστικών αντικειμένων, έχουν διάρκεια 4-8 εβδομάδες και διδάσκουν αναγνωρισμένοι καθηγητές Πανεπιστημίων.
Η επιτυχής παρακολούθηση των σεμιναρίων οδηγεί στη λήψη πιστοποιητικού από τα Κέντρα Δια Βίου Μάθησης Ελληνικών Πανεπιστημίων.  Το κόστος των σεμιναρίων που φιλοξενούνται στο Coursity είναι χαμηλό, ώστε να μπορούν όλοι να συμμετέχουν και να αξιοποιούν τη δυνατότητα εξ αποστάσεως επιμόρφωσης. Επιπλέον, στο Coursity υπάρχουν αρκετά μαθήματα στα οποία η παρακολούθηση είναι δωρεάν, ενώ υπάρχει ένα μικρό κόστος μόνο στην περίπτωση που ο εκπαιδευόμενος αιτηθεί για την έκδοση πιστοποιητικού.
Για να δείτε τους όρους χρήσης της πλατφόρμας και τα σεμινάρια πατήστε εδώ: coursity.gr.

Online Αρχείο Ψηφιοποιημένων Περιοδικών από το Πάντειο Πανεπιστήμιο

πηγή: Εναλλακτικός

Online Αρχείο Ψηφιοποιημένων Περιοδικών από το Πάντειο Πανεπιστήμιο

Η Συλλογή Ψηφιοποιημένων Περιοδικών περιλαμβάνει περιοδικές εκδόσεις που συνεχίζουν να εκδίδονται και σε έντυπη μορφή, ή μόνο σε ηλεκτρονική ή ακόμα έχουν σταματήσει να εκδίδονται.
Τα περιεχόμενα των περιοδικών που περιλαμβάνονται σε αυτήν την συλλογή έχουν ψηφιοποιηθεί και δημοσιευθεί κατόπιν εξασφάλισης της απαραίτητης άδειας για την ηλεκτρονική διάθεση του περιεχομένου από τη Βιβλιοθήκη και Υπηρεσία Πληροφόρησης του Παντείου Πανεπιστημίου.

Συνεχίστε την ανάγνωση


ΣΚΟΥΡΙΕΣ Κατασταλτική παράνοια στη Χαλκιδική

πηγή: Επιτροπή Αγώνα Μ. Παναγιάς

Συνεχίστε την ανάγνωση


Μια ιστορία που συνεχίζεται

πηγή: ongoingstory (Μια ιστορία που συνεχίζεται)

OngoingStory:

μια εικονογραφημένη ιστορία για την μετανάστευση και την αλληλεγγύη //
an illustrated story about migration and solidarity //
une histoire illustrée pour la immigration et la solidarité

choose language

ελληνικά | العربية | english | farsi | français
italiano | castellano | deutsch

πρόλογος

Το κείμενο αυτού του μικρού βιβλίου γράφτηκε αυθόρμητα ένα μεσημέρι του Ιουλίου του 2016, τις ημέρες που τα Ματ εισέβαλλαν στις καταλήψεις στέγης Ορφανοτροφείου, Καρόλου Ντηλ και Νίκης στην Θεσσαλονίκη. Έκτοτε ίσως κάποια πράγματα να έχουνε αλλάξει. Τα κλειστά σύνορα όμως, ο στρατιωτικός έλεγχος της μετακίνησης, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, οι βίαιες επεμβάσεις κάθε είδους μπάτσων και φασιστών σε χώρους που διαμένουνε μετανάστριες-στες και οι προσπάθειες για την ηθική και φυσική εξόντωση τους γενικότερα, παραμένουν στην καθημερινή ατζέντα.
Το παρόν είναι μια κάπως διαφορετική προσπάθεια να αποτυπωθεί ο τρόπος με τον οποίο αντιλαμβανόμαστε την «προσφυγική κρίση» ως κομμάτι της ολοένα αυξανόμενης έντασης των γεωπολιτικών και οικονομικών ανταγωνισμών σε παγκόσμιο και τοπικό επίπεδο και της κρατικής-καπιταλιστικής βαρβαρότητας όπως αυτή εκφράζεται τόσο στους πολέμους που μαίνονται στη Μέση Ανατολή και την Αφρική όσο και στην Ευρώπη της κρίσης, της Ευρώπης-Φρούριο.
Αναγνωρίζοντας εξαρχής στους αγώνες των μεταναστριών-στων για αξιοπρεπή διαβίωση και ελευθερία μετακίνησης κομμάτια από τους δικούς μας αγώνες ενάντια στην οικονομική και κοινωνική εξαθλίωση, στα καθεστώτα «ασφάλειας» και τον φασισμό ήταν αυτονόητο να θελήσουμε να σταθούμε ισότιμα δίπλα σε όσους ανθρώπους προσπαθούν να εναντιωθούν σε αυτόν τον σύγχρονο ολοκληρωτισμό. Στο συγκεκριμένο κείμενο μπορεί η γλώσσα να είναι παιδική, τα γεγονότα που περιγράφονται όμως παραμένουν πέρα για πέρα σκληρά και αληθινά. Δεν χρειάζονται περίπλοκες λέξεις για να περιγράφούν αυτά που είναι πλέον σε όλους κατανοητά. Ακόμα κι ένα μικρό παιδί μπορεί να αντιληφθεί κοιτάζοντας γύρω του το μέγεθος της καταστροφής που έχουνε υποστεί ολόκληροι πληθυσμοί με μοναδικό τρόπο διαφυγής τον δρόμο της μετανάστευσης.
Μπορεί σε μερικούς/ες κομμάτια από αυτό το παραμύθι να φανούν σαν ένας «εξωραϊσμός» των σχέσεων που έχουνε προκύψει μεταξύ των εμπλεκόμενων αλλά και του κινήματος της αλληλεγγύης εν γένει. Ο τρόπος που οι άνθρωποι συνυπάρχουν είναι σαφώς πιο περίπλοκος. Οι επιμέρους διαφοροποιήσεις, διαφωνίες και αντιφάσεις όμως είναι κι αυτές μέρος μιας πολύμορφης δράσης, αναπόφευκτο αλλά και επιθυμητό κομμάτι των κοινών μας αγώνων. Και αυτό ήταν που κρατήσαμε σε αυτήν την ιστορία, μια ιστορία που δεν ξεκίνησε πρόσφατα (όπως σχηματικά παρουσιάζεται στο κείμενο) και σίγουρα δεν θα τελειώσει τώρα κοντά. Εξάλλου ακόμα και στα πιο σκοτεινά παραμύθια αχνοφέγγει μια στάλα ελπίδας, αυτή που μας κρατάει ακόμα δυνατούς και μας παρακινεί να συνεχίσουμε.
Η έντυπη έκδοση του βιβλίου έχει γίνει σε πέντε γλώσσες: Αραβικά, Φαρσί, Ελληνικά, Αγγλικά και Γαλλικά. Σκοπός μας ήτανε να διαπλέξουμε τις γλώσσες με τον ίδιο τρόπο που θα θέλαμε να διαπλέκονται οι πολιτισμοί. Ο διαφορετικός όμως τρόπος με τον οποίο διαβάζονται τα Αραβικά και τα Φαρσί (ξεκινώντας την ανάγνωση από αυτό που οι Δυτικοί ονομάζουν οπισθόφυλλο) σε συνδυασμό με τους οικονομικούς περιορισμούς μας αναγκάσανε να τις διαχωρίσουμε. Στην ηλεκτρονική έκδοση μπορείτε να βρείτε επίσης το παραμύθι μεταφρασμένο σε περισσότερες γλώσσες.
‘Ένα πολύ μεγάλο ευχαριστώ στον Κώστα Μ. για την υπέροχη εικονογράφησή του που έδωσε ζωή σε αυτήν την μικρή ιστορία.

(προσθήκη από π.κ.) η συνέχεια του παραμυθιού εδώ


Enzo Martucci – Το καταραμενο τραγουδι

πηγή: Ragnarok

Αχ! Γιατί να μη γεννηθώ σε ένα πειρατικό πλοίο, χαμένο στον ατελείωτο ωκεανό ανάμεσα σε τραχείς, γενναίους άνδρες που επιβιβάστηκαν με μανία, τραγουδώντας το άγριο τραγούδι της καταστροφής και του θανάτου; Γιατί να μη γεννηθώ στα αχανή λιβάδια της Νότιας Αμερικής, ανάμεσα σε ελεύθερους, άγριους γκαούτσος που δαμάζουν το φλογερό κόλτ με το “λάσο” και επιτίθενται άφοβα στον τρομερό ιαγουάρο… Γιατί; Γιατί; Τα παιδιά της νύχτας, τα αδέρφια μου, ασυμβίβαστα με κάθε νόμο και έλεγχο, θα με είχαν προσεταιριστεί. Αυτοί οι άνθρωποι, πνεύματα που διψούν για την ελευθερία και το άπειρο, θα ήξεραν πως να διαβάσουν το μεγάλο βιβλίο του μυαλού μου, ένα απόλυτα υπέροχο ποίημα πόνου και σύγκρουσης, υψηλών ιδανικών και αδύνατων ονείρων. Η διανοητική μου κληρονομιά θα ήταν ο άθικτος θησαυρός τους και στην καθάρια πηγή της σατανικής υπερηφάνειας μου και της αιώνιας εξέγερσης μου, θα οχύρωναν τη δύναμη τους, την ήδη βίαια τρανταγμένη από χίλιους τυφώνες. Αντίθετα, γεννήθηκα θανάσιμα ανάμεσα σε ένα εμετικό κοπάδι σκλάβων, που σέρνεται στη, γεμάτη γλίτσα, λάσπη όπου το κυβερνών ψέμα και η υποκρισία αντικαθιστούν το φιλί της αδελφοσύνης με τη δειλία. Γεννήθηκα στην πολιτισμένη κοινωνία και ο παπάς, ο δικαστής, ο ηθικιστής και ο μπάτσος προσπάθησαν να με γονατίσουν φορώντας μου αλυσίδες και να μεταμορφώσουν, τον ξέχειλο από ενέργεια και ζωτικότητα, οργανισμό μου σε μία ασυνείδητη και αυτόματη μηχανή για την οποί η μόνη λέξη που υπήρχε ήταν: Να υπακούς. Και όταν αντιστάθηκα με βίαια ανίκητη δύναμη και φώναξα άγρια το “όχι” μου, το ηλίθιο κοπάδι, πλατσουρίζοντας στη βρωμερή γλίτσα, εκτόξευσε τις κενές προσβολές του. Συνεχίστε την ανάγνωση


Κοινά Αγαθά: Από την Ελεύθερη Πρόσβαση στη Δημοκρατική Διαχείριση

πηγή: Βαβυλωνία

Yavor Tarinski

Μετάφραση: Ιωάννα Μαραβελίδη

 

«Τα κοινά προσφέρουν ένα πλαίσιο και μία διαδικασία αποτελεσματικής και δίκαιης επιστασίας των πόρων που χρειάζονται οι κοινότητες ώστε να ζήσουν με αξιοπρέπεια. Εφόσον έχουμε το συλλογικό δικαίωμα πάνω σε έναν πόρο, θα πρέπει και να μπορούμε να συμμετέχουμε στις αποφάσεις για τη χρήση αυτού του πόρου.[…] Τι θα λέγατε λοιπόν, αυτό να ήταν η ριζοσπαστική μας ιδέα: να μπορούν οι άνθρωποι να συμμετέχουν στις αποφάσεις που επηρεάζουν άμεσα την καθημερινή τους ζωή.»
Chris Tittle[1]

Τα τελευταία χρόνια υπάρχει ένα αυξημένο ενδιαφέρον για το παράδειγμα των κοινών. Πολλά έχουν γίνει και έχουν γραφτεί σε αυτό το πεδίο. Έχει υπάρξει μία έκρηξη των ψηφιακών κοινών με τις νέες συνεταιριστικές πλατφόρμες, τα wiki-projects και το ελεύθερο λογισμικό που αμφισβητούν επιτυχώς την κυριαρχία των πολυεθνικών σε αυτή τη σφαίρα. Πρόοδος, όμως, έχει γίνει και στον μη ψηφιακό κόσμο με πρότζεκτ αστικών καλλιεργειών, σειρά δικαιωμάτων και δημοτικές πλατφόρμες να αναπτύσσονται και να πειραματίζονται.

Μπορούμε να πούμε πως τα κοινά αγαθά έχουν αποκτήσει μία ορισμένη δυναμική και τοποθετούνται μεταξύ των βιώσιμων εναλλακτικών απέναντι στο υπάρχον πολιτικο-οικονομικό σύστημα. Παρ’όλα αυτά, οι σημασίες και οι στρατηγικές προσεγγίσεις για τα κοινά ποικίλουν, με την καθεμία από αυτές να διαφέρει ως προς την ένταση του ανταγωνισμού που έχει με τον σύγχρονο καπιταλισμό και κρατισμό.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Ανταρκτική: Το πολιτειακό και νομικό καθεστώς της «παγωμένης» ηπείρου

πηγή: Power Politics

 

 

 

 

 

 

 

 

Στο νοτιότερο σημείο της υφηλίου, στον γεωγραφικό Νότιο Πόλο, βρίσκεται η Ανταρκτική, που οφείλει το όνομά της στην τοποθεσία της (ακριβώς αντίθετα από την Αρκτική), καλύπτοντας μία έκταση μεγαλύτερη από αυτή του Καναδά ή των Η.Π.Α. και περίπου ίση με αυτή της Λατινικής Αμερικής, εξαιρουμένης της Αργεντινής. Αυτή η αχανής παγωμένη έκταση κατατάσσεται ως η τέταρτη μεγαλύτερη ήπειρος, ενώ οι ιδιαίτερα αφιλόξενες συνθήκες που επικρατούν στο έδαφός της -δριμύ ψύχος (έως και -90 βαθμούς Κελσίου), έντονη ξηρασία και πολύ ισχυροί άνεμοι- την κρατούσαν για χρόνια απομονωμένη και μακριά από την ανθρώπινη περιέργεια.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η ιερά οργή της Ιεράς Συνόδου

πηγή: Cogito ergo sum

Τις προηγούμενες μέρες έγινε πολλή συζήτηση για την «αυστηρή» -και πλημμυρισμένη με εμφανή ιερή οργή- ανακοίνωση με την οποία η Ιερά Σύνοδος ξεκαθαρίζει την στάση της απέναντι στην πολιτεία δείχνοντας τα δόντια της. Επειδή κάτι τέτοιες ανακοινώσεις θα ήσαν για γέλια αν δεν ήσαν τραγικές, ας σχολιάσουμε μερικά σημεία της, μπας και καταλάβουμε πού το πάνε οι ογδόντα ιεράρχες:

(1) Οποιαδήποτε πρόταση αναθεώρησης του Συντάγματος απόκειται στην πρωτοβουλία της Βουλής. Επομένως η οποιαδήποτε συζήτηση γύρω από το θέμα αυτό θα γίνει με διακομματική Επιτροπή των Κοινοβουλευτικών Κομμάτων και όχι με εκπροσώπους της Κυβέρνησης.
– Πάλι καλά που η διοικούσα εκκλησία «επιτρέπει» στην βουλή να ασχοληθεί με την αναθεώρηση του συντάγματος. Από κει και πέρα, ομολογώ πως αδυνατώ να καταλάβω την βάση επί της οποίας οι ιεράρχες μιλούν για διάλογο, σάμπως και είναι υποχρεωμένη η βουλή να ζητήσει την γνώμη των ρασοφόρων επί του συντάγματος. Το ίδιο ακατανόητος είναι και ο τσαμπουκάς «εμείς δεν μιλάμε με την κυβέρνηση αλλά με διακομματική επιτροπή».

Η επιστολή (αντίγραφα πρώτης και τελευταίας σελίδας) με την οποία οι αγιορείτες παρακαλούν τον Χίτλερ να αναλάβει υπό την «υψηλήν προσωπικήν προστασίαν και κηδεμονίαν» του το Άγιο Όρος (17/7/1941)

.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Η παρακμή του Κεφαλαίου και οι επικίνδυνες αυταπάτες της Εργασίας

πηγή: διάλογος για την αταξική δημοκρατία

Γράφει ο Κώστας Λάμπος

claslessdemocracy@gmail.com,

Όσοι αντιμετωπίζουν τις παρακμιακές εξελίξεις σε τοπικό, εθνικό και οικουμενικό επίπεδο ως πολίτες και όχι ως ‘ποίμνια’ θρησκευτικών αγυρτών και ως οπαδοί εξουσιομανών τυχοδιωκτών, διερωτώνται για το κατά πόσον οι τοπικές κοινωνίες, τα έθνη και η ανθρωπότητα συνολικά αποτελούνται από λογικά όντα που θέλουν να επιβιώσουν, να ευτυχίσουν και να συνεχίσουν να δημιουργούν την ιστορία τους ως συλλογικότητες, ως επιμέρους και ως το Όλον Εμείς. Η εκατομμυριόχρονη, αργόσυρτη και βασανιστική εξέλιξη της, για όλες τις μορφές της, κοινόριζης ζωής, όπως μας δίδαξαν ο Αριστοτέλης και ο Δαρβίνος, από την αμοιβάδα μέχρι τον άνθρωπο, υπάκουε πάντα στον νόμο της επιβίωσης μέσω της διαφοροποίησης των ειδών. Στο επίπεδο μάλιστα της ανθρώπινης κοινωνίας η ζωή επεδίωκε σταθερά και ανυποχώρητα, στα πλαίσια πάντα της αρμονικής σχέσης μεταξύ ανθρώπινης κοινωνίας και γήινης βιόσφαιρας, κάτι ξεχωριστό και αντάξιό της, όπως την κοινωνική ισότητα, την δημοκρατική και την ειρηνική συμβίωση όλων των ανθρώπων και όλων των λαών. Συνεχίστε την ανάγνωση


Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας: 25.000 σπάνια τεκμήρια προσβάσιμα σε όλους,ες

πηγή: Ελευθεριακός

Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας: 25.000 σπάνια τεκμήρια προσβάσιμα σε όλους,ες

Τα Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ) ανακοινώνουν ένα νέο πολύτιμο εργαλείο έρευνας της σύγχρονης κοινωνικής και πολιτικής ιστορίας: τον ηλεκτρονικό κατάλογο της βιβλιοθήκης των ΑΣΚΙ.
Στο σύνδεσμο opac.askiweb.eu ο χρήστης μπορεί να περιηγηθεί στις 25.703 εγγραφές που αποτυπώνουν τη δυναμικά αναπτυσσόμενη βιβλιοθήκη των ΑΣΚΙ.
Ανάμεσα τους ξεχωρίζουν σπάνιες εκδόσεις από τις σοσιαλιστικές αναζητήσεις των αρχών του 20ου αιώνα, παράνομες εκδόσεις της περιόδου της Κατοχής, εφημερίδες από τα ταραγμένα χρόνια του Εμφυλίου, έντυπα από την εμπειρία της πολιτικής προσφυγιάς, αντιδικτατορικά φυλλάδια και περιοδικά. Σε μεγάλο βαθμό, οι θεματικές αυτές τροφοδοτήθηκαν από τη δωρεά σημαντικών ιδιωτικών συλλογών στη βιβλιοθήκη των ΑΣΚΙ.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Fraport: η αποικιοκρατική σύμβαση

πηγή: Gogito ergo sum

(προσθήκη από π.κ.: με κλικ στον τίτλο κάθε άρθρου μεταφέρεσθε στην πηγή του)

Fraport: η αποικιοκρατική σύμβαση (1)

Τις προάλλες, ο Der Spiegel αποκάλυψε ότι η γερμανική εταιρεια Fraport, στην οποία έχουμε παραχωρήσει 14 περιφερειακά αεροδρόμια για τριάντα χρόνια, δικεδικεί από το ελληνικό δημόσιο αποζημίωση 70 εκατ. ευρώ επειδή διαπίστωσε ότι στα παραχωρημένα αεροδρόμια υπάρχουν μεγάλες φθορές. Μεταξύ άλλων, η Fraport σημειώνει ότι κατέγραψε 12.200 καμμένες λάμπες, 1.287 χαλασμένους πυροσβεστήρες, 81 ελαττωματικά κλιματιστικά, εκατοντάδες σπασμένες πόρτες κλπ.

Όλα αυτά ακούγονται παράδοξα στ’ αφτιά οποιουδήποτε λογικού ανθρώπου. Υποτίθεται ότι εμείς βγάλαμε τα αεροδρόμια στο σφυρί, εμφανίστηκαν κάποιοι επίδοξοι αγοραστές, εξέτασαν το πωλούμενο εμπόρευμα, το αποτίμησαν, έκαναν τις προσφορές τους και, εν τέλει, το πήρε εκείνος που έδωσε τα περισσότερα. Έτσι γίνονται οι αγοραπωλησίες σε όλον τον κόσμο: ο αγοραστής εξετάζει το πωλούμενο αντικείμενο πριν συμφωνήσει να το αγοράσει. Δεν δίνει πρώτα 1,2 δισ. και μετά διεκδικεί αποζημιώσεις 70 εκατομμυρίων, δηλαδή σχεδόν μιάμιση φορά τα λεφτά που πήραμε από την πώληση των σιδηροδρόμων!

Ηρεμήστε. Εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με μια κοινή αγοραπωλησία, άρα δεν έχει χώρο η κοινή λογική. Εδώ μιλάμε για… μεταρρυθμίσεις. Οι άνθρωποι της Fraport δεν είναι ηλίθιοι. Δεν εξέτασαν το πωλούμενο αντικείμενο διότι δεν είχαν λόγο να το κάνουν! Υπέγραψαν με το ελληνικό δημόσιο μια σύμβαση 997 σελίδων (μαζί με τα παραρτήματα), βάσει της οποίας… Αλλά καλύτερα να δούμε αυτή την περίφημη σύμβαση βήμα-βήμα, ώστε να καταλάβουμε απολύτως για ποιο πράγμα μιλάμε. Συνεχίστε την ανάγνωση


Ο ΛΟΓΟΣ ΤΩΝ «ΤΡΕΛΩΝ» | ενάντια στον λόγο των «λογικών»… η ταινία

πηγή: Κατάληψη «Παπουτσάδικο»

(please click here for english)

Μια ταινία που δημιουργήθηκε από την πολιτική συνέλευση της κατάληψης Παπουτσάδικο και προβλήθηκε σε εκδήλωση που έγινε στις 9 Ιούνη 2016 στην κεντρική πλατεία του Χαϊδαρίου (πλατεία Ηρώων). Παρακάτω μπορείς να την δεις online ή να την κατεβάσεις…

Λίγα λόγια για την «πορεία» της ταινίας όλο αυτό το διάστημα
…………………………………………………………………………………………
Η ταινία προβλήθηκε πρώτη φορά τον Ιούνη του 2016 στην κεντρική πλατεία του Χαϊδαρίου, 200 μέτρα από το ΨΝΑ Δρομοκαΐτειο. Έκτοτε, έχει προβληθεί σε εκδηλώσεις σε αρκετούς αυτοδιαχειριζόμενους χώρους και καταλήψεις, μετά από συνεννόηση των συλλογικοτήτων με την συνέλευσή μας. Όλο αυτό το διάστημα μας δόθηκε η ευκαιρία να συναντηθούμε και με άλλες αυτοοργανωμένες συλλογικότητες, να βρούμε κοινούς τόπους και χρόνους με τα ίδια τα άτομα με ψυχιατρική εμπειρία, να συζητήσουμε και να αναλύσουμε τα ζητήματα με τα οποία καταπιάνεται η ταινία, τα ζητήματα που δεν καταπιάνεται, τα ζητήματα που μας αφορούν. Για τους λόγους αυτούς κάναμε εξαρχής την επιλογή να μην δημοσιεύσουμε αμέσως την ταινία, αλλά να δώσουμε στους εαυτούς μας αυτόν τον χρόνο. Η ταινία πλέον είναι ελεύθερα προσβάσιμη στο διαδίκτυο, κάτι που όμως δεν σημαίνει ότι αυτός ο «προηγούμενος» κύκλος συναντήσεων και συζητήσεων έχει κλείσει. Θέλουμε η ταινία να εξακολουθήσει να αποτελεί αφορμή για κοινούς τόπους και χρόνους, αλλά ταυτόχρονα θέλουμε να συμβεί αυτό και για όσους/ες επιλέξουν να τους δημιουργήσουν χωρίς εμάς. Συνεχίστε την ανάγνωση


Για τα σύνορα που έρχονται

πηγή: a ruthless critique against everything existing

27643

Για τα σύνορα που έρχονται.

Σχόλια πάνω στα γεγονότα της Καταλονίας.

#1

Η Καταλονία, μια σημαντική περιοχή του κράτους της Ισπανίας στα βορειοανατολικά της χώρας, διεξήγαγε δημοψήφισμά για την ανεξαρτησία της. Το ζήτημα πριν το 2010 θεωρούταν αμελητέο, όμως η συνεχής δικαστική και εν τέλει αστυνομική καταστολή από την πλευρά της Ισπανίας έδωσε στο κίνημα ανεξαρτησίας της Καταλονίας την απαραίτητη ώθηση να πολλαπλασιαστεί και να διεκδικήσει κεντρικό ρόλο στη πολιτική ζωή της χώρας. Παρόλα αυτά, αυτό είναι μόνο η αρχή, και η καταστολή του Ισπανικού κράτους δεν αρκεί για να εξηγήσει την άνθιση του καταλανικού κινήματος ανεξαρτησίας, καθώς τα κράτη δεν συγκροτούνται μόνο στη βάση δογμάτων άμυνας ή αντίδρασης σε μια καταστολή. Συγκροτούνται ανακυκλώνοντας βαθιά ιστορικά στοιχεία του παρελθόντος από την μία, από την άλλη χρειάζεται να υπάρχουν υλικά διακυβεύματα, καθώς πρώτα και κύρια το κράτος είναι μορφή οργάνωσης της υλικής ζωής. Το κίνημα μέσω της καταστολής πολλαπλασιάστηκε, αλλά δεν γεννήθηκε λόγω αυτής, υπήρχε από πολύ πριν. Συνεχίστε την ανάγνωση


ΣΕΜΙΝΑΡΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΕΔΑΦΟΥΣ

πηγή: Τοπικοποίηση

Picture

Ο ΑΙΓΙΛΟΠΑΣ – Δίκτυο για τη Βιοποικιλότητα και την Οικολογία στην Γεωργία σε συνεργασία με το Πανεπιστήμιο Scuola Superiore Sant Anna, Piza, (Italy) και την Ένωση Αγροτών BιοκαλλιεργητώνBορείου Ελλάδος διοργανώνει ολοήμερο σεμινάριο για την γονιμότητα του εδάφους.
Το σεμινάριο θα πραγματοποιηθεί στις 8 Οκτωβρίου στο Αγρόκτημα Οικολογικής Γεωργίας (Θέρμη Θεσσαλονίκης) με συμμετοχή επιστημόνων από τον ΕΛΓΟ-ΔΗΜΗΤΡΑ, το ΤΕΙ ΙΟΝΙΩΝ ΝΗΣΩΝ και το Πανεπιστήμιο τηςPisa της Ιταλίας (βλ. συνημμένο πρόγραμμα). Στο σεμινάριο αυτό θα παρουσιαστεί και η εφαρμογή αξιολόγησης του εδάφους με το τεστ του φτυαριού, η οποία δημιουργήθηκε στα πλαίσια του προγράμματος CAPSELLA. Το τεστ του φτυαριού βοηθάει τον βιοκαλλιεργητή να έχει μια πρώτη προσέγγιση στην κατάσταση του εδάφους και να λειτουργεί βοηθητικά στις τυχόν εργαστηριακές εδαφολογικές αναλύσεις.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Πώς να εκκενώσετε μια κατάληψη σε τρία απλά βήματα

πηγή: σουαρέ νουάρ

Ανάληψη ευθύνης / τηλεφωνικό σαμποτάζ αλληλεγγύης στην κατάληψη Tερμίτα

 

Πώς να εκκενώσετε μια κατάληψη σε τρία απλά βήματα

(συμβουλές για καλοθελητές)

Βήμα πρώτο: Υποσχεθείτε πως το κατειλημμένο κτίριο θα αντικατασταθεί από ένα νέο,  σύγχρονο, καινοτόμο και ζωτικής σημασίας έργο. Αυτό ακριβώς που χρειαζόταν τόσο καιρό  η πόλη, η τοπική κοινωνία, οι φοιτητές – αλλά δεν το ήξεραν. Ένα καινούργιο σχολείο για τα παιδιά μας. Ένα υπερσύγχρονο Mall για τα ψώνια μας. Αναβαθμισμένες πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις για να μην ξενιτεύονται τα λαμπρά μυαλά μας. Ένα πρωτοποριακό μουσείο για να κάνουν ανενόχλητοι οι καλλιτέχνες μας τα ινσταλέσιά τους. Χρήσιμη συμβουλή: μη χολοσκάτε αν τα παραπάνω δεν συμβούν ποτέ και ο πρώην κατειλημμένος χώρος παραμείνει ένα μάτσο γκρέμια. Κρίση έχουμε άλλωστε[1]. Συνεχίστε την ανάγνωση


Εμποδίζοντας την επένδυση του Ελληνικού

πηγή: commonality.gr

το βρήκαμε εδώ: antigoldgr.org

του ·

Η Καθημερινή και ο ΣΚΑΪ, έμπλεοι ιερής αγανάκτησης, μας ενημερώνουν τις τελευταίες μέρες ότι και πάλι «μπαίνουν εμπόδια στη μεγάλη επένδυση του Ελληνικού», «οι αντοχές των επενδυτών δοκιμάζονται», και φυσικά επισείεται το φόβητρο της δεύτερης αξιολόγησης. Ο Νίκος Μπελαβίλας γνωρίζει πολύ καλά όλη την ιστορία της «επένδυσης» του Ελληνικού. Από το τοίχο του στο facebook αλιεύσαμε μια αφήγηση διαφορετική από αυτήν που διακινούν ποικίλοι μεσάζοντες και έμμισθοι διαμεσολαβητές…  

 

Για όσους δεν είναι γνώστες, στην εικόνα σημειώνεται, με κόκκινο κύκλο, το επίμαχο εμπόδιο από το οποίο κινδυνεύει η επένδυση του Ελληνικού.

H ναυαρχίδα του συντηρητικού Τύπου και η αντίστοιχη των τηλεοπτικών μέσων αφιέρωναν χθες πανάκριβα πρωτοσέλιδα και ώρες ειδήσεων σε αυτό: «Νέα εμπόδια στην επένδυση του Ελληνικού». Κλείνει ένας χρόνος από την περσινή συμφωνία μεταξύ επενδυτών και κυβέρνησης, εννιά μήνες από την ψήφισή της από τη Βουλή. Όμως εμπόδια παντού. Λίγα δέντρα στην παραλία, τέσσερα νεοκλασικά –ο κόκκινος κύκλος της εικόνας– και ένα κτίριο του παλιού αεροσταθμού, αυτό των ελληνικών ταινιών (ούτε ένα στρέμμα όλο κι όλο), εμποδίζουν να κατασκευαστεί το «μεγαλύτερο και ωραιότερο πάρκο της Ευρώπης», να γίνει η επένδυση των 5 δισ. ευρώ και των 70.000 θέσεων εργασίας (sic)».

Μία κοινοπραξία κολοσσός με ντόπιους, Κινέζους και Άραβες επενδυτές, βλέπει την καταστροφή προ των πυλών γιατί πέντε κτιριάκια τούς απαγορεύουν να κατασκευάσουν τον παράδεισο των 6.300 στρεμμάτων τον οποίο συμφώνησαν με τους προηγούμενους να αγοράσουν, όχι και τόσο ακριβά θα ’λεγε κανείς.

Συνεχίστε την ανάγνωση


Απάντηση του Μίκη σε μια άγνωστη φωνή στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ

πηγή: Εναλλακτικός

Απάντηση του Μίκη σε μια άγνωστη φωνή στο Φεστιβάλ της ΚΝΕ

Ξεκινώντας το κείμενό μου αυτό, θα σταθώ σε μια λέξη που μπήκε σαν στάμπα στη σχέση μου με την ΚΝΕ: Την λέξη «Γενίτσαροι». Θα μιλήσω για πράγματα που θα ακουστούν για πρώτη φορά. Κι εσείς θα κρίνετε για ποιο λόγο δεν μίλησε κανείς και κυρίως η ηγεσία του ΚΚΕ για τόσο σημαντικά γεγονότα.
Όλα άρχισαν από τη στιγμή που ανακοινώθηκε ότι θα παιζόταν το «Άξιον Εστί» στο Καυταντζόγλειο, νομίζω στα 1976. Όταν έφτασα στο αεροδρόμιο, με υποδέχθηκαν δυο παλιοί Λαμπράκηδες ο Μάκης Τρικούκης και ο Τάκης Κουλάνδρου, που έδειχναν φοβισμένοι.
– Τι έχετε; τους λέω.
– Κινδυνεύει η ζωή σου.
– Από ποιους;
– Από τους Κνίτες! Έχουν κάψει όλα τα ξύλινα ταμεία που πουλούσαν εισιτήρια και έχουνε γράψει με τεράστια κόκκινα γράμματα σε όλη την πρόσοψη του γηπέδου «Θάνατος στον Θεοδωράκη».
– Δεν καταλαβαίνω γιατί… Έως τώρα δεν υπήρξε πρόβλημα μεταξύ μας. Ίσα-ίσα οι Κνίτες γεμάτοι θαυμασμό και αγάπη με φρουρούσαν σε όλες τις συναυλίες που έκανα στην Ελλάδα.
– Ζητήσαμε από παλιούς Λαμπράκηδες να ρθουν με αυτοκίνητα για προστασία.
Πράγματι, άρχισαν να καταφθάνουν τα αυτοκίνητα, ήρθαν καμιά δεκαριά και μας συνόδευσαν ως το ξενοδοχείο. Πηγαίνοντας προς το Καυταντζόγλειο την άλλη μέρα, είδα τους Κνίτες να μοιράζουν φέιγ βολάν με άσχημους χαρακτηρισμούς για μένα. Μάλιστα όταν με έβλεπαν, μου τα πετούσαν οργισμένοι στο τζάμι του αυτοκινήτου. Φτάνοντας στο στάδιο, είδα κι εγώ τα μεγάλα γράμματα με το όνομά μου «ΘΑΝΑΤΟΣ ΣΤΟΝ ΘΕΟΔΩΡΑΚΗ».

Συνεχίστε την ανάγνωση